Alle inzendingen van Mohair

Beste Ria, ik wil graag feedback op mijn inzendingen. Dus brand maar los. Nee dit is niet cynisch bedoeld, als ik ervan schrik ga ik wel stilletjes in een hoekje zitten huilen dit zien jullie toch niet. Ik vind de leegte die er nu onstaat op inzendingen, zonder cijfersysteem bedoel ik, vervelend en ik wil toch graag een stapje verder komen. Hier heb…

‘Ik ben op zoek naar een man met een geheimzinnige uitstraling, die geen geheimen heeft voor mij’’. Het staat er echt. In de reclame van Parship.nl glimlacht ons een blonde vrouw toe met deze verheffende woorden. Parship.nl is een datingsite voor hoger opgeleiden. Ik tref deze advertentie aan in de Opzij, feministisch maandblad. Tja, daar moet…

‘We zijn nog op tijd hoor Maarten, dit was de eerste bel pas’, zeg ik, terwijl ik mijn zoon vanaf zijn fietsstoeltje met een zwaai op de grond zet. ‘Nee, dit was de tweede bel mama’. Hij hangt zijn rugzakje over een schouder, draait zich om en loopt snel het schoolplein op, richting de ingang. Hijgend volg ik hem. 'Mm disloesjes’, zei hij gisteren…

Er zijn twee soorten mensen die ik bewonder. Dat zijn(top)sporters en schrijvers. (na deze zin denk ik: wacht even, mensen die mooi kunnen schilderen dan, heb ik toch grote waardering voor, en architecten, wat een prachtig beroep, en neem nu een goede ict-er: petje af hoor… stop). Er zijn dus twee soorten mensen die ik bewonder: mensen die…

Onze ‘individualistische samenleving’ klinkt het nogal eens cynisch. Bijna bestraffend. Alsof individualisme gelijk staat aan egoïsme, mensen teveel op zichzelf zijn en alleen met hun eigen belang bezig. Hoe meer je een individu kunt zijn, hoe vriendelijker je reageert op je omgeving. Als je als individu jezelf kunt vermaken bijvoorbeeld. Als…

Wat is seks toch een grote ontregelaar in het leven. Dominique Strauss-Kahn had geen idee dat de vrouwen die zich zo wellustig gedroegen op zijn feestjes, prostituees waren. Arme man. Ik kijk nog eens naar de beelden van hem op het journaal. Aardige verschijning. Hij lijkt een klein beetje op mijn opa, van moeders kant. Dit aspect dood alle lust…

‘Ik spoor niet’ staat er op zijn gele shirt met blauw NS logo. We staan op het punt om een bezoek aan zijn moeder te brengen. Mijn vriend en ik draaien meestal om de hete brij heen. In de loop der jaren is gebleken dat als een van ons serieus iets aan de kaak stelt of wil bespreken dit nogal eens uitdraait op onbegrip en stemverheffing. Wij…

Het mooie van een tattoo is dat het een aantal dingen voorgoed uitsluit, mijmer ik. Ik zit in de tram op weg naar Utrecht. De man schuin tegenover me kijkt uit het raam en ik kijk naar hem. Ik bewonder de doelbewustheid, de volledige overgave van de man met de vleugels van een adelaar in zijn nek. Mijn blik glijdt over zijn onderarmen die grijs…

Mensen met een lijntje naar God die het goede voorbeeld willen geven. Dat mensen dit überhaupt ambiëren geeft te denken. Waarom wil iemand dit zo graag? Vaak zijn het de rituelen binnen de kerk die indruk maken. De positie die je hebt. Het aanzien wat er uit voort vloeit. Het aura van heiligheid. Bij nader inzien ben je bij voorbaat al verdacht als…

Ik sta buiten in onze voortuin. Even maak ik vertwijfeld een rondje op de plaats. Ik heb zojuist de jute zak voor onze deur gezet, hard gebonsd en lang op de bel gedrukt. Zal ik nu snel naar binnen gaan, de trap oplopen en dan net doen alsof ik op zolder was? Of neem ik toch een run het tuinpad af en loop ik via de parkeerplaats onze achtertuin…

Mijn T. kwam gisteren thuis met een triomfantelijke blik in zijn ogen. Hij had een boel setjes sokken gekocht. Ik haalde ze uit de tas en zag een stapel grote, zwarte herensokken. De neuzen en hielen van de sokken hadden echter per setje een andere kleur. De kleuren van de regenboog. De volgende ochtend stapt hij als een clown de kamer…

Zelfverzekerd blikt hij in de camera. Zijn haar glimt van de gel: coupe gecontroleerde nonchalance. Zongebrande huid. Hippe zwarte bril. Hij draagt een kek matthijsvannieuwkerk-colbertje. Zelfs zijn naam klinkt zwierig en energiek. De indrukwekkende rij boeken achter zich maakt het plaatje af. ‘En hij zag er altijd zo keurig uit’, zou mijn schoonmoeder…

Bioloog Jakub Vagner is op zoek naar de Arapaima gigas, de grootste zoetwatervis ter wereld. De Arapaima leeft in het Amazonegebied in Zuid-Amerika, kan wel honderdvijftig kilogram wegen en is twee meter lang. Jakub (geboren in Praag, 30 jaar) heeft een expeditie voorbereid naar Brazilië en vliegt naar het gebied waar hij hoopt de Arapaima…

Er is een tijd geweest dat vliegangst mij vreemd was. Dit is inmiddels veranderd. De realiteit kwam denderend binnen. Hoezo, dat overkomt mij niet? Ik kan in het vliegtuig zitten op weg naar Oostenrijk dat zometeen neer zal storten in de bergen. Waarom zou de bus waarin ik iedere dag reis geen ongeluk kunnen krijgen? Natuurlijk redt de skilift…

‘Ze is van mij’ is de VPRO-talkshow waarin mannen in gesprek gaan over vrouwen. Met als presentatoren acteur Waldemar Torenstra (o.a. hoofdrolspeler toneelversie ‘Karakter’) en programmamaker Maxim Hartman ( o.a. ‘Rembo en Rembo,’ en ‘ik heb een tante in Marokko’). De eerste aflevering zit ik met gemengde gevoelens uit. De seksistische opmerkingen…

Een cryptohomo is een man van wie men zwaar vermoed dat hij homo is maar hier niet voor uitkomt of dit zelf nog niet weet. Daarom noem ik Arie Boomsma maar een pseudohomo: iemand die gezien wordt als homo maar het niet is. Arie Boomsma, de man die zo symmetrisch is dat ik me afvraag hoe zijn ouders eruit zien. Arie Boomsma is zo puntgaaf uit…

Als een gereïncarneerde worm met een koptelefoon op, beschrijft T. het insect. ‘Dat zijn oorwurmen', Moon. ‘Dit waren kakkerlakken. geloof me nou’. ’s Avonds zit ik voor het beeldscherm. Met een lichte huiver klik ik op de site van ongedierte. Mijn adem stokt. Ik kijk nog eens goed: de zwarte kakkerlak, de bruine kakkerlak uit Duitsland (lichtbruin…

Mijn voeten maken een bonkend geluid op de loopband. Dit zijn mijn zestien jaar oude tennisschoenen die niet zo geschikt zijn om mee hard te lopen. Ik begin steeds harder te hijgen. Het zweet prikt op mijn voorhoofd. Al rennend staar ik naar het scherm wat recht tegenover me hangt. Het is mijn redding. Door mijn geest af te leiden houd ik het langer…

‘Ik wil, ik wil’ zegt hij. Maarten weet goed wat hij wil. ‘Ik wil het, ik wil het hebben, mama, ik wil het nu’. Net zolang tot hij het begeerde in handen heeft herhaalt hij zich. Ik wil, ik wil’, wat wil ik eigenlijk nog? mijmer ik, terwijl ik hem de soepstengel overhandig. Iets willen is het begin van een doel. Iets willen getuigt van levenslust…

Soms zie je van die jonge meiden die strak voor zich uitkijken. Bijna boos. Quasi boos. Dit kunnen deze meiden heel goed hebben. Het maakt ze zelfs interessanter. Lees: mooier. Er komt een leeftijd dat dit niet meer opgaat. Dan doe je er goed aan om iedere dag met een glimlach op de lippen door het leven te gaan. Hard lachen is ook toegestaan…

Ik voel ‘m al aankomen. Dit bericht, dat ik vanochtend in de krant las, gaat kritiek opleveren. En wel aan het adres van De Hulpverlening. Ik ga hier niet mijn- voor- de- handliggende reactie geven op dit doodsbericht. Ik ben moeder van een peuter en ik deel mijn reactie met die van de rest van de mensheid. Wel wil ik vast een lans breken…

Ik sta geklemd tussen een Duitse dame gekleed in een framboosroze skipak (ik schat jaren negentig vorige eeuw) met een grijze muts op haar geblondeerde haren, en een goed geconserveerde Oostenrijker van een jaar of zestig. Mosgroen jack, snordragend. De geur van zijn after shave prikt in mijn neus. Als ik mijn hoofd omdraai zie ik nog net T. door…

Ik wantrouw mensen die menen voortdurend te moeten vertellen ‘hoe ze zijn’. Gelijk een wandelende reclamezuil, promoten ze zichzelf. Niemand vroeg er om. 'Ik ben altijd eerlijk en open en ik vind het heel belangrijk dat je elkaar in je waarde laat', of ’ik ben heel perfectionistisch’. ‘Ik maak me nooit druk om wat anderen van me vinden’. Dit…

‘Dit is juist wie je bent Yvonne’, zeg ik hardop tegen het televisiescherm. Yvonne, de naamgenote van de presentatrice van ‘Boer zoekt vrouw’, kan zichzelf niet laten zien, zegt ze. ‘Ik kan wel spontaan zijn, maar het lukt me nu niet’. Boer Gijsbert vindt dat als ze een kans krijgt, ze die wel moet grijpen’. ‘Flap er eens wat uit, weet ik veel…

Ze zit op haar vaste plek achterin de bus. Om precies te zijn op de tweede rij, nog voor de achterbank, aan de rechterkant. Krant op schoot. Ze is veel meer een gewoontedier dan ze ooit had gedacht. De bus stopt bij de halte halverwege de stad. Hier stapt altijd een bups mensen in. Ze tuurt even naar buiten en ziet een meisje staan met blote…

Heb je wel genoeg ‘welbehagen’ Moon, mompelt T. als hij mijn gekuch en gesteun hoort. Het is midden in de nacht en ik steven af op de zoveelste verkoudheid dit jaar. Het is een week voor kerst en ‘welbehagen’ staat voor kerstsfeer, in het bijzonder onze houten kerstster met lichtjes die voor het slaapkamerraam hangt. ‘Ik denk niet dat het gaat…

Geboeid kijk ik naar de advocaten aan het woord over hun vak. Vragen over strafrecht, geweten, beroepsgeheim. Kijken in de ziel is vooral een goed concept. De maker en interviewer van dit programma is kennelijk de eerste die het ten uitvoer heeft gebracht. Ik weet niet of hij de beste vragensteller is, maar je krijgt een kijkje achter de schermen…

Langzaam komt de muziek ‘aangeslenterd’ steeds luider, steeds duidelijker Ik kan er niet meer omheen Dan zet de doorleefde, melancholieke stem van Bono in Weemoedig klinken de gitaren De muziek ‘wandelt’ langzaam door en ondersteunt zijn stem bijna achteloos… Daar klinkt de daverende en ontroerende stem van Luciano Pavarotti. Met een kracht…

Soms wou ik dat ik er niet meer intrapte. In loze beloftes. Een onbewaakt ogenblik en ik stink er weer in. Nee, ik doel niet op loze beloftes van bazen die je salarisverhoging toezeggen en zich hier vervolgens niet aanhouden en ook niet op gouden beloftes van (ex)vrienden en –minnaars. Daar heb ik inmiddels van geleerd. Degene die het hardst roepen…

Ik zoefde gisteren langs ‘De wereld draait door’ en bleef hangen. Ik was getuige van het interview dat Matthijs had met twee mannen die in het blijf –van- mijn- lijf-huis hadden gezeten vanwege de terreur van hun vrouw. Hoewel mijn T. Matthijs vanaf het begin van zijn hyperpopulaire DWDD niet kan horen of zien, heb ik toch vaak geboeid naar dit…