start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (132)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (39)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (168)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (31)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (39)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (98)
muziek (40)
natuur (91)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (77)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (134)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (84)
vrijheid (60)
vrouwen (88)
welzijn (53)
wereld (34)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (148)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5451):

Arm Kindje Jezus!

Het was bijna Kerstmis. De bezoeksters van de koffiekelder vroegen zich af wat zij in de glazen vitrinekast achter in de kerk tentoon konden stellen. Bijbels hadden er al in gestaan en antieke instrumenten ook al. Plotseling kreeg een van de dames een ingeving: kerststalletjes met alles er op en er aan! Dat zou vast een publiekstrekker zijn, want zeg nu zelf: zo'n vredig tafereeltje was toch voor iedereen herkenbaar? Ze wist dat men in sommige dorpen levende kerststallen kon gaan bewonderen, maar stelde voor dat zij het bescheidener zouden aanpakken.

In Breskens zouden miniatuur kerststallen te zien zijn, in de H. Barbara kerk, waar toeristen anders naar de beelden van Pastoor Gielliet kwamen kijken! Haar idee sloeg aan. Iedereen was meteen in een vrolijke bui bij het vooruitzicht om hun eigen creaties, c.q. hebbedingen, aan de buitenwereld te kunnen laten zien.
.
De daaropvolgende donderdag raakte de vitrinekast al aardig vol met allerlei fraaie spullen. Uit de Wereldwinkel: kleurrijke gehaakte kerstfiguurtjes uit verre landen. Van manlief: houten beeldjes, die hij gemaakt had tijdens menig uurtje huisvlijt. Een zo te zien Duitse kerststal en een mini kant-en-klaar kerststalletje waar het prille Heilige gezin gewoon aan vastgelijmd was! Schattig! Vertederend en hartverwarmend snoezig zag het er allemaal uit. Maar die ene zelfgemaakte kerststal onderaan in de kast, daar was precies iets niet helemaal goed mee gegaan?
“Opgelet als je hem uit de doos haalt!”, had de maakster wijselijk gewaarschuwd en voorzichtig was de kosteres zeker geweest. Toch viel dit lang niet van de zolder gehaalde bouwwerk tijdens de installatie van ellende bijna uit elkaar. OEI! DAAR VIEL EEN DEEL VAN HET KURKEN DAK GEDEELTELIJK VAN EEN VAN DE DRAAGMUURTJES! Geen nood, even een duwtje geven! De stal stak bomvol hooi, dus dat bleef liggen.

Wat later ging er weer iets mis, al woog de constructie uit het toenmalige bouwpakket bijna niets. O jee! Blijkbaar had de hiervoor gebruikte lijm grotendeels de geest gegeven, om het maar in passende termen uit te leggen. Met waar engelengeduld en het nodige pas- en duwwerk werden alle delen echter weer op hun plaats gelegd. Gelukkig bleef de verder mooie stal nu eindelijk fier staan! Vliegensvlug werden de drie er bij horende plaasteren beeldjes veiligheidshalve vóór de stal in de ersatz sneeuw gezet. Daarna deed de kosteres snel de vitrinekast op slot. “Gelukt! Het ziet er erg mooi uit!”, zei ze ontroerd.

“Ja, maar de ster van Betlehem is van pure ellende achter de kerststal op de grond gevallen!”, proestte de maakster het ineens hardop uit in de overigens stille kerk. Verbaasd zagen de anderen nu ook wat zij zag: goudkleurig, maar zielig, lag de verfomfaaide ster als het ware verstopt achter de kerststal hen blinkend aan te gapen!
“Arme Sint Jozef!”, zei een bezoekster, “Dat zo 'n oude man op zijn blote knieën in de sneeuw moet zitten!”
“Dat gebeurde vroeger in het echt wel vaker!”, meende de kosteres.

Toen kreeg iedereen prompt de slappe lach. Ze hadden vandaag in ieder geval een stelling bewezen: het Kindje Jezus was letterlijk in een wel zeer armetierige stal geboren!

Schrijver: Laurine Vandepitte, 05-12-2014


laurinevandepitteatonline.nl


Geplaatst in de categorie: kerstmis

Deze inzending is 262 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)