start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (152)
adel (5)
afscheid (124)
algemeen (67)
bedankt (42)
biologie (3)
dieren (92)
discriminatie (44)
drank (14)
economie (17)
eenzaamheid (119)
emoties (200)
erotiek (9)
ex-liefde (32)
familie (69)
feest (25)
film (19)
filosofie (63)
fotografie (6)
geboorte (9)
geld (31)
geschiedenis (8)
geweld (24)
haiku (8)
heelal (5)
hobby (15)
humor (113)
huwelijk (10)
idool (34)
individu (116)
internet (29)
jaargetijden (30)
kerstmis (29)
kinderen (72)
koningshuis (21)
kunst (36)
landschap (6)
lichaam (46)
liefde (176)
literatuur (67)
maatschappij (142)
mannen (18)
milieu (7)
misdaad (50)
moederdag (5)
moraal (50)
muziek (127)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (51)
ouders (18)
overig (24)
overlijden (45)
partner (4)
pesten (10)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (73)
psychologie (114)
rampen (22)
reizen (27)
religie (91)
schilderkunst (24)
school (19)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (27)
sport (52)
sterkte (6)
taal (37)
tijd (35)
toneel (4)
vakantie (26)
valentijn (1)
verdriet (72)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (16)
voedsel (23)
vriendschap (73)
vrijheid (33)
vrouwen (36)
welzijn (52)
wereld (34)
werk (63)
wetenschap (14)
woede (63)
woonoord (58)
ziekte (116)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 3805):

Praten

Na inmiddels al weer één jaar en negen maanden in onze knusse gemeente op Goeree-Overflakkee wonend leren wij nog bijna elke dag meer de gewoonten, leefwijze en gezegden van de oorspronkelijke bewoners kennen. Een groot aantal personen en vooral die van de jongere generatie praat gewoon Nederlands met een bepaalde en prettige melodische klank. De senioren daarentegen zijn bijna niet van de in hun geboortedorp gesproken dialect los te weken.
Op dit eiland worden bijna net zoveel variaties gesproken als er gehuchten, dorpen of kleinere en grote gemeenten zijn. Er heerst bij vooral de senioren nog steeds de aloude onderlinge rivaliteit. Zo zijn er nog steeds slapende gevoelens van minachting bijvoorbeeld tussen bewoners van Middelharnis en die van Sommelsdijk. Qua bebouwing lopen deze twee gemeenten naadloos in elkaar over maar veel ouderen kunnen elkaar wel schieten of hebben een diep geworteld wantrouwen jegens elkaar. Wat de taal of het dialect aangaat beweren vele ouderen dat in Ouddorp de meest platte en slordige taal wordt gebezigd.

Tijdens onze gezellige koffie-ochtenden één keer per maand doen veel ouderen geen moeite meer om ABN te praten maar keuvelen onderling in het hier ter plaatse geldende dialect, te meer als ze door hebben, dat wij stedelingen het zo langzamerhand ook al grotendeels kunnen volgen. Zo deed onlangs een buurman mij de volgende suggestie: “*Je moet minder praten*”. Ik was er niet door verrast, want sedert mijn hartinfarct praat ik nogal nerveus en vooral veel. Ik legde hem de situatie daarom uit. – “Dat bedoel ik niet, je mag zoveel praten als je wilt maar *je moet daarbij niet teveel ongevraagde informatie weggeven*.”
Terwijl ik de betekenis daarachter probeerde te doorgronden, kwam hij zelf al met de oplossing: “Kijk. Als ik in Rockanje naar een brandje heb staan kijken, dan is in Oostvoorne al mijn vinger verbrand, in Dirksland mijn hele hand en ligt er in Oude Tonge mijn hele arm eraf. Snap je wat ik bedoel? De mensen maken van een mug een olifant en er wordt tegelijkertijd stevig over mij geroddeld!” - Tja, er wonen doorgaans lieve mensen op dit eiland en zo leer je dagelijks weer iets bij.

Schrijver: Günter Schulz, 19-05-2018


agschulzatziggo.nl


Geplaatst in de categorie: woonoord

Deze inzending is 117 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Fred
Datum:07-06-2018
Bericht:Bij Zeeuwen denk ik aan spek en bolussen, praten is niet echt hun stiel.

Naam:Günter Schulz
Datum:20-05-2018
Email:agschulzatziggo.nl
Bericht:Ben weer in mijn nopjes met jouw altijd weer opbouwende en leerzame reactie. Een klein citaat (fragment) van internet wil ik je niet onthouden:

“Goeree-Overflakkee is een eiland en gemeente in het zuidwesten van de Nederlandse provincie Zuid-Holland.” En verder nog: “Sommelsdijk echter, heeft als enige plaats op het eiland, tot 1805 tot de provincie Zeeland behoord. De grootste woonkern is het met elkaar vergroeide Middelharnis-Sommelsdijk...”

Bovenstaande gegevens wist ik ook pas toen wij hier net woonden. Het moet voor jou nu een makkie zijn om te raden waar wij ons hebben gevestigd, want met jouw verwijzing naar de 'Zeeuwen' heb je gelijk tot en met het jaar 1805.

Naam:Joanan Rutgers
Datum:20-05-2018
Bericht:Wijze mensen, die Zeeuwen, lijkt het wel, door teveel geklets te vermijden, maar ik vind dat nogal een benepen standpunt, want juist door zoveel mogelijk met elkaar te praten, kunnen we op vertrouwde voet verder met elkaar. Dan blijven er geen pijnpunten ondergesneeuwd. Of lees anders eens 'Haroen en de zee van dromen' van Salman Rushdie. Openlijk praten is enorm belangrijk en de basis van de democratie. Ik deed ooit vrijwilligerswerk op een camping in Ouddorp-aan-Zee. In een bouwvallige bioscoop zag ik de film 'Van de koele meren des doods'. God, wat was ik verliefd op Renée Soutendijk! Maar nee, beste Günter, laat jezelf niet door die oude eilandknakkers met hun kleffe bolussen in de luren leggen, want het spreekwoord 'Spreken is zilver, zwijgen is goud' is ook voortkomend uit benauwde, angstvallige opvattingen.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)