Inloggen

biografie: Laurine Vandepitte


Inzendingen van deze schrijver

65 resultaten.

Koffie met begrip

verhaal
2,5 met 2 stemmen 65
Amsterdam, een zomerse dag in mei.
Zullen wij eindelijk iets gaan drinken?, vroeg Vera doodop aan haar zus. Ik kan niet meer, mijn voeten weigeren dienst.
Ok, we hebben het grootste deel van de tentoonstelling toch al gezien! , knikte Ilse instemmend. Zij betraden de met enorme bloemstukken opgesmukte hal. Vol bewondering bleven zij even staan. De aanblik ervan was overweldigend! Ongelooflijk dat mensen zoiets moois konden verwezenlijken. Bijna was Ilse verrukt van de ene afdeling naar de andere gedarteld, om toch vooral niets te missen. Vera had haar echter nog bijtijds aan haar belofte herinnerd.
Eerst koffie!...

Van een bijtje dat zijn streepjes verloor

verhaal
5,0 met 1 stemmen 99
Er was eens een bijtje, die ’s morgens bij het opstaan tot zijn grote schrik merkte dat al zijn streepjes weg waren. Niet één geel streepje was er op zijn prachtige bruine pak nog te vinden. Het bijtje wist zich geen raad van verdriet.
Waar zijn mijn streepjes nou toch? Ik heb zo hard gewerkt om een heleboel streepjes op mijn pak te krijgen en nou zijn ze gestolen!, weende het. Hij vertelde zijn nieuws de hele bijenkorf door. De bijenkoningin riep het bijtje bij zich om samen naar een oplossing te zoeken. Zij dacht even heel diep na. Wie zou nu toch de streepjes van een ander willen?
Aha! , riep de bijenkoningin ineens uit. Ik denk dat ik het weet!
Wie dan?, vroeg ons bijtje. De sluipwesp!, zei de bijenkoningin. Ik vond het gisteren al zo raar dat hij ineens een donkere bril droeg, terwijl het pijpenstelen regende. Hij sloop hier al een hele tijd in het rond, vertelden de werkbijen. Eerst dacht ik nog dat hij mijn bijenbrood wou stelen, maar de hommel zei dat sluipwespen zoiets niet doen. Weet je wat? Wij zullen de politie-bij een onderzoek laten instellen. Dat is goed!, zei het bijtje....

Mietje Mug 's muggenissen

verhaal
3,5 met 2 stemmen 131
Op zekere nacht, toen oma en opa Vissermans bij mijn bazinnetje logeerden, werd ik ineens opgeschrikt door een vreemd geluid: bzz, hijg, bzz-zoem, hijg-hijg!, klonk het steeds harder. Wie denk je dat er op de rand van mijn aquarium was komen neerstrijken? Juist! Mietje Mug, de ondeugendste van alle muggenvrouwtjes. Haar ragfijne vleugeltjes trilden heftig en haar stemmetje sloeg over van angst.
Vlug Blubblubke, help me Wijs mij een plaatsje waar ik mij verstoppen kan, jammerde ze, terwijl ze gejaagd heen en weer fladderde.
Klim maar op mijn waterlelie, antwoordde ik omdat ik zag dat het menens was, daar zullen ze je vast niet zoeken Vlug vloog het bevende muggetje er heen. Zij had zich maar net op tijd verstopt, want daar kwam oma Vissermans al aan. Gewapend met een stevige vliegenmepper rende zij de kamer in.
Waar zit dat ongedierte van een mug, die mijn nachtrust verstoort?, bromde zij terwijl zij het licht aanknipte. Ik heb nog geen oog dicht gedaan door dat voortdurende nare gezoem. Wacht tot ik dat onding vind. Ik sla haar in moes Zoals vele oudere mensen praatte ze af en toe in zichzelf. Ik heb al de hele slaapkamer doorzocht. Bijna had ik haar te pakken toen zij op opa’s arm zat. Laat hij zich echter, net op dat moment, op zijn zijde keren Weg mug! Ik zag haar in het schijnsel van de lamp in deze richting wegvliegen. Ze houdt zich vast hier ergens schuil. Ik zal niet eerder terug in bed kruipen als wanneer ik haar te pakken heb!...

Van een zwerver die een monster zag

verhaal
4,5 met 4 stemmen 129
Op zekere pikdonkere nacht, dat er waarlijk niet één sterretje aan de hemel stond, kwam er een monster naar planeet Aarde! Althans, dat is wat een man dacht die op dat late uur nog in zijn eentje over straat zwierf. Het vreemde wezen had allerlei rare capriolen gemaakt in de lucht eer het met veel gesteun en gegrom eindelijk geland was in een bos. Hij wou er het fijne van weten. Hij sloop naderbij, heel stil en van boom tot boom. De maan verscheen vanachter de wolken. Op een open plek in het bos zag hij iets op de grond liggen. Dat moest het monster zijn! Het had overal schubben en het zag er nogal verkreukeld uit, vond hij. Uit zijn neus kwam gele stoom en het klapperde met zijn oren! Zijn borst ging als een blaasbalg op en neer en er kwam een walgelijke stank uit zijn muil. De rillingen liepen hem over het lijf! Na enige tijd begon het monster jammerlijk te piepen. Het had duidelijk ergens pijn! Toen kwam de man uit zijn schuilplaats te voorschijn. Dapper stapte hij op het vreemde lijdende wezen af. Dat stootte allerlei au- en grauwgeluiden uit en het rolde met zijn rode ogen. Vreemd! De zwerver zag dat zijn ene poot in een wel erg rare kronkel lag.
“Wellicht gebroken tijdens de landing?”, dacht hij. Het wezen zag er, nu hij het van nabij zag, niet eens zo eng meer uit als eerst. Het leek wel een beetje op een draak.
“Maar draken bestaan toch al lang niet meer?”, mompelde de man verbaasd.
“Dat zou je gewild hebben!” sprak het monster plots luid en duidelijk in klare mensentaal! De man viel van schrik pal achterover. ...

Wat eigen geneesmiddelen tegen de nieuwe griep

column
4,0 met 2 stemmen 165
Jarenlang geen griep gehad. Nu wel. Meteen raak ook, want tegen dit nieuwe griepvirus bestaat nog geen geneesmiddel. Alleen Paracetamol tegen de koorts, zei de dokter. Goed uitzieken, veel rusten en binnen blijven. Een week of twee. Drie?
Bij dergelijke berichten ga ik meestal grommen. Zij betekenen voor mij namelijk afspraken afzeggen. Ik stel niet graag mensen teleur, zeker eenzame mensen niet, die vaak naar een bezoekje snakken. Deze keer moest het echter, om diverse redenen. Ten eerste is mij geleerd om tot nut van het algemeen te denken en daarnaar te handelen. Niemand is er bij gebaat dat ik anderen infecteer met mijn griepvirus, zeker oudere medemensen niet.
Ik was al geruime tijd aan rust toe, dus riep mijn eigen lichaam mij een halt toe. Kijk! Wanneer ik dit laatste ineens besef, dan is er van gegrom meteen geen sprake meer. Dan wil ik tijdens deze rustperiode positief blijven denken. Dan probeer ik eerst alle huismiddelen uit die ik in voorraad heb. Paracetamol. Sterke anti hoestsiroop met dennenknoppen en honing. Groene thee met munt en anijssuiker tegen de maagklachten. Bij griep heb ik geen honger, dus dat is een meevaller. Dorst echter wel, veel meer als anders. Bij koorts moet je uitkijken voor uitdroging, dus nog meer thee. Dan te weten dat ik anders een echte koffieleut ben! Tijdens ziekte verdwijnen koffie en eten vrijwel meteen spontaan van mijn menu. Het gekke was, dat mijn maag ondanks dat gezwollen aanvoelde, alsof ie elk moment kon barsten! Oei! De vijfde dag heb ik de huisarts gevraagd om even langs te komen. Alle symptomen op een briefje neergepend en gehoopt dat er iets sterkers dan Paracetamol bestaat. Nop! Niënte! Zucht. Moet voor een huisarts ook niet leuk zijn om zoiets te moeten zeggen tegen je patiënten. Een machteloos gevoel, terwijl je zo graag mensen beter wilt maken. Hij leerde mij trouwens wel iets bijzonders!
Dat een mensenmaag elke dag twee liter maagsap produceert. Dit sap gebruikt ie om je eten mee te verteren. Wanneer je echter niet eet, dan raakt je maag dat sap niet goed kwijt, terwijl het er wel uit moet. Dit verklaart dus de misselijkheid en/of het braken tijdens deze griep. De verschrikkelijke hoofdpijn is te wijten aan de spieren die in je hoofd ook zitten. Aha! Dat verklaarde dus de barstende hoofdpijn. Als dat geen goeie info is dan weet ik het ook niet meer....

Doorzie het ware gevaar! Wordt wakker!

beschouwing
4,2 met 4 stemmen 179
De terroristische aanslagen, die vrijdag 9 januari 2015 in Frankrijk gepleegd werden door jonge islamitische extremisten, zijn volgens mij te wijten aan werkloosheid en uitzichtloosheid op een eigen inkomen. Wat op dit moment overal ter wereld toeneemt is een variant op de crisis in de jaren dertig van de vorige eeuw (1930-1939).
Ook toen nam de negativiteit gestaag toe, vooral onder jongeren. In extreem armoedige omstandigheden, c.q. – tijden, zijn mensen sneller geneigd om naar misdadige mooipraters te luisteren die gouden bergen beloven. Men heeft immers niks te verliezen. Men denkt voordeel te kunnen doen door zich aan te sluiten bij terroristische groeperingen, zoals vroeger bijvoorbeeld Hitler en zijn nazi's. Nu dus bijvoorbeeld bij Al Qaeda, IS en/of Boko Haram. Vooral kansarme jongeren zijn een makkelijk doelwit. Men ronselt hen, traint hen, bewapent hen, geeft hen voedsel, geld en onderdak en ook een alibi: men vecht zogenaamd een Heilige Strijd voor 'God'. Het minderwaardigheidsgevoel van de aldus gehersenspoelde jongeren verdwijnt. Zij krijgen een status en voelen zich snel oppermachtig. Op dat moment worden zij een gevaar voor de maatschappij. Die haten zij immers, want die hielp hen zogenaamd niet. Het moorden begint. Hun leiders grijpen naar wereldmacht. Degene met de grootste mond trekt aan de touwtjes. Al hun volgelingen worden als gewillige marionetten naar het zogenaamde front gestuurd. Zij zaaien overal angst. Een nieuwe oorlog is ontketend, deze keer een zogenaamde wereldwijde godsdienstoorlog, die vijfhonderd jaar geleden al voorspeld werd door Nostradamus.
De extremisten denken het goede te doen, in naam van hun God, niks is echter minder waar! Trap er niet in! Denk even realistisch na. God zet nooit iemand aan tot moorden. Hij spoort aan tot liefde en vrede.
De enige, die listig achter de schermen in zijn vuistje lacht, is de duivel want Satan is de briesende leeuw die momenteel heel de wereld in zijn macht probeert te krijgen. Wat je nu feitelijk écht ziet gebeuren is het ultieme gevecht tussen Goed en kwaad. Net zoiets als destijds de verleiding van Jezus in de woestijn, toen de duivel Hem zogenaamd heel de wereld aanbood. Diezelfde list past de duivel nu toe op jonge extremisten en terroristen....

Arm Kindje Jezus!

verhaal
4,0 met 1 stemmen 269
Het was bijna Kerstmis. De bezoeksters van de koffiekelder vroegen zich af wat zij in de glazen vitrinekast achter in de kerk tentoon konden stellen. Bijbels hadden er al in gestaan en antieke instrumenten ook al. Plotseling kreeg een van de dames een ingeving: kerststalletjes met alles er op en er aan! Dat zou vast een publiekstrekker zijn, want zeg nu zelf: zo'n vredig tafereeltje was toch voor iedereen herkenbaar? Ze wist dat men in sommige dorpen levende kerststallen kon gaan bewonderen, maar stelde voor dat zij het bescheidener zouden aanpakken.
In Breskens zouden miniatuur kerststallen te zien zijn, in de H. Barbara kerk, waar toeristen anders naar de beelden van Pastoor Gielliet kwamen kijken! Haar idee sloeg aan. Iedereen was meteen in een vrolijke bui bij het vooruitzicht om hun eigen creaties, c.q. hebbedingen, aan de buitenwereld te kunnen laten zien.
.
De daaropvolgende donderdag raakte de vitrinekast al aardig vol met allerlei fraaie spullen. Uit de Wereldwinkel: kleurrijke gehaakte kerstfiguurtjes uit verre landen. Van manlief: houten beeldjes, die hij gemaakt had tijdens menig uurtje huisvlijt. Een zo te zien Duitse kerststal en een mini kant-en-klaar kerststalletje waar het prille Heilige gezin gewoon aan vastgelijmd was! Schattig! Vertederend en hartverwarmend snoezig zag het er allemaal uit. Maar die ene zelfgemaakte kerststal onderaan in de kast, daar was precies iets niet helemaal goed mee gegaan?...

Ik krijg vast niks van Sinterklaas!

column
4,0 met 2 stemmen 146
Dag brave kinderen en nog bravere ouderen!
Bent u zich nog steeds suf aan het piekeren over wat u al dan niet in een sinterklaasgedicht mag schrijven? Ik niet hoor! Gewoon: flip flap flop, deze tekst staat er weer op! Recht uit het vuistje, of heet dat een knuistje? Zonder blad voor de mond: De ezel, die later een paard werd, heet nu gewoon: ‘hond’. Piet is nu gewoon een griet. Geel, groen of gewoon knalrood, als ‘t ie niet uitkijkt belandt ie bij gladheid geheid in de goot! Sinterklaas, niet bang voor de storm geeft een massa, gewoon enorm! Sta je op springen? Gewoon liedjes zingen! Simpel uitgebeeld komt hier het voorbeeld:
Sinte Klaziena
kom snel binnen met jouw knecht!...

De Apocalyps is dichterbij dan men denkt

column
4,5 met 6 stemmen 110
Dag vrienden,
Sinds enige tijd voer ik een schriftelijke eenvrouwsactie tegen wereldwijd zinloos geweld. Waarom? Omdat ik uit eigen ervaring weet welke diepe sporen dergelijke wandaden nalaten in een mensenleven. Al eenenveertig jaar woon ik in Nederland en ik vraag mij steeds vaker af waar de mondelinge vechtlust van velen gebleven is. Toen ik hier pas woonde zag ik de Nederlanders als een volk dat altijd als eerste op de bres stond tegen wereldwijd onrecht. Protestmarsen waren toen schering en inslag. Niet dat ik het met alle items altijd even eens was, maar ik had wel ontzag voor de dapperheid waarmee men hier ijverde voor het behoud van de democratie.
Tegenwoordig zie ik vaker op tv hoe allerlei buitenlandse groeperingen in Nederland protesteren tegen het onrecht in hun eigen land. Dat is ook wel een vorm van democratie, maar het is ook een teken aan de wand. Wanneer humanitaire hulp te lang uitblijft gaan mensen op andere plaatsen om hulp schreeuwen, in de hoop dat iemand in actie zal schieten. Neem nu alleen maar even het huidige drama in Gaza. Oorlog en een fractie van vrede wisselen zich daar al vele jaren af. Sinds kort voert Israël een grondoorlog tegen het Palestijnse Hamas. Dat Israël het eigen volk en de landsgrenzen verdedigt is begrijpelijk, maar niet op deze manier! Wat momenteel in de Gazastrook gebeurt is een regelrechte genocide. Het ontzettend grote aantal Palestijnse burgerslachtoffers weegt niet op tegen de oorspronkelijke feiten, waarmee deze oorlog begon. Drie Joodse tieners werden, erg genoeg, na geruime zoektijd vermoord teruggevonden in Hebron. Wellicht vermoord door leden van Hamas, een soort verzetsgroep tegen Israël, zeg maar. Drie weken later zijn al bijna zeshonderd Palestijnen omgebracht en maar liefst meer dan tweeduizend gewond! Moord en doodslag zijn nooit goed te keuren, dus ik kies geen partij voor deze of gene. Aan beide zijden van die landsgrens worden fouten gemaakt door verbitterde mensen. Wellicht hebben die te lang vruchteloos om hulp geschreeuwd. Wanneer men te lang in een oorlogsgebied woont is vrede wellicht een loos woord geworden voor hen. Men geeft de moed op, wordt bang voor elkaar en gaat om die reden, uit blinde haat, met steeds grovere middelen elkaar te lijf. Het gevolg daarvan kan je elke dag in toenemende mate zien op tv.
Wat vandaag in Gaza gebeurt roept bij mij herinneringen op aan de Razzia in het Gelderse Putten. Vergelijk het maar: toen werden een paar Duitsers door Nederlandse verzetsmensen omgebracht. Nadien werd een heel dorp gestraft en maar liefst zeshonderd mannen en jongens in erbarmelijke strafkampen opgesloten. Slechts een kleine vijftig van die Puttenaren keerden na de oorlog levend weer in hun dorp....

Waarom toch, al dat zinloos geweld?

column
3,2 met 4 stemmen 125
Dag vrienden, voelt u zich ook zo triest vandaag?

Zoals u op tv heeft kunnen zien werd gisteren een vliegtuig van Malaysian Airways, boven de grens van Oekraïne met Moskou, zomaar uit de lucht geschoten terwijl zij onderweg waren naar Kuala Lumpur! Bijna driehonderd onschuldige mensen, van wie twee derde Nederlanders, verloren daardoor in één klap het leven.
Onder hen een honderdtal medici en experts op het gebied van de Aids-bestrijding. Zij waren onderweg naar een congres, gewoon voor hun meer dan nuttige werk. In hetzelfde vliegtuig zullen ook vele vakantiegangers gezeten hebben. Doodgewone mensen, die wellicht al maanden uitgekeken hadden naar hun reis met tropische bestemming. Ook jonge gezinnetjes, sommige moeders met hun baby op schoot. Mensen, van een tiental nationaliteiten, die even op familiebezoek wilden gaan. Medemensen, die middels deze vakantie misschien even een nare levensperiode wilden verwerken. Noem maar op, legio redenen om op reis te gaan. ...

Up! Ollanda! Up!

column
3,3 met 3 stemmen 130
Dag vrienden,
Wat vinden jullie van mijn bovenstaande nieuwe versie van de bekende voetbal- supportersyell? Ik dacht maar zo:
“Even de Argentijnen op goeie gedachten brengen!” Nederland aan de top dus! Geen flauwekul! Geen valsigheden van Messi tijdens de match Nederland-Argentinië. Geen ersatz moord- en vechtpartijen op de groene mat, maar sportiviteit troef! Voetbal voor het spel, niet voor de knikkers!
Ben ik dan vies van geld? Nee, maar wel van rotstreken die ingegeven zijn door de jacht naar miljoenen. Ik gun iedereen zijn plezier en een beloning voor prima werk en ik ga uit van het alom bekende motto: ‘Dat de beste moge winnen!’. Op een sportieve wijze van echte wereldklasse dus: recht uit het hart en met wederzijds respect voor de tegenstanders. Elkaars ruggenwervels beschadigen en elkaars scheenbenen stuk schoppen horen zeker niet bij voetbalwedstrijden van WK gehalte. Zo’n grof en zinloos geweld is laag-bij-de-gronds en mensonterend. Teveel respect voor de tegenstanders deugt echter ook niet, want dan slaat de schrik in de kuiten! ...

Dubbele voetbalpret!

column
4,0 met 2 stemmen 104
Dag vrienden,
Misschien hadden jullie wat sneller nog een column of wat van mij verwacht, maar wegens tijdgebrek is het er bij in geschoten. Bezoekjes aan zieke vriendinnen krijgen op zulke momenten voorrang bij mij. Daar ben je mens voor. Iedereen krijgt graag af en toe vrienden op bezoek, zeker in tijden van ziekte en/of ziekenhuisopnames.
Natuurlijk hebben wij daar ook gesproken over het wel en wee van de Rode Duivels en de Oranje welpen van Van Gaal. Ik liet trots foto ‘s zien van allerlei feestelijk uitgedoste Rode Duivelsupporters in Brugge, vlak na de overwinning(1-0) op de Russen! Lol troef,die zondag 22 juni 2014, maar ook discipline! Vooral bij de twee frietkoten naast het Belfort. Daar zaten allerlei duiveltjes gedwee op hun beurt te wachten, broederlijk, in vijftig-supporters-lange rijen op de grond. Niks vandalisme.
Wel: even rustig bourgondisch Belgs nagenieten van de mooie voetbalmatch die men eerst op een reuzegroot scherm op Het Zand gevolgd had. Geestig om te zien. Zelfs de koetsenpaarden droegen voor de gelegenheid een tricolore Fellaïnepruik! ...

Oranje werd aangemoedigd door een heuse Lion King!

column
3,8 met 4 stemmen 396
Ha, die vrienden!
Al uitgerust van het vele supporteren voor Oranje? Nog wat stem over? Schreeuwen schijnt er nu eenmaal niet goed voor te zijn, maar dat wisten velen van jullie wellicht al uit voetballoze tijden. Daarom houd ik het zelf meestal bij een bescheiden: ‘Goed zo, jongens en nu nog een doelpunt hé!’. Ook bij de buren geen geschreeuw gehoord, maar dat had een andere reden. Sommigen van hen gingen bij de plaatselijke horeca gezamenlijk hun longen uit hun lijf schreeuwen, vertelden ze. Tja, wat moest ik er als brugpiepende supporter feitelijk van denken, van de WK Voetbalmatch Australië - Nederland? Hadden onze jongens soms overlast van het warme weer in Porto Alegre? Of lag het aan de voor hen vroege ‘speeltijd’? In de eerste helft kreeg Oranje er flink van langs door de Socceroos, of mag ik hen gemakshalve ‘Kangaroos’ noemen? Af en toe werd er flink op los geramd. Elleboogje hier, kopstootje daar. Enthousiasme voor het spel en win-drift voor de eigen ploeg tot daar, maar houdt het netjes a.u.b.! Af en toe leek het meer op een rugbywedstrijd! Er werd ook wat aan shirtjes getrokken en er werden valse porren uitgedeeld. Ook de welpen van Van Gaal gingen niet altijd vrijuit wat dat betreft.
Dan te bedenken dat koning Willem-Alexander en koningin Máxima speciaal overgevlogen waren uit het verre Nederland om het Oranjeteam aan te moedigen! Onze bloedeigen Lion King keek af en toe erg zorgelijk, zag ik. Ok, Oranje stond na veel gesukkel, dankzij het vlotte spel en de rappe beentjes van Robben, ineens 1-1 met Australië. De Aussies scoorden ondertussen al een tweede doelpunt! Wellicht heeft Van Gaal tijdens de rust zijn leeuwen eens flink zijn scherpe tanden laten zien en hen ongenadig hard wakker gebruld! Zo te zien heeft dat geholpen, want na de rust ging het Oranjeteam ineens flink tekeer op het veld. Twee Nederlandse doelpunten vlogen de Aussies ineens om de oren! Ons koningspaar juichte: “Goed zo makkers! Hak die kangoeroes in de pan!Ik lust ze rauw!”. Vergeef me mijn dichterlijke vrijheid, Majesteiten, als u mijn column leest. Geef echter toe: was het niet érg verleidelijk om zulke zin vanaf de koninklijke tribune toe te schreeuwen aan onze jongens? Ze hebben uiteindelijk glansrijk gewonnen en u bent hen gaan feliciteren in de kleedkamers. Dat vonden ze fijn. Nu maar hopen dat u nog eens terug naar Brazilië mag vliegen om hen binnenkort de Wereldcup Voetbal 2014 uit te reiken!...

Kleine wasjes, grote wasjes, maar de Rode Duivels wonnen toch!

column
3,7 met 3 stemmen 69
Dag vrienden,
Gisteren beloofde ik u om dit vermaarde nummer van Trafassi voor u op te snorren en jawel hoor: gevonden! De full version zelfs van het interview en de vrolijke hit. http://www.youtube.com/watch?v=4vqqQ0UsJbo
Geniet er maar lekker van!
Misschien dachten de Rode Duivels er gisteravond net zo over? Zij hebben toch maar lekker gewonnen van Algerije. Twee-een, niet slecht, al vreesde ik in de eerste helft voor het ergste. Dartele beentjes zag ik toen niet veel op het groene veld, tenzij deze van de Algerijnen dan. Mooie jongens, die flink hun best deden om de overwinning te behalen. Een pijlsnelle keeper hadden ze ook in hun team. Normaal gezien geef ik geen ene moer om voetbal. Alleen voor een WK Voetbal neem ik ruimschoots de tijd om rustig voor mijn tvscherm plaats te nemen. Een makkelijke zitplaats op de eerste rij dus. Wat een luxe! Ik hoef er niks voor te betalen, tenzij een deel van de maandelijkse kabelkosten. Ik hoef er niet eens voor het vliegtuig in, dus ook geen kans op turbulentie, kapingen en dergelijke meer. Ik eet en drink wat ik zelf wil, zet het geluid net zo hard of zacht als ik wil. Ik hoef er geen gek pakje voor aan te schaffen, al geef ik toe dat ik sommige outfits van de supporters op de tribunes wel de max vond. Humor is mij echt niet vreemd, maar ik besteed mijn geld liever aan andere zaken. Waaraan dan wel? Aan de onkosten voor het herstel van de computer bijvoorbeeld. Die heb ik elke dag nodig, zo’n kleurrijk supporterspakje niet. Nuchter hé? Zeker! Toch heb ik genoten van de revanche van de Belgen, zeg maar, in de tweede helft van de match België-Algerije. Het ene doelpunt van de tegenstanders had de Rode Duivels blijkbaar ineens flink wakker geschud! Indien ik voor de rust nog gedacht had dat zij engeltjes waren, dan kon ik hen nu fier toejuichen! Normaal moedig ik geen duivels aan, maar voor deze Rode Duivels maak ik een uitzondering....

Computers lijken soms net mensen

column
3,3 met 3 stemmen 83
Dag vrienden,
Lang niks van mij gehoord hé? De reden: computerproblemen! Kinderziektes bij de ene, veroudering bij de vorige. Nieuwe systemen, die nieuwe problemen veroorzaken. Hoe zat het ook al weer? Draadjes hier, kabels daar. “Laat maar lekker draaien, stop maar in je wasmachien!”, dat zong vroeger een of andere Surinaamse band. Als ik me niet vergis: Travassi! Even zoeken in You Tube of ik die zomerhit uit vroegere dagen terug kan vinden. Dan snappen jullie vast snel wat ik bedoel.
Mijn hoofd ging er af en toe ook flink van draaien! Slapeloze nachten ondanks de beste zorgen voor ‘de kleine’! Net zoals vroeger allemaal, alleen gaat het deze keer niet over een kind dat ineens 39,5 koorts heeft, maar over een computer! Je acht het niet voor mogelijk. Zie je de overeenkomsten?
Daar zit je dan als mens. Je doet je uiterste best en bent zo voorzichtig mogelijk, maar toch zet het lot je een hak. Pats boem! Eer je het weet doe je iets fout omdat je de nodige ervaring mist. Nog een geluk dat de computer geen braakneigingen krijgt, alhoewel? Gekke kuren en melige neigingen des te meer! Dan ineens, als je denkt vat op de situatie te hebben, begint ie me daar ineens een eigen leven te leiden! Nu al? Nauwelijks de kleuterschoenen ontgroeid en toch al opstandig? Ja, drie keer volmondig ja! In grote terts nog wel. Daar sta je dan met al je goeie voornemens! Het zal mij niet overkomen! Ik hoor het u denken. Zeg dat niet te vroeg, weet ik uit eigen ervaring. Wanneer een computer dat hoort slaat ie meteen op tilt! Dan gaat ie meteen een heel eigen repertoire aan onverwachte kunstjes uitvoeren. Daar helpt geen schreeuw om hulp meer tegen en daar zijn je zenuwen echt niet op voorbereid....

Vandaag weer Groot Breskens Dictee, de juiste versie!

column
2,5 met 2 stemmen 103
Dag vrienden, taalfanatici!
Wie graag met taal speelt en met woorden jongleert moet het eens in z’n leven meemaken: het Groot Breskens Dictee. Enkele jaren geleden vroeg Rein Leentfaar, de initiatiefnemer van dit plaatselijke taalfestijn, mij of ik zin had om ook eens deel te nemen aan zijn Groot Breskens Dictee. Blij van zin en overmoedig zei ik meteen:
“Ja! Waarom niet? Voor een nieuwe uitdaging draai ik mijn hand niet om.”
“Er zijn drie categorieën: Specialisten, Liefhebbers en Beginners”, zei hij terloops. “Zal ik jou dan maar bij de beginners indelen?”...

Vrij en veilig

dagcolumn
4,0 met 1 stemmen 154
Zo wil iedereen zich toch voelen? Gisteren werd voor de zeventigste keer Bevrijdingsdag gevierd in Nederland, hoera! Maar, hoe veilig en hoe vrij voelt men zich feitelijk? In vergelijking met de situatie in vele andere landen mogen we hier nog niet klagen. Toch kan het nog altijd beter. Wie wil niet in een wereld leven waar de Vrede altijd een feit is? Gewoon met z’n allen terug naar de tijd dat Eva hoegenaamd nog niet in de appel gebeten had! Zou dat niet mooi zijn? Niemand op voet van oorlog en/of onvrede met wie dan ook. Iedereen voldoende te eten, een dak boven het hoofd en vrienden te over. Niemand meer schichtig om zich heen kijkend wegrennend voor welk gevaar dan ook. Niemand meer verdrietig. Niemand meer op van de zenuwen. Iedereen voldoende werk en een eigen inkomen. Niemand meer jaloers en/of hatelijk tegen medemensen. In plaats van al deze nare beelden, waarmee wij tegenwoordig mateloos overspoeld worden, niets dan Vrede met hoofdletter V! De natuur niet langer van slag, maar badend in rust. Geen kankerverwekkende uitstoot van fabrieken meer, geen sluipschutters, geen extremisten. Geen ziektes meer en geen hongersnood. Geen wapens meer nodig waar ook ter wereld. Nooit meer oorlog! Willen wij dat diep in ons hart niet allemaal? Waarom doen wij dan niet allemaal wat beter ons best? Waarom denken wij alleen aan vrede, maar doen wij zo weinig aan nieuwe vredesprojecten?
In het Zeeuwse Cadzand hebben ze al een eigen Vredesmonument: de Vredesvlam. Die brandt daar ondertussen al zo’n jaar of tien. Een lovenswaardig streven! Misschien moest elke Dorpsraad en/of Stadsbestuur zich maar eens buigen over zo ‘n eigen Vredesproject? Misschien zouden hangjongeren zich daarvoor wel willen inzetten? Misschien zouden zij wel prachtige kunstwerken ontwikkelen en zich ondertussen blijgezind nuttig en gerespecteerd voelen door de maatschappij? Misschien zou het jong en oud verbroederen met elkaar? Zo moeilijk kan dat toch niet zijn? Alle jongeren hartelijk samen creatief aan de slag en alle ouderen weer lekker de jeugd aan het verwennen met oprechte aandacht. Kijk, zulke dingen bedoel ik nu met de woorden: vrij en veilig. Indien we wat meer luisterden naar elkaar en wat meer oprechte aandacht besteedden aan de medemensen, dan zouden wij ons over de hele wereld echt vrij en veilig voelen. Misschien moesten wij er vandaag maar meteen aan beginnen?
Vrede, dát wens ik iedereen van harte toe!...

Veel eieren geraapt?

hartenkreet
4,0 met 2 stemmen 120
Pasen is weer voorbij, de Paashaas kan weer even rustig ademhalen en de Paaskip kan ook weer even op haar lauweren rusten. Misschien bezochten zij maandag jongst leden wel even incognito de paasmarkt te Breskens? Wie zal het zeggen? Even afkicken van het eieren beschilderen en ze daarna in vele tuinen verstoppen. Even afkicken van alle paasdrukte, dachten zij wellicht ook, maar daarin hebben zij zich dus mooi vergist! Druk dat het hier was! Het leek wel of heel Duitsland ons mooie toeristische vissersdorp wou zien! Vooral rond de middag kon je op het Spuiplein en het Oranjeplein als het ware over de koppen lopen. Door het vele gekakel en geroezemoes moet vooral de Bressische Paaskip, zich er meteen thuis gevoeld hebben! Ik kwam haar niet veel later trouwens ook nog tegen op de weg naar Breskens aan Zee! Blijkbaar duizelde het haar toen even, want ze dook met een rotvaart de bosjes nabij het Eerste Strange in! Je zou van minder. Ik hou het meestal ook niet lang uit middenin een mensenmassa. Even heb ik aan zee gekeken wat het weer zou gaan doen, er was immers onweer voorspeld na de middag. Niks van gemerkt. Ja, sommige wolken dreigden wel wat, maar daar bleef het bij. Toch was het kouder dan in de voormiddag. Die plotse tegenstelling in temperaturen kon inderdaad onweer veroorzaken. Er stak een gure wind op en het terras van BaZ zat zo te zien propvol, dus rechtsomkeer maar. Terug naar het Spuiplein en wat beschutting voor in geval dat. De vele kinderen vermaakten zich opperbest tussen de fonteinen. Geen gezeur over paaseieren zoeken, nee lekker over de roosters lopen en hopen dat er plots een fontein jou kliedernat zal spuiten! Dat was hun alternatieve vorm van paaspret beleven. Leuk om te zien ook. Dan plots gebrul van een Duitse vader tegen zijn ukkies. Hier komen en verplicht mee friet gaan eten! Nu! Ik speel liever in het water, antwoordde zijn zoontje even beslist. Nee, heel de familie gaat nu samen friet eten! Hup en vooruit! Wat een grappig gezicht voor een Belg als ik. Wat een verschil in cultuur ook. Belgische kinderen zouden zelf lopen zeuren om friet en als dat te lang duurde zouden zij zelfs om friet gaan jengelen, dacht ik. Het kan verkeren, zei Bredero. Bakten ze in zijn tijd soms ook al friet? Hielden ze toen ook al een Paasmarkt? Voor toeristen? Nee? Wat heeft die man dan veel gemist! Moest ie maar in Breskens gewoond hebben!...

Hoe ik tot schilderen kwam,

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 200
een impressie door Laurine Vandepitte
Schrijven is je hart laten spreken over wat je ziel allemaal voelt. Wie mij leest kent mij.
Ik werd op 19 oktober 1952 geboren te Knokke (B). Het schrijven fascineerde mij al vroeg. Wanneer ik een van mijn prille opstellen herlees dan merk ik als volwassene dat ik altijd een aandrang gevoeld heb om de mensen verslag uit te brengen over alles wat mij uitermate boeit. Zo kwam ik eerst terecht in de journalistiek en begon ik later gedichten en korte verhalen te schrijven. Dit resulteerde door de jaren heen in de uitgave van een twaalftal dichtbundels in eigen beheer en vele publicaties in diverse bloemlezingen. Ik schreef ook sprookjes en illustreerde deze zelf. Twee series van die tekeningen met bijbehorend sprookje werden in 2003 tentoongesteld in GaleRichel te Aardenburg. Van 1986 tot 2011 was ik redactielid en recensente bij het literaire tijdschrift Concept.
Tijdens mijn reizen schreef ik reisverslagen en daarnaast ging ik mij tijdens wandeltochten ook steeds meer toeleggen op het fotograferen. Ik leerde ceramiek maken en schreef gedichten bij mijn beelden. Af en toe schilderde en tekende ik wat. Het ene vulde het andere steeds mooi aan en weer nam de drang om anderen mee te laten genieten van al mijn ervaringen toe. Tussendoor verrichtte ik vrijwilligerswerk, vooral ten bate van allerlei kwetsbare doelgroepen. Ook dit leverde stof tot schrijven op en de manuscripten begonnen zich op te stapelen. Poëzie, proza, limericks, aforismen wachtten op publicatie in toekomstige bundels. ...

Niet vergeten hé! Het is weer Zomertijd!

column
4,0 met 3 stemmen 174
Het is nu ZOMERTIJD! Hebt u uw klok al een uur vooruit gezet? Ik gisteravond al. Kwestie van een vooruitziende blik, om bij de tijd te blijven, zeg maar. Ondanks dat werd ik vannacht wakker gezongen door Clouseau: “Daar gaat ze!”, jammerde Koen Wouters vertwijfeld in mijn oren! Ik keek op het tijdsscherm van mijn wekkerradio en wat zag ik? De cijfers stonden driftig rood te knipperen! De tijd gaf aan dat het vijf over halféén was! Blijkbaar was er vannacht even een stroomstoring in Breskens geweest! Mijn reiswekker, die ik gelijktijdig veranderd had naar de Zomertijd, gaf namelijk braaf aan dat het ondertussen al 03.30u was! Kijk, dat is nu het verschil in technologie. Het maakt soms een wereld van verschil uit. De wekkerradio wordt gevoed met stroom. De reiswekker krijgt af en toe batterijen te eten. Blijkbaar zijn die betrouwbaarder dan elektriciteit! Feit is: soms luister ik op het volle uur midden in de nacht even naar Radio 2 nieuwsberichten. Dat zal ik omstreeks middernacht ook gewild hebben. Hoogstwaarschijnlijk ben ik echter in slaap gevallen eer het zover was. Daarna heeft de wekkerradio drie uren lang vruchteloos geprobeerd om mij wakker te kwelen, tot Clouseau zoetgevooisd ging zingen! Af en toe gebeuren nog wonderen. Dan word ik wakker door de zwoele stem van een mooie man, die nog goed kan zingen ook. Dat ik dát nog mag meemaken. Een mens zou van minder gaan hopen dat er af en toe stroomstoringen plaats vinden en dat het weer Zomertijd is!...

Poes Mientje viert Kerst

verhaal
4,0 met 1 stemmen 749
Het was doodstil in Groede. Het Slijkstraatje lag er mooi witbevroren bij. Op sommige plekken lag de sneeuw wel twintig centimeters dik opgewaaid! Het was kerstavond. Er was wegens de felle koude maar weinig beweging op straat. De meeste mensen zaten knus in huis. Ze dronken een kop warme chocolademelk of een glaasje Glühwein. Poes Mientje liep echter al heel lang door de sneeuw. Ze was een beetje de weg kwijt. Haar pootjes deden flink pijn. Het lange stuk van Breskens naar Groede had zij door ijskoude sneeuw gelopen. Zij had namelijk van mensen in Breskens gehoord dat er die avond in Groede een kerstfeest gehouden werd, ergens in een grote schuur. Men beweerde dat er daar wel zestig katten in woonden! Daar wou zij natuurlijk een kijkje gaan nemen hé! Maar waar stond die schuur nou toch? Ze had al alle boerderijen en schuren in de wijde omgeving bezocht, maar nog niks gevonden. Langs de Woordweg had een boer haar verteld dat zij in het Slijkstraatje moest wezen. Daar zou zij vast vinden wat zij zocht. Ze mocht het hopen! Straks had zij nog een bevroren staart ook! O! O! O! Wat had zij het toch koud! Haar oren vroren bijna van haar kop af, maar nog vond zij geen schuur! Uitgeput zette zij zich neer op een stoep en begon klaaglijk te miauwen. Kijk en dát bleek net haar redding te zijn! In een huis, waar: ‘Theeschenkerij De Schure’ op geschreven stond, zwaaide er plots een deur wagenwijd open!
Ach! Arme poes! Kom gauw binnen, stakker! Je bent helemaal verkleumd. Wil je wat te eten?, vroeg Emmy. Zo heette de uitbaatster. Ik ben net allerlei lekker hapjes aan het klaarmaken, maar Bart wil vast wel een stukje vlees met jou delen hoor! Ik heb hier trouwens een heleboel familieleden van jou op visite. Kijk maar even!
Ze wees Poes Mientje meteen de weg naar het grote poezengasthuis. Dat stond zo te zien vlak naast een grote ondergesneeuwde tuin. Brrr! Gelukkig moest ze deze keer echter niet meer door de sneeuw te lopen. Het pad was netjes geveegd. Ze kon zelfs dwars door het huis naar het poezengasthuis lopen! Wauw!
De oude poezen keken verbaasd op. Het waren er inderdaad een heleboel! Ze zagen er allemaal goed verzorgd en dik tevreden uit. Dat beloofde veel goeds!...

Kerst op de schapenboerderij

verhaal
4,0 met 2 stemmen 214
Het was kerstavond. De hele dag had het gesneeuwd. Alle schapen, die nog buiten waren, haastten zich langs de dijk van Breskens naar Hoofdplaat naar hun warme stal in schapenboerderij: ‘De Goede Hope’. Dat was best een heel eind lopen. Wel zes kilometer door de vrieskou! Helemaal vanaf Port Scaldis tot aan de tweede rotonde langs de Westlangeweg!
Die dag hing er een speciale sfeer in de lucht, vond het oudste schaap. Nee, dat kwam niet alleen door de vele sneeuw! Het leek net alsof er vandaag iets bijzonders ging gebeuren!
Wat dan?, wilde de kudde weten.
Dat kan ik jullie nu nog niet vertellen, maar als het zover is, dan zullen jullie het wel merken!, sprak hij in raadsels....

Waar een vergissing al niet goed voor is!

column
1,0 met 1 stemmen 188
Ring! Ring! Riiinnnggg!!!!
Ja! Ja! Ik kom al druktemaker! Hou je een beetje gedeisd!, bromde ik. Een paar weken geleden heeft mijn vaste telefoontoestel ineens de geest gegeven. Kan gebeuren. Gelukkig had ik onlangs een GSM cadeau gekregen. Daar zitten echter wel zoveel ‘liflafjes’ aan dat ik er een hele kluif aan heb om dat allemaal uit mijn hoofd te leren. In het begin wou het maar niet lukken. Zelfs deskundigen mopperden dat dit wel een heel moeilijk toestel is!
Hoort helemaal bij mij, dacht ik berustend. Vrijwel niets gaat gemakkelijk in mijn leven, maar dat maakt het juist zo boeiend. Ik heb zodoende nooit te klagen over nieuwe uitdagingen. Als ik dan wat later weer iets bijgeleerd heb dan mag ik terecht wel een beetje fier op mezelf zijn, vind ik. Zo ook met dit toestel. Eerst kreeg ik er grijze haren van. Nu verstuur ik al met een brede grijns van oor tot oor smsjes!
Riiinnnngggg!!!!!! Zeur niet zo! Straks brandt mijn erwtensoep aan!, gilde ik terug, alsof Samsung kon antwoorden. Eindelijk duwde ik op het groene telefoonicoontje....

De Eerste Paasdag

column
4,0 met 2 stemmen 136
Breskens, 23 maart 2008. Het was zondagmiddag en tevens Eerste Paasdag. Het sneeuwde. Grote dikke sneeuwvlokken dwarrelden gestaag neer op lentegroene struiken en felgele paaslelies. Ze hadden het voorspeld en het was ervan gekomen! Sneeuw met Pasen! Niet alleen op Eerste Paasdag, maar meteen al op Paaszaterdag!
’s Avonds, net na de Paaswake in de H. Barbara kerk, was het ineens een flink pak gaan sneeuwen. Net alsof de natuur mee treurde om de dood van Jezus de Mensenzoon! De ijskoude wind had er nog een schepje bovenop gedaan, zodat vooral de triestheid benadrukt werd van wat zich eeuwen geleden op Goede Vrijdag afgespeeld had op Golgotha.
Deze Eerste Paasdag zag een merel gehuld in rouwtenue alles gelaten opnieuw gebeuren en speelde voor kraai, annex doodgraver, in mijn tuin. Of vergiste ik mij daarin? Niks trappelen en kronkelende wormen vangen, leek hij mij te willen zeggen. Hij was enkel toeschouwer bij een onwezenlijk spektakel, wel wetend dat straks de zon weer zou schijnen, zoals het hoort op Eerste Paasdag. Na de verrijzenis van Jezus uit het graf. Het dierenrijk deed Zijn naam eer aan en ving een jubellied aan bij de intocht van de eerste zonnestraal.
“Hier komt het Licht! Halleluja!”zongen zij eenstemmig....

Laat Pasen nu maar komen!

column
4,0 met 1 stemmen 2.327
Dag vrienden!
Ook al genoten van de prille lentezon? Ik heb deze week voor het eerst na de lange gure winter het gazon gemaaid. Gelukkig met een elektrische grasmaaier, anders was mij dat vast niet gelukt want het gras stond zeker meer dan twaalf centimeter lang. Daarna onkruid gewied, geharkt, opgeruimd en zo meer. ‘s Middags prinsheerlijk buiten gegeten met zicht op zon en warmte. wat een luxe!
De dag daarna alle ramen gelapt buiten. Rustig, niet opgejaagd. Waarom zou ik trouwens? Bij het omhoog kijken naar de slaapkamerramen was ik duizelig. Een ruitenwisser met zo’n verlengbare steel is handig, maar heeft ook zo zijn eigen gebruiksaanwijzing. Niet te lang omhoog kijken dus of ik kon achterover tuimelen. Een mens leert het wel. Tussendoor weer lekker aan mijn tuintafeltje gezeten in de zon. Braaf wat boterhammetjes en een paar stukjes fruit verorberd en de kat van de buren in de gaten gehouden. Die zat van op de schutting te loeren naar een paar bosduiven in de Meidoornboom. Gelukkig hebben de takken ervan flinke doornen, dus geen probleem voor de vogels. Die Meidoorn werd trouwens wel erg hoog, zag ik!
Gisteravond bezoek van vrienden gehad die de Meidoorn gesnoeid hebben op mijn verzoek. Een heerlijk idee dat ik nog trouwe vrienden heb die mij helpen als ik in nood ben. ...

Van Palmtakjes en Paasklokken

column
3,0 met 2 stemmen 164
Niet te geloven! Nieuwjaar lijkt nog maar "gisteren" en toch staat Pasen al voor de deur! Ik herinner mij ineens een voorval van vorig jaar.
Die ochtend ging ik naar de H. Barbarakerk te Breskens en woonde er de Palmzondag bij. Echt ontroerend. Wat wist ik er trouwens van af? Niet veel meer dan dat op die ene zondag in het jaar gewijde palmtakjes uitgedeeld worden, als bescherming van huis en haard. Dacht ik dus, maar niet helemaal juist dus. Goed dat ik die viering bijgewoond heb, anders had ik niet eens beseft, noch gehoord, dat die palmtakjes een symbool van hoop zijn! Wist u het? Ik schrijf vaak genoeg over troost, maar had het palmtakje nooit als een symbool van troost ervaren, eerder van bescherming. Ach, ik ben maar een mens, troostte ik mezelf en mensen kunnen toch niet alles weten?
Wat ik wel wist, was dat tijdens de Goede week het lijden, de dood en de opstanding van Jezus herdacht worden. Wat ik ook niet wist, was dat het Passieverhaal helemaal voorgelezen zou worden. Het ontroerde mij en af en toe leek het alsof ik het ter plaatse meemaakte. Dat zou toch niet mogen? Dat een onschuldige mens verraden en gemarteld wordt? Toch gebeurt het nog dagelijks, overal ter wereld. Het zou toch niet mogen kunnen dat een mens, die zo onvoorwaardelijk liefhad, gekruisigd werd door medemensen? Waarom werd toen en nog steeds het Goede zo ongenadig aangevallen door het Kwaad? Ik voelde me even heel verdrietig bij die gedachte, maar niet machteloos want ik besefte tegelijkertijd dat het Goede altijd overwint! Dat er altijd hoop is op betere tijden en troost voor wie daarin gelooft, dus maakten mijn gedachten even plaats voor een mooie herinnering. Dat betrof een raadsel uit mijn prille kindertijd, dat te maken had met de paasviering op de lagere school. Wij hadden als kleuter al geleerd dat met Pasen de Paasklokken, volgeladen met paaseieren, terug zouden keren uit Rome! Wauw! Stel je voor! Massa's enorme bronzen kerkklokken die zelfstandig konden vliegen en nog klingelen tezelfdertijd ook! Hoe kon dat toch, dat die honderdduizenden paaseieren er onderweg niet uitvielen, of toch wel?
Rome! Wat moest ik me als kleuter voorstellen bij "Rome"? Televisie, computers en het Internet bestonden toen nog niet! Reizen deden wij ook niet, dus geloofden wij in sprookjes! Geen kind dat daar anno nu nog intrapt!...

Als je modem een splitter blijkt te zijn

column
4,0 met 4 stemmen 220
Dag vrienden,
Weer wat bijgeleerd vandaag, al ging dat gepaard met menig tandengeknars. Het apparaat ‘Linksys‘, dat ik voor een modem bekeek, blijkt ineens een splitter te zijn! Sinds een maand of drie viel bij tijd en wijle een van zijn drie groene lampjes uit en dan kon ik meteen niet meer telefoneren, noch internetten. Een minuut uitpluggen, rustig tot zestig tellen, weer inpluggen en huppekee! Ik kon weer bellen.
De lol ging er echter steeds meer vanaf omdat dit euvel zich de laatste weken steeds vaker voordeed. Soms wel tien keer op een dag! De Speedtouch ernaast begon uiteindelijk ook al zulke kuren te vertonen. Die knipperde af en toe zelfs vervaarlijk met rode ogen of viel soms uit!
Laat Online mij nu toch kort voor Kerst gebeld hebben met de vraag of ik een jaar langer bij hen abonnee wou blijven. Zo ja, dan zou ik nog voor Kerst een NIEUW MODEM toegestuurd krijgen, waarmee ik drie keer zo snel zou kunnen internetten! Wauw! Doen!, dacht ik, toen er bij verteld werd dat de installatie van dat nieuwe modem alleen een kwestie was van de kabeltjes, uit het oude, in het nieuwe modem te plaatsen. In gedachten zag ik mezelf al drie keer zo snel als anders allerlei nieuwe verhalen invoeren en een heleboel boeken en bundels uitgeven. Gewoon dapper zelf installeren, dacht ik. Geen aanstelleritis toepassen en zeker niet het zielige vrouwtje spelen. Dat zijn toestanden uit de prehistorie en die is al heel lang voorbij. Tja en dan sta je daar als single vrouw!...

Sinds vannacht weet ik het zeker!

column
2,9 met 7 stemmen 157
Huh? Wablief? Waar heeft u het zo vroeg op de morgen over? Ik zie het u al denken: wat bedoelt zij? Ik ben nog niet wakker!
Welnu vrienden, ik ook niet! Vanmorgen omstreeks 05.05 uur heeft het pal boven ons woonblok wel zo extreem fel geonweerd dat ik er voor het eerst sinds vele jaren voor opgestaan ben! In tegenstelling tot wat ik verwacht had, slapen als een roosje na het terugvinden van mijn AOV diploma, lag ik bijna heel de nacht klaar wakker! Deels van blijdschap, deels vanwege het koffiedrinken op de late avond en ook door een zeldzame aanval van teveel energie. Allemaal erg leuk natuurlijk, want dat maakt mij erg creatief.
Wanneer ik niet slapen kan dan luister ik meestal even naar Radio2, zachtjes natuurlijk want onze huizen zijn nogal gehorig en ik wil in vrede leven met mijn buren. Op die manier hoorde ik vannacht onderhand ook elk uur het laatste nieuws. Nee, deze keer drupte er geen bloed uit mijn wekkerradio, integendeel! Een vijfjarig Amerikaans jongetje was net ontsnapt aan zijn gijzelaar, een man die eerder die week al een andere man vermoord had. De politie heeft hem tijdens de ontzetting van dat kind meteen voor altijd het zwijgen opgelegd. Even een ontploffing, een paar schoten en de boef zou nooit meer een kind opsluiten in zijn zelfgemaakte ‘bunker’.
Ik moest meteen aan Dutroux denken toen ik dat hoorde. Er lopen blijkbaar veel meer van zulke foute ‘stielmannen’ rond dan wij kunnen vermoeden. Was dat bericht op de radio dan wel zo leuk? Voor de ouders wellicht wel: zij kregen hun kind levend terug. Maar ongeschonden? Helaas! Dat geloof ik niet. Wellicht erg getraumatiseerd voor het grootste deel van zijn leven. Enfin, gelukkig bestaan er tegenwoordig vele goede therapieën....

Eureka, eindelijk gevonden! Mijn AOV Diploma!

verhaal
2,7 met 6 stemmen 415
Dag vrienden! Of, beter gezegd: bijna goede nacht!
In Huize Vandepitte gebeuren soms de vreemdste dingen op de meest onverwachte momenten!
Zo had ik mij al enige maanden een punthoofd lopen zoeken naar mijn ‘Middenstandsdiploma’.(het is mij nog steeds aan te zien!)
Feitelijk heet zo‘n belangrijk document officieel: ’een certificaat voor de cursus Ontwikkelen Algemene Ondernemersvaardigheden’, kortweg: AOV diploma. ...

Te vroeg gejuicht?

column
3,0 met 2 stemmen 121
Ben ik nu zo veranderlijk of is het weer dat? Toen ik een uur geleden mijn postvak in ‘doorliep’, bij gebrek aan een wandeltocht in de buurt, scheen in Breskens de zon. Een vriend mailde rond 9.30 uur dat het bij hem erg somber weer was en dat het in Aardenburg regende. Ik mailde rond 10.15 uur terug en plaagde dat het hier goed weer was. Ongelogen, want op dat moment leek het hier wel hartje zomer. Ik kreeg zelfs zin om even tot aan ons nieuwste strandpaviljoen te lopen. Vanmiddag misschien, dacht ik overmoedig. Hoezo overmoedig? Nou, WeerOnline voorspelde niet veel goeds: rond 11.30 uur regenbuien met kans op hagel.
“Mooi niet! Kijk maar, de zon schijnt!”, dacht ik.
“Mooi wel, kijk maar: het regent!”, dachten ze blijkbaar net zo plagerig hierboven.
“Huh? Hé bah! Spelbrekers!”, bromde ik niet veel later toen ik een treiterig getik tegen mijn keukenraam hoorde. ...