Ze telt de barsten in de tegel boven het aanrecht. Vijf. Zes. Achter de muur schuift een stoel. Er klinkt een stem. Dan niets. Later, in de gang, trekt ze haar jas aan. De rits hapert. Ze laat hem halfopen. In de spiegel naast de kapstok een vlek op haar wang. Ze wrijft erover. De vlek blijft. Een buurman zet een groene bak aan de straat. Hij kijkt…

Al de hele ochtend is de lucht dreigend. De enige reden dat het nog droog is, is de stevige wind. Ze zitten tegenover elkaar aan de keukentafel. Hij heeft haring gehaald bij de visboer. Drie stuks, geen uitjes, geen zuur. Zoals iedere vrijdag. Hij eet uit de hand. Mond open, hoofd in de nek. Twee Hollandse vlagprikkers en een staart liggen op een…

Ze slenteren gearmd over de boulevard, links het meer. Hij ademt zwaar maar zegt niets. Er staan bankjes in de schaduw, allemaal bezet. De zon hangt hoog, wit en scherp uitgesneden tegen de trillende lucht. Het water eronder is als gerimpeld melkglas. Een boot trekt een platte, glinsterende streep. Het ruikt naar warm hout, steigerplanken, vis en algen…

'Spreken is zilver, zwijgen is goud.’ Het spreekwoord hangt in een mooi lijstje boven de spiegel in de badkamer. Hij heeft het ook vaak tegen zijn kwebbelende vriendin gezegd. Ze vergeet het steeds en blijft maar praten, hij wordt er soms gek van. Hele verhalen krijgt hij altijd te horen en als hij iets wil zeggen, krijgt hij daar de kans niet voor…

"Mijn achterband is wel wat zacht, maar het geeft niet, lieve pop, spring maar achterop...” Dat was hun liedje. In die tijd, zoveel jaren geleden, hoorde je dit liedje bijna dagelijks op de radio. Glimlachend denkt ze aan hun eerste ontmoeting. Hij bracht haar naar huis na een feestje, zij zat op de bagagedrager. Na die eerste keer volgden nog…

‘Tom, ik ben moe. Ik wil maar één ding: slapen.’ Susan hangt haar bruidsjurk op een klerenhanger aan de rand van de badkamerdeur. Hij staat erbij en kijkt naar haar borsten in de kanten bh en naar haar benen in de witte hold-up kousen. Haar schoenen liggen bij de deur. ‘Jezus, wat is ze lekker’, denkt Tom. Ieder uur van de dag heeft hij een keer…

'Een half jaar oorlog in Oekraïne en Zelensky toont ons het surrealistische beeld van een kerkhof met Russische tanks!', zegt pastoor Godfried de Schepper tegen zijn kapelaan Emanuel Helleputte. De huishoudster Emmelie Liebaert bemoeit zich ermee en zegt: 'Hij kan beter met de witte vlag gaan staan wapperen, dan alsmaar om meer wapens te smeken!…

Je zit alleen, bromde meneer T afgelopen week. Maar diezelfde meneer T heeft dus even niet door dat de was wordt weggewerkt, Bertha wordt leeggehaald als ze klaar is, want een vaatwasser vullen, daar is ie kampioen in, maar leeghalen gebeurt dus echt niet door kabouters hoor, neen, dat doe ik dus? Je zit alleen maar en als ik hem vraag waarom ie zo…

Toen ik nog in het dorp woonde ging ik vaak wandelen op het platteland. Mijn straat uit en ik was er. Daar werd ik een keer door een boer uitgenodigd een kop koffie te komen drinken. Hij had mij vaak langs zien komen en zwaaide ik hem gedag. Boer Harmsen heette hij. Hij was invalide geworden door suikerziekte en moest een been missen. Daar zat hij dan…

Ingrid is 35 en tien jaar getrouwd met Henk. Ze werkte vroeger op het stadhuis achter de balie voor het verstrekken van inlichtingen aan bezoekers. Ze heeft een knap voorkomen met een smal lief gezichtje tussen lang zwart haar en haar borsten waren altijd half zichtbaar boven haar jumper. Wanneer de burgemeester het Stadhuis binnen kwam knipoogde hij…

Krakend maakte de zetel kennis met de omvangrijke gestalte van Dennis. Het arme meubel onderging moedeloos de mortale marteling en deed er verder het zwijgen toe. Eenmaal van de stilte geproefd stak Dennis van wal. “Uw interieur is inderdaad aan vernieuwing toe. Ik moet toegeven dat de inrichting en de toentertijd gekozen kleuren en meubelen…

Veel heb ik met toestemming van hun geschreven over het echtpaar Wouter en Mien. Dat kon ik, omdat ik tegenover ze heb gewoond en als vrijgezel vaak bij hun op visite was om een kopje koffie te drinken en ook, dat ik samen met Wouter op een klaverjasclub zat. Mien was een grote vrouw, meer als twee meter en vrij dik en hij een klein mager manneke. Zij…

Hij ging aan de overkant van de straat in zijn auto zitten, zodanig geparkeerd dat hij niet opviel en wachtte op het ogenblik, dat die snuiter zijn woning zou verlaten. Lida was link genoeg ervoor te zorgen, dat haar vriend bijtijds weg was, want ze wist precies wanneer haar man thuis kwam. Herman tuurde voortdurend naar de deur. Toen hij de voordeur…

Herman was niet meer de gezellige jongen van vroeger. Hij was pas dertig en had in de gaten, dat zijn vrouw Lida niet meer van hem hield en ging meer drinken dan goed voor hem was. Op een avond was hij met teveel drank op in zijn auto gestapt en reed op weg naar zijn huis in een fuik van een politiecontrole. Hij schrok zich natuurlijk kapot, want hij…

Joop en Coba, een echtpaar van ruim in de zeventig. Hij is een schriel manneke en zij een zachtaardige huisvrouw. Ze leven in een klein oud huisje even buiten het dorp. Verder hadden ze een tuin, waar wat groenten werd geteeld. Een paar kippen en een haan scharrelden er wat rond. Het echtpaar had geen kinderen, waren gelovig en gingen elke zondag naar…

Zeer geachte dokter Zielknijper, Er heeft zich in mijn leven een uiterst verwarrende toestand voorgedaan, waardoor ik psychisch nogal in de problemen ben geraakt. Ik wil een en ander graag aan u voorleggen in de hoop dat u mij de helpende hand kunt bieden om met mijn situatie in het reine te komen. Het volgende heeft zich voorgedaan.. Mijn vader…

Het was een mooie zonnige dag in juli. Mien had zin om de sleur te onderbreken en zei: ‘’Hé ouwe, zullen we weer eens naar Assen gaan, lekker overal kijken en een broodje eten. Spoedig stonden ze bij de bushalte en de bus kwam er al aan, maar Wouter kreeg het ineens benauwd en hield zijn hand op zijn kont. ‘’Wat heb jij nou weer?’’ ‘’Ik moet drukken…

Normaal lijkt een kind op z’n ouders, het kind van Anna en Jozef zojuist geboren, heeft een grote neus en enorme oren en lijkt niet op z’n familie. “Het lijkt op jou Anna, vroeger vóór je cosmetische operatie, toen we je Dombo noemden, naar het vliegende olifantje van Disney”, roept haar jongere broer Hans en zwaait met een oude foto van zijn zus…

Ik zou hebben kunnen beginnen met de woorden, er was eens……… een oud trots volk, dat woonde in mooie rijkversierde houten wagens, getrokken door glimmende paarden, reizen was hun leven, het zat in hun bloed. Het zou niet gaan over nu, niet over de vorige eeuw, maar het zou begonnen zijn in 1869, toen ene Antonina Prochniak in de Oekraïne werd geboren…

Een dorp is volgens Agathe Christie de wereld op schaal, we komen er alle denkbare problemen tegen die voortkomen uit de menselijke aard. Als je contact krijgt met de inwoners blijkt dat ook in ons dorp, elk huis zijn kruis draagt. Kennissen in de straat zijn zeven jaar getrouwd, hun dochter en onze zoon spelen met elkaar. De man is klein, donker…