Zijn adem stierf ter plekke toen hij haar aanschouwde. Zijn hart klopte duizenden verkeerde kloppen toen zijn blik haar ogen ontmoette. Zijn ziel dreef af naar de hemel toen hij in het blauw van haar ogen keek. Haar middel, haar borsten, haar dijen… het maakte hem zwak. Afhankelijk. En zij… zij merkte hem niet eens op. Ze dronk haar wijntje in de kroeg…

Sietse Ligthart had in zijn 49-jarige leven nooit veel geluk gekend. Weliswaar was hij nog redelijk goed gezond en daarvoor moest hij blij en dankbaar zijn (dat had dominee Wiggersma kort geleden zelf nog tegen hem gezegd) maar het viel niet te ontkennen –waarom doekjes erom winden?- : Sietse was mislukt in zijn werk en ook in de liefde was het nooit…

Ik hou zo veel van jou, jou alleen, hoe dom en naief het ook is ik hou van je en ik kan er niks aan doen... Kon ik het gevoel maar tegen houden of in ieder geval bedwingen, zelfs dat kan ik niet, ik laat me gaan, wat ben ik dom. Dom omdat ik van jou hou? Omdat ik me laat gebruiken door jou. Ik weet wel hoe het zit bij jou, je geeft me steun, maar…

het mag niet, maar toch doen wij het, elkaar zoenen, beminnen en liefhebben... Jouw ogen zo mooi, ik kan er in verdrinken. Jouw stem zo vast en streng, uren kan ik naar je luisteren. Jouw handen, ze volgen hun eigen weg en maken me zo gek. Jouw mond komt dichter bij, jouw lippen op die van mij, langzaam gaan onze monden open, onze tongen vinden…

Je kijkt me aan met die verlangende ogen, wat wil je van me en wat moet ik met jou? Je flirt met me, wat moet ik toch, ik besluit het spel mee te spelen. Ik kijk naar je mond, mijn ogen blijven daar hangen, ik kan niet, weg wat ben je toch een heerlijke vent, wat moet ik nou toch met je? Lnagzaam voel ik jouw been tegen dat van mij, wat doe je? In…

Jij grote, knappe, mooie, sexy, sterke, onbereikbare vent. Wat ben jij een heerlijke man, wat zie je er heerlijk uit, maar zo onbereikbaar. Onbereikbaar voor mij, of toch niet? Wat ben je ineens gevaarlijk dichtbij. Ga weg, blijf van me af, nee kom bij me, pak me vast, zoen me, bemin me. Doe met mij, wat alleen in dromen mag gebeuren. Ineens ben…

Al uren loop ik op het strand en kijk ik naar de golven. Ze fascineren mij. Het zand voelt zalig aan mijn blote voeten. Ik voel het tussen mijn tenen glijden. Alleen die schelpen doen zo verdomde pijn... Ze zijn scherp. Het is alsof ze zeggen: "Ik hoor niet hier op het strand. Gooi me terug in de zee waar mijn thuis is", maar het zijn er te veel.…

Als ze haar ogen sluit ziet ze de zee. Ze kan er niets aan doen, het lijkt of de golven in haar gerold zijn en de zilte lucht haar neus verstopt. Ze proeft zout, ze hoort de meeuwen en het ruisen van het water. Het maakt haar gelukkig, maar ook verdrietig. Het doet haar denken aan toen. Het doet haar denken aan liefdevolle nachten, dagen van ontspanning…

De zomer net als de oorlog, net begonnen en je staat een meter van de prachtige, begroeide top van een hoge berg, kijkend naar het dal onder je. En je stapt dichterbij op het uiterst puntje van de berg. Je draait je om, maar snel weer terug omdat dit uitzicht niet te veroorloven is en je ogen blijven maar staren naar de diepte. Je draait speels rondjes…

Ik sta aan de zijlijn te kijken, wat gebeurt er? Wel, de wereld vergaat. Iedereen weg, ik ook? Neen, ik deed niet mee: ik stond immer aan de Zijlijn . Had ik liever mee gedaan en dood geweest? neen? Nee, ik had liever met haar aan de zijlijn gestaan en gedacht: spijtig van de Wereld , ‘k zie je graag.…

Onderzoekend keek ze de jongen in de ogen. Ze wist niet wat ze van hem denken moest. Eigenlijk wist ze nooit wat ze van hem denken moest. Hij was zo mysterieus, zo geheimzinnig. Ze voelde zich waanzinnig tot hem aangetrokken. Hij sleepte haar door alles heen. Ze hadden nu 2 maanden een relatie en nog steeds was hij voor haar een en al mysterie…

Ik was alleen....al jaren. Soms een vriendinnetje maar dat werd steeds niets. Alleen zijn hoorde niet bij mij. Na de moeilijke scheiding die acht jaar samenzijn verpulverde moest ik wennen aan het alleen zijn. Mijn vrienden merkten al snel dat zoiets niet bij mij paste. Het duurde toch drie jaar voor ik, wanhopig, op het aanbod van mijn…

Een rechte, nette kelner zeilde door de kroeg “Verboden Vrucht”. Hij dimde de lichtkegels boven de toog en lachte hartelijk. In de dans van de kaars zag ik haar irissen, afwisselend dof en glanzend. Wij stonden naast het aquarium met de karpers. Koud zweet parelde op mijn rug. “Waarom drinken we zo zuinig?” vroeg ik. Ik speelde met de maanvormige…

Een regenachtige namiddag waarop de aankomende schemer uitnodigt tot... Eef zakt onderuit op de bank, zijn bestaan is tot nul komma nul gereduceerd. Hij weet niet hoe het te ontsnappen. In no time is hij van de wereld, vertrokken naar dromenland waar hij graag toeft. 'Ik ben verliefd!' roept hij, 'hartstikke verliefd!' Ik zag haar en dacht…

Als ik mijn onderwijsakte haal en besluit hier te blijven en les te gaan geven, is dat een soort onderduiken. En het zal heus niet leuk zijn om les te geven in een buurt als Notting Hill. Ze zullen me vast naar zo'n soort wijk sturen, en dan zit ik voortdurend in angst dat ik in een samenscholing terechtkom en doodgestoken word, net als Kelso.…

Ze dronk gin, rookte, en was van Indiase afkomst. Jachtseizoen geopend. Maar zij sprak mij aan. Zo gaat dat, soms. “Just for two days.” “You?” “One night.” Je verslikt je net niet in je wiskey. Je denkt. Mooie tijdsbepaling. De plaats van handeling, een hotelkamer. Maar dat zeg je niet. Ze vraagt je naar je…

....Ik sta weer voor de vitrinekast en bewonder mijn verzameling. Prachtige flesjes en karafjes met de heerlijkste geuren, de mooiste kleuren.. Daaronder, zijn collectie. Mineralen uit alle landen, sommige zo fraai, als edelstenen uit een duizend-en-een-nachtverhaal.... Ik open de kast en neem de paarse stenen voorzichtig in mijn hand...stenen…

Soms lijkt het alsof alles in het leven draait om De Liefde. Overal waar je gaat, staat of loopt zie je de verschijnselen van de liefde (geen restaurant zonder ingehuurd paartje dat eten door elkaars strot zit te duwen). Ook ik ben menig maal getroffen door deze walgelijke ziekte. Mensen die op de leeftijd van 18 jaar aan een vaste relatie…

Ik draag het pakje van het blauwe team. Met alle respect gaan er letters en woorden naar het rode team, want zij maken de kriebeltjes, doen de dingen waar dromen zachte slaapjes van hebben. Het blauwe team heeft hoge muren waar kussens op rusten waaronder scherpe randjes gevestigd zijn die soms een beetje roesten. Een beetje cola eroverheen en…

Ik kom laat thuis. Het huis is donker, de gordijnen dichtgetrokken, het slaapkamerraam op een kier. Op het tuinpad sta ik stil, kijk naar boven en zie hoe de vitrage naar buiten wappert. Witte vlag. Welkom. Binnen leg ik mijn sleutels naast jouw sleutels en hang ik mijn jas naast jouw jas. Ik druk mijn neus in je kraag. Snuiven. Thuis. Ik druk…