Wankel evenwicht
Als een koorddanser, voetje voor voetje glijd ik over het dunne touw tussen dalen van wanhoop en bergen zelfvertrouwen.
De nacht is mijn vriendin, zij stuurt mij dromen en donker lacht ze me uit en giechelt na bij mijn eerste kopje koffie.
Ik haat haar maar ze belooft steeds weer de nacht, de onmacht.
Ik dans het koord, heen en weer.
Geplaatst in de categorie: humor
evenwicht Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755
755
Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!