Er was eens een zwaan die zich ongelukkig voelde. Zijn ouders waren weg en hij zwom maar rond in de grote vaart bij de windmolen. Het was winter en hij niemand om zich om mee te spelen. Soms staarde hij in het water en wenste dat hij er maar niet meer was. Maar op een dag kwam er een grote groep witte zwanen neerstrijken en zij maakten een nest voor…

-Dag meneer. -Dag meisje. -Mag ik even naast u zitten? -Zeker, meisje. -Lekker weertje, hè? -Ja? -Ja, het zonnetje schijnt toch lekker, meneer? -Ja, dat wel... -En de eendjes zwemmen leuk in de vijver. -Mmmm. -En u geeft ze leuk brood. -Mmmm. -Alleen die ene. -Welke, meisje? -Nou, die daar. Die zwemt zo raar. -Ja, ik zie het. -Hij draait…

‘Mijn hond is dood’, sprak de man mij aan op het bankje in het park. Ik keek verbaasd. Naast de bank stond een jonge teckel, alles behalve dood. ‘Nee, niet de hond die ik nu heb, mijn vorige hond’, zei de man verklarend. ‘Verwarrend hè? Ik bedoel de vorige, terwijl ik in het nu praat; alsof Joris er helemaal niet is. Joris is mijn nieuwe hond.’…

We hebben muizen. 's Nachts trippelen ze over de plafondplaten. Ze knabbelen aan de draden van de printer. Toen op een ochtend een muis uit de keukenla sprong – mijn dochter een hartverzakking bezorgend – wist ik dat van mij ingrijpen werd verlangd. Mijn huisgenoten lieten mij weten dat er toch echt iets aan de muizenplaag moest gebeuren. Maar……

Ons hondje Foxy is nu zestien jaar. Omgerekend in mensenleeftijd zou ze ongeveer 112 jaar oud zijn, maar er zijn formules die lager uitkomen. Hoe het ook zij, voor een hond is ze oud. Vroeger liep ze met gemak 20 kilometer met de baasjes mee. Maar ergens in de nazomer sloeg de ouderdom toe: de blokjes om werden korter. Op ons fluitje reageerde ze niet…

Puffend ga ik op het terras zitten. Mijn vriendin is in de straat verderop aan het shoppen, zoals zij het noemt. Shoppen! Niet winkelen! Net zoals er ook geen uitverkoop meer is maar sale. Zal wel komen omdat dat minder armoedig klinkt, denk ik. Dan pak ik de menukaart van het tafeltje. Aandachtig bekijk ik de kaart: “Probeer nu ook ons wildmenu” met…

Er is een hondje aangereden. Een groepje mensen, meest kinderen, dromt samen, twee dierenambulances verlenen bijstand. Het lijkt wel op een heuse reanimatie. Ik weet het niet, ik heb niet zoveel verstand van hondjes, maar volgens mij is het hondje dood. Morsdood. 'De Chinees heeft het gedaan' weten de kinderen. Over het hoe en wat geen enkel overeenkomend…

Vanochtend waren ze er weer. De gebroeders kat. Twee slanke, tegen het magere aan zittende, zwart-witte scharminkeltjes, die zich deze laatste week van onze vacantie, steevast rond de tijd van het ochtendontbijt bij ons op het terras melden. Mauwend en tegen het raam van de schuifpui tikkend proberen deze, zich al sinds mensenheugenis als boeddhistische…

Wat brengt het nieuwe jaar? Een vogel fluit wie weet wie weet duiven koeren morse De witgrijze lucht was eerst nog leeg. Dan is ze, heel kort, vol zoevende duiven! Alsof één keer met de ogen knipperen ze geluidloos opriep. Ze komen niet van een verre reis, weet ik, ook in de winter laat de buurman ze wel eens uit. Ze vliegen dan in wijde cirkels…

De Huismus De huismus heeft zijn naam niet voor niets gekregen. In mijn tuin krioelt het van deze wezentjes. De hiphoppers noem ik ze: ze zitten nog geen fractie van een seconde stil. Uren kan ik naar ze gluren en lachen om hun kuren. Ongelofelijk hoe ze in de weer zijn en ik maar strooien omdat ze het op een of andere manier elkaar vertellen.…

Mijn broers en zussen wonen in Canada. Regelmatig hebben we contact via telefoon, mail en msn. Bij de mail uit Canada zit zo nu en dan een fw en dat is dan meestal iets ‘leuks’. Kort geleden praatte ik (schriftelijk) mijn oudste broer bij wat betreft de discussies hier te lande over creatie óf evolutie, het ID en aanverwante zaken. Dat leverde me…

Zomaar was ik bezig met het opruimen van potten. Het was midden in februari en midden op de dag. Het regende dat het geen lieve lust was en mede daarom had ik minder lol met waar ik mee bezig was. Ik trok een plantenbak tevoorschijn en zag het mos weelderig op de aarde groeien. Met een los handgebaar gooide ik het in de tuin. Onder het mos kwam…

De fantasie slaat op hol, verhalen worden aangedikt en nemen enorme proporties aan... Het lijkt warempel Coronationstreet, een soap uit vervlogen tijden. Hoe enorm de fantasie van de mens is, blijkt weer eens uit het feit dat van een mug een bekend groot beest wordt gemaakt. Begrijp me niet verkeerd, een mug kan uitermate hinderlijk zijn, irriteren…

Hij stond zo stil en keek nieuwsgierig. Waar zou hij nu weer naar kijken, dacht ik. Het duurde wel 2 minuten dat turen. Daar moest ik toch het mijne van weten. Ik tilde iets van de tak omhoog om ook te kunnen kijken naar één of ander torretje. Dat verwachtte ik tenminste van mijn kat. Wat bleek…een schattig spits snoetje, een beetje bruinachtig…

Midden in de nacht schrok ze wakker en hoorde ze vreemde geluiden. Het duurde even voordat het tot haar doordrong dat ze even naar beneden zou moeten gaan om te kijken wat er aan de hand was. Haar man wakker maken was geen optie, want zo als gewoonlijk, lag die in een diepe slaap, waaruit je hem niet zo gemakkelijk wakker kon maken. Ze deed haar…

Onze rode kater Dirk, die met dat rare rattenstaartje, is de killer van ons poezenclubje. Hij vangt en doodt onvoorwaardelijk alles wat hem voor de pootjes komt. Hij is niet kieskeurig, verschoond van enig gevoel van empathie. Muizen/mollen/libelles/kikkers en af en toe een onoplettend vlindertje sneuvelen als Dirk op jacht is. Ik heb hem nooit…

Varkens zijn voor mij ………….. Het varken hing dood met zijn achterpoten HOOG vastgebonden. De grijze stekelige vacht werd verschroeid door een laaiend heet vuur. Door droog stro in brand te steken verkreeg men een laaiend HEET vuur. Daarna werd het bloed afgetapt. Een donkerrode vloeistof in een aluminium emmer. "Daar wordt bloedworst van gemaakt…

Afijn, 10 uur later, ja je leest het goed, 10 uur later, mocht ik er uit, aan de riem van het baasje, ik ben geloof ik nog nooit zo blij geweest! En druk dat het daar was! Een enorme hal met haastige mensen, roltrappen, gewone trappen, een enorme hal met niet zo haastige mensen, winkels, enorme rijen TV's die ze in dit land hoog in de lucht hangen,…

Ik ben een hond, ik weet niet eens hoe meer hoe oud ik ben, maar neem maar van mij aan, minstens een jaar of tien. En ik heb een leven waarvan ik jaren lang heb gedacht, dat het zo hoorde. Maar daar ben ik sinds een paar jaar anders over gaan denken. Het zit zo: ik woonde met heel veel andere honden op Aruba, da's een eiland, maar dat weet ik…

In huize Oorschot hing een feestelijke sfeer; morgen zou zusje Ilse zeven jaar worden en broer Karel had het al prima voor elkaar: een puppy zou ze krijgen! Aan de ontbijttafel begon hij erover: ‘Hartstikke leuk voor dat kind, komt ze eens buiten de deur.’ ‘Wat bedoel je, wijsneus?’ vroeg pa. ‘Dat ze de godganselijke dag zit te lezen, straks moet…