Hij had wat broodkruimels weten uit te sparen. Hij opende de zware schuifdeur die de grote zaal begrensde, waardoor een windvlaag over de broze gestalten van zijn mede-bejaarden streek en een cognackleurig gordijn baldadig naar binnen woei en hij strooide het brood verwachtingsvol op de grijze tegels van de binnenplaats waarop nog klonters sneeuw getuigden…

De landerijen lagen voor onze ogen uitgestrekt. Het moest de vroege lente zijn. In de verte onze indrukwekkende Brabantse kloosters en andere gebouwen met feeërieke koepeltjes en bijgebouwen die glansden in het licht van de vroege morgen. Dat we elkaar meteen al antipathiek zouden zijn, had ik niet verwacht, maar deze gevoelens schenen reeds opgewekt…

Ik was op die voorjaarsdag gekwetst als nooit voorheen en mijn hart was nog meer beschadigd als gewoonlijk door een onafzienbare reeks van kwetsuren die zich opgestapeld hadden als betrof her een blokkentoren, een alternatief soort Toren van Babel of een onzalig en vermaledijd, verfoeilijk bouwwerk dat in de loop van mijn 58-jarige leven opgericht was…

En eerst was er gewoon een bij, slechts eentje, maar al snel kwamen daar familieleden bij, aantallen waar een imker maar al te graag zijn bepakking voor aan wil doen... De bijen zochten hun heenkomen in van de lucht-gleuven, die in alle huizen verplicht zijn, dus ook in het huis van Wieteke. Die nam de beestje voor lief, ze is tenslotte een dierenvriend…

In Friesland is een zeearend gedood. Zij is met een schot hagel (was het maar hagelslag!) door de borst, door de longen vermoord. Ze was slechts twee jaar en in uitstekende staat. Het is heel bijzonder dat er zeearenden in ons land broeden en bivakkeren, maar daar was de moordenaar niet van op de hoogte, schijnt het. Hij zag bevooroordelend enkel een…

Bijna onverwacht kreeg ik Binky en Gabber op bezoek, twee leuke jackrussellterriërs, de een met zwarte en bruine vlekken, een grappig snuitje en een koddig kontje, de ander wat minder fors van postuur, en wit met lichtbruine vlekken en met flaporen. Onwennig maar nieuwsgierig trippelden ze door de kamers; de pootjes met de scherpe nageltjes maakten…

Gevoelig hart gestolen en nog veel meer dan dat Close zo innige verbondenheid, twee-eenheid zo intens Rijkelijk knus warm vertrouwen langzaam geduldig verworven Liefste maat me zo indringend met bruine lodderogen betoverd Spijt ongeloof onthutst, gewoon heftige dip Hooguit geeft men je nog twee jaar... We bronnen samen uit waar mogelijk; elke…

De zomerdag feeëriek, mild en rustgevend. Een witte, houten bank op het Pieter Vreedeplein met gestileerde spijlen biedt in principe ruimschoots plaats aan mij en aan mijn helaas denkbeeldige vriend of vriendin. Een bonte, prachtig gedessineerde duif, als een oorlogsinvalide onder de dieren met één zielig, stomp, gehandicapt pootje komt verlangend…

Juist toen ik op kerstavond, als mensen hun saamhorigheid vieren rond een kerstboom, uit het raam keek, zag ik mevrouw voortschuifelen door de restanten van de grijswitte sneeuw die eerder de wereld overladen had, in het gezelschap van een poedel, waarvan zij wel zielsveel moest houden naar mijn inschatting. Zijn kameraad en mede-poedel, die ik eerder…

DIENST DER INSECTEN Die kleine vliegende diertjes komen ons in het warme jaargetijde tergen met hun druk gezoem, maken ons nijdig of jagen vrees aan. Die muggen met hun slurfjes zuigen begerig bloed, geven als dank daarvoor jeukende bultjes. De angels van wespen en bijen zijn meestal vreedzaam ingetrokken. Maar het stekende gif waakt steeds in…

VERJAAGD Een ooievaar wil wel eens lange zwerftochten maken. Hij kan neerstrijken in een voor hem onbekende polder. De reigers die in dat wijde land wonen, dulden zo'n indringer niet. Met rauwe, woedende kreten vliegen ze op de ooievaar af, die daar roerloos staat. De welbekende, legendarische babyleverancier vliegt statig op, gaat bedaard weg,…

De zomer had vroeg ingezet en zich al warm betoond die dag en de avond, gelardeerd met de silhouetten van de oude bomen in mijn wijk, legde zich nachtblauw over de wereld toen ik een paar brieven ging posten.... Al eerder was een kat met een grijswitte vacht en een bandje om de lieve nek die kennelijk rondzwierf zonder thuis, mij, klaaglijk miauwend…

Tot voor kort had de vogel nog het hoogste lied aangeheven, mogelijk geïnspireerd door de lenteachtige sfeer waarvan de kamer doordrongen was, maar sinds enkele dagen zag ik hem op een merkwaardige manier rondscharrelen op de bodem van zijn kooi. Het onverwachte voorportaal van het einde? Bij nader toekijken kon ik zien dat hij één pootje krampachtig…

Op een maandagmorgen zag ik een pakje boterhammen bij de stoeprand liggen dat kennelijk achteloos was weggeworpen door een onverschillige student of scholier of verwende ambtenaar, arbeider of ingenieur. De volgende dag lag het er nog, maar nu had het de belangstelling getrokken van enkele kraaien, waarvoor het nog wel een aangename verrassing was…

Trix is al weer bijna zeven jaar dood, maar vergeten doe ik haar nooit. Ze was in haar gedrag meer een hond dan een kat, leek het wel. Als we met haar onderweg waren konden we haar rustig uit de auto zetten. Als we weggingen riepen we en dan kwam ze meestal meteen. Toch heb ik haar ooit met een koord vastgezet aan een paaltje om te voorkomen dat…

De Wielevenweg, alwaar het Dierenopvangcentrum gevestigd is, bevindt zich ruimschoots buiten de stad, in een landelijke omgeving en ik bereik deze slechts na ruime omzwervingen en na veel hulp van vriendelijke en zeer bereidwillige passanten die hun mobiele telefoon raadplegen voor dit doel en een half uur te laat ontmoet ik mijn mogelijke toekomstige…

Af en toe kom ik een oudere mevrouw tegen in de straat of op de kronkelige paden van het parkachtige landschap naast de snelweg, dichtbij mijn huis. Zij voert steevast twee wrakke poedels met een krullerige, lichtbruine vacht die aan een shampoo-beurt toe is, aan de lijn. Het kan voorkomen dat dan plotseling, onvoorzien, de labrador van de buurman…

Aapjes met wollige, gestreepte staarten, onzegbaar lief en kwetsbaar; een slang die de kop met de trillende tong tastend heft in alle richtingen boven het ineengestrengelde, lange, bonte lichaam; een leguaan: de bek verstard in een aandoenlijke "glimlach" (hij weet met zijn schubbige lichaam geen raad): de kameleon, kleurig symbool voor aanpassingsvermogen…

Meer dan een jaar keken we en volgden we de wederwaardigheden van de water- hoentjes, sommigen noemen ze waterkippen, maar ik hou het bij hoentjes. Die hoentjes hadden vlakbij een pijler een joekel van een nest gebouwd, zo'n nest waar ze wellicht een weeshuis konden herbergen, een soort van "openlucht-asielzoekers-centrum". Zonder elektra, zonder…

Vogels zingen met pracht en borst naar de hemel Op zacht lichtgeel groen van de takken Zij zijn schoon aan het tsjilpen uit snavels dier lijken op orgelpijpjes Maar hun snaveltjes lijken ook op de spoel van een goede weefster, of op de spijker die het schilderijtje van het paradijs draagt. Liefelijk zijn ook hun ogen En welgemeend is hun hart…