Ach in deze woelige tijd gebeuren er ook best grappige dingen, zoals: een gesprek hier in huize T, eega zegt, als het nieuws klinkt dat de Sint aankomt, nou, die komt niet voor mij hoor. Manlief is blijkbaar in de veronderstelling dat ie in deze tijd op de stoeltjes van de kleintjes mag gaan zitten en ik zeg: kom op zeg, doe eens volwassen…. Dom…

Of ik hem gezien had, vroeg je mij, in mijn lucide dromen. Een antwoord had ik niet. In duister van het niemandsland was ik alleen en zonder vragen. Ik had hem wel gezien, maar er niet over gesproken. Die nacht toen de stilte veertien talen sprak, zag ik hem met zijn schimmel op het dak, maar bleef ik zwijgen in mijn hart. Het was gevaarlijk om…

Sinterklaas voor de ggz friesland medewerkers Sinterklaas was al oud en had geen zin maar hij nam een pil van de ggz en toen begon hij aan zijn jaarlijkse tocht naar friesland waar het altijd waait en regent en de mensen nog vriendelijk sterk eenvoudig en behulpzaam zijn niet zoals in de randstad stad van overvloed. De vrouwen van de ggz moeten…

Sinterklaas voor aly moeder en oma en huisvrouw en dame op leeftijd Sinterklaas was al oud, al jaren reed hij op vijf december eenmaal over de daken van friesland uit spanje weg met de boot met pieten om cadeaus te brengen en een leuk gedicht voor mensen die van elkaar hielden en ook van hem. Hij belde met zijn mobieltje de leeuwarder krant en zag…

Tot voor kort hadden zolders een nostalgische aantrekkingskracht op mij. Stoffige relikwieën uit het verleden die herinneringen oproepen of van emotionele waarde zijn, hebben altijd mijn belangstelling gehad. Urenlang kon ik op de vliering rondstruinen totdat het kortgeleden mijn leven voorgoed veranderde. Mijn aandacht werd getrokken door een grote…

Met een vriend praten we over de op handen zijnde feestdagen, hij heeft twee jonge kinderen die natuurlijk Sint gevoelig zijn, elke avond braaf Sinterklaas liedjes zitten te zingen en drie maal per week de schoen mogen zetten, want tja, Sint kan niet elke dag door elke straat rijden hè? Nee andere kinderen moeten ook aan de beurt komen. De kinderen…

Ik moet effen de buitenlucht in. Dat nare donkere koude weer doet mij en velen niet goed. Voor alle zekerheid nam ik mijn paraplu mee en verliet de woning. Nu niet naar de weilanden, maar richting bos. Ik wandelde over een smal pad met aan weerszijden weilanden. Lekker in mijn eentje liep ik daar. De hemel was nog bedekt met donkere wolken en de wind…

boer harms was een aardige maar wat zwijgzame man die keihard werkte op de kleine boerderij want hij wilde geen grote lening van de bank. Met zijn kleine rode trekkertje reed hij over het land en verzorgde zijn koeien en de haan kraaide hem om vijf uur wakker dan nam hij een pijpje tabak en een kopje koffie en een stuk roggebrood en toog aan het werk…

RUSTGEVEND SINTERKLAASVERHAAL VAN FOPPE OP MAANDAGMORGEN sinterklaas had de hele vakantie in de zon gezeten maar slecht geslapen. Hij was een beetje te druk geworden en nu hadden ze hem op zijn oude dag op non actief gezet. Ja zo kon hij geen sinterklaas vieren natuurlijk. Maar toen was het eindelijk zover het werd december. Toen dacht sinterklaas…

Hevige spanning voel ik weer in mijn lijf, want Sinterklaas en Zwarte Piet komen er weer aan. Bles is ook erg zenuwachtig. Achter mijn huisje zijn weilanden en tijdens mijn dagelijkse wandeling komt Bles naar mij toe gegaloppeerd en maak ik een praatje met haar. Zij is dit jaar de klos en moet Sinterklaas op haar rug vervoeren, zowel op de wegen als…

De zakken van Sinterklaas 1957 ‘Ik hoop dat het hierbij blijft, Johan,’ zei mijn moeder met een afkeurende blik op twee grove postzakken die in de gang op haar smetteloze parket lagen. Mijn vader keek schuldbewust: ‘Ik heb dit niet bedacht, Bertha, dat heeft die radioverslaggever gedaan.’ Die radioverslaggever was Werner Kohn. Tijdens de intocht…

Vijf jaar was ze. Een kleine meid die nog niet lezen kon. Met haar broertje, die een jaar jonger was, keek ze, zoals elk jaar, uit naar de goedheiligman. De dagen werden afgeteld. Tot het zover was dat de schoentjes bij de kachel mochten staan. Ze weet het nog goed. Het was zo’n gitzwarte kolenkachel. Elke morgen vond ze haar moeder op haar knieën voor…

Er staat een klein huisje bij een piepklein bruggetje. Een bruggetje van maar twee meter lang. Als er een boot onderdoor wil dan moeten eerst de hefbomen naar beneden en dan gaat het bruggetje omhoog. Dat gebeurt nog helemaal met de hand. Dan loopt Mijke naar de hefbomen en kijkt eerst, of er ook verkeer aan komt. Die hefbomen zijn wel zwaar hoor. Mijke…

'Ik heb het gevraagd, Mam!' 'Wat, líeverd? 'Aan de buurvrouw, of ze die brief ook heeft gekregen van Sinterklaas. Dat die bij ons thuis.' 'En, wat zij ze?' 'Ze moet werken, dan is ze niet thuis'. 'Misschien kan ze een verlanglijstje maken'. 'Dat wil ik ook Mam. Wil je me helpen?' 'Ach, lieve kind, Mamma moet eten maken. Begin maar…

Met vaste tred stapte Sinterklaas, gezeten op zijn glanzend witte schimmel, het dak op. Achter hem liep Piet, achteloos zwaaiend met een zak vol cadeautjes. De jongen zag ze gaan, op het dak van de overbuurman. Het is dus tóch waar, ze bestaan écht, dacht hij bitter teleurgesteld, maar waarom, waarom komen ze nooit bij míj met hun volle zak? Altijd…

Ik kijk op ze neer. Twee kleine mannetjes, laarsjes aan, parapluutje stevig in de hand van de grootste van de twee. Hij heeft net aangebeld. Kon er net bij. Trouwhartig kijken ze naar me op. Dan overhandigt de oudste me een vel papier, keurig netjes opengevouwen. Ernstig, vragend. "Heb jij deze uitnodiging ook ontvangen?" Ik lees de brief. .…

Als de dag van gisteren zie ik ze voor me. Zodra de eerste Sinterklaasboekjes in de bus vielen, werden alle begerenswaardigheden aangekruist en op een groot vel papier gezet: de verlanglijst. Met rode koontjes waren ze bezig, de zonen. Spannende tijden. Langzamerhand is dat verdwenen. Kinderachtig, die speelgoedboekjes! En dan, zonder boekjes weten…

Gebruiksaanwijzing voor Spaanse sloffen. 'Wij zijn de nieuwe sloffen van C. Vanavond gaat ze ons voor het eerst aan haar voeten doen. En die zijn groot. We krijgen het nu al benauwd. In Nederland leeft men op grote voet. Dat is bij ons in Spanje wel anders. Ik ben heel benieuwd hoe zij met ons om zal gaan (als zij in ons staat.) Wij…

Waar blijft ze nou. Staan we met z'n vieren al een hele tijd op de afgesproken plaats langs de route, ontbreekt mammie. Hebben we eindelijk een keer een goede plek en dito uitzicht, is zij in geen velden of wegen te bekennen. Voorgaande jaren waren we meestal te laat en stonden we altijd ergens achter aan, krullen tellen. Of net in een verkeerde…