start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (150)
adel (5)
afscheid (132)
algemeen (67)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (94)
discriminatie (47)
drank (14)
economie (18)
eenzaamheid (136)
emoties (208)
erotiek (8)
ex-liefde (32)
familie (70)
feest (26)
film (19)
filosofie (64)
fotografie (6)
geboorte (9)
geld (31)
geschiedenis (8)
geweld (29)
haiku (7)
heelal (5)
hobby (16)
humor (271)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (120)
internet (28)
jaargetijden (29)
kerstmis (29)
kinderen (76)
koningshuis (24)
kunst (36)
landschap (6)
lichaam (47)
liefde (191)
literatuur (66)
maatschappij (165)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (50)
moederdag (5)
moraal (64)
muziek (133)
natuur (98)
oorlog (43)
ouderen (48)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (44)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (87)
psychologie (114)
rampen (21)
reizen (27)
religie (91)
schilderkunst (24)
school (19)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (27)
sport (51)
sterkte (6)
taal (37)
tijd (36)
toneel (5)
vakantie (24)
valentijn (1)
verdriet (92)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (17)
voedsel (21)
vriendschap (70)
vrijheid (46)
vrouwen (37)
welzijn (63)
wereld (42)
werk (60)
wetenschap (14)
woede (70)
woonoord (56)
ziekte (109)

categorie: familie

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde hartenkreet (nr. 70):

Herinnering aan oom G., die aan mijn wieg stond

Hij was de broer van vader. In het gezin waren drie broers; ook Guus die is vertrokken naar Australië en een dochter, Cecile, die het leven niet kon dragen. Allen stonden rond mijn wieg en toen ik nog een kleuter was tekende en kleurde ik met de potloden van cederhout met hun heerlijke geur en ook oom G. kleurde met mij met Wasco-krijt op vellen hagelwit papier. Deze werden in gele dozen op de zolder van mijn ouderlijk huis bewaard en droegen een bijna onzichtbaar watermerk en het vignet "Broeckx-Schmitz". Veel later, in de zestiger jaren, kwam oom G. vaak aan bij ons. Hij was op de een of andere onnaspeurlijke manier vertegenwoordiger in schoolartikelen geworden en reisde daartoe rond in de provincie. Zo voorzag hij ons, kinderen, van de jeugd- en educatieve boeken die ik nog steeds bewaar en koester. De echtgenote van oom G. was een slanke schoonheid in haar etherische bruidsjurk maar zij teerde later op voor ons angstaanjagende en geheimzinnige wijze weg in verre, witte ziekenhuiskamers. Ik zie oom G. nog languit op de grond liggen in het halletje van ons toenmalige arbeidershuisje. Ja, Ineke, verklaarde hij "grote mensen huilen ook wel eens"
Eens bracht oom G. het scheepje voor mij mee, het souvenirtje van zijn huwelijksreis met zijn tweede echtgenote naar Koblenz; het bootje met de twee kleurige mannelijke figuurtjes erop waarvan je de hoofdjes kon draaien en opgetuigd met het kleine zeiltje. Lang nog bewaarde ik het naast mijn bed in het nachtkastje.
Oom G. had veel humor, evenals mijn vader, maar maakte grote schulden in de restaurants die hij frequenteerde. Daar vandaan bracht hij wel veel suikerzakjes mee, die ik in een
blauwe map met plastic kaft plakte. Kunstvoorwerpen verduisterde hij uit mijn ouderlijk huis en hij sjouwde ze mee in zijn auto om tevergeefs te proberen ze te verkwanselen om zijn financiële nood te lenigen. Na zijn scheiding kwijnde hij weg in zijn flatje in Vught waar men hem levenloos gevonden heeft.....

Schrijver: I.Broeckx, 05-12-2018


Deze inzending is 12 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)