Alle inzendingen over ziekte

Het zijn de dagen, die weer korter en donkerder worden. Het is de wind, die onder mijn kleding door waait, en mijn lichaam doet verstenen. 's Avonds sta ik in het licht van een lantaarnpaal in de spiegel naar mijn silhouet te staren. Het licht is beperkt. Mijn gezicht in het donker, ongezien. Het lijkt of ik kijk naar het lichaam van een ander.…

Ik heb mensen die van me houden/ dit is het mooiste moment om te sterven. Ik was altijd bang voor het leven/ nu weet ik eindelijk hoe het moet. Ik lig op bed. Jij zit naast me. Ik kijk in je ogen, om te zien of jij weet wat ik nu denk. Ik voel liefde, terwijl de haat in me vreet. Misschien realiseerde ik me nu pas, hoe ernstig de situatie eigenlijk…

BOR DE WOLF IN HET ENGE BOS Drie uur 's nachts. Weer naar gedroomd. Maar deze keer ga ik er veel beter mee om! Gisteren kocht ik de drie poppen van de Fabeltjeskrant en ging naar het wielrennen in Surhuisterveen. Ik was zeer zeer moe, van het weer of ik weet niet wat. Ik slaap vannacht alleen met mijnheer de Raaf en ik heb moeder en Aukje al…

Vreemd genoeg surf ik vaak door naar het tabblad ziekte, onderbewust erkennend dat het zo dicht bij me staat? Ik kan me een eerdere monoloog herinneren waarin ik mezelf vroeg hoe ziek je was, als je dacht gezond te zijn. En hoe gezond, als je denkt altijd wat te mankeren? De ziekte maakt zwakte, maar het ziekteproces kracht. Het zijn vaak de sterkste…

Ik ben helemaal in de klassiek. Dan weer alle pianosonates van Beethoven. Richter, fantastisch. Verder met de opera’s van Puccini, ik weet niet eens welke uitvoering ik beluister. Het Kruidvat, goed en goedkoop. De buren hebben een andere mening. Maar op de fiets ben ik vrij. De mp3 gaat helemaal open. Vandaag is het Bruch, op de viool David Oistrach…

Huisarts Van Helden gooit zijn stethoscoop weg alsof het een oude nietszeggende prop met aantekeningen is. De stethoscoop blijft nog even met de membraan aan de rand van zijn prullebak hangen, om daarna te belanden op een hoop van plastic handschoenen en vieze zakdoeken. Vele patienten heeft hij hier langs zien komen. Van zeurderige snotterbellen tot…

Nu was het eindelijk dan zover, de opnamedag 12 februari ging alles van een leien dakje. Ja we hadden zelfs met zijn tweeën een tweepersoonskamer, zelfs de neurochirurg vond dat we het prima voor elkaar hadden en de verzorging was uitstekend, we hebben nooit een onvertogen woord gehoord. Zo sliep Johannes dus de nacht voor de operatie bij mij, we…

Een psychose maakte een einde aan mijn maatschappelijke carrière na een universitaire studie maar gaf me de kans om als mens sterker te worden en gaf me de kans om te doen wat ik het liefste doe: mijn eigen boekjes schrijven en rustig leven. Gelukkiger Ik ben mede daarom een gelukkig mens geworden en gebleven, al kostte dat moeite doordat ik de…

Ik geef het maar eerlijk toe, soms word ik wat vergeetachtig. Gelukkig heb ik nog mensen om mij heen die dat opvangen en die mij soms helpen belangrijke dingen niet te vergeten. Want, verjaardagen, attenties, telefoonnummers, adressen, ik zou zonder hulp én hulpmiddelen te boek staan als een grote hork. Daarom denk ik dan wel eens terug aan de tijd…

Woemi wil schaatsen. Dat is in ieder geval wat. Gisteren zouden we gaan wandelen. Maar het weer: alweer regen, alweer wind. Dus moet ze nodig doen wat ze de hele week heeft laten slabakken. Stofzuigen, de was wegwerken, de boodschappen. Misschien komt de jongen nog. Dan maar alleen, jammer. Hoezo alleen? Meer dan 500 wandelaars hebben ingetekend…

Onlangs was ik uitgenodigd op een bijeenkomst van lotgenoten. Ik was daar niet als observator, maar als deelnemer. En ook niet voor het eerst. Lotgenoot. Het woord alleen al! Volgens van Dale is een lotgenoot 'iemand die met anderen hetzelfde lot ondervindt'. Mooi! Wie de hoofdprijs van de Lotto wint, is dus een lotgenoot van de winnaar van de…

We hebben weer een lekker spul bij elkaar liggen. Drie pneumonieën, de een nog zieker dan de ander, op bed 4 een vent die teveel pillen en drank genuttigd heeft en daarna na een gevecht met politie in de cel totaal out gegaan is, een vrouw waar de kanker steeds verder is opgerukt door haar lichaam. Op bed 1 ligt een oude man, 83 als ik me niet vergis…

Pieter zegt dat ik je moet schrijven. Ik zie daar geen verhaal in. Mensen die dood zijn kunnen nu eenmaal niet meer lezen, althans niet datgene wat ik hier op aarde eventueel op schrift zou zetten. Conclusie: dat wordt dus geen brief aan jou. Pieter zucht, dan moet ik het zelf ook maar weten. Oooh, Vic, we hebben zoveel gepraat, gehuild, maar…

Griep! En wat voor een! Ik word er niet goed van. Al meer dan een week lig ik gestrekt en tot niet meer in staat dan af en toe naar mijn pc strompelen om daar iets onzinnigs te ventileren. Op de, op zichzelf best comfortabele bank, lig ik tv te kijken. Dat alleen al maakt de griep erger, maar het is de enig mogelijke afleiding. Het enige gevaar is…

Wanneer zal alles weer normaal zijn Wanneer verlost van alle pijn Wanneer zou het eens goed gaan Wanneer kan hij op eigen benen staan Wanneer eens samen iets drinken Wanneer eens samen zingen Wanneer toch weer eens werken Wanneer kunnen we financieel rondkomen Wanneer eens samen naar de bioscoop Wanneer eens samen naar een pretpak Wanneer…

Zij braken mijn spirit, mijn vechtlust. Zijn namen mij mijn energie met dat ene veel betekende zinnetje “Dat kunt u zelf wel mevrouw” en hij deed niets, bleef achter mij staan wachten. Ik was gebroken, had geen weerwoord, vroeg enkel nog of hij mij wat cassis wilde inschenken, dit deed hij stil zwijgend en zuchtend, moest daarvoor wel naar de andere…

Misschien komt het vermaledijde modewoord x-factor het dichtst in de buurt als je het geheim van Frans Bauer wilt omschrijven. Iedereen gunt het hem zo graag. Zelfs als je niet van zijn muziek houdt gun je hem alles. Je bent zelfs genegen om zijn muziek toch een beetje leuk te vinden. Ook nu heeft iedereen met hem te doen. Geen mens die Fransje…

‘Jonas, vanmiddag na school ga je even naar het ziekenhuis.’ ‘Huh! Wat moet ik daar gaan doen?’, zegt Jonas terwijl hij een boterham met pindakaas naar binnenwerkt. ‘Op ziekenbezoek. Bij opa’, zegt de vrouw aan het andere eind van de tafel. ‘Maar mam. Ik heb toch helemaal geen opa!’, roept Jonas verbaasd. ‘Nee, niet lang meer. Want opa gaat dood…

Wat heeft de douche voor sommigen een nare smaak. Wanneer het washandje langs je naakte lichaam glijdt, is daar opeens het moment dat alles in het leven verandert. Een bultje dat je nog nooit eerder had opgemerkt heeft gevolgen die verstrekkend zijn. En nooit zal het weer anders worden. Angst en onzekerheid tekenen voortaan het leven. Zeker is daar…

Ergens had ik het al verwacht. Mij er zelfs op voorbereid. Toch bleef ik immer dat sprankeltje hoop houden, ook al omdat mijn omgeving ervan overtuigd was dat het wel zou meevallen. Niet dus! En dat valt tegen. Het verdict is er nu. Hard, meedogenloos, want er is geen zachte manier om te zeggen dat er jou maar een paar maanden meer resten. Dat jouw…

“Goeiemorgen!”, piept iets dat lijkt op een menselijke stem. Ik hoor het vaag door de ijszaken heen die moeten voorkomen dat ik als een hamster de roltrappen ga bestormen en compleet gefrustreerd op en af ga hollen om mijn bolle wangen kwijt te raken. En ik kan het niet weerleggen. Mijn mond zit vast gesjord met bandages die voorkomen dat alle losliggende…

'Dag Henkjan, met van der Pruyselaere hier. Ik dacht zo van; kom laat ik Henkjan eens even bellen omdat hij zich vanmorgen ziek heeft gemeld. Hoe gaat ermee ouwe rakker?’ ‘Eh..uche..uche.. niet zo florissant baas, en ik heet Janhenk en niet Henkjan.’ ‘Ach what’s in a name Henk eh Janhen. Niet zo florissant zeg je? En hoorde ik daarnet een kort…

Samen met twee andere dames vrijwilligers hielden wij ons maandelijkse lotgenotencontact voor schildklierpatienten. De opkomst was zoals altijd goed. In kleine onderonsjes waren de luitjes gezellig met elkaar aan de praat. Ik liep wat rond in de gespreksruimte om eventuele vragen te beantwoorden. Een gebrilde man met een slobberig licht kostuum…

Zoeken naar wat niet bestaat, vol leegte vol haat, hoop bestaat allang niet meer en de illusie dat leeft keer op keer, maar bovenal uitgekotst door de maatschappij, want verslaafd verslaafd zijn zij. Wat is die wereld? Meegezogen door de fictie als vrouw met de mooiste benen de lekkerste kont...perfecte maat. Cocaïne. Verleiding haat respect de honger…

De arts landt over de grens, in de besmette kolk, de smeulende haard die uitdijt als een blaar. De mug draagt de kiem van de doem en laaft zich aan de ongerepte ader. Hij weegt de pillen op een koperen schaal maar ze missen hun doel, pijlen in het ijle. De reutel dringt door een lemen wand, ergens in een nomadendorp, in de hoorn van zand of langs de…

‘Weet je wel dat ik het altijd heb gewaardeerd dat je elke zaterdag een bosje bloemen voor me mee nam? En dat ik het heel lief vond als je de afwas voor me deed, terwijl je heel de dag hard gewerkt had?’ Je had een vreselijke hekel aan winkelen, en toch deed je het. Geduldig ging je de ene winkel in en de andere winkel uit. Ik liet het niet merken,…

Hij was bijzonder deze geneesheer-directeur. Ik heb in mijn hele carrière,- werkzaam in de gezondheidszorg- nooit meer zo`n inspirerend mens ontmoet. Dokter Ter Haar was de zekere factor in ons verpleeghuis, altijd recht door zee en op de hoogte van actuele gebeurtenissen. Ter Haar kende zijn personeel bij naam, zonder uitzondering en ook onze bewoners…

Mijn ziekte heet Schizofrenie. Geen mooi woord en geen mooie ziekte. Het is de resttoestand van de hersenen na een psychose die je leven lang voortduurt. Ik heb echter altijd geloofd dat het wel weer goed zou komen en dat ik nog ver zou komen. Nu is het tien jaren later en ik ben weer op een redelijk niveau. Vroeger was ik ook al beperkt al ben…

Dit gaat de perfecte dag worden, ik voel het. Er is geen pijn en niets in mij weet zich zulk moment nog te herinneren. Meestal zorgt de hevigheid ervan dat ik in een roes rondwaar. Dat de omgeving aan mij verloren gaat en ik enkel overleef. Mijn toekomst is teniet gedaan, op de dag dat ik het woord ‘terminaal’ op mijn visitekaartje kon bijschrijven…

Al 5 dagen ben ik ziek. Niet zomaar, maar heel vervelend, tenminste dat vind ik. Nog nooit ben ik me er van bewust geweest wat het verschil is tussen een goede verkoudheid en een griep. Natuurlijk noemde ik, ook als ik verkouden was, mijn ziekteverschijnselen een griepje. Nu weet ik inmiddels beter. Mensenkinderen wat kan een mens zich beroerd…