Verhalen over verdriet

Verdriet is soms zichtbaar maar heel vaak ook niet. Als ik huil hoef ik niet verdrietig te zijn, maar als ik verdrietig ben en juist niet huil dan wordt m’n buik heel zwaar, krijg ik een krop in m’n keel en slik, slik en probeer die bonk omlaag te krijgen wat soms lukt maar vaak ook niet. Als ik zo verdrietig ben dat het overal zeer doet - dan heb…

Het kost ons geen enkele moeite om een gesprek gaande te houden, in dit geval aan de telefoon… Nou is het natuurlijk niet de bedoeling om je mond te houden als je aan dat ding zit maar echt waar: wij presteren het om langer dan een uur te blijven kleppen? Oh? Waar heb je het dan over, nou dat zal ik je zeggen, over alles en ook over niks…alhoewel dat…

Het fascinerende onderwerp van Bens gesjouw met hoofden respectievelijk een kernbom moet voorlopig in de ijskast. Het navolgende onderwerp is net zo schrikaanjagend als een thuis bewaarde kernbom. In aflevering Ben 8 verloor ik me in een romantische ode aan de liefde. U kent de stelling: alles is al geschreven. Shakespeares Romeo en Juliet konden…

De vrouw zit op het strand, vlakbij de rustig kabbelende zee. Dat was vandaag vier maanden geleden wel anders. Toen was de zee woest, hoge bulderende golven sloegen neer op het strand. Ze was toen hier met haar zoontje van vijf jaar. Haar zoontje vond het prachtig, die woeste zee. Hij rukte zich los en met wijdopen armen rende hij juichend de zee in…

Er klinken ineens harde pistoolschoten in het landgoed en er snellen twee voortvluchtigen langs de striemende takken. Sjoerd de Stroper en zijn sexy vriendin Albertina Wildschut hijgen van de opwinding en vermoeienis nu ze in de koude avondlucht door diverse politie-agenten worden gezocht. Blijkbaar heeft één van die bloedhonden op een haas geschoten…

Ik proestte de drek uit mijn mond. Men had mij dus begraven. Ik had mijn dierbaren nog zo opgedragen mij na mijn overlijden te cremeren. Dus had men mij toch onder de grond gestopt. Okay dan…dan zij het zo. Aldus groef ik mij een weg uit de drek en ademde de lucht weer in. Aqua leefde weer…. De kale opende met een schok zijn ogen en glimlachte.…

In 1940 was ik negen jaar en een zoon van een landarbeider. Moeder was huisvrouw. Ze hadden een arm bestaan, want de boer betaalde niet veel. Ons voordeel was, dat we een moestuin hadden, waar groenten en aardappelen op werden verbouwd. Ze bakte zelf het brood op een petroleumstel, heerlijk rook dat in huis. In 1939 werd vader wegens algemene mobilisatie…

Een herinnering van de vijfde klas in de lagere school. Japie zat naast mij in de schoolbank en ik zag, dat hij verdrietig was. Tranen gleden over zijn wangen. Wanneer ik hem aanstootte en vroeg wat er was, waarom hij verdriet had, gaf hij geen antwoord. Alle kinderen keken naar hem. Vooral de meisjes in de klas toonden medeleven en gingen bij hem…

Kenau Alie is zelden ziek, maar nu was ze geveld door de griep. Ze was niet ingeënt, vond ze niet nodig. Ze klaagde over hoofdpijn en pijn in haar ledematen en ze rilde van de koorts. Ik had de huisarts gebeld en die zei, dat er een griep epidemie heerste, ik moest wel met een koortsmeter haar temperatuur meten en doorgeven aan de arts. Ze was van…

Meestal komt hij als vriend. Als goede vriend voelt hij zich aan tijd niet erg gebonden. Vaak is hij er midden in de nacht, maar hij ziet er ook niet tegen op de boel te verstieren door in de drukke ochtendspits zijn opwachting te maken. Zit je daar met een paar levenden die allemaal tegelijk willen piesen, poepen en aangekleed worden en weet ik wat…

Eén lantaarnpaal verlichtte een verlaten straat om 22:20 in de zomerperiode van juli 2014. Donkere wolken kwamen overdrijven vanaf de kust. Na twee minuten voelde ik al een regendruppel vallen op mijn voorhoofd. Het begon harder te regenen, terwijl ik door het licht liep van de lantaarnpaal. Het licht scheen achter mij en ik dacht aan één slagzin in…

Achter mijn huisje in Drenthe heb ik een groot stuk land. Daar loopt mijn lieve paard, die ik Bles noem, omdat hij bij zijn neus enkele witte haren heeft. Wanneer hij mij ziet komt hij al naar mij toe galopperen, zo blij is hij dan. Suikerklontjes en worteltjes vindt hij dan heerlijk. Wulpse Alie was vanmorgen op koffie visite en was erg verdrietig,…

Wulpse Alie was erg verdrietig. Ze had ruzie gehad met haar veel jongere lesbische vriendin, blonde Greetje. De liefde was over en ze was midden in de nacht vertrokken zonder gedag te zeggen. De volgende morgen kwam Alie bij mij koffie drinken en ze vertelde haar verhaal met tranen in haar ogen. Ik nam een besluit om haar te kalmeren. Ik zei: '…

Mien aaide over het gezicht van haar zuster Magda Lena, die in coma lag. Ze had nog maar korte tijd te leven. Wouter weende zachtjes. Jaren geleden had hij ruzie met haar gehad en daarna nooit meer met elkaar gesproken om het goed te maken. Magda Lena had hem toen uitgemaakt voor vuile dief, omdat hij net weer thuis was uit de gevangenis. Hij had dus…

Hier heerste het onderaardse en zijn look was sinister. Hij was een grote rat met bruine schort die zijn martelinstrumentjes voor mij schoon likte. Ach deze tandarts Velinga was berucht Natuurlijk priegelde hij aan zijn grote mensenboren. Zijn plafond zat vol scheuren maar af en toe kon ik nog een gestileerde bloemvaas zien. Bloemen uit kalk groeiden…

‘’Jij bent een man met een militaire neus maar met een pacifistisch hart.’’ ‘’Ik ben de psychiater die goed begrijpt dat de beginnersfout van veel onevenwichtige psychiaters is dat ze denken door een ziel te moeten boren van een arme patiënt met priemogen en een detectiveneus om hem of haar tot de innerlijke pijn te laten komen. Een patiënt mag niet…

Er was eens een muis, die Wouter niet lief had. Een brutale muis was het en hij liep gewoon over zijn blote voeten en keek met zijn spitse kopje schuin omhoog, en zei: ''Klootzak ben je er ook weer.'' Volgens de oude baas had de muis de pest in, dat hij de merel lief behandelde en hem niet. Nu liep hij ook weer over zijn voeten en spuwde daarop…

Altijd zal ik me blijven herinneren hoe ik, in het voorjaar van het jaar 2011, samen met mijn tachtigjarige, moederlijke tante Margaretha op dat bankje zat, in het Vondelpark..... De uitbundige, flamboyante jeugd vierde de lente en had in groten getale de grasvelden rond de vijver met de vrolijk klaterende fontein in beslag genomen en bezet; een man…

Gerrie, een knappe man van in de dertig, was erg verdrietig. Zijn vriend Joop had de verhouding met hem gisteravond uitgemaakt. De hele nacht moest hij met tranen in zijn ogen daaraan denken. Ze hadden elkaar ontmoet in een homobar. De volgende morgen besloot Gerrie een wandeling te maken in het nabij gelegen park. De zon liet haar heerlijke warme stralen…

Vroeger woonde aan de overkant de vijfjarige Elsje, een lief kind met blond krullend haar. Ik zag haar vaak buiten spelen en als ik van een wandeling haar voorbij liep, zei ze me altijd vriendelijk gedag en ze was al een paar keer op 11 november avonds aan de deur geweest om met luide stemmen met ander grut met lampionnen in hun handjes een liedje te…

Ik was alleen in een kelder. Daar moest ik wonen van een mythische godin met een mes in haar hand die mij daarmee wilde steken. Zij was mijn muze in die dagen.Ik was bang voor die muze maar van haar moest ik daar wonen. Ach zo vergaat het dichters omhangen met gladiolen treurend voor hun eigen zerk, verlangend en smachtend voor een plekje hierna in…

Elke dag lees ik kranten en kijk ik naar de journaals op de televisie. Een gevoel van angst bekruipt mij. Na de oorlog meegemaakt te hebben met de hongerwinter dacht ik dat alles beter zou worden. Het werd niet beter, weer oorlogen, het ijzeren gordijn, Korea, Vietnam, Koloniale oorlogen, Egypte enzovoort. Over mijn persoonlijk leven zal ik maar zwijgen…

Het Heidepark omringt als een beschermende gordel de gebouwen van "Amarant", de inrichting voor zwakbegaafden en de daar eveneens gevestigde hospice, met groene lanen waarin het licht en de schaduwen van een junidag hun spel spelen en waar een romantische, vervallen villa valt te bewonderen, die zich spiegelt in een vijver met waterlelies, en die…

Het straatje waar ik woon is een leuk straatje, de stoep is één meter breed. De huizen zijn vlak na de oorlog gebouwd zonder badkamer. Later zijn die er wel gekomen en is de huur meteen verhoogd. Het zijn eenvoudige woningen bewoond door oude mensen. Hun kinderen wonen in de nieuwe wijken. Wat heel fijn is, dat aan de einde van het straatje het platteland…

Mijn dochter woont op een boerderij in Friesland. We zaten aan de koffie toen mijn kleindochter Celina zei: ''Opa, ga je mee wandelen, dat vind ik zo leuk.'' ''Ik ga met je mee, maar wil eerst mijn koffie opdrinken, lieverd.'' Ze is pas zes jaar en begon al aan mijn arm te trekken, dat ik mee moest. Dus wat doe je dan, je staat op van…

Henk is boekverkoper met een ruime keuze, maar de dorpsgenoten zijn meestal geïnteresseerd in kranten en week- en maandbladen, zodat zijn inkomen vaak tegenvalt en hij bovendien alimentatie moet betalen aan Ingrid en zijn minderjarige zoon. Slapeloze nachten heeft hij ervan en kwam helemaal in een stresssituatie toen onlangs een jongeman met een op…

De duisternis overvalt haar, de straatverlichting is uitgevallen. Er is geen enkel menselijk geluid, geen stemmen, brommers of auto’s. Alleen de vogels zijn te horen. De sjaal nog strakker om en de handschoenen aan. ‘Het lijkt wel of ik de enige ben die moet werken…’, verzucht ze. Zodra ze kracht op de trappers zet, kraakt de fiets. Het geluid zet…

Het mistige tranendal vertroebelt de zich los-wrikkende beelden uit de wurggreep van verborgenheid. In breekbaarheid gaan gedachten zich openvouwen en de zegels verbranden van het verleden, terwijl ze wandelt door de straten van gebroken dromen waarin haar jeugd is vervlogen... Adembenemend pijnlijk wordt de nabijheid van wat zo lang vergeten was.…

Toen Wouter een wandeling maakte en weer bijna thuis was werd hij aangesproken door Sonja, een vriendelijke jonge buurvrouw verderop in de straat. Ze zei: ''Hallo Wouter, weet je het al? ''Wat dan?'' ''Achter in de straat is een gezin komen wonen met zes kinderen, asocialen zijn het. Van een buurvrouw heb ik gehoord, dat hun moeder de hele…

Leentje, pas zestien jaar, was al moeder geworden. Een jaar geleden ontmoette ze Klaus in het havencafé, een forse blonde zeeman. Leen kwam uit een groot gezin en woonde bij haar ouders, dichtbij de haven van Rotterdam. Ze zag er aantrekkelijk uit en moest vaak van moeder haar vader ophalen in het café, want daar zat hij vaak, omdat de baas daar het…