Alle inzendingen over kinderen

Verwachtingsvol keek ik naar buiten. Straks zou ik gaan spelen met mijn vriendinnetjes. Ik stopte mijn lievelingspop in een tasje en ging op pad. Bij de buren stond een tent klaar. Ik hoorde er druk gemompel in. Nieuwsgierig stak ik mijn hoofd om de hoek van het tentzeil. Tot mijn verbazing zaten er geen spelende kinderen in de tent, maar volwassenen…

Zo herinner ik me eveneens de lieflijke Volendammer pop die we cadeau kregen bij de¨Lassie¨ rijst en die een kanten mutsje droeg en een zwarte wollen rok met daaronder een kleurige, gestreepte onderrok. De pop vormt een icoon uit mijn verre, onvergetelijke jeugdjaren evenals de kleine plastic velocipède, het fietsje dat we aantroffen in de grote kartonnen…

Ze liggen op het tapijt in Nicks kamer. De muziek staat zacht, een baslijn die onder hun woorden doorloopt. Zijn moeder roept beneden dat het bijna tien uur is. Hij roept terug dat hij het heeft gehoord, zonder zijn ogen van Lena af te halen. Zijn hand glijdt onder haar haar en hij schuift dichterbij, tot zijn mond bijna de hare raakt, terwijl haar…

Het huis van tante en oom en van de beide nichtjes lag aan de Parallelweg en inderdaad evenwijdig aan het spoor.. Daar ging ik logeren. De vertrekken van het huis waren ruim maar ze ademden een zekere sombere atmosfeer. In de kelder stonden de weckflessen en daar was ook de schommel In de vroege morgen. in het divanbed,meende ik te horen dat oom Leo…

Tegen het eind van november, wanneer de avondhemel donkerblauwe tinten aanneemt, kwamen Sinterklaas en zijn trouwe knecht Zwarte Piet in het land en dan kwam ik bij oma. In de achterkamer van haar grote huis koesterde zij vele fraaie tropische planten die hun oranje en roze bloei uitbundig ten toon spreidden. En als de onderwijzeres, die zij eens…

Het regende die dag en oma was uit gegaan zoals ze vaker deed. Vanuit het hoge raam op de eerste etage aan de straatzijde keek ik naar haar gestalte, gekleed in de winterjas en bekroond door de zwarte hoed na die langzaam uit het zicht verdween. Op die dag heeft ze de rollies meegebracht, althans ik gaf het speelgoed dat vandaag de dag nog altijd…

Er wordt aan de deur gebeld en ik ga open doen, staat er een klein meisje op de galerij dat een beetje onverstaanbaar iets vraagt, maar omdat ik haar niet versta, vraag ik: wat zeg je nou? Mag ik een mopje, voor een dropje vraagt het kind? Ik zeg meis, wat bedoel je? Ik ken wel het heitje voor een karweitje maar deze ken ik niet, dus wat is de bedoeling…

En zo ging ik erop uit met mijn jeugdvriend Paul W. Hij woonde in een van de arbeidershuizen aan de andere zijde van het gangpad dat onze woningen scheidde. Aan de uiteinden daarvan bevonden zich de ronde stenen poorten. Het betekende een enorme schok ook voor buurtbewoners toen Pauls vader plotseling omviel als een oude boom bestemd voor de kap. Met…

Wat waren we bezig ooit, om de kinderen te laten fietsen…eerst een driewielertje, daarna een echte met zijwieltjes en oh toen die er eenmaal af mochten liep je je het ongans om naast het kind te zorgen dat ie ooit misschien wel mee zou kunnen rijden met de Tour! Blaren liep je op, maar je deed het! Zo hoorde het toch? Hoe anders is het nu, nog maar…

De lage, witte woningen aan de Jan van Rijzewijkstraat, vermoedelijk eens, na de Wereldbrand, gebouwd onder de Marshallhulp zijn sinds jaar en dag afgebroken. Vandaag de dag neemt Restaurant Het Ketelhuis hun plaats in. Maar de oude fabrieksschoorsteen is er nog. In een Maycrete-woning woonde mijn jeugdvriendje M. Samen knikkerden we in de…

Ze zitten op de lage betonnen muur bij het fietsenhok. Hun rugtassen leunen tegen elkaar. Hij schuift een kiezelsteen heen en weer met de neus van zijn schoen. Zij trekt een draadje los uit haar mouw en wikkelt het om haar vingertop tot die wit wordt. Achter hen slaat een bal tegen metaal. Hij kijkt opzij. Ziet de boog van haar oor, een pluk haar…

De pop die ik eens had gezien in de etalage van de speelgoedwinkel aan de Heuvelstraat en waarnaar mijn grote verlangen en belangstelling uitgingen, trof ik tot mijn verrassing na een doorwaakte en spannende nacht aan op de Sinterklaastafel naast het boek van Assepoester en de Legosteentjes Ik gaf de pop de naam Bella en kreeg haar zeer lief.…

In het armelijke milieu van onze jeugd was niet veel mogelijk. In de tweedehands kleding die we van een nicht ontvingen konden we ons niet vertonen en maakten we geen goede beurt op school te midden van de elegant en modieus geklede schoonheden die onze klasgenootjes waren. Niettemin had onze rijke familie besloten ons ook eens te verwennen. We mochten…

“Vanaf level 7 kun je pas echt beter worden, mama.” Vanachter zijn pc kijkt mijn zoon me, half over zijn schouder, grijnzend aan. Koptelefoon op zijn warrige haar, in hemd en onderbroek, knieën opgetrokken onder zijn kin. Hij lijkt op een piloot die zijn passagiers even geruststelt. “Zou je je niet eens aankleden?”, zeg ik. Hij geeuwt. “Dat is…

Het is de tijd van de al te prille, pas verworven en al te snel weer uitdovende liefdes en van daaropvolgende liefdesverdriet, de tijd van feesten en beesten, van vossen en blokken, het is de studententijd waarnaar zo is uitgezien. Bij de bushalte staan groepen jongeren. De blue jeans overheersen. De meisjes dragen spelden in de sierlijke lokken.…

Het deed zich voor in de jaren van mijn vroegste jeugd toen ik de luier nog droeg en - zoals behoort en gebruikelijk is voor primaten - daarom ook voor mensenkinderen de moederborst prefereerde en zocht. Aan mijn wieg stond mijn oma die haar eerste kleinkind zeer had verwelkomd en die mij teder in haar armen sloot en in haar armen zocht ik instinctief…

Je vraagt me waarom? En ik denk terug aan de tijd dat kids klein waren, ik toen nooit anders te horen kreeg dan: waarom? Waarom moet je altijd uitleggen- waarom je iets zegt, vraagt, aanbiedt of gebiedt? Waarom vragen mensen altijd naar het waarom? Dat zou ik nou wel eens willen weten… Je zult niet snel te horen krijgen bij een vraag: ja hoor dat…

Het moet zich voorgedaan hebben in die vroege jaren toen ik nog een kleuter was en de kleuterschool bezocht. Mijn zozeer geliefde pop, Rosa genaamd, moet iets gemankeerd hebben en dus nam mama me mee naar de poppendokter aan het Korvelplein. Daar moet ik die poppetjes gezien hebben, die kleine, onschuldige, naakte poppetjes die zo begeerlijk en…

In die tijd van onze jeugd en wel na de kerstdagen als de kerstboom weer de deur uit was en de zesde januari was aangebroken, trokken wij, kinderen nog, verkleed en geschminkt langs de deuren als de Driekoningen. We droegen papieren lampionnen en we zongen een voor de gelegenheid vervaardigd, toepasselijk lied: ¨Driekoningen, driekoningen geef me…

Onlangs, rondkijkend bij Tuincentrum "GroenRijk" zag ik dat men daar tot op de huidige dag pim-pam-pet-spellen verkoopt Het doosje met het opschrift "pim-pam-pet" stond daar bescheiden en welhaast onopvallend opgesteld tussen speelgoed, spelletjes en overige artikelen. En met een reuzensprong van mijn geest, bewustzijn en verbeelding dook…

Tijdens het omkleden in het badhokje kletst mijn zesjarige zoon wat af. "Weet je wat leuk is?" zegt hij, terwijl hij zijn spijkerbroek uittrekt. "We staan op de bowlingbaan. We staan op een rijtje, iedereen laat zijn blote billen zien. Dan gaan we op een rijtje allemaal poepen. We pakken de drol op en gaan ermee bowlen." Zijn heldere stem galmt…

Ergens in het wijde Friese land groeide het meisje Yfke op, dat vol levenslust speelde en werkte. Vader was huisschilder en werd binnen hun eigen muren wel eens een handje geholpen door zijn dochter. Yfke kreeg van vader de nodige pluimpjes, wanneer zij ijverig de kwast liet gaan. Op de boerderijen in de omgeving waren heel wat kinderen, waar Yfke…

Naast ons, de meisjes van Broeckx, groeide nooit een jongen op.... Wij maakten niet van dichtbij kennis met zijn kinderspel, met zijn autootjes en vliegtuigjes en met al de spulletjes en de fantasieën waarvan een jonge jongen zozeer houdt en waarvan hij droomt... Onze moeder had het kinderspeelgoed van ons vierjarige broertje, dat uit huis geplaatst…

HAAS EN GIULIA, verliefd tot over hun oren! Zij zat nog steeds in zijn hoofd Giuliaatje (Djouliaatje) van het Venetiëhofje hij was 't Haasje van de winkel op de hoek Hazenstraat/Elandsstraat, Amsterdam-Jordaan maar hij was intussen een Haas geworden en de winkel ook: 'Haas Amsterdam', een begrip Haasje was een prachtige grote Haas…

We schreven negentiendrieënzeventig. Ik had de leeftijd van twintig jaar bereikt. Het leek vrienden die over mij waakten gunstig als ik eens bij wijze van proefneming de veilige omgeving, de beschutte cocon van mijn ouderlijk huis zou verlaten om de gewenste zelfstandigheid te ervaren en te verwerven die een grotere mate van onafhankelijkheid en…

De eerste twee appels zijn van de boom gevallen. Het is vandaag de tweede dag van de zomervakantie; ik vind dat vroeg. De Digitale Alweter suggereerde enkele mogelijke oorzaken, een ervan wekte mijn nieuwsgierigheid: vruchtverdunning. Ik las verder. Kort samengevat kwam het grosso modo neer op natuurlijke selectie, waarbij een of meerdere zwakke…

Zoon (13) appte: “Is er iemand thuis? Ik ben de sleutel vergeten.” Zowel zijn vader als ik lazen het berichtje op ons werk. Ach nee, hoe is het mogelijk. Daar ging onze hele discussie van vanmorgen over. Het is dertig graden, hij heeft net een toets gemaakt. Ik had met hem te doen. Het deed me denken aan vroeger, toen ik zelf, net uit school…

In het zuiden van Gaza, met veel mensen boven op elkaar die geen kant op kunnen, weet het 'dappere' Israëlische leger met gruwelijke bombardementen bij voortduring slachtoffers te maken. Een heel kort overzicht van slachtoffers onder kinderen wier dood ik de laatste tijd in de pers aantrof: 1. Shahid Abu Rokbah (4 jaar) Over het lot van haar…

De straten zijn welhaast in een cirkel gegroepeerd rond het oude plein dat belegd is met grijze, bolle keien en waaraan de kleine kerk en de gymzaal grenzen. Van jongs af aan leerden wij hun namen kennen: "Fatimastraat", "Leenherenstraat", "Hertogstraat" "Valkenierstraat". Daar woonden de vriendinnen van de lagere school: Ria, Corrie, Lilian…

In Ben 1 had ik het over de kracht van herhaling... Zo worden teksten van mij wel eens herkend maar alleen door terugkomende lezers! Een nieuwe bezoeker immers vraagt zich misschien wel af waar ik het in godsnaam over heb. Ook kan het zijn, dat ik tien keer hetzelfde vertel, omdat sommige misstanden schreeuwen om herhaaldelijk in de schijnwerpers te…