Ik was in het café in Haarlem en daar zaten drie mannen met grote hoofden te nippen aan hun dagelijkse borreltje. De ene man had een paars aangelopen gezicht, die was de ergste meteen en de ander had een geel naar oranje neigend gezicht en de derde had een geel hoofd. Ze deden quasi geheimzinnig tegen mij terwijl ze spraken over het grote geheim van…

Tegenwoordig eten Wouter en Mien de warme maaltijd tijdens het middaguur en avonds brood met bekers koffie, altijd in de keuken. Mien had stamppot gemaakt van zuurkool met zuurkoolspek. Dat spek kookt ze een hele tijd vooraf en tenslotte doet ze in het vocht de aardappelen en de zuurkool en laat het gaar worden en stampt het doorelkaar, maar het vlees…

Wouter wilde het zebrapad oversteken toen hij een merel, helemaal in elkaar gedoken, midden op het pad zag zitten. ''Dat beestje mankeert wat'', zei hij tegen een voorbijganger. Het probeerde wel weg te vliegen, maar dat lukte niet. Hij stak zijn arm omhoog om het verkeer te laten stoppen en tot zijn verbazing kwamen de auto,s tot stilstand. Mensen…

Hij keek haar schattend aan. ‘Dit partijtje loopt op zijn eind’. Ze keek rond en knikte. ‘Ja. En een begin heeft het ook niet echt gehad.’ Dan unisoon: ‘Waarom zijn we hier dan eigenlijk.’ Hij knikte. ‘In de Fles was een heer die beweerde jarig te zijn. En dat wilde hij met ons delen.’ Hij keek rond. ‘Ik zie de betrokken persoon niet onmiddellijk…

Wat zeg je, lieverd? Ben je moe? Maar het is pas elf uur… Ga je slapen? Weet je het zeker? Heel zeker? Heel, héél zeker? Oké, lieverd. Ga dan maar lekker slapen. Ja? Is goed. Ik zal je niet meer storen. Vergeet je trouwens niet het licht op de badkamer uit te doen, lieverd? Is slecht voor het milieu als die lamp onnodig brandt. En het…

'We moete ons gedeisd houwe, die opgewaaide sneeuw is link' sprak Gerrit tegen zichzelf, het stuur van zijn oude BMW uit de 5 serie tot moes knijpend. Toos zat onderuitgezakt naast hem. Ze had haar schoenen al uren geleden uitgetrokken. De zachte wollen sokken hielden haar voeten, die ze af en toe tegen het dashboard plantte om haar beenkrampen te…

‘Dan moet u wel tussen half acht en negen hier zijn anders hebben we geen tijd om uw gegevens te noteren.’ De stem aan de andere kant van de telefoon klinkt naar een vroegtijdig beëindigde cursus patientvriendelijkheid. Dat stelt me niet gerust. Ik ga namelijk bloed laten prikken. Omdat mevrouw Trawant en ik de winter buiten ons basiskamp doorbrengen…

''Zeg Wouter, ik hoorde een weerman op de televisie zeggen, dat de lente al op 1 maart gaat beginnen en dat is al gauw. In Lelystad vroor het een paar weken geleden nog 22 graden en nu is het al tien graden boven nul.'' ''Een verschil van 32 graden in korte tijd, komt zelden voor.'' De meteorologen laten de lente op 1 maart beginnen,…

‘Wat is dat tegenwoordig op café - mag je er al niet meer roken?’ Chagrijnig duwt Rudy de sigaret terug in het pakje Pall Mall. ‘Tja, de tijd heeft niet stilgestaan,’ laat Peter zich ontvallen. De tapper schuift twee fel schuimende pintjes in hun richting. ‘Proost!’ zegt Peter kordaat, zijn glas tegen dat van Peter klinkend. ‘Proost? Op wat? Er…

Wouter zat tevreden in zijn rookstoel en las de avonturen van Tom Poes. Ook op de televisie keek hij vaak naar tekenfilms, vooral van Mickey Mouse en Donald Duck, daar genoot hij van. De andere programma´s, zoals het journaal en misdaad vermeed hij zoveel mogelijk, maar Mien was weer gek op cowboy films en knokken in de saloon en leefde ze helemaal…

Joop en Coba, een echtpaar van ruim in de zeventig. Hij is een schriel manneke en zij een zachtaardige huisvrouw. Ze leven in een klein oud huisje even buiten het dorp. Verder hadden ze een tuin, waar wat groenten werd geteeld. Een paar kippen en een haan scharrelden er wat rond. Het echtpaar had geen kinderen, waren gelovig en gingen elke zondag naar…

Het was voorjaar op Groenland. Toch lag heel dat geweldige eiland nog onder een dikke laag sneeuw. Witte poederwolken stoven op, en ijlden naar de kust, want er begon een harde stormwind te blazen. Jaagdrift, zoals die stormwind heette, zag beneden zich Eskimo's. Die flinke mannen gingen ondanks het verschrikkelijke weer op jacht. Met hun speren…

De heldere maan plakt grillige vormen van kale bomen op de bevroren grond van de hof. Lájos gooit zijn hoofd in zijn nek en kijkt naar de hemel alsof God hem persoonlijk toespreekt vanuit die eindeloze fluweelzwarte diepte. Hoe lang nog, vraagt hij zich af en weet niet of hij zich triest moet voelen bij de gedachte dat zijn leven over niet al te lange…

Tevreden leunt Lájos tegen een van de oude houten pilaren die het gewelfde plafond van de stal ondersteunt. Met boven zijn hoofd het plankje dat hij ooit eens aan de paal heeft bevestigd om de uitwerpselen van de jonge zwaluwen in het nestje daarboven, op te vangen. Buiten vriest het stevig, min 15 meldde de radio vanmorgen en hij kan het niet ontkennen…

...en hield aan tot haar laatste ademtocht. De schelpen rond haar ranke lijf bleven door de meteorologische omstandigheden in een rancuneuze strijd verwikkeld. De ene draaide eromheen, de ander ontkende en de volgende sprak heel misschien de waarheid, hoewel: wat ís waarheid in een woud van leugens? Deze vraag, samen met vele andere, maar vooral deze…

Ik kijk voor de zoveelste keer om me heen. De minimalistische witte ruimte geeft me een beangstigend gevoel. Op de muur staan kreten gekalkt. Persoonlijke frustraties, gewaagde uitspraken en zelfs heuse doodsbedreigingen. De enkele liefdesverklaringen verbazen me nog het meest. Dit is nou niet bepaald de meest romantische plek om de liefde te verkondigen…

Hij speelde leuke deuntjes met zijn trekharmonica naast de ingang van de supermarkt. Soms had hij ruzie met een buitenlandse muzikant, die zijn plaats wilde innemen, maar Gerrit, een knappe man liet zich niet wegsturen. Hij sliep bij Truus, zijn buurvrouw, een gescheiden vrouw van in de dertig. Zijn eigen vrouw Jennie kwam verleden week avonds eerder…

FOPPE droomde dat hij op wereldreis wilde en daarom schreef hij midden in de nacht na de afgebroken elfstedentocht zijn reisverhaal. Hij nam eerst afscheid van zijn lieve moeder en zijn zus en zou naar afrika gaan. Hij haalde tienduizend euro van de bank en zette een route uit en hij zou per land een schilderij maken maar de conclusie van de reis wist…

Hij daalde de zeedijk af, stapte over een hekje en liep naar de kwelder. Zo'n honderd meter daarachter lag de Waddenzee. Het was laagwater, hij moest ver lopen voordat hij de waterlijn bereikte. Op de rand van het wad, met een eindeloze grijze lucht boven hem, bleef hij staan. Dromerig staarde hij in de verte. Hij haalde zijn verrekijker tevoorschijn…

Samen zaten de oudjes naar de televisie te kijken, vooral naar de schaatswedstrijden. ''Mooi hé die landschappen met die slingerende sloten en rivieren, waarop nu geschaatst kan worden. Vroeger schaatste ik als de beste, want toen had je nog strenge winters, maar nu is de koude weer terug en ze zeggen, dat de aarde warmer wordt, allemaal geklets…