1600 resultaten.
Het deftige timbre van haar stem
column
2.5 met 2 stemmen
2.018 In de Trouw van 4 juni 2019 staat een in memoriam van Isabel Baneke, getiteld 'Grappig, charmant en bescheiden'. Een rake typering, maar ik herinner me ook nog de nationale afkeer van haar, toen ze in 1990 haar huwelijk met Henk van der Molen inruilde voor een relatie en een later huwelijk met Berend Boudewijn. De roddelbladen stonden er destijds vol…
One World
verhaal
4.0 met 1 stemmen
767 '
' Hij was verdrietig natuurlijk, afscheid nemen van iets, van iemand waarvan je houdt doet altijd pijn. Ik heb toen wat voor hem gespeeld. '
' Wat heb je gespeeld? '
' Prokofjev ' Mooi, zo mooi.
' Wil je dat voor mij ook spelen, als ik afscheid moet nemen? '
' Nou je bent wel oud, maar zo ver is het toch nog niet mag ik hopen?…
Herfststemming aan de Hoflaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
442 De antracietgrijze stenen van de graven zijn gegroepeerd in lange rijen, in keurige sequenties, op het kerkhof aan de Hoflaan en tonen geboortedata en sterfdata die vaak toch wel ver in het verleden liggen.
Mijn vriendin vraagt me de onschuldige witte bloemetjes op het graf van haar ouders te voorzien van fris, koel, helder water.
De omgeving ademt…
Ambities van het Nederlandse vrouwenvolley in de ijskast
bewering
4.6 met 5 stemmen
1.779 Dat Lonneke Slöetjes (30) haar loopbaan heeft beëindigd betekent verdiende rust voor Lonneke maar een zeer ernstige tegenslag voor de ambities van het Nederlandse vrouwenvolleybal. Zonder superspeelster Lonneke lijkt een top-3-positie op internationale toernooien praktisch uitgesloten.…
Groeten uit Hoek van Holland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Die nevelige zondagochtend waren ze langs het ziekenhuis gereden en daar hadden ze hem al gedemonteerd... uit elkaar gehaald en zijn vitale delen bij anderen ondergebracht. Wat een vermomming... een uitmuntende camouflage. Maar zo waren we hem wel kwijt natuurlijk.…
Rauw
dagcolumn
3.7 met 3 stemmen
722 Rouw is een merkwaardig ding.
Mijn vader overleed meer dan een maand geleden. Ik heb veel over rouw gehoord, maar had er tot nu toe nooit direct mee te maken gehad. Een schoonmoeder, een opa of oma, het is erg, jammer, maar het greep mij nooit heel erg aan.
Ook het overlijden van mijn vader niet. Dacht ik. Ik moest mijn moeder helpen, zo hield…
Heimwee naar wat was, nimmer omkeert
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Op die storm volle zondagen, dat blaadjes met een noodgang de bomen uitvliegen alsof ze haast hebben, de dag begon met regen, die inmiddels gestopt is dat dan weer wel maar het er niet aanlokkelijk op maakt om eruit te gaan, juist zo’n zondag, waarop ik niks moet, niks hoef en wel alles mag? Oké, in redelijkheid dan natuurlijk, maar zo’n dag maakt…
Als het einde komt.....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
496 In de lichtgroene lijkwade, waar zij zelf met een rand omheen gefestonneerd had, zou zij neergelaten worden in het vers gedolven graf op de natuurbegraafplaats.
Sterke mannen zouden het drieëntachtigjarige lichaam neerlaten in de aarde nadat de liederen zouden zijn gezongen en de woorden van het levensverhaal zouden zijn uitgesproken.
Zestig personen…
Neergang
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
473 Aan het interieur kan een zekere huiselijkheid niet ontzegd worden, hoewel de verloedering is ingetreden. Aanvankelijk denk ik het nog te kunnen vergelijken met de "gezegende omstandigheden" waarin ik eens verkeerde; met de vriendenhuizen waarin ik welkom was en met de sfeer en de gunstige ambiance die eens de boventoon voerden in het gezelschap van…
Het erfstuk; de Encyclopedie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
470 En zo herinner ik me, vader!, hoe we samen in de stoelen met de kobaltblauwe stoffen bekleding in de desolate gang van het verpleeghuis, omringd door wanden van glas, bespraken hoe je me de encyclopedie zou nalaten, je kostbare en dierbare bezit. De encyclopedie die voor jou na de woelige oorlogsjaren de wederopstanding van kunst, cultuur en filosofie…
Aan wanhoop prijsgegeven?
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
438 Een hoge omheining, een forse, groen geverfde en met klimop begroeide balustrade verheft zich in Tilburg Zuid naast de spoorbaan die de stad met Den Bosch verbindt. Zij dient om de wanhoopspogingen van de betreurenswaardige slachtoffers van het "psychiatrisch regime" op Psychiatrisch Ziekenhuis "Jan Wier" te verijdelen.
Velen waren niettemin…
Ontmoeting
verhaal
4.1 met 8 stemmen
641 ‘Elke keer als ik een regenboog zie, stuur ik je een gedicht,’ zei hij.
Ze hadden elkaar jaren geleden ontmoet in een cafeetje. Ze kwamen toevallig met elkaar in gesprek en het klikte zo goed, dat ze besloten om de rest van de dag met elkaar door te brengen.
De dag werd een week. Ze raakten niet uitgepraat.
Toen moest hij weg. Hij reisde voor…
Ondanks alles; geen auteur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
579 In een café in onze majesteitelijke Spoorzone waar onze LocHal verrijst, naast de kolossale hoogbouw waarin in de avond een enkel verlicht venster een teken van leven is, wachtte ik op de redacteur die me mijn echec als schrijfster zou aanzeggen. Na geruime tijd verscheen hij en ik herkende zijn gezicht van een foto die ik in een lade van een ladenkastje…
In de bloemenzaak
verhaal
4.0 met 3 stemmen
672 Achter in onze plaatselijke bloemenzaak zetelt in de daar leeg staande loods een ‘rommelmarktje’ waar tweedehands spullen worden verkocht en de opbrengst hiervan wordt besteed aan een goed doel.
Zo af en toe breng ik er ook wel eens wat heen en koop er ook wel eens een kleinigheid. Maar goed, om er te komen moet je door de bloemenzaak naar achteren…
Mütterlein
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
554 Vele Tilburgse families koesteren hun moeder in hun hart en bezoeken het Zorgcentrum waar ZIJ, zwaar verouderd, haar dagen nog altijd rekt. Ter gelegenheid van Moederdag is de gang gesierd met een guirlande van kleurige vlaggetjes en op het slagroomgebakje, dat prijkt in een glazen kastje, treft men de benaming "mama" van de allerliefst aan.
Het…
Genoeg is genoeg!
verhaal
3.5 met 2 stemmen
772 ‘Ik laat niet meer over me heen lopen.’
‘Ja, maar als we…’
‘Nee, ik heb er genoeg van. Meer dan genoeg!’
‘Maar als we nu eens…’
‘Ik zeg toch, dat ik niet meer over me heen laat lopen!’
De volgende dag lag het tot op de draad versleten vloerkleed bij het grofvuil.…
Het wanhoopsoffensief van mijn brieven en jouw verre bestemming
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
449 Mijn brieven, die over mijn wel en wee verhaalden in vervolg op onze jarenlange diepe vriendschap en op de uiterst kameraadschappelijke conversatie die we welhaast dag aan dag hadden gevoerd in je armetierige huisje, verdwenen tenslotte in een nooit eindigende stroom naar de verre bestemming die je uitgekozen had. Vaak zelfs had ik gekleurd en geïllustreerd…
De trein naar 's Hertogenbosch
verhaal
3.8 met 5 stemmen
616 Het is gezellig geweest. Goed, tijd om naar huis te gaan. Niks zo treurig om als een van de laatsten de toko te verlaten. Alsof je niks anders te doen hebt dan je beschaafd te laten vollopen met collegae op een anders saaie en vervelende vrijdagavond.
De kinderen, zijn voetbal. Ma die belt. Wanneer ze weer eens denken te komen. Dit weekend niet…
TOT ELKAAR KOMEN
verhaal
4.6 met 11 stemmen
766 -----------------------------------------------
TOT ELKAAR KOMEN
-----------------------------------------------
De vogels in de bomen fluiten het concert des levens. Ik parkeer mijn auto voorzichtig op de weinig gebruikte, met mos begroeide parkeerplaats voor het bejaardentehuis, maar toch hoor ik een krak. Ik stap uit om te kijken wat ik geraakt…
Verlieservaringen
column
4.0 met 3 stemmen
1.406 Verliezen van levens, lijden, waardevolle levens waar je afscheid moet nemen? De hoop lijkt dan ook verdwenen.
Eten van vlees brengt mij binnen de omstandigheden dat ik zelf anders moet leven. Jaren geleden ging ik in Roeselare aan de zijgevel van de Paterskerk dagschotels eten, vleesvrij bij oude dames.…
bewering
5.0 met 3 stemmen
1.382 Wat is,
is al spoedig
wat was...…
De raadselachtige stuurman van Medemblik
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
906 Ik ontmoette Jasper Trip bij het standbeeld 'De beste stuurlui' van Jan van Velzen in Medemblik. Hij zag er haveloos en ongezond uit, maar hij zei, dat het uitstekend met hem ging. 'Woon je ook in Medemblik?', vroeg ik. 'Nou, nee, ik heb onderdak bij het Leger des Heils in Amsterdam, maar vroeger woonde ik wel in Medemblik, namelijk op Vooreiland…
De schaduwmaan.
beschouwing
5.0 met 2 stemmen
1.219 Er was een tijd, in de jeugd van ons zonnestelsel, dat onze aarde twee manen kende. De ene was groot, helder en trots en werd onze maan genoemd. Maar daar was ook nog een kleinere, stillere zuster. Zij draaide haar eenzame banen op een grotere afstand, als een onopgemerkte begeleider van een kosmisch danspaar dat nooit helemaal in balans was. Ze was…
Bij Janice werd niet gelachen
verhaal
4.5 met 4 stemmen
914 ‘Natuurlijk zijn de tijden veranderd, maar jurkjes en korte broeken in alle kleuren, teenslippers. Ik weet niet, hoor. Dat trek je aan als je naar een barbecue gaat.’
Ze maakt haar ogen los van de anderen en kijkt hem aan. Hij knikt. Draait zijn lepeltje traag in de koffie. Het maakt een kring in het schuim. ‘Bij Janice was íedereen in het zwart…
STEL DAT UW HOND OVERLIJDT?
column
4.3 met 3 stemmen
636 Column van Kees (observaties)
Hij stond er weer. Zo’n straatinterviewer met een donsjack, microfoon met pluizige kap en de licht wanhopige blik van iemand die zijn carrière ooit anders had voorgesteld. Achter hem de winkelstraat, voor hem het winkelend publiek, dat net dacht even rustig een broodje te halen zonder geconfronteerd te worden met diepzinnige…
autobiografie
3.7 met 3 stemmen
652 In de jaren zeventig vorige eeuw mocht ik ook meepraten over mijn toekomst. Moeder vond zichzelf modern omdat ze meedeed aan deze nieuwigheden. Verheugd, dacht ik dat het allemaal goed zou komen. Eenmaal om tafel had het gesprek al plaatsgevonden. Mijn stem telde niet meer mee.
Ik keek door de langwerpige ruimte naar de klapdeuren aan het eind en ik…
Een uitnodiging voor het zelfgekozen levenseinde?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
647 Aan de horizon verrijzen sinds jaar en dag de beide hoge woontorens. Wilde men de stad ondanks alles tot de metropool omtoveren die deze ondanks alles nooit zou worden?
Hoe het ook zij, de hoogbouw vormt als het ware een uitnodiging voor de wanhopigen die de dood niet schuwen of vrezen, maar die deze daarentegen verwelkomen.....…
De bureaustoel
verhaal
4.0 met 2 stemmen
370 Van Dijk trekt de onderste la van zijn bureau open. Achter een stapel memo’s ligt een verlopen kortingsbon voor een rondvaart door de Biesbosch. 2014. Hij bekijkt hem en gooit hem in de prullenbak. Wat later haalt hij hem er weer uit en stopt hem in zijn tas.
Een reservebril waarvan het rechterglas dof geworden is. Onder de bril ligt een foto van zijn…
Onder het hart gedragen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
314 Het kind beantwoordde de liefdevolle blikken van de vader niet. Het was wild en ongezeglijk en moest ¨gehouden" worden achter een houten rek in de woonkamer. In de hal van ons arbeidershuisje gooide het tien eieren aan stukken. Onrust leefde in de ziel van het jongetje en de moeder legde het in de hoge, rieten mand. Ze moest het kind, het zoontje,…
De droger en het alarm
verhaal
3.6 met 7 stemmen
566 En waarom je dus nooit je droger aan moet hebben als je weggaat want:
Er hangt een draai was aan de lijn, vrolijk wapperen in de wind en ja, dat is zo droog… Maar er zijn dingen die je liever in de droger doet en dat zijn bijvoorbeeld de handdoeken!
Zodra die was klaar is, haal ik ertussenuit wat gewoon naar buiten kan en ja, die badlakens gaan…