De generaal-majoor hapte lucht om te protesteren, maar bedacht zich. De kroonprinses streek Kwame over zijn wang en drukte onze handen. 'Maar zeg dan toch iets, jongens!' maande Verveer. 'Bevalt het hier, mes petits princes? Is Holland ook maar een beetje thuis? Kinder, arme kinder, kunt u een weinig aan ons wennen?' Kwame en ik keken elkaar…

Londen is een grote stad met veel dingen te zien en te doen. Maar desondanks heb je deze stad niet gezien zonder dat je naar London Zoo geweest bent. Sommige mensen beginnen in deze dierentuin bij het begin, herkenbaar aan een bordje met ingang er op, en lopen zo snel mogelijk langs alle kooien om vervolgens het park weer te verlaten bij de plek waar…

Slechts één maal in mijn reeds nogal tamelijk gevorderde leven heb ik mij ingescheept op een zeiltjalk van de zogenaamde "Bruine Vloot". Vervolgens was ik, eveneens in één keer, besmet met het zeilvirus. Toen er dan ook laatst bij het met name bij de Noordelijke lezer bekende Paterswoldsemeer een Volksboot werd aangeboden, was ik er als de waterhoentjes…

Het is vier uur 's nachts. De avond was fantastisch geweest en ze had uitbundig gedanst... Ze kende bijna iedereen in de 'Playa', haar favoriete disco. Deze avond had haar bijna geen cent gekost, ze zag er goed uit en dat wist ze. Henk had bijna twee uur om haar heen gehangen,hopend op een vervolg. De drankjes die ze van hem kreeg aangeboden…

In verband met de vakantie van de redacteur van het tabblad 'Proza' worden in de periode van 10 juli t/m 10 augustus géén nieuwe proza-bijdragen geplaatst. De redacteur wenst je ook een plezierige vakantie toe!…

‘…vanuit de Balearen ons land zal bereiken. We verwachten weinig verandering van temperatuur, geen bewolking en alleen aan de kust een zeer zwakke zuidenwind, windkracht 0,01,’ sprak weerman Erwin Grol. Op de monitor verscheen het beeld van een zonovergoten strand, bedekt met lijven. Het zweet liep met kriebelende straaltjes langs de weerman zijn…

Donderdagavond, moet nog naar de stad om een cadeautje te kopen. Het regent buiten en als ik omhoog kijk naar de grote grijze wolkenmassa boven me word ik er niet vrolijker op. Het is 4 juli zeg ik hardop, het is 4 juli, waar zijn de zwoele avonden? Bij de stad aangekomen vind ik met moeite een parkeerplaats. Ik ren onder mijn paraplu door…

Ja, ik, Multatuli, 'die veel gedragen' heb, neem de pen op. Ik vraag geen verschoning voor de vorm van mijn boek. Die vorm komt mij geschikt voor ter bereiking van mijn doel. Dit is tweeledig. Ik wil in de eerste plaats het aanzijn geven aan iets dat als heilige poesaka zal kunnen bewaard worden door kleine Max en zijn zusjes, als hun ouders zullen…

12:00 Lag ff een boekje te lezen zoals altijd. Ik ben nog niet erg moe en ben al een beetje gewend aan het laat opblijven. Het is immers al vakantie en morgen kan ik zo lang uitslapen als ik wil. Het boek is eigenlijk een beetje saai maar dat maakt me niet uit. Ik met wat te doen hebben want ik verveel me te pletter. 12:30 Ben al een beetje…

Vandaag was weer zo’n dag. Zo’n dag waarop je wakker wordt en denkt: wat doe ik in deze wereld. Als ik in bed blijf liggen gaat alles ook wel door zonder mij. Niemand die er nut van heeft dat ik besta. Dan draai ik me nog eens op m’n andere zij en doe ik m’n ogen weer dicht. Als in een film draaien allerlei gebeurtenissen voorbij. Alles is zo gewoon…

Die zaterdagmorgen werd ik vroeg wakker. Ik ritste m’n tent open en kroop voorzichtig naar buiten. Het was nog vroeg. Heel vroeg. Zo rond een uur of vijf. Iedereen was nog diep in slaap. Ik rilde. Het was nog fris dus ik trok een trui over m’n t-shirt aan. Toen ging ik op weg. Gewoon een eindje wandelen. De hond keek me vrolijk aan. Nu al uit? Ik…

De bus. Het grappige is, dat er tijdens zo’n ogenschijnlijk saaie busreis ontzettend veel gebeurt. Achter je volg je het soap-achtige opgedirkte verhaal van een veertig-jarige moeder aan een evenoude vriendin over het wel en wee van haar puberende dochters. Schuin naast je zitten een paar van de in die leeftijdscategorie vallende wezens, en vóór…

Het is zaterdag en we gaan naar de markt. Links ruik ik vis. Een enorme man met behaarde armen houdt met moeite een glibberige haring met veel uitjes in zijn grote knuisten. Mond open en….hap. Hiervan nog een keer een herhaling en weg visje. Rechts van mij ruik ik kip. Druipend in zijn eigen vet duikelt de vogel steeds maar weer, over de kop en…

Het mag dan politiek niet correct zijn, als mannen, varend door de Amsterdamse grachten, gehuld in niet meer dan een veter en toegejuicht door duizenden applaudisserende toeschouwers, elkaar mogen zoenen, dan mag en durf ik wel te bekennen dat ik op vrouwen val. Mijn geliefde (die van het andere geslacht is) weet dat wel te waarderen, althans voorzover…

Waarom worden mensen spruitjeskweker, NS-bestuurder of tegelzetter? Wat brengt iemand er toe te kiezen voor balletdanseres, melkveehouder of troonopvolger? Ja, soms zit het in de familie, zie je opeenvolgende generaties hetzelfde vak uitoefenen, van moeder op zoon, van vader op dochter. Bij mij is daar geen sprake van. Mijn vader was het liefst…

Wiebe Zijtsma woonde thans in een nette buurt, maar zijn leven had ook slechtere tijden gekend. Jaren geleden woonde hij in een wijk die bekend stond als de achterbuurtwijk van zijn woonplaats. Het woningbedrijf had daar nieuwe woningen gebouwd in de hoop het aanzien en het imago van de wijk wat te verbeteren. In één van die nieuwe huizen woonde Wiebe…

Even een wandeling op een - liefst vroege - zondagmorgen. De weilanden in, de rust tegemoet. Als je je niet lekker voelt verandert dat op slag. Stilte. Je voelt je weer opgenomen in en verbonden met de pracht van de natuur. Het genot van de rust hangt als een warme, zachte deken om je heen. Het NS-pad is een kale, drie voeten brede strook. 's Zomers…

Het was al laat. Steeds als de pit van de lamp van roet werd bevrijd, vlamde hij flakkerend op, zodat de kamer helder verlicht werd. Daarna verzonk alles weer in duisternis. Joeri Andrejevitsj en Lara wilden slapen, en bovendien hadden ze het een en ander onder vier ogen met elkaar te bespreken. Maar Komarovski wist van geen weggaan. Zijn aanwezigheid…

....Ik sta weer voor de vitrinekast en bewonder mijn verzameling. Prachtige flesjes en karafjes met de heerlijkste geuren, de mooiste kleuren.. Daaronder, zijn collectie. Mineralen uit alle landen, sommige zo fraai, als edelstenen uit een duizend-en-een-nachtverhaal.... Ik open de kast en neem de paarse stenen voorzichtig in mijn hand...stenen…

Buiten had zich een groepje dorpelingen verzameld om de aankomst van de familie Bronski gade te slaan. Met uitgestreken gezichten lieten ze hun blik over de inhoud van de wagens glijden. Toen hij van zijn bryczka sprong, begroette Adam hen. 'Nou, Panoczku,' lachte een van hen, 'nou is er straks weer wat te plunderen!' 'Helena schreef dat ze…