Verhalen over vrouwen

In Drenthe had ik niks meer te zoeken en had ik geluk een klein huisje te kunnen huren in een dorp aan de kust. Na een poosje leerde ik een boerendochter kennen, een flinke meid, ze heette Klazina. Tijdens een fietstocht kwam ik haar wel eens tegen en maakte ik een praatje met haar. Op een keer vertelde ze, dat ze heel vroeg de koeien moest melken en…

Heerlijk rustig was het in de waardpolder en het goudgele graan wuifde in de wind, daar houd ik van. Daar leerde ik vlak na de oorlog Greetje kennen, een blonde boerendochter. In een grote schuur van een boerderij zou een dansavond plaatsvinden. Toen ik haar aan de telefoon had of ze ook ging had, zei ze: ''Moet je horen Kees, we zijn maar een paar…

De vrouwen stonden met zijn drie te praten in de hal toen hij thuiskwam. Ietwat gehaast en met rode kleur begroetten ze hem. Het was voor hem als vrijgezel altijd weer leuk om thuis te komen als er mensen in de hal stonden en je gingen verwelkomen. Toch hoorde hij, voor hij begroet werd, de dames tegen elkaar zeggen: “Heb je die achterlijke zonnebril…

''Mien werd begin van de nacht wakker van hevig lawaai en zag het voortdurend lichten, het onweerde en niet zo zuinig ook. Naast haar lag Wouter nog heerlijk te slapen. Ze schudde hem wakker. ''Wat is er, waarom maak je me wakker? Ik lag net te dromen, dat ik vijf miljoen euro had gewonnen. We zaten al in het vliegtuig naar de Bahama's. Wat is…

Ze vroeg : “U gaat toch niet verhuizen he ?” “Nee hoor, ben ik echt niet van plan”; was het lachende antwoord. Toen ze hier pas woonde, wist ze totaal niet met wie ze allemaal te maken had. Nu was dat inmiddels wel anders. “Iedere gek zijn gebrek”, zei men wel eens en dat was hier volkomen van toepassing. Ze glimlachte toen ze weer op huis aan…

'Dus jij mag wél op het feestje komen.' Als ik aansluit in de rij is de haringman druk in gesprek met een meisje van een jaar of 20. Ik gok een van de studentes waar onze stad van wemelt. Het blonde haar strak in een hockeystaartje, paarlen knopjes in de oren, gezonde blosjes en duidelijk verlegen met de aandacht die in de volle kraam op haar gericht…

Sinterklaas heeft het maar goed voor elkaar. Die heeft ons koude kikkerlandje alweer verlaten om in Spanje of Turkije (of waar hij dan ook woont tegenwoordig) weer een beetje warm te worden. Ons achterlatend met een dik pak sneeuw. En ik hou er niet van. Niet van de kou en zeker niet van sneeuw. Voor mij geen sneeuwballengevecht of een sneeuwpop…

Sinterklaas, nog 1 nachtje. Eigenlijk vierde ze dat al heel wat jaartjes niet meer. Waarom zou ze ook. De jongens hadden het al te druk met Kerst en met Moederdag en kleinkinderen had ze nog niet. Het sneeuwde behoorlijk deze dag, toch maar even er op uit om een paar boodschapjes te halen. Binnen zitten kon altijd nog. Het was altijd wel gezellig…

Het onvermijdelijke is gebeurd. Een afscheidswedstrijd is gespeeld en de bloemen zijn in ontvangst genomen. Manlief is gestopt met voetbal. En ik ben dus officieel voetbalvrouw-af! Daar gaat mijn carrière. Bye bye status. Noodgedwongen moet ik stoppen met het uitgeven van duizenden euro’s aan kleding en de kapper. Mijn iets te grote zonnebril moet…

(voor Donna Tartt) 'Kijk dan!', zei ik, 'nu zit ik hier verdomme met een halve voortand en maak ik al helemaal geen kans meer bij Donna!'. 'Sorry hoor, meneer, maar wie grijpt er nu zomaar naar de tas van een ander en gaat er vervolgens met zijn hele snuit in verdwijen?'. 'Ik!', zei ik, 'want ik had een gierende aanval van hyperventilatie…

Dina, het kleine speelse meisje, was moe van het ravotten met haar vriendinnetjes. Ze ging naar huis om uit te rusten. De late middagzon maakte Dina's slaapkamertje lekker warm. Dat nodigde des te meer uit om een dutje te doen. Loom lag Dina op haar bed. Die plataanboom voor het raam schitterde zo in de zonnestralen. Het deed bijna pijn aan je ogen…

In een woestijngebied rijdt een cowboy naar het tentenkamp van de Apachen. Bewakers volgen hem vanaf een berg. Wilhelm Prins, een halfbroer van Baffalo Bill, heeft niet in de gaten dat hij in de val rijdt. 'De reis is langer dan ik dacht', denkt hij, 'ze hebben me in het fort om de tuin geleid.'. Het magere paard kwijlt uit zijn bek. Een pijl schiet…

‘Heb je even tijd?’ Tijd? Nee, natuurlijk niet. Ik ben net druk bezig met de notitie die hij gisteren had willen hebben. “Oneerlijke concurrentie”. Tegenspraak in zichzelf. Er is ook een duurder woord (Latijn, geloof ik), maar daar kan ik zo gauw niet op komen. Ik ben maar een eenvoudig A-gegradueerde. Een studie in woordduiding, dus. Concurrentie…

"Kun je mij die gele aansteker ff aangeven" vroeg ze op een toon dat ik wist dat er gedonder van kwam. Haast radeloos keek ik naar de bijzettafel en zag een witte, een rode en een blauwe aansteker liggen. Ik had me zo verheugd op een gezellige avond die zou eindigen in een lekkere vrijpartij, Maar de manier waarop ze de vraag stelde gooide al mijn…

Woemi is er mooi klaar mee. Als ze thuiskomt zit de jongen op de bank. Niks bijzonders. Nu hij gestopt is met zijn studie zit hij wel vaker op de bank. Te vaak misschien. Werken bij de Coop, achter de computer, hangen voor de tv, af en toe naar een vriend of de disco, dat is nu zo'n beetje zijn leven. Woemi maakt zich zorgen. Ik niet. Het wil gewoon…

‘Het is niet iets van jou alleen, het geldt voor alle vrouwen’. Hij staart naar het computerscherm. In zijn rechterhand een mok koffie, zijn linkerarm en elleboog losjes op tafel. Benen gestrekt voor zich uit. ‘Alle vrouwen in Nederland. Het is Opzij-taal, je moet als man voortdurend verantwoording afleggen’. Hij neemt een slok van zijn koffie.…

Ik surf graag op het internet en dan kom je weleens iets tegen. Deze week was dat de website van een restaurant in Rhenen. Nou ken ik Rhenen een beetje, omdat mijn oom Arnold en tante Louise (Nol en Loes dus) daar een hotel-restaurant ('De Stichtse Oever') hadden, waar ik zo'n beetje elke vakantie 'moest' helpen. Dat moeten is maar relatief. Veertig…

“Zoeken en de moed niet opgeven. Vertrouwen dat je het ooit zult vinden”. Waar had ze het allemaal over, bedacht ze. “Dat is heel persoonlijk, net waar je wensen liggen”. De vrouw in de bus ratelde maar door, alsof het onmogelijk geworden was haar mond te houden. Ze vertelde haar een uitgebreid verhaal met allerlei wijsheden die ze met verve over…

Ik kan me er niets bij voorstellen heb werkelijk geen idee wat het is om te leven en te zitten in het verkeerde vel, in de verkeerde outfit de verkeerde jas, of hoe je dat ook noemen wilt. Natuurlijk heb ik wel eens een vervelende dag, een vervelend gevoel, een vervelende periode of wat voor vervelende toestand dan ook, maar vervelend op een manier…

Tjonge wat actief was die vrouw, bedacht ze. Misschien was zijzelf vroeger ook wel zo geweest. Ze kon het zich eigenlijk niet meer zo goed voorstellen. Als ze er over nadacht zou het wel komen omdat je ongemerkt ouder werd en dat moest je dan maar accepteren, iets anders zat er niet op. De vrouw was in een oogwenk met alle vaat naar de keuken en…

Het kon twee kanten op vandaag. Of ik zou de dag van mijn leven hebben of ik zou zwaar depressief op mijn slaapkamer doorbrengen. Het feit dat ik nu zit te typen, is geen goed teken. What was I thinking! Ik was boven wat aan het opruimen en zag mijn trouwjurk hangen. Wat is het toch een prachtige jurk en wat stond ie geweldig goed toen. Zal ik het…

Vanmorgen heb ik Woemi maar eens geholpen met het huishouden. Leuk is anders. Vindt ook Woemi, en dat is te merken. De stofzuiger maakt overuren. Toen ik haar leerde kennen was ze er trots op nog nooit in haar leven een stofzuigerzak gewisseld te hebben. Dat deed hij, net als het koken, de was en de boodschappen. Gelukkig verwachtte ze hetzelfde niet…

Nietsvermoedend van het verloop van die dag stond ze gewoontegetrouw te wachten op haar beurt bij de kassa van de supermarkt. Het was hoog tijd dat ze haar provisiekast eens zou vullen. Altijd maakte ze dan een boodschappenbriefje om niets te vergeten. Het briefje was geschreven op volgorde van de producten die ze met haar gang door de winkel tegen…

'Niet piekeren' zegt het meisje tegen me. Meestal is er niks aan de hand. Ik heb gewoon een chagrijnig smoel van mezelf, zeker als ik alleen ben. En op de foto, dan is het het ergst. Ik heb er wel een beetje m'n handelsmerk van gemaakt, en die zeldzame foto waar ik lachend opsta verdwijnt al snel in het meest onbereikbare webalbum. Meestal, zeker…

Het was weer een drukke dag vandaag. Maar ook een leuke. Ik ben met een 'oude' vriendin samen wat inkopen wezen doen en langzaam raakt mijn leventje steeds meer op orde. Het was niet makkelijk na al die moeilijke jaren, jaren van verdriet en pijn. Daarna nog eens een zware verslaving; hoe het allemaal mogelijk kan zijn om dit alles te doen in…

Ze staat in de superstore naar een supergroot TV-scherm te kijken. Ze staat met één voet vooruit, op haar zwarte halfhoge hakken en vouwt met haar handen in de zij een halflange, zwartwit geruite jas naar achter, op haar rug. Ze is niet jong, maar ze is jeugdig, ze straalt een enorme vitaliteit uit, en stijl, en dat op een heel charmante manier.…

‘Je krijgt toch geen buikje hè?’ Nou ja, ja, nee. Een slecht werkende alvleesklier heeft me altijd behoed voor het ergste. In de ogen van Woemi dan. En van de jongens. De dokter heeft de pillen opgehoogd. Ik slik nu de dikke. Als het bij die kleintjes was gebleven had ik er nu 12 per maaltijd moeten nemen. Twaalf, dat is meer dan menig hoogbejaarde…

De zomer is overal te zien, te ruiken en te voelen. We hebben de lente overgeslagen, de beruchte klimaatverandering. Ook bij mij in huis heerst er het broeikaseffect. Het is een tsunami van bedrogen, uithuilende, wraakzuchtige, om raad vragende vriendinnen. De ene na de andere vriendin spuugt haar gal over man, minnaar, ex of ander mannelijk lid van…

“Ken je dit?” Nee ze kent het niet. Onvervalste jaren 70 rockmuziek klinkt een beetje blikkerig uit de kleine boxjes die hij aan z’n diskman heeft vastgekoppeld. Niet bepaald muziek die bij het strand en het haast Spaanse sfeertje om haar heen hoort. Halverwege breekt het nummer af. “Dat stomme mp3 gedoe ook” moppert hij, en gelukkig laat hij het…

Na alle spanningen op de werkvloer van de afgelopen tijd, was het weer tijd om te ontspannen. En als we ontspannen, doen we het ook direct goed. Met onze blote reet in de sauna. Eén collega was vorige keer niet mee geweest op ons blote konten avontuur in Schilde en had dus nog een beetje ‘cold feet’. Aangezien wij precies wisten wat ze moest doorstaan…