Verhalen over verkeer

Oh ik weet het, geen enkel nieuwsbulletin komt voorbij zonder dat er auto-ongelukken in voorkomen, talloze ongelukken waarbij mensen het leven laten en gewoon doodenge dingen dus. Dan is het afgelopen week de beurt aan m’n eigen kind die huilend opbelt en zegt: ik ben aangereden! De politie staat er, een ambulance eveneens en ze wordt nagekeken, mag…

Ze heeft een aantal afspraken en gaat de strijd aan met haar scootmobiel. In eerste instantie een afspraak bij de tandarts, een ritje van een kwartiertje maar de date duurde bijna een uur! Tja soms heb je dat… Ze is bang voor de tandarts. Nee niet voor haar tandarts want dat is juist een lieverd zegt ze…maar gewoon: de tandarts is een afspraak die ze…

En zoals zoveel andere landgenoten gaan er 3 generaties ( nee Marloes geen 4 dus) op naar Duitsland om er boodschappen te halen! We maken er geen gewoonte van ( helaas ) want het is best een eind rijden en omdat ik geen rijbewijs heb, is dochter ( soms ook de kleinzoon) de chauffeur en dat is dus heerlijk! Voor mij dan, voor haar natuurlijk vermoeiend…

Als we samen de deur uitgaan om een paar afspraken te doen en stilstaan bij het rode stoplicht, komt er een knulletje naast me staan en vraagt: mevrouw hoe hard gaat ie nou? Ik zeg: 16 km per uur! Hij lacht en zegt: de mijne 50 km per uur? Ik zeg: en geen helm? Dat is toch hartstikke gevaarlijk joh… z’n vriendje, staat ernaast en zegt: ondertussen…

Het is een slordige 40+ jaar geleden dat ik samen met hem meeging in de vrachtwagen, zijn werk waarvoor hij maar liefst naar Luxemburg moest rijden om een klant te voorzien van producten. Een mooie en lange rit die ik maar wat graag meemaakte. Na ervoor gezorgd te hebben dat thuis alles goed ging, vertrokken we ‘s morgens rond een uur of vier. Ja, een…

Je hebt ze vast wel zien hangen die grote lappen plastic met daarop de tekst: dat de scholen weer beginnen! Of we dat met zijn allen niet allang weten en ik in elk geval want we wonen tegenover een school en begrijp me niet verkeerd er is dus niks mis met een school maar wel met het volgende: Als we van de week, met onze gemeente- cabrio naar appie…

Het was een perfect idee: oma ging met de kleinkinderen (die van ruim onder de tien jaar overigens) een gezellig tripje maken met het openbaar vervoer, immers: daar waar zij ermee was opgegroeid daar kenden die kids daar dus niks van! Niets met de metro, hoe of dat werkte, met een kaartje en trappen, met een perron en het wachten vlakbij de rails…

En zo zit ik nog steeds van de schrik te proberen te ontkomen, want ik had dit dus zomaar niet meer na kunnen vertellen….omdat: we waren op pad, lekker wat boodschappen gedaan en waren op de terugweg. Natuurlijk zijn er rode lichten, natuurlijk rijdt ( en staat stil ) de vuilniswagen, natuurlijk is er overig verkeer maar: er zijn ook gladde stukken…

Er zijn mensen met een lontje, een mens met een kort lontje en dan is daar is ene meneer op de fiets, die meneer die last had van de zon blijkbaar. Want wat gebeurde er toen het licht bij de drukke weg op groen stond? Twee mensen hadden dat licht niet in de gaten - ze genoten van de zon en keken om zich heen totdat: die hele nette meneer ineens een…

Zo langzaamaan weet men wel dat wij ons voortbewegen op een zogenaamde gemeente-cabrio ofwel: een scootmobiel en over dat ding zijn al talloze verhalen geschreven en geplaatst ook. Vaak omdat er iets mis mee was, er iets aan mankeerde of rondom de service die al dan niet geleverd werd. Dat laatste speelt nu niet, ehhh, nog niet moet ik zeggen, al…

Het verbaast me nog altijd dat er ineens geen fietsen meer vermist worden, of zie ik dat verkeerd? Want wat is het geval, wel: we wonen tegenover een school waar voortgezet onderwijs wordt gegeven. Dat plein is natuurlijk zowel in weekeinden als vakanties met een groot hek afgesloten! Logisch natuurlijk, alles om ervoor te zorgen dat de ramen heel blijven…

En jawel, sinds vandaag besef ik dat er wel degelijk mensen zijn die dus absoluut wielrenners een doorn in het oog vinden, beetje laat misschien, maar nooit te oud om te leren want wat overkwam ons vanmorgen op het geweldige zondagse ritje? Terwijl we rijden over de dijk, komt er genoeg verkeer aan, logisch want iedereen geniet van het zonnetje, de…

We gaan op pad, met z’n tweetjes dit keer want afgelopen week was ik in mijn eentje weg en thuiskomend zit dan mijn maatje toch een tikkie verpieterd zeg maar, met z’n ziel onder de arm, niet letterlijk natuurlijk want dat zou niet goed zijn en waarom zat ie dat dan - wel dat is omdat: hij een heerlijke hobby heeft, waarbij gereedschap aan te pas komt…

Heerlijk in het zonnetje rijdend, afkomend van een artsenbezoekje naderen we een overgang die prachtig gemarkeerd wordt door een stoplicht en warempel het ding doet het nog ook! Reagerend op een sensor in de weg, lukt het me soms om- gas terugnemend net op tijd door het groene licht te rijden. De weg die ik dan oversteek- is een vrij rustige weg met…

Op de terugweg van een verjaardag waar we waren, zeg ik tegen meneer T: wat maakt jouw scootmobiel een raar geluid. Tja, zegt hij, ik hoor ook wat, maar geen idee wat er aan de hand is. En zo toeren we in de kou richting huis, hebben het er ook al over dat - zodra we thuis zijn - meteen de verwarming aan gaat, want oei wat was het koud! Thuis komt in…

Op weg naar de winkels zijn we en rijden we achter elkaar omdat de scholen weer zijn begonnen en je dus ogen in je achterhoofd moet hebben, evenals ogen boven je oren. Want of ze nou een verkeersdiploma hebben gehaald of niet, in de praktijk komt het er domweg op neer dat de jeugd denkt de wereld en wijsheid in pacht te hebben! Fout dus, jawel, hartstikke…

Op zo’n dag dat niks moet, trekken we er met zijn tweetjes lekker even op uit, richting de Oosterhof, want ik heb nu toch wel dringend nieuwe broeken nodig, zeker als je bedenkt dat de nog aanwezige broeken dicht en wel van m’n achterwerk afzakken. Dat zit niet lekker, zeer zeker niet. Nou was ik er al op uit geweest en ook geslaagd maar ja, een broek…

Als ik aan kom rijden, blijft de man met de fiets even staan…ik glimlach naar hem en gebaar dat ik het heuveltje op rij…buig af en hoor hem verder fietsen, met een vreemd ratelend geluid…ik sta stil en zie tot m’n schrik dat er iets tussen de spaken zit, roep: wacht! Hij stopt abrupt en ik zeg: de snelbinder zit tussen de spaken, hij zegt nee hoor maar…

Dat een heel klein gevalletje voor grote nadelen kan zorgen, weten we allemaal, want stel je voor dat er aan een bom geen lontje zat, dan is dat ding dus bijkans een zinloos artikel nietwaar? En het begon allemaal met: die ene fietser die het belletje of toetertje, net wat je dat ding noemen wilt niet hoorde. Dat kan natuurlijk want je hebt zachte toeters…

Ja het kan iedereen overkomen, maar het overkwam mij. Gisteren stil komen te staan met de auto, niet meer voor, niet meer achter uit te krijgen, te rijden, stil, stil gevallen, totaal stil gevallen. En dat nog wel op een hele typisch plaats, 10 meter rechterbaan voor linksaf voor het stoplicht voor de ring A 10, dus op het viaduct met 4 banen, Amsterdam…

Een simpel ritje van meneer T en mijn persoontje, we moeten een paar dingen doen en als we naar buiten kijken klopt het weer niet wat de weervrouw en buienradar ons hadden beloofd: het zou droog blijven tot de middag. Tja de donkere wolken zeggen iets heel anders, tot ineens de zon probeert erdoor te komen, manlief had net gezegd: zal ik even alleen…

Nadat we vorige week (nou ja ik dan) opnieuw een gevaar voor de weg waren (fietspad dus) en bij het oversteken van de weg iets niet goed ging met de scoot, er dus een fietser in mijn nek terecht kwam, het ding besloot de kilometers zelf aan te passen en dus ineens 6 km te gaan rijden, waar ie 16 mocht en er toen subiet mee stopte, dacht ik heel even…

Tja, ik moest natuurlijk even zorgen dat de ontwenningsverschijnselen weer de andere kant opgingen en zo heb ik afgelopen week de gemeente onveilig gemaakt met een veilige gemeente-cabrio, ofwel de scoot! Vrijdags kwamen ze het rode gevaarte brengen en natuurlijk moest ik daar eventjes een ritje mee maken! Inrijden noemen ze dat geloof ik! Nou is…

Wie kent niet het geweldige tv programma: "Het wrak van de weg”? Jaren geleden uitgezonden op tv. Elke aflevering kwam er een auto aan bod, zover ik me herinneren kan dan tenminste en dat bleek dan later het predicaat "het wrak van de weg" te krijgen! Oh er zaten inderdaad gevallen bij, waarvan je dacht: wow, dat ze daar nog in durven rijden! Zelfs…

Nou is mijn humeur al aardig beneden peil, want niet alleen ben ik hopeloos verkouden geworden, hoest me een ongeluk, loopt mijn neus een eigen leven te leiden maar zit ik al vanaf vrijdag te wachten op een telefoontje dat maar niet komt! Ze zeiden ook wel: ik ben strontverkouden, maar goed begrepen heb ik die uitdrukking nooit, want het enige wat lastig…

Zo begon de week met natuurlijk de maandag, waarop de monteur zijn opwachting zou maken, jawel, dat gebeurde ook! De man is een hele poos bezig geweest om erachter te komen dat een printplaatje los zat, tesamen met een paar stekkertjes! Na ook dat gemaakt en gesoldeerd te hebben, draaide hij ook nog even een band eraf om te kijken of die goed vast zat…

Nee, niet ik hoor alhoewel de eerlijkheid me gebied te zeggen dat ook ik wel eens een verkeersregel overtreed! Tuurlijk wel, stiekem door rood licht rijden is er zo eentje, je voelt je meteen een stuk jonger als je zoiets uithaalt, echt waar! Maar de acties die men tegenwoordig uithaalt op de weg, of het fietspad die liegen er niet om! Een simpel…

Wat een storm zaterdag, oei wat een wind en het eenvoudige ritje van huis naar het zwembad, waar vijfjarige Ruben, kleinzoon dus, voor zijn A diploma moest op komen draven, was een gevecht tegen de enorme rukwinden! Diverse forse takken lagen her en der verspreid en het was dus nog een hele toer om die te kunnen ontwijken! Afijn, heelhuids ( en droog…

Het zou elke dag kunnen zijn, maar neen, ze heeft alleen een probleem met maandag en dat is heel snel uitgelegd! Er zijn dan namelijk situaties en mensen, waar ze niet zo goed mee door 1 deur kan en daarom is de maandag bij uitstek een dag die niet alleen de eerste werkdag is maar ook een dag die niet leuk is om te starten, zeker niet omdat ze vantevoren…

Zo kwam gisteren de monteur die echt naar de gemeente-cabrio moest kijken, ook eventueel repareren natuurlijk dat is dan wel zo handig! Afijn, de man kwam, eega ging naar beneden, want de buren zitten niet op een bepaalde show te wachten en ik was nog niet aangekleed! Vanaf donderdag was het namelijk ook al niet meer mogelijk om achteruit te rijden…