Verhalen

Mijn oudste zoon is op vakantie met zijn vriendin. Niet zomaar op vakantie, nee, een erg goed voorbereidde vakantie. Helemaal naar Cambodja en Vietnam. Al wel 6 maanden van te voren hoorde ik wat er allemaal bij komt kijken. Hij las reisboeken over de landen en over de mensen. Zelfs over het handen schudden en het aanreiken van dingen. Zo is het…

Dan kom ik via een omweg bij de breekbaarheid van het bestaan. Ik kan daar veel filosofen over quoten, zonder zelf iets te zeggen. Ik kan ook pagina’s vol schrijven zonder me af te vragen of ik zelf wel begrijp wat ik zeg. Het komt neer op een gevoelskwestie. De mens als wezen wiens ratio doorslaggevend is in praktisch iedere gemaakte afweging. Vraag…

"Kom op, sta op, we redden het wel! Ik help je, ik ben er voor je, ik zal mijn leven wagen voor jou!" Het enige wat ik van je vroeg was om me te geloven.. Je kon het niet, je wou het niet eens proberen. Je was te moe, te zeer uitgeput om me ook maar aan te willen horen. Je kon niet meer verder en je ging onder in het moeras der emotie. Je kwam…

Na mijn eerste liefde kwamen er andere vrouwen. Janneke, een echte Hollandse meid die graag ging stappen en de rest van de week over niet veel meer dan die ene avond kon praten. Maria, de atheïstische vegetarische feminist waarbij niemand iets goed kon doen terwijl zij bij iedereen ergernis opriep omdat ze haar eigen idealen in stilte verloochende.…

Mijn eerste vriendinnetje ontmoette ik toen ik 18 was. Sterker nog, op de dag dat ik 18 werd zoende ik haar voor de eerste keer. Liedje, die eigenlijk Lydia heette, was op mijn feestje gekomen. We hadden veel gegeten, maar nog veel meer gedronken. Met het hele gezelschap hadden we zitten bomen over het White fluid-schandaal (met de vlekken in de jurk…

Catherina belde me toen ik net terug was in Nederland. Eigenlijk was het mijn eerste volledige Nederlandse dag terug in routine. We hadden veel ruzie gemaakt de laatste dagen dat ik in Griekenland was. Bij wijze van afkoelingsperiode was ik naar huis gegaan, hoewel mijn terugkeer al veel eerder gepland was. Ik was inmiddels twee jaar, praktisch onafgebroken…

Mijn vriendin doet aan Reiki. Interessant, dat wel. Er zit iets goeds in vind ik. In de overtuigingen dan, die deze mensen hebben. Ze willen eigenlijk alleen maar liefde uitdragen, pijn en ongemakken verlichten. Dankzij iemand, die ook aan Reiki doet, heb ik de Universele wetten van de mens gekregen. Heel erg interessant en het zorgde ervoor dat…

Toen ik thuiskwam ben ik met mijn kleren op bed gaan liggen en in slaap gevallen. Om de dag daarna, nog nat en plakkerig van de regen, wakker te worden. Hoe komt het toch dat ik na zeven of acht glazen sherry al niet meer kan denken aan iets logisch als dat ik mezelf eerst van mijn kleren moet ontdoen voordat ik op bed ga liggen? Is dat uitbreiden van…

Achteraan in de Bijbel, 1 Korinthiers 13, word gesproken over de liefde. “Al sprak ik met de tongen der mensen en engelen, maar ik had de liefde niet, ik was niets. Al had ik alle gaven die een profeet had en wist ik dat ik de zoon van God was, maar ik had de liefde niet, ik was niet meer dan oud ijzer. Al offerde ik me op voor de mensheid en was ik…

Toen er amper klokken waren, was er nog tijd. Nu heb je niet meer de tijd om gewoon op je klok te kijken. ‘Haast’ is ons leven en stilstaan is er niet meer bij! ‘Tijd’ is zo rekbaar relatief, dat dit meermaals tot absurde situaties leidt. ‘Ik ben er binnen vijf minuutjes’! Een veelgebruikt zinnetje. Doch wordt de ‘limiet’ die in dit zinnetje beschreven…

Een mens onderscheidt zich van de dieren door zijn denkvermogen. Je zou, in computertermen, kunnen zeggen, dat de mens door zijn "schepper" een extra programma is toebedeeld. Het programma is toegerust met een aantal "tools", die je in staat stellen tot verschillende handelingen en processen. Bijvoorbeeld om beslissingen te nemen op het juiste…

Dag wit blad, Zoals een ochtend. Toegedekt met sneeuw. Egaal wit. Luisterzacht. Ongerept. Nog onbesmet door woorden. Geluidsarm. Stilterijk. Zo stel ik me een wit blad voor. Van het noorden naar het zuiden. Van oost naar west. Een leeg nest. Het niet zijn. Voor het zijn. Alles kan nog. Ieder ongeschreven woord kan nog veranderd…

Vanmiddag ben ik er weer geweest. Jaren geleden was ik lid geworden van deze ouderen-sociëteit. Toen kon ik het nog niet aan en was veel te kwetsbaar. Nu was het heel anders, van de drie rondes deed ik er 2 goed. De man tegenover me waar ik de 2e ronde mee kaartte deed enigszins stoer, een beetje fanatiek zelfs. ”Waar komt jouw naam vandaan?”…

- Dat geldt voor elke carrière. Maar bloed kruipt waar ‘t niet gaan kan. Om nog terug te komen op de theorie van Bourdieu: “esthetische onzekerheid leidt tot een hoge waardering van vernieuwingen.” Moet ik hier lezen dat schrijvers bewust vernieuwen om hun eigen bedenksels waardevol te maken? Uiteindelijk beslist het publiek toch wat goed is. Althans…

Tijdens mijn werk wierp ik nogal eens een blik op wijlen Bugs Bunny, ons konijn. Door het kroost tot Bugsy gedoopt bij de adoptie. En omdat deze afleiding soms een dankbare afwisseling was in het schrijversbestaan, heb ik een eervol stukje aan hem besteed. We kregen hem van een Griekse kennis, ons aangesmeerd tegen sluitingstijd na een avondje stappen…

Het 'plaatselijk weekblad', steevast bezorgd op woensdagmiddag, heeft meer invloed op ons gezinsleven dan u wellicht zal vermoeden. Voor mijzelf -doorgaans verstoken van enig tijdsbesef- heeft het elke week een uitwerking als was het vuurwerk met nieuwjaar; 'oh, alweer een jaar voorbij.' Zoniet voor vrouwlief en de hond. De hond -dieren hebben…

Mijn zoon heeft soms van die droge humor. Op school noemde ze hem wel eens Mr. Bean, waar ik hem absoluut niet mee wilde vergelijken. Zo wilde ik op een zondagmorgen uitslapen en dat scheen dus niet te kunnen die bewuste ochtend. Er werd aan mijn slaapkamerdeur geklopt en mijn 13 jarige zoon deelde mij mede: “telefoon Mam”. Ik mopperde vanwege het…

Oost en west duiken in de schuilkelder. Hun vrede is een wankel bestand. Ze dansen om hun gouden kalf. Het westen zweert bij woekerwinst, een fortuin dat slapend bloeit. De stem van het volk wordt in gekakel gesmoord. Het oosten gelooft blind in die ene wind, een gespierde hand die alles effent, alles voor iedereen zolang de zweepslag van de tiran…

Het sociale gedrag van mensen die met de trein reizen is best interessant. Ten eerste is er het afbakenen van het territorium. Tassen worden pontificaal op de stoel naast de reiziger gezet, zodat er, alleen als iemand het persoonlijk vraagt, ruimte gemaakt wordt om samen op een tweezitsbankje van de NS verder te reizen. Negen van de tien reizigers…

Dan kom je op een site terecht op Internet en boek je impulsief een gidsenreis voor juli naar Ierland. Meer omdat ik dan niet alleen zou moeten gaan. Juli werd wel september, maar goed …ik ging. Er konden maximaal 8 mensen mee. De eerste weken zag het er naar uit dat we met zijn vieren zouden meegaan. Op het laatste moment werden het er toch…

Ik wist me gewoon geen raad meer. Zal ik nu wel of niet gaan? Ik besloot er nog even over na te denken. Snel verstopte ik de brief in de kast onder mijn nachtjaponnen. Daar zou Yusuf niet gaan zoeken overtuigde ik mezelf. Opeens rook ik een verdacht luchtje. Haastig rende ik naar de keuken. Verdorie, mompelde ik. De aardappelen zijn aangebrand.…

Poezenkind is niet meer, ze heeft afstand genomen van haar verleden, parmantig werd ze volwassen. De katers vinden het niet erg, eindelijk kunnen ze een keertje ongestoord uitslapen, geen luis meer in de pels. Zij zoekt ook geen bescherming meer bij mij, helaas, het kleine, zachte, ronkende bolletje vindt nu dat ze niets opschiet op schoot. Daar staat…

Wat moet ik ermee… mijn dromen. Mijn afschuwelijke dromen. Wat ervan te zeggen? Er zal wel niemand bestaan die dat ooit heeft meegemaakt, zo snel achter elkaar… eerst Moeder dood, daarna mijn innig geliefde… Wat te doen? Erover praten? Met wie? Met mijn vrienden of vriendinnen? Ik heb er nog maar enkelen, en familieleden heb ik niet meer. Dat krijg…

Ik hoorde van een pastoor, die veel van dieren hield. Hij had een klein katje van net een half jaar oud. Op een dag was het beestje hoog in de boom geklommen en hij kon nier niet meer uit. De pastoor probeerde van alles om het diertje eruit te halen. De boom was te dun om er in te klimmen. Hij kreeg een erg goed idee en bond een touw om de boom…

Goedemorgen jonge meneer. Obert het vandaag in deez’ appetijtelijke nazomer en heb je Joris Pennestip toevallig gezien? Of zit-ie weer achter vrouwe Bubbeltjes in Blookerdroom aan? Ach ja het is niet normaal meer,allemaal stadse fratsen: Men kent de frontières kennelijk en echtelijk niet meer dat zwerft en schuimt lonkt en lummelt maar Het…

Op mijn blote voeten stap ik door de branding. Het water voelt lekker warm aan. Ik heb mijn broekspijpen opgerold zodat mijn broek niet nat wordt. De schemering begint al zachtjes om mij heen neer te strijken. Aan de horizon zakt de zon steeds verder en verder de zee in. Haar rode stralen verspreiden zich over de hemel en steken haar in brand. Stap…

Ik wandel door het pittoreske Heusden, een stadje met statige huizen en romantische straatjes. Een schitterend haventje met ophaalbrug en wat heel speciaal is. Heusden is omringd door stervormige stadswallen en heeft enkele grootse stadspoorten Het was een druilige avond en de straatlampen gaven door de regen een mistig licht. Ik kan u zeggen dat…

Nealan haar moeder was erg lief en soms liep ze, met haar handjes stevig de rokken van haar moeder omklemt, door het huis. Haar moeder en vader liepen de hele dag door en ze wilde niets missen van wat er allemaal te zien was. Vaak waren er mensen die ze niet kon verstaan. Er kwam wel geluid uit hun monden, maar echt iets zeggen deden ze niet. Sommige…

blunderend kapitaal, van armoe moet ik wel vanuit de onderkast, waar ik trouwens eindelijk uit ben gekomen, als geen ander ervaar ik de gearriveerden, geborneerd in eigengereidheid, overschreeuwend de nieuwkomer, men wil geen nieuwe dromer, slechts een gedicht waar alleman voor zwicht, maar wel angstig voor een woord, dat nog niet eerder werd gehoord…

Neen, het is geen schrijffout en ik zie nog steeds goed. Nou, ja goed; met bril dan. Mijn buurman van een paar huizen verderop ziet niets. ‘Stekeblind,’ zoals hij zelf placht te verwoorden. ‘Altijd al geweest.’ We zien elkaar -nou ja, ik hem en hij mij op zijn eigen wijze- ongeveer drie keer per dag bij het uitlaten van de honden. Keurig binnen het…