Alle inzendingen over natuur

De regenboog straalt met al haar kleuren zodra de zon en de regen te samen zijn. Ondanks dat zijn het twee tegenpolen, die deze kleurenpracht met haar zeven kleuren in een boog laat staan. Het zijn de zeven kleuren van het lichtspectrum. Omdat het twee tegenpolen zijn zitten alle kleuren er tussen in. De binnenste ring is rood gevolgd door oranje…

Het weer is donker en somber en geeft de dag niet de kleur waar het recht op heeft. Ik zie zo graag het licht van de dag, dat uit een heel assortiment van kleuren bestaat. Het geef je een licht gevoel van binnen en kracht en moed om aan alles te willen beginnen waar je al een tijdje geen zin in had. Het zonlicht met zijn warme stralen, de lucht zo…

En toch werd het weer licht, kwam de dageraad zonnebrandend uit de nevel tevoorschijn. Witte wieven stegen op uit het park, doorkliefden elegant de veelarmige plataan, rodekoolzwammetjes stonden daar zomaar, spontaan, in een grasveld te staan. Strakblauw had de ochtend de hemel gemist, maar tegen het middaguur had de zon alles uitgewist, wolkend wierpen…

Gezinsverband uiteengerukt, kleuterschool ontelbaar gelijk, buitenschools opgevangen, je staat op een lijst waar je niet op wil staan, en zo begint het bewustzijn. Tegen de tijd dat hormonen chemisch jouw weg gaan bepalen besef je tegelijkertijd dat leven dood betekent. En dat maakt opstandig, dat wil je niet, maar het gebeurt toch. Vervolgens plant…

Het is onvoorstelbaar, hoe groot de keuze over het onderwerp ''maan'' op het internet is. Men vindt er duizenden titels van boeken en artikels met aan de maan gerelateerde wetenschappelijke, religieuze, muzikale, literaire en algemene beschrijvingen. Daarbij heeft men weer de keuze uit exacte, filosofische, speculatieve en humoristische benaderingen…

Twee boeken op de verplichte boekenlijst maakten op de midelbare school indruk op mij. ‘Plantaardig bewind’ (1964) van Jacques Hamelink en van Harry Mulisch ‘Wat gebeurde er met Sergeant Massuro’(1972). Hamelink liet de wereld ten ondergaan doordat planten overal dwingend doordrongen. Mulisch liet Sergeant Massuro, die last had van gewetenswroeging…

Langzaam dwarrelt het stroompje door het groene land. Zo ver ik kan kijken zie ik dit mooie landschap en achter de horizon gaat dat volgens mij nog een tijdje door. Boven het water zweven allemaal insecten zoals de libellen en aan de kant zit een reiger rustig te wachten op zijn kans. Gele lissen bloeien en aan de overkant lopen schapen rustig te grazen…

De wind loeit van woede en ergenis. Ze is woedend en voelt zich bedrogen. De zon heeft zich van teleurstelling verscholen achter de opgefokte donkergrijze wolken. De hemel is van blauw naar lichtgrijzig gegaan. De wolken spuwen al hun ergenissen richting moeder aarde. Vorige week nog waren ze zo vrolijk en zo positief. Ze hadden met elkaar afgesproken…

Een paar dagen geleden viel het me op. In een van de hoge bomen achter de tuin had zich een maretakachtige uitwas genesteld. Het raadsel werd gisteren opgelost: het gaat om een eksternest in aanbouw. IJverig vlogen de vogels af en aan met takjes in de bek. Soms was er maar een, en dan hield die de wacht tot de andere kwam. Soms waren ze beide druk…

We zijn dieren die een raamwerk/huis gevonden hebben dat ons doet overleven. Dieren leven niet volgens het raamwerk. Gedomesticeerde dieren persen we in ons raamwerk. Ik denk dat we alle nog beschikbare wilde aarde moeten teruggeven aan de dieren. De mens zal zich moeten terugtrekken uit de natuur, totaal.. Wat vroeger in een zoo kon, gluren naar…

In de tijd waarin we nu leven, met veel ongemakken, ergernis, stress, tegenslagen, ziekte met een soms lange lijdensweg van onze dierbaren, is de dood misschien het meest ingrijpend. Niets nieuws onder de zon, want dat laatste doet zich als natuurwet al sinds mensenheugenis voor. Zo heeft een ieder van ons vermoedelijk soms de neiging om voor zichzelf…

Hoeveel keer liep ik al langs het strand? En elke keer ontdek ik iets nieuws, het gat dat werd gemaakt in de zeewering bij Bergen aan zee. De doorgang naar de Parnassia vallei. Een schitterend natuurgebied. Egmond aan zee, het strand waar mijn broer zo graag kwam. We wandelden naast elkaar of achter elkaar over de smalle paden tussen het helmgras…

De blanke toppen gloeien nog na, het duin glooit mij zachtjes, doch dwingend, naar het brede strand in laagtij, langzaam afkoelend zand streelt mijn voeten. Een late zon schildert de lucht, in vogelvlucht, aquamarijn naar vermiljoen en goudgerande grijsreeksen. De zee kabbelt fluoriserend en komt, golf na golf, oplichtend aan land, raakt het stille…

Het is al laat op de avond, een klamme stilte hoogzomert mij met een koude pils naar het balkon, de lucht richting Noordzee glanst nog even na, ik plof neer op mijn 5-standen stoel, wat een rust. De buren houden het, de een na de ander, voor gezien en doven hun lichten, zwichten voor de slaap, willen de nacht niet donker inzien. Ik ben nu in mijn…

Slierten nevel drijven traag over het water. Een vroege hengelaar werpt zijn lijn uit. Het schemert en reeds is heel ijl in de verte klokgelui te horen. Dichterbij klinkt de roep van de koekoek. De visser glimlacht en geniet van de magie van de barenswee van een nieuwe dag. Voor de koekoek is het jachtig zoeken naar een geschikt nest van een waardvogel…

"Deze dag hebben we ook nog in het grijs, mevrouw. We laten de zon dan achterwege, maar we geven de wolken een chique randje zwart. Draperen een wazige voile over de velden. Een grauwsluier, zegt u? Nou nee hoor, het is maar hoe u het bekijkt! We onttrekken wat kleur aan het schreeuwerig groen en penselen wat grijs op de daken. Aan de takken…

Het is nog heel vroeg op deze prachtige ochtend in mei. De zon staat al een stuk boven de horizon. Ik zit achterop de boerenwagen van oom Arend. We zijn op weg naar de koeien die gemolken moeten worden. Het paard, een Belg trekt sjokkend de wagen voort. Hij maakt zich niet druk. Schaamt zich ook nergens voor. Zelfs niet voor het geblaas van de winden…

Ik kwam niet veel buiten de laatste jaren, alleen met mijn man en meestal op weg naar zijn familie. Toen ik ging scheiden veranderde er echt veel in mijn leven. Wat meer ging ik alleen het dorp in en ontmoette mensen. Mensen die bekenden werden en later soms zelfs vrienden. Zo ontmoette ik ook Yvonne. Ze was precies 1 week jonger dan ik en erg…

Volgens de Bijbel heeft God de wereld geschapen in zes dagen. Genesis spreekt over de tuin van Eden als ware het een wereld die God creëerde voor zijn magnum opus: de mens. En nadat hij de mens gemaakt had, maakte hij de dieren om deze mensvormen gezelschap te houden. Het is snel zo gelezen. En de mens, overtuigd van zijn eigen waarde, heeft het ook…

Dan kom ik via een omweg bij de breekbaarheid van het bestaan. Ik kan daar veel filosofen over quoten, zonder zelf iets te zeggen. Ik kan ook pagina’s vol schrijven zonder me af te vragen of ik zelf wel begrijp wat ik zeg. Het komt neer op een gevoelskwestie. De mens als wezen wiens ratio doorslaggevend is in praktisch iedere gemaakte afweging. Vraag…

De haven ligt er verdacht stil bij. Mijlen onder de deinende spiegel schokt de aarde van schrik. De golf is onstuitbaar verwekt, een breuklijn snijdt het middelpunt. Suist er een ster door de dampkring? Rommelt de vulkaan in de Stille Oceaan? De ijsberg kalft af onder een broeikas. Een scherf van tien ton voegt zich bij zee. De bodem, de kustlijn…

Haar jurk zwaaide heen en weer, trachtend het ritme van de wind in acht te houden. Terwijl schoonheid naar de oppervlakte dreef, liep ze in al haar onschuld, over de veel te zoet ruikende bloemenzee. Voorheen dacht men dat slechts een god over water kon lopen, maar dat idee werd verworpen na het zien van het tengere meisje. Haar prachtige gedaante liet…

Thomas liep met zijn vrolijk gekleurde streepjestrui door de velden bij Noordermeer. Op het pad naar het meer kwam hij een net uit de winterslaap gewekte groene kikker tegen, die daar rustig bij zat te komen van de overgang van kou naar warmte op deze eerste voorjaarsdag. Thomas had die nacht slecht geslapen want hij had gedroomd dat een enge dokter…

Thomas liep met zijn vrolijk gekleurde streepjestrui door de velden bij Noordermeer. Op het pad naar het meer kwam hij een net uit de winterslaap gewekte groene kikker tegen, die daar rustig bij zat te komen van de overgang van kou naar warmte op deze eerste voorjaarsdag. Thomas had die nacht slecht geslapen want hij had gedroomd dat een enge dokter…

Weet je wat ik zag vandaag? Een troepje vogels. Helemaal in de weer voor een klein ukkie van de familie dat per ongeluk in m'n oude veranda was beland. Je had het moeten zien! Een kleintje -het had nog donshaartjes- vond de uitgang niet meer en de rest van de troep scheen die langs buiten ook niet te vinden. Het beestje fladderde zich bijna te pletter…

Regen, regen, regen. Het weder is nog steeds het meest besproken onderwerp. Waarom? In onze verkantoorde en geairconditioneerde samenleving wordt het klimaat met kunst en vliegwerk robottisch gecontroleerd. Geen yup die tegen zijn collega zegt: lekker klimaatje hier binnen vandaag, Van Driel. Nee, misschien wel klagen over het weertje buiten,…

Het was een windstille nacht. Zo een, waarin je van alles hoort wat je anders niet hoort, omdat het minste zuchtje wind steevast een zacht geruis teweegbrengt in het bos. Hoewel windstil en in volle lente, besloot een boom toch ergens een van zijn bladeren te laten vallen. Het blaadje, klein, groen en bang, dwarrelde hulpeloos naar beneden en belandde…

Wij wonen in een Hollands rijtje van tien met bijpassend achtertuintje in zakformaat. Gewoner kan het niet. Toch hebben wij iets bijzonders. Aansluitend aan de tuintjes ligt een groenstrook van vijftien meter diep. Een plantsoen dat meer weg heeft van een klein oerwoud. Chaos regeert in dat oerwoud. Struiken en bomen verstrengelen zich in buitenissige…

Er is een oude vrouw die op een verborgen plek woont die iedereen kent maar slechts weinigen hebben gezien. Net als in de sprookjes uit Oost-Europa schijnt ze te wachten op verdwaalde of rondzwervende mensen en op zoekers die naar haar toe komen. Ze is op haar hoede, vaak harig, altijd dik, en houdt zich het liefst afzijdig van de meeste mensen. Ze…

Het was vroeg in de morgen, op een maandag. Met mijn ochtendjas nog aan en een kop thee in mijn hand liep ik door de keuken en keek -zoals elke morgen- de tuin in. Mijn tuin met de vijver met lelies, mijn tuin met de orchideeen, mijn tuin met het groene gras waar de ochtenddauw nog in zat, mijn tuin... Er gleed een glimlach over mijn gezicht. Mijn tuin…