Inloggen
voeg je verhaal toe

Verhalen

De Dromenstrooier(een sprookje)

De jongste kleinzoon komt langs een weekendje logeren, wat hij maar wat fijn vindt. Het is een natuurkind dat helaas gedoemd is voorlopig in een grote stad in het westen van het land op te groeien. Dus hij geniet van een weekendje hier, waar nog echte natuur is.
Toen ik hem ‘s avonds op bed bracht bekende hij: ‘Opa, ik vind het soms moeilijk om in slaap te komen. Het is altijd lawaaierig in de stad en het ruikt er lang niet zo fris als hier bij jullie.’
‘Nou als je slim bent jongen doe je je best op school en dan kun je, als je een goede baan krijgt en veel spaart, hier later ook een huis kopen en van de natuur genieten.’
‘Ga ik proberen opa, ik wil later niet meer in de stad wonen.’ ‘Verstandig jongen.’
‘Maar weet u opa, ik vind het ook leuk bij jullie, omdat u altijd zulke mooie verhalen vertelt.’
‘O, ik moet er weer eentje vertellen.’
‘Graag opa, dan kan ik daar lekker over verder dromen.’

‘Toe dan maar. Misschien dat je het niet weet, maar om te dromen heb je droomsels nodig, zonder gaat het soms moeilijk.’ ‘Droomsels, daar heb ik nog nooit van gehoord opa, zelfs op school niet.’ ‘Nee logisch, het is eigenlijk ook geheim, maar omdat jij het bent vertel ik het jou – voor deze ene keer en niet doorvertellen hè – ‘t is een geheim.’

Het verhaal gaat als volgt. er was eens een jongetje dat heel slecht sliep. Hij sliep wel, maar hij wist nooit of hij wel of niet had gedroomd. Hij kon nooit een droom na vertellen, want hij droomde nooit. Lieve jongen, jij bent niet de enige in het dorp, veel mensen hebben dezelfde klachten, ik ook. Maar goed zei z’n vader, als je echt lekker wil dromen, moet je het aan de dromenstrooier vragen. Hij woont daar achter die bergen, waarachter ook weer bergen oprijzen en achter die bergen woont hij. Maar niemand in het dorp durft die moeilijke reis aan. Het jongetje was flink en dapper en pakte een rugzak vol met eten en andere benodigdheden en ging op weg. Hij moest als hij de bergen had bereikt, de geitenpaadjes volgen en die zouden hem over de bergen leiden naar de andere bergen, waarachter de dromenstrooier woonde. Na een lange tocht in de hitte overdag en vele koude nachten, keek de jongen over de kam van de laatste bergen en zag daar de dromenstrooier liggen. Het was een reusachtige reus. Hij lag op z’n rug en had een hele bolle dikke buik. Zo’n bolle buik had hij nog nooit gezien.

De reus bleek een vriendelijk heerschap. Het jongetje vroeg hem, hoe het kon dat hij nooit droomde en of de reus daar iets aan kon doen. De reus vertelde dat iedereen toch wel droomde, maar soms heel oppervlakkig en dan was je ze, volgens hem, ‘s morgens weer vergeten.
Maar zei de reus, als ik me maar een beetje beter zou voelen zou ik weer droomsels over de bergen richting de mensen strooien en zou iedereen weer heerlijk dromen. Het dal waar de reus lag, was prachtig – een soort van paradijsje, alles wat er aan planten en kruiden bestond, groeide er. Je zou er zo een drogisterij mee kunnen beginnen. Het jongetje wist al heel veel van kruiden en hun werking, dat had hij van z’n opa en oma geleerd.
De reus vertelde dat hij er zelf erg weinig vanaf wist; z’n oma die altijd kookte en het allemaal wel wist had het hem niet geleerd, want het interesseerde hem niet echt. En nu zit ik met de gebakken peren en een heel dikke buik met een heel erg opgeblazen gevoel en winderigheid. En m’n oma is er niet meer, die is een poos geleden naar het bejaardentehuis voor reuzen gegaan. Vandaar dat ik de mensen tegenwoordig niet echt lekker meer kan laten dromen. Wist ik maar wat ik er aan zou kunnen doen.
Het jongetje at samen met de reus de gebakken peren op.
Ze waren niet echt lekker, maar ja er was even niks anders. Maar zei het jongetje, er groeien hier zoveel kruiden, ik zal wel wat wel bij elkaar zoeken wat uw winderigheid en opgeblazen gevoel misschien kan verhelpen. Maar dan moet u daarna niet steeds gebakken peren eten. Ik zal u wel een beetje koken leren, zoals mijn moeder dat doet.
Het jongetje zocht allerlei geneeskundige planten bij elkaar tegen de winderigheid, Hij zocht o.a. artisjok, paardenbloem, mariadistel en boldo. Het was bijna onvoorstelbaar, maar al het benodigde was er aanwezig. De reus lag gewoon tussen de middelen die hem konden genezen. Het jongetje brouwde er een papje van en gaf het de reus. Het duurde maar even en z’n maag begon heel erg te borrelen. En plotseling liet de reus een enorme wind, die ongeveer een uur duurde, vergezeld van veel lawaai, dat tegen de bergketens ketste en er zelfs over heen woei. Wat helemaal niet erg was want de naburige dorpen hadden al langere tijd te lijden onder droogte en nu brak er door die wind een flinke onweer los met stortbuien en daardoor raakten de akkers doordrenkt en liepen de bijna droge bronnen weer vol. Ondertussen was de dikke bolle buik helemaal ingezakt en kon de reus weer op z'n benen staan. De opgeblazen reus voelde zich heerlijk opgelucht.
Even lachte het kleinzoontje enorm hard en daarna stak hij z’n duim in de mond en sloot met een grote glimlach z’n ogen om te gaan slapen.
Volledigheidshalve maakte opa het verhaaltje maar af. De reus bracht het jongetje naar de voet van de eerste berg en beloofde veel droomsels rond te strooien. Het dappere jongetje was nu een held in het dorp en iedereen sliep voortaan weer al vanouds met heel veel fijne dromen.

... zomaar eens een klein sprookje ... ...

Schrijver: catrinus
Inzender: C.A. de Boer, 16 jan. 2021


Geplaatst in de categorie: kinderen

4,5 met 4 stemmen 108



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:
hilda
Datum:
17 jan. 2021
nou je bent wel veelzijdig aan het schrijven hè?
Naam:
An Terlouw
Datum:
17 jan. 2021
Catrinus, heel graag gelezen! Glimlach :)
Naam:
Han Messie
Datum:
17 jan. 2021
Email:
hmessielive.nl
Ja, die kleinzoon heeft het uitstekend getroffen met zo'n opa, die zomaar uit het vuistje van die wonderlijke verhalen kan opdissen.
Ons eerste kleinkind wordt in juli verwacht. Ik hoop dat ik er nog zal zijn als hij of zij oud genoeg is om naar zulke verhaaltjes te luisteren, en ik ze ervan zal kunnen vertellen.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)