3656 resultaten.
"En laat me niet op een laffe manier in de steek"
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Sluipend en geleidelijk had ze mij verlaten; ze onttrok haar op handen zijnde desertie aanvankelijk nog aan mijn spiedende blik en aan het volle, heldere daglicht van mijn verstand en waarneming; zei, dat ze zoveel vrienden had om te bezoeken (vrienden die ze zorgvuldig van mij weghield om redenen die ik niet begreep, maar ik vermoedde dat ze zich schaamde…
A Rainy Night in Tilburg/Prozagedicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
499 Het is middernacht.
Weer vestigen mijn ogen zich op het zwarte asfalt van de snelweg en op het wazige, grillige, rode en groene spiegelbeeld van de stoplichten bij de kruising die ik zo vaak gepasseerd ben.
De slaap, de zoete, verkwikkende slaap, die de ledematen lamlegt en de geest verdooft, wil niet komen en de begerige, hebzuchtige tentakels van…
Cadeaus van een tante......
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
448 Het huis is onttakeld; het ademt een sfeer van leegte, verlatenheid en verval. Het hart en de ziel zijn eruit gesneden, de doodsheid regeert en overheerst. Dertig jaar huwelijksleven zijn er gepasseerd als een ijlende windvlaag en nu doolt mijn vierentachtigjarige tante, haast mijn enig overgebleven verwante uit een talrijke familie, er wezenloos, doelloos…
Gegrepen uit het dag-dagelijkse leven ...
verhaal
2.8 met 6 stemmen
837 Doodmoe en weerloos van verdriet, sijpelde de pijn nog dieper binnen en ook die ondraaglijke, op dat moment zijnde , lege doordringende stilte.…
bewering
4.3 met 24 stemmen
806 Ik ga nu iets schrijven hier,
wat ik heel lang niet meer gedaan heb.
Omdat ik een bewering iets anders vind dan een mededeling of een zienswijze/belevenis van persoonlijke aard.
Doch nu voel ik me verplicht om een geweldige schrijver en ook een geweldige vriend hier een laatste groet te moeten brengen.
En ik beweer dus nu hier: Jos je was een…
Op weg naar Berkel-Enschot..........
verhaal
5.0 met 1 stemmen
556 De chauffeur schoof het portier van de auto open: "Weest u voorzichtig met instappen!" vermaande ze me
Meteen daarop volgde "de schok der herkenning": "U bent er een van Broeckx, van Broeckx uit de Gerard Brandtstraat!"
Met die constatering kon ik het alleen maar hartgrondig eens zijn. Mijn familie had sinds de dertiger jaren van de vorige eeuw…
Onvoltooide liefde......
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
698 die me mateloos en onvoorwaardelijk vertrouwde, die me liefhad zoals niemand anders ooit, maar wier liefde en toewijding zozeer en zo lang verdacht waren gemaakt door malafide hulpverleners; ik heb geen afscheid kunnen nemen van mijn moeder; haar brein was vertroebeld toen de verplegers waren gekomen en ze naar haar naam vroegen, die ik zo diep verdrietig…
Watersnood 1953 - Vliegtuigramp 2014
column
3.0 met 2 stemmen
632 In 1953 waren er meer dan 1800 slachtoffers. Hele gezinnen waren in het kolkende water verdwenen. Ouders verloren hun kind, kinderen misten hun vader en moeder. De schade was enorm. De overlevenden waren vaak dakloos. Veel huizen waren verdwenen. Ik stop met het schetsen van de omvang van de ramp. Wie het nu nog niet begrijpt loopt achter.
Gingen…
Doktersbezoek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
465 En dan drukte mijn verdriet op me als een drietonner op een wegdek van asfalt. Tranen zochten een weg naar mijn ogen, bevrijdende maar ook beschamende tranen, te midden van het publiek dat schijnbaar onbeschaamd en onverschillig "aanzat" aan gebak, spiegelei of slaatje
Waarom Huilen Mensen Nooit in het Restaurant van het Ziekenhuis?…
Bij het verlovingsportret van mijn ouders (Vaals, 1951)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
714 Het was nog maar zes jaar geleden dat Vera Lynn had gezongen over "Berkeley Square" en "The White Cliffs of Dover" en dat een wrede, onzinnige oorlog continenten had verscheurd.
Ze was naar de huisarts gegaan met de vraag: "Kan ik met die jongen van Broeckx in zee gaan?" "Ik zie geen bezwaren tegen hem" had de arts geantwoord. Haar toekomstige…
Dood of overgaan?
beschouwing
2.5 met 8 stemmen
893 ‘Je bent pas dood als je kinderen niet meer over je praten en niet meer om je kunnen lachen’.
Deze uitspraak deed een vriend van mij die te horen kreeg dat hij een kwaadaardige tumor had. Angst voor de dood had hij niet, want ‘waarom zou je bang zijn voor iets wat je niet kent?’, was zijn mening. Wél was hij bang voor het onverwachte, voor het verliezen…
Oneerlijk
verhaal
4.0 met 1 stemmen
534 Het beestje kent het dorp en de omgeving op haar duimpje en legt de vele kilometers met het grootste gemak af, maar vindt het desondanks blijkbaar ook wel eens leuk om alleen op stap te gaan.
G. vertelde dat ze met Fleurtje naar de plaatselijke dierenarts was geweest.…
Zelfmoord
verhaal
2.8 met 36 stemmen
4.083 Het is zo typisch, het is periode : donkere dagen maken me weemoedig, terwijl de winter tegelijk het mooiste seizoen is. Het is het seizoen van de stilte... Ik weet het, ik besef het en tegelijk maakt het niets meer uit. Steeds weer hoor je die oordelen over jezelf, van anderen en van jezelf. Kon mijn eigen geest maar in mijn ik geloven, misschien kon…
Gewoon natuur...
verhaal
3.6 met 76 stemmen
3.057 Verdriet ook om dat jonge poesje dat ondanks een operatie bij de dierenarts moest achterblijven. Niet alleen kinderverdriet. Nog zie ik voor me hoe ontdaan mijn man was toen hij dat briefje vond van één van de zoons: ‘De kanarie is dood, ik heb hem meteen maar even begraven’. Het beestje dat mijn eega jarenlang had vertroeteld.…
Hey stranger..
verhaal
4.3 met 12 stemmen
1.668 "Keep expressing yourself"
Dat is het laatste wat jij mij in een mail stuurde. Het laatste wat ik van je vernomen heb.
Je bent er niet meer... Voor mij ben je er ook nooit écht geweest.
Ik las de door jouw getypte letters, jouw woorden.
Geen stem, geen gezicht.
Gek.. Het voelde desondanks alsof wij elkaar langer kenden, beter dan wat de realiteit…
Liefde en nasi-kruiden
hartenkreet
4.7 met 33 stemmen
1.712 We hadden net twee mooie weken New York achter de rug
Wat heb ik een tranen gelaten om jou, intens diep verdriet
En nu draai je jezelf om, kijkt me recht in mijn ogen
Gelijk voel ik diep van binnen de stekende pijn van toen
Die dag dat je me ver achter je liet
Ik gek werd van verdriet
Je laat 't kind aan je hand los, wordt naar me toe gedreven…
De storm
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.945 We praten en we lachen, maar zo plots als de lach verscheen verdwijnt hij weer.
De kleur verandert van blauw naar zwart met rode randen, bijna angstaanjagend.
Haastig probeer ik te zeggen wat ik voel, wat ik bedoel, wat ik eigenlijk wilde zeggen. Het baat niet.
Want zodra de storm opkomt, neemt hij niet meer af.
Ik probeer de storm te bedaren…
Hannah...
beschouwing
3.0 met 2 stemmen
717 Ierland (de wasserijen)
Terug bij de Magdelene Sisters…
Hannah,
Ze werd binnengebracht samen net Rose…..
Het gekke was dat Hannah niet was verkracht
Noch kreeg ze een kind. Nog nooit door iemand
aangeraakt…haar fout was ze keek graag naar
Hannah…
jongens. En jongens keken graag naar haar. En
Hannah vond dat niet naar…Anders…
Ben je daar?
beschouwing
2.6 met 5 stemmen
661 Ze zat te wachten aan de oever van de kreek
ze hoorde hem eerder dan ze hem zag…haar
innerlijk had haar geraden. Was je daar al
vroeg ze overbodig….en hij knikte en ze zag
Ben je daar?
zijn blote voeten…ze lieten de stilte duren
veel woorden waren niet nodig…hij trok
zijn T-shirt uit en ze keek even opzij…zijn
lichaam donker glansde van…
De hoogste tijd
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.494 Zo was het vroeger en zo is het nog steeds
Het spijt me voor alles, voor alles wat ik iedereen heb aangedaan
Het verdriet dat ik de mensen heb aangedaan van wie ik zo veel hield
Maar alsjeblieft: houd me niet meer tegen
Het leven is als een straf voor mij, of heb ik dan die straf verdiend
Zeg me dan waarom, heb ik het dan echt allemaal zo…
Blinde tranen hoor je niet...
hartenkreet
1.9 met 15 stemmen
3.689 Daar zit ze. Overdag in de rolstoel. En daar ligt ze. ’s Nachts in haar bed. Soms zit ze ook overdag in haar rolstoel naast haar bed. De verpleging heeft haar daar naar toe gereden omdat ze de andere bewoners in de woonkamer onrustig maakt.
Volgens de afdelingsarts gaat haar toestand achteruit. Ze is weliswaar blind en ze hoort steeds minder, maar…
Vensters
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
699 Teveel ramen, teveel verdriet, ik zie de tranen en helpen kan ik niet.
(krachtterm)…
Je t`aime aussi.......................DEEL 1
verhaal
2.3 met 33 stemmen
1.587 Even moesten mijn ogen wennen aan de nieuwe omgeving maar lang de tijd kreeg ik niet.
Alain pakte me vast en tilde me naar zijn bed oeps dacht ik nog wat nu ….Hij keek me aan met zijn bruine ogen en begon me te strelen met zijn slanke handen.…
Herinneringen aan mijn mislukte carrière: een "typisch geval"
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
448 In die tijd had je nog die kaartenbakken die je kon raadplegen bij onze vestiging van de vrijwilligerscentrale aan het Sint Annaplein en die voorziening leek op een hoorn des overvloeds, op een rijk, gul arsenaal waaruit je naar hartenlust kon putten en waaruit je vacatures van je gading kon opdiepen en uitkiezen.....
En zo was ik terecht gekomen…
Schamel bezit/Om de aandoenlijkheid.....
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
495 Het waren haar lievelingsboeken: een boek met "cocktails"; badinerende stukjes die vooral ook over het huishouden gaan en wat daarbij zoal komt kijken en een boek met Franse recepten van Heleen Halverhout.
Het waren de boeken van mijn overleden moeder en ach, als ik hun bladzijden zo opsla, dringen de tranen achter mijn ogen; hoe ging ze op in…
Steffie en Zara; Herinneringen aan mijn oma
verhaal
3.5 met 4 stemmen
626 Tijdens een wandeling door het Brabants Natuurmuseum zagen ik en mijn vriendin, naast al die andere, schitterende en ontroerende, zij het opgezette, dieren, zoals katten, vossen, kraaien, sperwers ook die lieflijke Zwitserse honden met hun zo koninklijke en elegante natuurlijke bontjassen en met het vaatje cognac om de hals: de St. Bernardshonden.…
Als een schip zonder tuigage.......
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
468 ....en de dag is gekomen, die onvermijdelijk eens aan moest breken, waarop we al de lieflijke, kunstige, elegante en curieuze spulletjes waarmee we opgegroeid waren, de zo vertrouwde snuisterijen van onze jeugd, die mama nog lange jaren vergezeld hadden in de bejaardenflat rücksichtslos één voor één in een vuilniszak moesten deponeren om ze mee te geven…
Mijn dierbare erfstukken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
475 Altijd als zij het papier te voorschijn haalde met daarop de details van de erfenis, de opsomming van de erfstukken, geschreven in haar elegante, keurige en wellicht "flamboyant" te noemen handschrift, dat nooit veranderd was tijdens haar leven, sprongen de tranen mij in de ogen.
Het was, juridisch gezien, in de juiste vorm gegoten, zo beweerde ze…
Aan het sterfbed van mijn moeder......
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
474 Een levenslange liefde en kameraadschap werden samengebald in die aanraking van haar hand op de mijne; de hand die nog de ring droeg die de liefde symboliseerde en bekroonde die mij de wereld heeft geboden; de bonte, veelkleurige wereld die zij nu voorgoed verliet.
Die hand, alleen die hand nog die door haar zachte druk en lichte beweging te kennen…
"The world is full of trouble"
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
453 In mijn goede, oude, onvergetelijke ouderlijk huis, waarin mijn wiegje heeft gestaan van roodbruin hout, in het huis waarin ik jong ben geweest, waarin ik nooit meer zal terugkeren, waarnaar een schrijnend heimwee mij doet verlangen, hing het schilderijtje op een onopvallende plaats.
Het moet verloren gegaan zijn bij de verhuizing maar het staat voor…