Inloggen
voeg je hartenkreet toe

categorie:film

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde hartenkreet (nr. 22):

Nachtmerrie?

Als ik naar de titel kijk word ik spontaan weer misselijk, ga bijkans over m’n nek, want het drama dat zich afspeelde tart elke verbeeldingsvorm. Te beroerd om erover te praten probeer ik het dan maar neer te zetten, als voordeel dat het uit mijn hoofd gehaald wordt.

Ik rijd op een vrij drukke weg, wat goed te merken is na een mooie periode van haast autoloze dagen, toen je geen hond tegenkwam, toen je alleen wachten moest op het groene stoplicht, dat zinloos brandde ook nog, immers er reed niks, maar ja die lichten zijn afgesteld en dus sta ik braaf (soms niet) te wachten voor het rode licht.

Bij groen: doorrijden, ook al heel erg netjes maar zo hoort het natuurlijk.
Wanneer ik rijd door de weilanden, geniet ik van alles wat bloeit, het groen, de kwakende kikkers, de opvliegende reigers die schrikken als er iets te dichtbij komt, de broedende ooievaars, kortom het is een film, die pas stopt als ik er voorbij ben...

Dan zie ik iets verderop in het weiland en ineens moet ik denken aan die dwazen die zwanen en ooievaars bedreigen omdat ze er een hobby bij hebben genomen. Haal mijn voet van het gas en sta stil, ik hoor een naargeestig geluid, een dier in nood en ik zie wat, maar kan niet zien wat precies. Strek me uit en zie een beweging die niet bij een dier past maar die niet klopt.

Goede raad is duur, ik stap van mijn cabrio af en loop naar het hek: verboden voor onbevoegden staat er, ja prima maar ik ben op dat moment wel degelijk bevoegd want er is iets in nood! Ik klim met het gemak van een achttienjarige over het hek, kom aan de andere kant in hoog struikgewas terecht, mijn broek scheurt, ik ploeter naar de plek des onheils....

Bijna ben ik er, als ik een hoofd omhoog zie komen, net boven het groen uit, een spartelend krijsend dier in zijn handen. Als hij mij in het vizier krijgt, schrikt ie zich te barsten, laat los wat ie vast had en neemt de benen, het dier vliegt omhoog en weg....ik kijk naar beneden en zie dat ik in een enorme berg stront sta!

De man rent vloekend weg, ik lach, heel hard, zo hard dat ik wakker schrik.....

Goedemorgen schat, hoor ik naast me....

Schrijver: An Terlouw, 29 mei. 2020


Geplaatst in de categorie: film

2,6 met 5 stemmen 67



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)