start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (150)
adel (5)
afscheid (132)
algemeen (67)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (93)
discriminatie (47)
drank (14)
economie (18)
eenzaamheid (132)
emoties (208)
erotiek (8)
ex-liefde (32)
familie (69)
feest (26)
film (19)
filosofie (64)
fotografie (6)
geboorte (9)
geld (32)
geschiedenis (8)
geweld (29)
haiku (7)
heelal (5)
hobby (15)
humor (270)
huwelijk (11)
idool (33)
individu (124)
internet (28)
jaargetijden (30)
kerstmis (29)
kinderen (76)
koningshuis (24)
kunst (36)
landschap (6)
lichaam (47)
liefde (191)
literatuur (66)
maatschappij (165)
mannen (18)
milieu (7)
misdaad (51)
moederdag (5)
moraal (64)
muziek (133)
natuur (98)
oorlog (43)
ouderen (48)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (44)
partner (4)
pesten (10)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (87)
psychologie (114)
rampen (21)
reizen (27)
religie (91)
schilderkunst (24)
school (18)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (27)
sport (52)
sterkte (6)
taal (37)
tijd (36)
toneel (5)
vakantie (25)
valentijn (1)
verdriet (91)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (17)
voedsel (21)
vriendschap (73)
vrijheid (46)
vrouwen (37)
welzijn (63)
wereld (42)
werk (62)
wetenschap (14)
woede (70)
woonoord (56)
ziekte (110)

categorie: huwelijk

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde hartenkreet (nr. 11):

Huwelijksleven (1) of: "Est-ce ainsi que les hommes vivent?"

De Conradhof ligt verscholen in een uithoek achter de Korvelseweg en het kost me enige moeite haar te vinden. De hitte kwelt en geselt en ik vraag enkele mensen de weg om te arriveren bij een klein, wit huis met bloementuin voor en achter. Meneer ontvangt me met thee en chocolade en even voel ik me heel gelukkig in de sober ingerichte kamer en mijn blikken vestigen zich op een wandvullend schilderij dat een inkijkje biedt in het interieur van een gotische kerk.
Ik had verondersteld dat mevrouw de pedicure jonger was maar haar lokken zijn grijs en al vijfentwintig jaar buigt ze zich over de voeten van haar cliënten in het kleine, miserabele en miezerige kamertje op de eerste verdieping dat te bereiken is via een steile, witgelakte trap en waar de onbetekenende diploma's tegen de wand hangen naast een zielloos schilderij, een haast verveloos, levenloos zeegezicht in vale kleuren, dat niemand nog kan inspireren of opbeuren.
En zo zijn de jaren voorbij gegaan, zo zijn razendsnel de lange jaren voorbij gesneld in het armoedige huis; de lange huwelijksjaren
Weer op de Korvelseweg voel ik mij bevrijd tussen de enigszins kosmopolitisch aandoende winkels van neringdoenden
die proberen te overleven te midden van het gewoel, te midden van de stroom van mensen, te midden van de drukte

Schrijver: I.Broeckx, 15-07-2018


inekebroeckxathetnet.nl

Deze inzending is 26 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)