Verhalen over dieren

Toen ik vannacht om drie uur wakker werd zag ik zachte gloed van de volle maan op de ramen. Net wilde ik uit bed stappen om een hoeveelheid bier te lozen, hoorde ik geluid van buiten komen, net of er een ladder uitgeschoven werd. Ik liep naar het raam en deed de luxaflex naar boven. Vlak achter mijn tuin staat een hoge dikke boom en helemaal bovenaan…

Het was een kleine, zwart-wit-gevlekte cockerspaniël, met lange flappen van oren die de zwarte ogen haast bedekten, een puppy nog, die onze ouders ons gegeven hadden om ons en zichzelf te plezieren en een kameraad te verschaffen. We hadden haar de troetelnaam "Loekie" toebedacht. Aanvankelijk leek er niets met Loekie aan de hand te zijn; we voerden…

Toen ik mijn hond Bonky uitliet bleef hij opeens bij een zijweg staan en begon te blaffen. Ik zag waarom hij blafte, want ongeveer honderd meter verderop zat een zwaan op de weg. Hij wou er naar toe, maar ik zei: ''We gaan naar hem toe, maar je doet hem geen kwaad, hoor. Je weet, dat ik een dierenvriend ben en ik lid ben van de dierenpartij. Hij…

Zondagmiddag, na een aangename ontmoeting tijdens mijn wandeling, gebeurde het weer. Goedgemutst liep ik naar huis. Deze keer was het een joekel van een hond die alles had wat ik lelijk vond. Pezig, kortharig, lubberige kop en op zijn achterpoten even groot als ik. ‘Negeren’ dacht ik. Die tactiek had al vaker gewerkt. De bazin had de hond losjes…

Vreselijke matpartij tussen mijn hond Victor en een boxer van een buurman verderop in de straat. Ik liet Victor uit en ineens kwam uit een zijsteeg de boxer aanrennen en begon te vechten met mijn hond. Ze uit elkaar trekken lukte mij niet. Bij andere vechtpartijen had ik mijn hond geleerd, dat hij vijf keer hard moet blaffen en dan weet hij, dat hij…

Mijn Duitse herder is een bijzondere hond. Hij zit altijd naast me in zijn mand. De dierenarts heeft hem gezond bevonden en hij heeft geen last van erfelijke aandoeningen. Komt nog wel eens voor bij herdershonden. Het klikt prima tussen mij en Victor, zo heet hij. Gelukkig woon ik op het platteland en achter mijn huis ligt een pad naar het bos. Naast…

Er waren vanmiddag harde windstoten en was ik bang, dat de populieren achter mijn huis zouden omwaaien. Mijn hond Bonky waarschuwde mij al. Hij kwam naar mij toelopen, en zei: ''Ouwe, ga niet dicht bij het raam zitten. Straks valt een boom op je huis en leg je voor pampus op de grond. Jij bent de enige die mij eten geeft, dus kan ik je niet missen…

Hij had wat broodkruimels weten uit te sparen. Hij opende de zware schuifdeur die de grote zaal begrensde, waardoor een windvlaag over de broze gestalten van zijn mede-bejaarden streek en een cognackleurig gordijn baldadig naar binnen woei en strooide het brood verwachtingsvol op de grijze tegels van de binnenplaats waarop nog klonters sneeuw getuigden…

Ze zagen wel dat dit kleine kamertje overging in een lange gang. Die konijntjes waren dan wel een beetje angstig, maar meer nieuwsgierig. "We gaan eens in die gang kijken," besloten ze. Verderop werd die gang wijder en hoger. Tenslotte kwamen de konijntjes in een geweldige, donkere zaal. Het was daar griezelig. Grote spinnen en vette wormen kropen…

Een helder, bruisend beekje stroomde van een mooie heuvel, waarop veel bomen en bloemen groeiden. Maar dat beekje was vol wonderwater! Elke dag kwam er een fee die met haar toverstokje op het water sloeg. Dan kwam er toverkracht in. Ja, dan werden de planten die naast het beekje groeiden heel, heel lekker om te eten. Ja, alle planten op de heuvel smaakten…

Gedurende de lange jaren van mijn uitstapjes met de BoodSchappenPlusBus ben ik gewend en zelfs verknocht geraakt aan mijn mede-passagiers. We worden vandaag ontvangen in de warme woonkeuken van een boerderij in Diessen waar een kleine jongen, vier jaar oud, een puzzel legt, op schoot bij zijn trotse moeder, die verklaart dat hij er al heel wat van…

Als een adellijk dier leef ik in dit prachtige kasteel. Toch ben ik nu een aftandse kater. Ja, ik mag altijd op een zijden kussen liggen. Lakeien en dienaren geven mij het allerlekkerste eten. Ik hoef de hele dag maar te spinnen en te luieren. Mijn meester, die ik ooit de markies van Carabas noemde, verwent me meer dan goed is. Andere katten benijden…

Vanaf de eerste dag dat ik haar zag wist ik dat zij anders was. Daarvoor vond ik ze onbetrouwbaar, onberekenbaar, niet lief of zelfs vals. Enige malen had ik pijnlijk ervaren hoe ze hun vlijmscherpe klauwen in mijn huid sloegen. Ik heb het natuurlijk over katten. Maar op die herfstdag in 1990 toen ik ten onrechte meende dat er een uil krijste in een…

Toen het van de week zo stormde was ik bang, dat de populieren achter mijn huis zouden omwaaien. Mijn hond Bonky waarschuwde mij al. Hij kwam naar mij toelopen, en zei: ''Ouwe, ga niet dicht bij het raam zitten. Straks valt een boom op je huis en leg je voor pampus op de grond. Jij bent de enige die mij eten geeft, dus kan ik je niet missen.''…

Tot voor kort zong de kanarie jubelend zijn lied; het snaveltje half geopend; het bolle keeltje trillend, tot hij op een dag één gezwollen pootje consequent optrok en verborg in zijn lichtgele verenpak; een onrustbarend teken. Met de auto van een vriendin gaan we op weg naar de dierenarts, die gehuisvest is in een buitenwijk. Op de achterbank staat…

Het was een mooie zonnige ochtend. De weilanden bij het bos waren vol glinsterende dauwdruppels. De hazen en konijnen werden er vrolijk van. "We hebben de hele nacht gegeten en gerend," zeiden de diertjes tegen elkaar. "Maar nu gaan we eens samen dansen in die stralende dauw." Ze pakten elkaar bij een poot. Op hun achterpoten hupten en sprongen…

Ik noemde hem mijn poolvos en hij scheen te luisteren naar die naam. Toen ik eens terugkwam van mijn werk was hij blij en onbekommerd achter mijn fiets aan komen huppelen; blij en onbekommerd staken we over bij de stoplichten, roekeloos en in weerwil van het in dubbele rijen aanstormende verkeer. Vanaf die dag bleef hij bij ons en hij zou gedurende…

Lange tijd bestond mijn enige gezelschap uit twee goudvissen, die vreedzaam maar doelloos rondzwommen in de glazen kom op mijn bureau, niet begiftigd met de menselijke vermogens maar al evenmin behept met hun gebreken. Uit de bolle, zwarte kraaloogjes waarmee ze mij trouwhartig aanblikten vanuit hun waterig verblijf trad mij geen intelligentie tegemoet…

Leuk vind ik het om Indonesisch eten te bereiden. Natuurlijk heb ik eerst een boek met recepten aangeschaft. Altijd heb je kruiden nodig, zoals laos, sereh, Indisch suiker en nog veel meer. Die koop ik bij een toko bij mij in de buurt. De lekkerste gerechten maak ik met rundvlees, varkensvlees of kip, maar er zijn nog meer mogelijkheden, zoals met…

Mijnheer Jansen speelt fluit. Hij is tachtig jaar en denkt, dat hij goed dat instrument kan bespelen, maar zijn vrouw denkt daar anders over. Elke ochtend zit hij in de kleine huiskamer aan de grote tafel en begint te spelen. Zijn vrouw neemt dan de benen om haar oren te sparen. Hij wilde zijn vrouw niet meer plagen en hij nam vandaag een besluit. Hij…

In een herenmodezaak drentelde ik in een dromerige, onbestemde stemming wat rond tussen de rekken met degelijke en elegante colberts en frivole en stoere T-shirts, zonder eigenlijk te weten waarnaar ik op zoek was. Ineens zag ik de vogel. Hij staarde mij hooghartig maar niet onvriendelijk aan vanachter de gouden spijlen, gezeten op de hoge stok, met…

De verkoper van de dierenzaak had het zacht-oranje, donzige, kwetsbare beestje voorzichtig tussen zijn wild en angstig fladderende kameraadjes uitgenomen en in een doosje gedaan, dat ik de hele lange weg door de duisternis en de kou in mijn tas had meegedragen naar de bejaardenwoning. Eerder had ik een kooi bemachtigd op een rommelmarkt en mama was…

Zoals mijn kennissen weten train ik witte muizen voor het circus. Wat een ellende heb ik meegemaakt. Afgelopen nacht werd mijn vrouw gillend wakker, ze voelde wat op haar blote schouder lopen. Ik deed het licht aan en zag een kikker, die keihard begon te kwaken. Ik ben geen held en toen mijn vrouw de kikker weg wilde slaan sprong dat kreng boven op…

De kleine vogel bleef mij trouw als geen ander. Zijn zwarte, beweeglijke kraaloogjes keken beurtelings wantrouwend en zelfverzekerd naar mij vanuit de vesting van zijn kooi. Als hij zich echt lekker in zijn veren voelde, jubelde hij mee met Wagners Opernchöre en poetste hij triomfantelijk en vergenoegd zijn verenpak, bestaande uit citroengele donsveren…

Als ik ergens vrees voor koester dan is het wel voor een muis. Deze eigenaardige dieren kijken sinister uit hun ogen en schieten als kleine vuurpijlen alle richtingen op. Zich verstoppen kunnen ze als de beste en aaibaar zijn ze zeker niet. Eens toen ik zo een muis had gevangen, nota bene met handschoenen aan beet het ongedierte mij door de handschoen…

Moet men altijd een verhaal hebben? Soms heb ik niks te vertellen, namelijk. Behalve, dat ik mijn best doe om een begrijpelijke taal neer te zetten. Op mijn manier. Ik heb genoeg te vertellen, daar gaat het niet om. Even nadenken..ja ik heb een verhaal, tenminste, als dat boeiend is.. Ooit is er mij iets overkomen..tja, iets héél zieligs.. Toen…

De hond van foppe is heel bijzonder. Het is een boomertje en luistert nergens naar behalve naar foppe en lekkere luchtjes. Ook kan zij gedachten lezen. Zij ziet als foppe zich alleen voelt en als hij somber is en dan neemt ze hem mee uit wandelen. En ze helpt hem de weg te vinden in de poiesz naar het hondevoer. Ze is verkocht door een oude dame…

TUINVOGEL TELLING FOPPE 2013 Ik heb dit weekend de vogels in mijn tuintje geteld die ik de hele tijd voer met brood en zaadjes en vetbollen en ze opgestuurd naar de nederlandse tuinvogeltelling op de computerwebsite. Het lijstje ziet er als volgt uit: dit is uw persoonlijke Tuinvogeltelling ekster 3 merel 4 spreeuw 20 koolmees 4 pimpelmees…

KIKKER IN DE SLOOT EN PAD IN DE PUT OUDERWETS DIERENVERHAAL FOPPE Kikker was een vrolijke kikker en zwom elke dag zijn rondjes drie maal in de sloot. Hij was gelukkig en wilde niets anders dan een kikker zijn want hij was helemaal in zijn element. Hij kon zwemmen en pootje baden en in de zon liggen of in de schaduw liggen en lekker eten. Pad…

Al dagenlang worden mevrouw T. en ik uit de slaap gehouden door een knaagorgie die zich boven onze hoofden afspeelt. Het is de vloek van Sylvio, de veldmuis die we vorig jaar in onze voorraadkast verschalkt hebben. Of beter gezegd met een duivelse val de nek hebben gebroken. Het lijkt of tientallen familieleden besloten hebben ons deze winter letterlijk…