Dat is kaassie! Dacht ik na de vertaalde versie van Ed. Kom op meid lachte ik haar toe. Hebben we hem even mooi bij zijn lul met zijn baal rijst. Mocht ie willen dat hij zo'n mooie en lieve meid kon bestellen. Alsof zij hem gelukkig zou maken, zij zou zich mooi bekocht voelen maar dan letterlijk. Deze minuten van stilte en verbazing beider partijen…

We komen aan bij een gebouw wat leek op een verlengde witgekalkte koeienstal met oranje dakpannen. Onze talk Ed zei dat dit een goed voorteken was; "Het huis van Oranje," volgens hem. Als we binnen komen in de slecht verlichte zaal die deze dag dienst deed als conferentiekamer van het 'stadhuis' van Karang Ayam (Gare Kip) zit het gehele dorp aan…

Met open bek pak ik nu toch maar een sigaret aan en keek uit mijn ooghoeken naar de twee vensters door de vitrages naar buiten of er iemand mij stond op te wachten. "Pintyam pisau Pisau?" "Leen me een mes Mes," daar dit toch zijn bijnaam was. "Ah begitu!" "Ja zo!" Zegt hij opgelucht en pakt uit de kleine keukenla een ouwe verroeste maar…

Als dorpsoudste met de bijnaam Pisaulima (Vijf messen betekenend, waarom heb ik nooit begrepen, werd mij niet uitgelegd en mocht er ook niet meer naar vragen) de deur open deed staat de lange magere Sumatraan met een witte Sari en een wit overhemd in de deur opening. Hij had een chocoladebruin gekleurde huid met het structuur van een oude zware schooltas…

Bidden is geen doen als je de regels niet weet. En praten? Het is een onbegonnen taak om met een dubbelloops van een reusachtig groot kaliber in je mond uzelf verstaanbaar te maken. Daar komt nog bij dat je te maken hebt met twee inteelt grotbewoners die in het jaar 500 N.C. zijn blijven hangen en zich zeer agressief opstelden. Ze wilden bloed zien.…

Als onze door ouderdom gebroken wit gekleurde Fiat van de snelweg af gaat en vervolgens een uur lang op een b-weg rijdt draait hij pardoes een zanderig pad in. Nu pas merkten we echt hoe slecht de vering was. Kuil in en uit en slippartijen deden ons hoofd stoten tegen het dak en ons gezichten smakken tegen de ramen en elkander. Wij vloeken als de pest…

Na dit vlot en trillend op mijn benen gedaan te hebben, volg ik Anton die met grote stappen op het glazen Restaurant afliep wat geheel was ontruimt voor ons en waar er een tafel met vier flessen Anker bier, bierpullen en een emmer ijs klaar staan. Mijn vader en Ed ieder aan een zijde van mij volgen ook. "Vuile, vuile pestpleurislijer, dit vergeef…

Mijn vader is al snel akkoord na mijn vreemde verhaal over de uithuwelijking van mijn vriendin en mijn hulpkreten aangehoord te hebben. Ook heeft hij voor elkaar gekregen dat Anton Reker de schietgrage commissaris met ons meegaat en ene Ed Rumambi die een zakelijk raadgever en vriend van ons was in die tijd. Deze Ed is zo glad als een paling in een…

Er wordt geclaxonneerd. Ik hoor nog net twee lange en korte keren nagalmen uit een diepe duisternis waarin er van de felle kleuren niets meer was overgebleven dan de doodse donkere kleur van pikzwarte aarde waar ik in begraven lag. Ik graaide automatisch naar de pvc-pijp en nam een flinke teug lucht die smaakte naar de lucht van diesel en benzine. Wat…

Gelukkig heb ik een pakje Marlboro met het bekende zilverpapier aan de binnenkant bij me in het holster. Ik moest alleen een manier vinden om het papier er af te branden zonder zelf in de fik te vliegen of door de rook te stikken. Nou is een mens gelukkig heel inventief als de nood hoog is en presteerde ik bijna al de rook, welke ik happende en blazende…

HET PI VLIEGTUIG De bewoners van Vrijburgh hadden schoon genoeg van het koude winterweer en hun eigen psychische problemen. Foppe zei op een goed moment het is goed weer in australie wel dertig graden. Foppe zegt op het atc kunnen ze wel even een vliegtuig bouwen en ik betaal de brandstof en barbara kan vliegen en is de piloot. Zo gezegd zo gedaan…

Daar lag ik dan in een grafkist zonder bodem of je moet de laadklep van de truck als deze beschouwen. God had het niet duidelijker kunnen maken dat ik al half op weg was. Naar de hemel of hel wel te verstaan. Met mijn smoel nog steeds benauwend ademend door het pvc pijpje. Ook was ik intussen bont en blauw van het stuiteren en het heen en weer schuiven…

Wat waren de plannen, wilde ik weten. Geduld, eerst wat drinken kreeg ik op rekest. Geduld? Geduld? Mijn gezicht sprak direct boekdelen. Want dit had ik vaker gehoord dan me lief was de laatste dagen en steeds op wel zeer vervelende en voor mij zeer nadelige momenten mag ik wel zeggen en besloot maar weer wat ruimte tussen mijn shirt te maken zodat…

Een dodelijke haal over zijn strot in gedachten voor het geval dat het foute boel zal zijn loop ik op de gestarte motor die onverlicht in de schaduw op mij wacht af. Ik had de morgen ervoor op de toeristische markt een pracht van een traditionele dolk gekocht en liet hem slijpen bij de plaatselijke ijzersmid tot als een scheermes zo scherp. Alleen als…

Er was eens een fietser en dat was de burgemeester van Veendam. Op een dag fietste hij behangen met zijn ambtsketting van Groningen naar Veendam waarbij hij zijn penningen op zijn borst kuste. Het fietspad was onverlicht en de burgemeester had nog vele kilometers voor de boeg. Denkend aan een vulkoek die zijn vrouw voor hem al op tafel had gezet…

Mien zat achter de geraniums een sigaar te roken en loerde naar buiten om commentaar te leveren op voorbijgangers en Wouter schilde de aardappelen. ''De postbode komt eraan, ouwe.'' De huisbel rinkelde. ''Hij heeft een grote enveloppe in zijn hand, die jij effen open.'' Hij zette de mand met piepers op de grond en liep naar de buitendeur…

"Zijn onvermogen naar verwachting te kunnen handelen, naar wat er rechtmatig van hem was gevraagd, waarmee de vrouw stellig geen genoegen had kunnen nemen, waardoor ze middels de gewetensvraag naderhand schuld had willen geven, zelfs nadat ze had gekregen waarvoor ze was gekomen, en waarmee ze omwille van, hem had gedaagd; hiertoe is de schuld ten…

Foppe had een mooi huisje maar voelde zich opgesloten. Waar was het leven, het leven het avontuur en de vrijheid gebleven van toen hij nog jong was. Toen trok parijs en berlijn en londen of een leven in frankrijk aan zee met een leuke vrouw. Waarom was hij toch gaan werken en bij zijn moeder gaan wonen en niet gewoon weer op pad gegaan als vroeger.…

We vliegen over Europa, mijn vrouw en ik. Er zijn weinig wolken. Daarom is het uitzicht mooi. Vanuit het vliegtuig neerzien op bergen en bos... Verlangen ontwaakt om naar beneden te gaan, dit gauw even verkennen! In Tel Aviv ontmoeten we de mensen van onze reisgroep. Het wordt een gezelschap van zo'n veertien mensen. De havenstad Jaffa heeft…

Het is een nieuwe uitdaging voor de groep, zouden ze met elkaar naar een onbewoond eiland gaan. De meesten willen niet of zien het niet zitten. Maar vrijburgh wordt opgeheven en er is geen nieuw appartement wegens de crisis. Dan maar naar een onbewoond eiland op indonesië! De pimeisjes weigeren ook om mee te gaan maar een paar durven toch. Hoe zou dit…