Verhalen over maatschappij

"En meneer de verkoper ik wil graag een radio die alleen maar de geluiden van de zee, haar golven en het leven van de vissen erin." "Meneer die verkopen we ook, bij het luisteren van deze uitzonderlijke radio moet u wel een duikbril opzetten, de radio zendt alleen maar de golfslag van de zee uit en het leven en de gebeden onophoudelijk van de…

Warempel ik had er een BOEK over moeten schrijven, nog niet eerder was ik het voorbeeld van pure en wanstaltige narigheid omtrent de simpele aanschaf van een bankstel en nou zeg ik bankstel maar in feite gaat het om een drie- en tweezits bank. We hadden afgelopen week dus week nummer 47 en tja, die datum stond op de bon, dan zouden de banken wel…

En dan maken we een sprong in de tijd, nog steeds zitten we niet op ons nieuwe bankstel, want tja, we waren in de zaak geweest, kregen er te horen dat het te leveren bankstel uit Italië moest komen en dat dit de reden was dat alles wat langer duurde? Wat langer duurde? Bij de koop die gesloten werd, vroeg men ons nog; als het eerder geleverd kan worden…

Wat een titel, hoor ik denken en dat is ook zo! Ik/ we zitten in een bankstel dip. Nou heb ik mijn best gedaan om te kijken of er een soortgelijk verhaal te lezen valt, da's niet zo en dus zal ik jullie ff vertellen waarom ik in een bankstel dip zit! Toe aan vervanging ( er heeft een paar keer een zwaarlijvig figuur op ons bankstel gezeten met alle…

Ze waren al op leeftijd, nou niet super oud, maar gewoon flink ouder. Haar gezichtsvermogen was flink achteruitgegaan en fel licht verdroeg ze niet meer. 's Avonds bij het invallen van de duisternis, kreeg zij het zicht, wat haar niet stoorde en haar gele bril, die zogenaamde nachtbril die niet elegant stond, maar hielp. Hielp wat nog te veel…

Ik ben een gelukkig geprezen nageslacht waarin van mijn moederskant zijnde zo goed als alle neven en nichten drugsverslaafd zijn en van mijn vaders kant idem dito plus maar dan met een extra slok er boven op. Hoe kon het met mij eigenlijk goed aflopen? Ik was bij voorbaat kansloos. Dit is geen afschuiving als wel de bittere waarheid. Dit is voor u verder…

Heerlijk die dagdromen. Ik zie mijzelf zitten aan de eetkamertafel bij de familie Stone waar ik regelmatig oppas bij de kleine Janis en George. Zij schelen 2 jaar, een stelletje deugnieten maar schatten van kinderen en altijd in voor een geintje zo klein als ze zijn. Ik kijk naar het tafereel voor mij en volg hun eettafelconversatie onder het eten terwijl…

Ik lig in de detoxkamer te wachten op de bestelde spullen. Ik mocht alles vragen dus ik trof goede voorzorgsmaatregelen. Een emmer om te kotsen of op te schijten, daar je de wc gewoon soms niet haalt en één extra emmer met Spaanse mop mocht ik te laat zijn. Toiletpapier, zes rollen, natte doekjes, schone handdoeken en lakens bij de hand. En natuurlijk…

Mijn moeder liet mij ietwat opgelaten weten dat ene Camiel een vriend van mij haar had opgebeld met het goede nieuws eindelijk clean te zijn van de drugs. Helemaal opgewonden over dat goede nieuws en allerlei verhalen hadden haar overtuigd dat het ook iets voor mij was. Want ik was het 'waard' had hij gezegd, 'zo een goede gozer als hij'. Er zat…

Dat het niet eerlijk in de wereld was verdeeld, bleek vroeger al, uit de porseleinkast van jouw Katholieke tante. Er stonden blanke olifanten zonder slurf te wachten op de eau de cologne die met een trein uit Parijs kwam, en er waren glanzende, zwarte schapen met vijf poten die op rechthoekige tafeltjes leken. In het midden stond een dogmatische poedel…

Het was een warme zomerdag, de korte broeken liepen goed bij de kringloopwinkel. Je vond voor jezelf een rode, een beetje opzichtig, waarschijnlijk de reden dat iemand de broek niet wilde, en naar de kringloopwinkel had gebracht, om er iemand anders gelukkig mee te maken. Jouw vriend was kunstenaar, warrig, en vaak in gedachten aanwezig. Hij had nooit…

De laatste mens op aarde zat alleen aan tafel, toen er op de deur werd geklopt. Hij keek verbaasd op. Vervolgens stond hij toch maar op, en deed langzaam en voorzichtig de deur open. Buiten was er helemaal niemand te zien. Hij ging daarom naar buiten om uit te zoeken wie er dan wel op de deur geklopt zou kunnen hebben. Doch alles was verlaten. Hij…

Na de periode in de chaotische psychiatrie van de grote stad, Amsterdam, moest Alfons, in een harmonische omgeving, zijn eigen denken hervinden. Te lang had hij geleefd in de veronderstelling dat de slachtofferrol hem op het lijf was geschreven. Periodes van depressieve gevoelens en angst hadden zich afgewisseld met periodes van grote levensmoed en…

Toen mijn vader, Arie heette hij, nog werkte bij een herenboer raakte hij bevriend met Marijn, die ook bij de herenboer in loondienst was. Marijn was een lange man met tanige trekken en verdiende als keuterboer te weinig om zijn vrouw en vier kinderen te onderhouden. . Tijdens de broodmaaltijd ontdekte mijn moeder, dat er een plak kaas ontbrak, had…

Zoals op alle werkdagen ben ik zojuist met mijn tas over mijn schouder in de intercity naar Utrecht gestapt. Ik wring mij langs slaperige forensen en weet een zitplaats tussen twee andere mannen te bemachtigen. Loom zet de trein zich in beweging en ik draai wat op mijn plek heen en weer om comfortabeler te zitten. Om mij heen ruikt het naar jassen.…

Oktober 1951. In zijn huiskamer zit Adriaan van Leeuwen, achter een opengeslagen krant, op de bruin beklede driezitsbank. Rechtop en onberispelijk gekleed. Goudkleurige manchetknopen steken onderin de mouwen van zijn hagelwitte overhemd. Een grijze stropdas met zwarte diagonale strepen is zorgvuldig onder het stijve boord geknoopt. Het huis ruikt naar…

De therapeute droeg een bloempothoedje en twee langwerpige kunstparels hingen aan haar gebotoxte oren, ze was zeer hoog opgeleid in Basel. Daar had ze het zogenaamde bazelen geleerd, ik weet trouwens niet daar de betekenis van. In de morgenstond opende ze de groepssessie en al spoedig stond iedereen al in de startblokken met haar of zijn verhaal.…

Het was een koude winteravond in januari. Ik was vermoeid na een lange treinreis en verlangde naar mijn warme bed thuis. Maar ik moest nog wachten op de laatste bus naar huis. Het viel me op dat het nog aardig druk was op het busstation, sommige mensen renden naar de bus, anderen liepen te ijsberen om de kou te trotseren. Tja, daar stond ik dan,…

De vitale dertiger Jeroen Splinterman is droomdeskundige, in een oude, achtergestelde wijk te Amsterdam. Ondanks, of misschien juist dankzij zijn iets kleinere linkerbeen, zijn grotere rechteroor, en krommere linkerduim heeft hij heeft zich sedert jaren in dromen verdiept. Ondanks zijn traumatisch verlopen jeugd heeft hij zich gestort op de bestudering…

''Gehoorzaamheid aan de man is de sleutel voor het paradijs. Kijk hoe je man je behandelt, want hij is je paradijs en je hel,'' gaf de bekende imam op TV aan. Elke vrijdagavond was hij te gast in het TV-programma genaamd de wijze lessen van de imam. Onder bepaalde bevolkingsgroepen had hij inmiddels bekendheid gekregen. Zo ook bij de familie Ahmir…

Nu het was begin jaren zeventig in Nederland, de tijd dat Den Uyl de absolute macht had. We nemen jaren zeventig Amsterdam, de Warmoesstraat, dat was het crisiscentrum van Nederland. Als er gedonder en misdaad was in Nederland dan ging het via de Warmoesstraat. Nu in die dagen hadden de gezagsdragers van de appelstroopfabriek en zo, dat wil zeggen…

In mijn vorig leven omstreeks 1900 was mijn vader een alcoholist en mijn moeder, een klein vrouwtje, die de hele dag op vader en de kinderen liep te schelden. Van de negen kinderen was ik de oudste. Van mijn vader moest ik fietsen stelen, die hij dan verkocht voor zijn drank. Ondanks dat er weinig geld was voor eten hadden we het toch niet slecht. Moeder…

Ik sla de advertentiepagina open van het plaatselijke leugenaartje en schiet in de lach bij een merkwaardige advertentie. Een blijde wulpse dame kijkt me verleidelijk aan. Ze staat achter een kleurrijke balie. Boven de balie hangt een groot bord met de tekst ‘Welkom bij Klantenopvangcentrum Het Gouden Glimlachje!’. Onder de schreeuwletters staat nog…

'' Weet je nog wat ik je vorige keer heb verteld over de bouwkunst in het verre verleden?'' '' Ja, je vertelde, dat mensen huizen gingen bouwen om zich daarin veilig te voelen en ook om zich te beschermen tegen de koude, regen en sneeuw, zeg maar tegen de grillen van de natuur. Verder had je het over de verschillende bouwstijlen in de verre oudheid…

''Weet jij wat architectuur betekent, Mien?'' ''Volgens mij heeft dat te maken met bouwkunst, ouwe. Waarom vraag je dat?'' ''Luister, wij zijn gewone mensen met weinig opleiding met alleen de lagere school, omdat we van onze ouders naar een baas moesten om geld te verdienen. Ik heb besloten daar wat aan te doen.'' ''Zeg, doe niet zo…

Slot. Zoon hoorde het verhaal verschrikt aan. Die kleine grijsaard daar in onze woonkamer was niet veilig meer, dus negeerde ik hem. Inmiddels had ik die montagehandleiding ook gelezen waarop stond dat het ding per se tegen een gladde wand moest en de wand is niet glad. Dit was de éérste monteur die zijn eigen werk kwam afmaken. Hij wilde geen…

De volgende dag. Gewacht tot 11.00u. En omdat ik toen wilde weten waar ik aan toe was, belde ik naar de woningbouw. Ik werd doorverbonden met Geas en bleek geen afspraak te hebben! Men zei dat ik mogelijk een afspraak had met installatiebedrijf van der Bij en vroeg of ik doorverbonden wilde worden. Dat wilde ik en daar hoorde ik dat de monteur er…

De woningbouw nam mijn klachten niet serieus, wilde geen uittreksel sturen met de storingsmeldingen. De monteurs behandelden me met kleinerende overmacht: 'een kachel gaat nu eenmaal stuk, ja, ook drie keer op een dag, rustig maar mevrouwtje, hoe vaker de kachel stuk gaat, hoe dichter wij bij het probleem komen, het is een proces, begrijpt u; u belt…

Als verzekeringnemer met een vervoermiddel mag je tegenwoordig al blij zijn, wanneer de meeste diensten, die in de polis worden vermeld ook daadwerkelijk worden verleend als de nood aan de man komt, vooral bij ‘pech onderweg’. Men zou gemakkelijk een boek met negatieve ervaringen kunnen vullen, waarbij vooral de kleine letters in de contracten roet…

Gelukkig niet zeg, dan valt er niets meer te leren. Aan de andere kant zou het wel makkelijk zijn, de vragen die ik mezelf zou stellen zouden vooral 'waarom' vragen zijn. Niet dat ik weinig weet, want ik vind mezelf best slim, toch zijn er dingen die ik niet begrijp, van anderen, van mezelf, waarom mensen dingen doen die ze doen, of meningen hebben…