Verhalen over dieren

De kleine vogel bleef mij trouw als geen ander. Zijn zwarte, beweeglijke kraaloogjes keken beurtelings wantrouwend en zelfverzekerd naar mij vanuit de vesting van zijn kooi. Als hij zich echt lekker in zijn veren voelde, jubelde hij mee met Wagners Opernchöre en poetste hij triomfantelijk en vergenoegd zijn verenpak, bestaande uit citroengele donsveren…

Als ik ergens vrees voor koester dan is het wel voor een muis. Deze eigenaardige dieren kijken sinister uit hun ogen en schieten als kleine vuurpijlen alle richtingen op. Zich verstoppen kunnen ze als de beste en aaibaar zijn ze zeker niet. Eens toen ik zo een muis had gevangen, nota bene met handschoenen aan beet het ongedierte mij door de handschoen…

Moet men altijd een verhaal hebben? Soms heb ik niks te vertellen, namelijk. Behalve, dat ik mijn best doe om een begrijpelijke taal neer te zetten. Op mijn manier. Ik heb genoeg te vertellen, daar gaat het niet om. Even nadenken..ja ik heb een verhaal, tenminste, als dat boeiend is.. Ooit is er mij iets overkomen..tja, iets héél zieligs.. Toen…

De hond van foppe is heel bijzonder. Het is een boomertje en luistert nergens naar behalve naar foppe en lekkere luchtjes. Ook kan zij gedachten lezen. Zij ziet als foppe zich alleen voelt en als hij somber is en dan neemt ze hem mee uit wandelen. En ze helpt hem de weg te vinden in de poiesz naar het hondevoer. Ze is verkocht door een oude dame…

TUINVOGEL TELLING FOPPE 2013 Ik heb dit weekend de vogels in mijn tuintje geteld die ik de hele tijd voer met brood en zaadjes en vetbollen en ze opgestuurd naar de nederlandse tuinvogeltelling op de computerwebsite. Het lijstje ziet er als volgt uit: dit is uw persoonlijke Tuinvogeltelling ekster 3 merel 4 spreeuw 20 koolmees 4 pimpelmees…

KIKKER IN DE SLOOT EN PAD IN DE PUT OUDERWETS DIERENVERHAAL FOPPE Kikker was een vrolijke kikker en zwom elke dag zijn rondjes drie maal in de sloot. Hij was gelukkig en wilde niets anders dan een kikker zijn want hij was helemaal in zijn element. Hij kon zwemmen en pootje baden en in de zon liggen of in de schaduw liggen en lekker eten. Pad…

Al dagenlang worden mevrouw T. en ik uit de slaap gehouden door een knaagorgie die zich boven onze hoofden afspeelt. Het is de vloek van Sylvio, de veldmuis die we vorig jaar in onze voorraadkast verschalkt hebben. Of beter gezegd met een duivelse val de nek hebben gebroken. Het lijkt of tientallen familieleden besloten hebben ons deze winter letterlijk…

"We worden al behoorlijk oud," zei de zeearend tegen zijn wijfje. De twee grote roofvogels zaten op het strand, terwijl de zon stralend opging. Ze keken weemoedig om zich heen. "Maar ik weet wel wat," zei een heel oud mannetje, dat opeens naast hen stond. "Jullie moeten het zuiverste zoetste water opzoeken, ergens in de oceaan." De kleine…

APEKOOI foppe de aap dat ben ik. Soms blij soms verdrietig dan weer sociaal en dan weer alleen en een beetje speels op het naïeve af en niet erg werklustig en een liefhebber van bananen elke dag een. Bij de chinese dierenriem ben ik ook een aap. Vindingrijk behulpzaam en grappig en niet zo trouw of betrouwbaar. In het echt woon ik ook in een kooi…

Tussen hoge eiken en beuken liep een reekalfje met zijn moeder en zijn broertje mee. Hier en daar een frambozenblaadje of een bloempje kauwen, dat was verrukkelijk! Onder het wandelen genoot het reekalfje van de brede zonnestralen, die zacht trilden in de boomkruinen. "Dat licht roept mij," dacht het kleine dier. "Ik zal wel zien waar die bleekgele…

Buiten was het bar slecht weer, slagregen en storm uit het zuidwesten, de donkergrijze wolken joegen snel voorbij. Zwartje, mijn kat, lag dichtbij de kachel te spinnen en keek af en toe naar mij of hij zeggen wilde, gaan we nog wandelen, want bij dit weer gaat hij graag uit. Het is een bijzondere kat, hij kan praten, net als een kat in de reclame op…

Achter mijn woning heb ik een grote moestuin en daarachter zijn weilanden. Tussen de weilanden gaat een smal pad naar het bos, ongeveer tien minuten lopen. Heel gaarne loop ik over dat pad naar het bos om daar een wandeling te maken. Toen ik na een kwartier plaats nam op een bank bij een meertje hoorde ik: ''Zuip je nog zoveel, Niesse?'' Wie flikt…

Het is oudjaarsdag tien uur in de morgen wanneer de eerste carbidbus schieten wordt gestart in ons altijd rustige dorp in Friesland. Het gaat beginnen, oudjaarsdag een ietwat druilerige dag en koud maar dat is voor de jeugd geen reden om af te zien van hun jaarlijks terugkerend evenement. Carbidbussen worden geplaatst en de fakkels en benodigdheden…

''Zeg ouwe, je bent overmorgen jarig, dus eten we weer konijn. Omdat je bezopen op straat hebt gelopen moet je veertig euro boete betalen, dus zal je de konijn zelf moeten schieten, want ik heb geen geld om naar de poelier te gaan. Ik heb mijn zuster in Purmerend gebeld en gevraagd of ze komt, maar je kon de diaree krijgen.'' ''Nou, van mij hoeft…

Toen ik nog op de lagere school zat was ik een verlegen ventje. Meester Lageveld had de gewoonte elke leerling voor de klas te roepen om een spreekbeurt te houden. Hij gaf je dan een onderwerp op. Je wist nooit wanneer je aan de beurt was, want hij keek dan de klas rond en wees iemand aan en die moest dan de volgende dag voor de klas komen en vijf minuten…

We brachten onze vakantie door in Maleisië, het noordelijke gedeelte van het eiland Borneo. Mijn vader wilde met zijn broer een tocht maken door het regenwoud. Ik mocht als jongen van veertien mee. Diep in het woud wonen nog de oorspronkelijke bewoners, maar die hebben we helaas niet ontmoet of ze hebben zich schuil gehouden. De tocht door het woud…

Toen Mien bijna in slaap viel hoorde ze opeens kwaken. Ze richtte zich op, en zei: ''Doe jij dat, halvegare? Ze kreeg geen reactie, want Wouter sliep al. Ze ging weer liggen en sliep gauw in. Opeens werd ze gillend wakker, want ze voelde iets op haar hoofd bewegen. Ze deed het bedlampje aan en begon opnieuw hard te schreeuwen. Nu werd hij ook…

FOPPE EN DE EZEL VAN GOD Foppe dwaalde over de hof van Holland en waande zich veilig en gelukkig. Helaas werd dat geluk verstoord door zijn gestoorde waarneming van de werkelijkheid zodat hij overal apen en beren op de weg zag omdat hij bij de politie werkte en overal wat achterzocht zodat hij dacht dat hij niet meer veilig was. God stelde hem…

''Zal ik een afspraak maken met de dokter, darling? Ik ben de hele dag zo moe en mijn benen voelen zo zwaar.'' ''Ja, doe maar en voor mij ook, want mijn hart gaat zo te keer.'' ''Goed, dan bel ik. ''Goedemorgen verpleegster, moet u eens horen, U spreekt met Jansen.'' '''Waar belt u voor, mijnheer Jansen.''' ''Het zit zo, ik…

Op een tochtvlaag is ze mee naar  binnen gedreven en heeft tot de nacht viel een beschut plekje opgezocht. Toen kwam de geur, in golven, warm en zoet. Ze zette zich af tegen de muur en vloog, cirkelend op zoek, jankend van begeerte. Moeiteloos vond ze het walmende ding in de diepte, landde en boorde zich in de weke massa. Ze zit op het nachtkastje…

HET RAADSEL VAN DE POES Ik ben een boek aan het lezen van midas dekkers geheten poes. Hij schrijft op een luchtige manier alle geheimen van de poes op en is een grote kattenliefhebber en heeft er zelf ook een paar. Het raadsel van de poes ontrafelt en het wordt ook duidelijk dat de mens, in deze midas van nature bioloog, van de poes houdt en dat…

Wouter wilde het zebrapad oversteken toen hij een merel, helemaal in elkaar gedoken, midden op het pad zag zitten. ''Dat beestje mankeert wat'', zei hij tegen een voorbijganger. Het probeerde wel weg te vliegen, maar dat lukte niet. Hij stak zijn arm omhoog om het verkeer te laten stoppen en tot zijn verbazing kwamen de auto,s tot stilstand. Mensen…

Een uitgebreide familie bestaande uit zonderlingen en kleurrijke verwanten zijn een zegen voor iemand als ik. Nu kan het allemaal niet meer, maar iets meer dan vijftig jaar geleden kwamen deze mensen ruimschoots aan de kost. Een broer van mijn moeder was handelaar in tweedehands boeken, door hem antiquariaat genoemd. Een weidse benaming voor een winkel…

Opoe - ik mocht geen oma zeggen - was een keer vroeg op pad. Zoiets was haar gewoonte niet, een uur of tien op en dan van opa een lekker ontbijt krijgen dan was ze tevreden. Waarom zij die dag zo matineus was weet ik niet. Er waren nog geen vuilniszakken, wel vuile zakken. Iedereen zette de eigen vuilnis in een emmer aan de stoeprand. Opeens hoorde…

De neuroloog die helemaal moederziel alleen woonde had gelukkig nog zijn gezelschapsdier. Zijn cavia. En het leuke van die cavia vond de neuroloog dat hij met zijn bekje aan een drinkbuis zoog, sluk, sluk, sluk. Je weet wel, een drinkbuisje onder een glazen fles gevuld met water. En dat vond de neuroloog Jan Ludwig von Goldenberg Tannenbaum zo…

Op een dag liep roodkapje met haar mandje naar oma want ze was al oud. Iedereen had haar al gewaarschuwd voor de boze wolf maar die kwam maar nooit. Roodkapje was er niet bang voor want ze had al een plannetje bedacht voor de boze wolf. En toen gebeurde het. Daar was hij! Wat een mooie wolf dacht zij en de wolf groette haar beleefd en legde haar uit…

Mama geit was thuis met haar zeven kleintjes. Buiten was het koud en het eten was op, wat hadden ze een honger. Ze riepen steeds: ''Mama ga nou eten halen, we vallen bijna flauw.'' Ze riep haar kinderen bij elkaar. ''Jullie moet nu goed luisteren, wat ik ga zeggen. Bij de molenaar ga ik meel halen en dan bak ik voor jullie lekkere broodjes.…

De telefoon rinkelde. Krikke was aan de lijn. ''Ben jij het, Wouter?'' ''Helemaal goed, burgemeester.'' ''Moet je eens horen beste vriend, heb jij iets tegen vlooien?'' ''Ja, heb ik, nog een doos vol, moet ik die komen brengen?'' ''Neen, ik kom wel naar je toe.'' ''Oké, ik zie U.'' ''Je bent een fijne vent, mijn beste…

Langzaam kwamen ze weer bij, wilden naar hun slaapplaats terugkruipen. Maar daar zagen die scherpe bijenogen wat in het donker. "Wat is dat voor een mooi, wit ding?" vroegen ze alle twee tegelijk. "Een mooi matrasje voor ons om op te liggen," zei de ene. "Gauw! Voordat die mannen wakker worden!" riep de andere. De bijen sleepten hun vondst…

Laat in de herfst werden de twee jongste bijen van de korf nog volwassen. Maar even opgewekt als voorjaarsbijen vlogen ze uit om bloemen te bezoeken. Ja, de lokkende honing geurde nog heerlijk in die grote dahlia's. Wat was het verrukkelijk om tussen dat stuifmeel door te kruipen en je helemaal vol te zuigen! 's Avonds was het rustig tussen de raten…