In het voorjaar van 1997 leek het of Bjarne al die jaren voor Jan met de korte achternaam had gewerkt. Toen de hulpverlener hem wees op het bestaan van het Troebel Water Collectief, aarzelde Bjarne eerst. Toch besloot hij een bezoek te brengen aan een bijeenkomst van deze groep kunstenaars met een psychiatrische achtergrond. Ze waren bezig een eigen…

In de herfst van 1996 vroeg Bjarne Gosse zich af of het nog wel zinvol was om door te gaan met zijn kunstenaarsbestaan. Het was een eenzaam leven geworden en de contacten met de geestelijke gezondheidszorg boden ook weinig soelaas. In de hal van de ontvangstzaal van de psychiatrische hulpverlening was een gedicht van Neeltje Maria Min te lezen. Bjarne…

De zomer van 1996 begon met een deceptie. Bjarne kon niet meedoen met de kunstmarkt. Niet omdat zijn werk van onvoldoende kwaliteit was, maar simpelweg omdat andere kunstenaars zich eerder hadden ingeschreven voor een plek op de markt. Er waren zoveel inzendingen dat er een keuze gemaakt moest worden. En het was zelfs zo dat er voor de komende jaren…

Het voorjaar van 1996 begon met een bizarre droom vol begeerte en genegenheid. Bjarne had na een korte periode van voorjaarsgriep een dag in de natuur gewerkt. Opgewekt was zijn verlangen om samen met een man een man te zijn. Hij had zich neergelegd bij zijn intellectuele beperkingen en voelde een oerinstinct door zijn aderen stromen. Het leek steeds…

De herfst van 1995 stond in het teken van de depressie van Emma Petronella. Door een lekkage in de kelder van haar riante leefzaal was de houten vloer onder water komen te staan. Ze bleef er stoïcijns onder, liet het water dagen staan zonder zich om de gevolgen te bekommeren. Jan Boter was voor een literaire bijeenkomst in de Verenigde Staten. Het…

“ Elke regel die je schrijft gaat rechtstreeks naar mijn hart. Dit zijn geen overdraagbare emoties. Ik hou zoveel van je mijn lieveling. Al mijn vrije tijd denk ik aan jou, aan je glimlach. Je bent een oprecht en aardig persoon, dus ik ben blij om met je te communiceren! Het is moeilijk om vrienden te vinden in onze gemeenschap. Je begrijpt waarschijnlijk…

“Verstikkende empathie knijpt de kelen dicht van lotgenoten. Ze hebben de leugen verspreid met hun praatcultuur vol medelijden.” Een boze Bjarne Gosse probeerde zijn frustraties te verwoorden. Tijdens zijn korte verblijf in een instelling voor geestelijke gezondheidszorg had hij vooral geleerd dat hij geduld moest hebben. Het contact met de zogenoemde…

Op verzoek van een psychiatrisch geneesheer uit het zuiden van de wereldstad nam Bjarne het besluit om brieven te gaan schrijven, aan een verzonnen personage in een ver en wereldvreemd land. Het leverde een drietal onbeantwoorde brieven op en een tiental levendige gedichten over de overlevingskracht van de natuur in de grote stad. Astrid had meer…

“Bij psychische ongemakken, alsjeblieft niet de geestelijke gezondheidszorg inlichten, want die maken er onmiddellijk een trauma van, met mogelijke stoornissen tot gevolg.” De brief van Tom Gosse, die hij aan zijn broer Bjarne schreef, begon al mistroostig. Ondanks zijn diagnose Schizofrenie kon Tom zijn ongenoegens goed onder woorden brengen. Niet…

Plotseling kwam Trudy Mol weer in beeld in het levensverhaal van Bjarne. Nadat ze uitvoerige essays over sadomasochisme en de rusteloze consument had geschreven was ze politicologie gaan studeren. Daarnaast was ze vrijwilliger in de studentenbioscoop Kriterion in Amsterdam Oost. Er werden daar tentoonstellingen georganiseerd met het werk van kunstenaars…

In de herfst van 1992 besloot Bjarne een cd-speler aan te schaffen. Zijn cassettetapespeler begon kuren te vertonen. De geluidskwaliteit ging achteruit. Vinylplaten draaide hij al een tijdje niet meer omdat de naald van de platenspeler was gesneuveld door een onverwachte beweging. Een cd-speler gaf nieuwe mogelijkheden om muziek te luisteren in een…

In het voorjaar van 1992 stond er een fietstocht door het Amsterdamse bos in de agenda gepland. Tussen alle regendagen door kwamen er dagen dat het de moeite waard was om er op uit te trekken. Om het voorjaar te beleven in de natuur. Joshua Eenoog had met Bjarne afgesproken. Het werd een onvergetelijke dag in het Amsterdamse bos. Joshua Eenoog bleek…

Zeer binnenkort, begin april, hoop ik de leeftijd van 88 jaar te mogen bereiken. Nu is dit feit tegenwoordig echt niet meer zo uitzonderlijk en tóch zou ik sommige gedachten die daarover bij mij opkomen graag met geïnteresseerden onder u willen delen. Ik zou dit willen doen door gebruik te maken van een imaginaire rit langs een even zo imaginaire snelweg…

In de zomer van 1990 verhuisde Bjarne van de Amsterdamse Jordaan naar de volksbuurt de Baarsjes. Een grote keuken, een badkamer, een woonkamer en een slaapkamer, en aan de achterkant van het huis een balkon. Een kleine zolder boven aan het trappenhuis. Een lange zijstraat van een drukke winkelstraat, niet ver van het Mercatorplein. Een mooie buurt…

De zomer van 1989 speelde zich voor Astrid en Bjarne in de Amsterdamse buurt, de Jordaan. Ze hadden daar een etage gehuurd in een bedrijfspand in een kleine steeg. Veel ruimte, vloeroppervlak, maar een laag plafond en erg gehorig. Bjarne had de ruimte om volop te schilderen, maar eerst moest de ruimte opgeknapt worden. Dat bleek veel werk en dan was…

Op de radio klonk de grote hit van The Bangles: Eternal Flame. Een aanstekelijk lied over de onuitputtelijke liefde. De liefde tussen Astrid en Bjarne begon steeds meer te beklijven. Ze waren samen op vakantie gegaan. Het voorjaar van 1989 vond voor Astrid en Bjarne grotendeels plaats op een zonnig eiland. Lange wandelingen over warme stranden, zwemmen…

In de etalages zie ik fluorescerend roze, groen, oranje. Tussen het winkelende publiek lopen meiden met twee kleuren haar, piercings in hun neus en oren. Wapperende broekspijpen met rafels, blote buiken, grote blouses en jassen. Jongens met perfecte kapsels, in trainingsbroeken. En blote enkels. Jeugd is schoonheid. En maling hebben aan kou. Zelf…

Astrid had het huurcontract van haar kamer in de studentenflat opgezegd. Ze kon haar spullen tijdelijk opslaan in het huis van haar ouders in Amstelveen. En voor drie maanden had ze de beschikking over een woning in de Amsterdamse Pijp, om op de woning te passen tijdens de afwezigheid van de bewoner. Het was een grote ruimte op de benedenverdieping…

Alles ging goed. Bjarne was niet alleen op de planeet. Er waren ook anderen die net als hij op zoek waren naar liefde en waarachtigheid. De liefde voor Astrid was nog te pril om er iets zinnigs over te zeggen. Trudy Mol was uit zijn leven verdwenen, zoals ze was gekomen, diep in de nacht. En hij had nog zijn gedachten aan Emma, de vrouw die zo'n belangrijke…

Twee weken later was het zover. Na een half uur fietsen vond Bjarne aan de rand van de stad de studentenflat waar Astrid een kamer huurde omdat zij rechten had gestudeerd maar daar in het tweede jaar mee was gestopt. Ze serveerde witlof gerold in warme ham en schonk daarbij een frisse licht gekoelde witte wijn. Ze deed dat gekleed in een mooie rok bedrukt…