Engels walsen
De danszaal lag enigszins afzijdig van de Korvelseweg. Je moest een binnenplaats oversteken om deze te bereiken. Ik was achtentwintig. In mijn rozerode jurk was ik zeker nog een schoonheid maar met de hoge plateauzolen kon ik bezwaarlijk door de bocht komen tijdens de foxtrot. Simon nam me echter in zijn armen en walste eindeloos Éngels met me.
Later, op zijn kamer aan de Bredaseweg, bood hij me een glas wijn aan en maakte ik kennis met zijn hond genaamd Spronk.
Ik wist me echter nauwelijks raad met de situatie en sloeg op de vlucht....
Geplaatst in de categorie: vriendschap

Geef je reactie op deze inzending: