''We moeten een poosje uit dit dooie gat weg, darling. Voel je er wat voor een week vakantie te houden in Valkenburg.'' ''Je kunt me niet blijer maken, Wouter.'' De boeking met een eenvoudig hotel was snel telefonisch geregeld. Aanstaande vrijdag konden ze al komen. ''Hoe moeten we daar komen, ouwe? Vraag aan de barones of we haar motor…

Ik sta geklemd tussen een Duitse dame gekleed in een framboosroze skipak (ik schat jaren negentig vorige eeuw) met een grijze muts op haar geblondeerde haren, en een goed geconserveerde Oostenrijker van een jaar of zestig. Mosgroen jack, snordragend. De geur van zijn after shave prikt in mijn neus. Als ik mijn hoofd omdraai zie ik nog net T. door…

Ik werd bang want ik wandelde steeds maar verder het diepe bos in. Het was vijfentwintig graden onder nul en ik liep in Noord Zweden. De bossen zijn daar oneindig.Het houdt maar niet op al die zusters sparrebomen en die berken. Je hebt daar beren en die slapen in holen. Oh het was al avond en de bossen lagen in donkerblauwe leegtes. In zwarte nevelen…

Jaren, maar dan echt ook jaren geleden ging ik als kind een week naar 'De Wierschuur' op Terschelling. Ik denk dat mijn ouders mij brachten met de auto, maar daar ben ik niet zeker van. 'De Wierschuur' was en is de laatste woonmogelijkheid op dit Waddeneiland. Ik ging er zelfs twee keer naartoe, ook een keer met mijn neef. Het was een soort verdedelde…

Een weekje alleen in Parijs na een zware examenreeks. Even jezelf verliezen in een wereldstad en de taalbarrière draagt daartoe bij, want het frans is niet mijn sterkste woordje over de grens. En de fransen zelf spreken alleen maar frans, niet omdat ze zo trots zijn op hun taal, maar omdat ze te eigengereid zijn om een andere taal te erkennen. Bovendien…

Ik ben moe. En als ik moe ben is het voor Woemi nog erger. Maar het moet gezegd, ze heeft zich geweerd als een tijger. Zoals toen we voor het laatst weer stijl omhoog moesten. Ze kankert en godvert, klaagt: ‘Het is niet eerlijk', en begint langzaam maar stug klimmend aan de grote finale van een lange wandeldag. Dan, eindelijk, de top van de pas,…

Het is de avond van 22 juni 1978 en ik ben beland op mijn hotelkamer in Bali. Frupsels,veelpotige grupsels en glimmende deksel gravers kruipen uit de donkere aarde. De haren op mijn arm lijken op het wuivende riet en de poriën in mijn huid zijn zo groot dat ik er bijna zelf in kan stappen. Flitsen van neon lichtreclames schieten door mijn hoofd en…

Sinds een paar jaar woon ik nu in Frankrijk. Er gebeurt niet zo veel op het Franse platteland. Het lijkt wel of daardoor juist de gewone alledaagse zaken aan waarde winnen. Over dit soort dingen bericht ik maandelijks aan vrienden en kennissen in Nederland. ------------------------------ Bij ons in het dorp is een camping. Op een mooie zomeravond…

Eindelijk: Na een vlucht van vier uur en vijftien minuten zette de piloot onze Boeing 737-800 enigszins wiebelend maar toch zacht aan de grond op de landingsbaan van het vliegveld Gando (Las Palmas) op het eiland Gran Canaria. Na een afwezigheid van maar liefst 12 jaar waren we weer terug op het ons zo vertrouwde “stekkie” en na een transfer van 25…

Als kind las ik altijd de Donald Duck als ik naar de tandarts moest omdat ik dan bang ben en dan moet lachen en wel durf. Op een dag was het weer zover en las ik het verhaal van Donald Duck en droevige Dora de kangoeroe. Dat zou ik ook wel eens mee willen maken dacht ik en vertrok op mijn achttiende na het examen van school onmiddellijk naar Australië…

Jaren geleden heb ik eens een weekje in Zwitserland doorgebracht in de buurt van het stadje Sion. Om in contact met mensen te komen bezocht ik dagelijks een workshop tekenen. Een jonge frêle vrouw viel mij meteen op. Bij veel mensen weet je direct waar ze aan denken als ze ergens naar kijken, bijvoorbeeld je schopt tegen een bal en er wordt direct…

Ik had toneel gespeeld en geschilderd. Henny was te moe. Ze was in haar tent gebleven. ‘Verdomme,’ had ze geroepen, ‘ik heb ook altijd pech.’ Ik keek naar haar benige, sterk vermagerde gezicht. We hadden elkaar hier ontmoet. Toen was ze in goede doen, maar beetje bij beetje velde de ziekte haar. Het greep in in onze verhouding. Van vriend was ik…

‘Nu ben jij aan de beurt!’ de reisleidster wijst naar een jonge vrouw die geheel in het zwart gekleed is. De vrouw schrikt zich een hoedje, waarschijnlijk was ze aan het dromen geslagen en interesseerde het gebodene haar niet zo, de hele groep lacht hartelijk. Ze herstelt zich snel en loopt naar voren. Ze komt met een koffierecept voor de dag. De…

Het was een bloedhete dag. De zon stond zinderend aan een helderblauwe hemel. Op het plein midden in de stad was geen terrasstoel onbezet. De ijsjes, koude biertjes en roseetjes leken niet aan te slepen en de serveersters liepen af en aan. Op de randen van een prachtige fontein zaten kinderen te pootjebaden, wat normaal gesproken ontoelaatbaar was…

Eens in je leven moet je Rome bezocht hebben. Als ik terugkijk op het weekje Rome dan valt me op dat het niet de ontzaglijke kunstwerken zijn die me zijn bijgebleven maar wel de paar significante ontmoetingen die verder deel gaan uitmaken van je dagelijks leven. Zo wandelde ik daar door de straten en zag ik een grote bus met een groep mensen ervoor…

Ik blader in een oud boek en ruik een bekende geur, het herinnert mij aan een dorpje aan de Costa Dorada veertig jaar geleden. Ik las toen op het strand een oud boek dat ik in het appartement had gevonden, het was uitgedroogd en verkleurd en het rook precies zo. De autostrada moest nog aangelegd worden, er was alleen de eeuwenoude smalle kustweg…

Anneke laat haar vakantiefoto's zien. Dat gaat natuurlijk digitaal. Ze heeft haar fototoestel aangesloten aan mijn tv, waarna we 378 kiekjes te zien krijgen. Voor een selectie is nog geen tijd. Die tijd zal wel nooit komen. Over een paar jaar wordt het gissen naar wat en wanneer. Zijn de foto's misschien in de war geraakt met die uit 2008 of 2007.…

De beroepsgroep voor tandartsen had een uitje. Met de bus gingen ze naar de dierentuin. De bustocht verliep goed. Met een grote witte glimlach applaudiseerden de tandartsen voor de buschauffeur. Eenmaal aangekomen in de dierentuin werden er naar lust vele foto's genomen van de walrus. Dit prachtige dier met een bal op zijn neus was werkelijk…

De voorbereidingen voor de vakantie leverden - zoals ieder jaar - de nodige stress op, te meer omdat het woord coördinatie niet bepaald in mijn woordenboek thuis hoort. Normaal ben ik absoluut niet het ‘Miep-Kraak-type', maar ik kan pas met een gerust hart op vakantie als ik de boel schoon en netjes achter laat; niets zo heerlijk als na een vakantie…

Zonnestralen besprenkelden mijn natte gezicht nadat de golven krachtig tegen mijn lichaam beukten. Als standbeeld in de branding bleef ik staan, mijn armen horizontaal gestrekt als een kruis in het water. Mijn aangezicht gericht op de grote verwarmer die onbewolkt zijn kracht toonde. Ik sloot mijn ogen en proefde de tintelende sensatie van het zilte…