2125 resultaten.
Verwezen en verweesd in het Wijkcentrum/"Smile, though your heart is aching"
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
507 Enkele "onduidelijke" vrijwilligers hebben zich geschaard rond een tafel in Wijkcentrum "De Poorten". Het is nooit goed want ze vliegen er hier in en uit als duiven in een duiventil. De mannen kijken naar de meisjes, de meisjes naar de mannen. Ik zit er verwezen en verweesd bij met een lullig knutselwerkje. Spoedig zullen de dames van het handwerkgroepje…
Ongeziene tranen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
516 De zonneschermen zijn opgetrokken bij "Anvers" aan de Oude Markt en ik neem op het tarras een plaats in beslag voor een kop Earl Grey thee. Starende blikken van verschillende bezoekers en passanten. Ik vraag me af wat er in feite voor bijzonders is waar te nemen. Serveersters met een lang, zwart schort om de heupen. Tranen die zich schuilhouden in…
De schamele, tevergeefse "troost" van de kastanje
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
669 Een kastanjeboom met trotse, witte kaarsjes die in de verte zichtbaar is, vormt een merkwaardig contrast met het geheel verwaarloosde en verloederde interieur en zij kan meneer en mevrouw niet troosten. Zij rijst op tussen bouwvallige panden en ingezakte daken in een achterbuurt. Meneer en mevrouw hebben een psychiatrisch verleden en liggen de hele…
De Azalea
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
483 De tranen stonden me in de ogen: verdriet om de ruzies en conflicten die nolens volens waren opgelaaid als een niet te stelpen vuur tussen mij en mijn beste vriendin.
Het moest een mooie azalea worden in een fraaie, feestelijke mand voor haar zesenzeventigste verjaardag.…
Tot vertwijfeling gedoemd dan wel voor troost bestemd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
424 Nu de lente weer aanbreekt, zijn de bloeiende boompjes met hun roomwitte en roze bloesems wel ruimschoots misplaatst op het parkeerterrein in Tilburg West tussen de troosteloze gebouwen van het Twee Steden Ziekenhuis en De Hazelaar. Oorden van onheil waar het tomeloze leed bij uitstek zegeviert, maar wellicht kunnen zij tot troost dienen voor de slachtoffers…
Een monsterlijke kolos op mijn weg?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
544 Het verdriet dat zich schuilgehouden had in duistere, verborgen uithoeken van mijn ziel, geest en gemoed brak los uit de kluisters en het bevrijdde zich en een wilde stroom van tranen baande zich een weg naar buiten, als een tomeloze, onbeteugelde rivier....…
Als een onomkeerbaar projectiel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
546 Stil en verlegen zat ik in een uithoek van het terras terwijl mijn tranen vloeiden. Bittere tranen om de gemene kwetsuur, afgevuurd op mijn hart als een projectiel, als een onomkeerbare pijl met uiterst trefzekere uitwerking.
Het bittere leed stapelde zich op en het bereikte onvoorziene, ellendige dimensies. Dat alles om een woord, om een verderfelijk…
Opnieuw in de kliniek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
496 Voor de tweede keer betrad ik vanavond het gebouw met de lange gangen van GGZ Breburg aan de Korvelseweg. Vanavond scheen het licht frivool rond te dartelen als vormde slechts dit gegeven nog de enige schamele troost voor de stumpers die hier in de kale vertrekken welhaast noodzakelijkerwijs verblijven, beroofd van zoveel dat het menszijn ondanks alles…
Van muze naar nachtmerries
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.606 We vertelden elkaar dat onze liefde het leven had veranderd. Je was mijn muze. Een enorme voorraad geestesvoedsel voor toekomstige gedichtenschrijverij. En ik geloofde in de muze.
Gedichten behoorden altijd de waarheid te spreken.
We zouden de liefde samen vieren, de uren van vreugde kwamen dichterbij. Je ging zelfs voorbij aan de voorgaande beleefdheid…
Uit liefde voor de Tilburgse bevolking?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
501 De "Huiskamer voor Pleegouders", mij tot nu toe onbekend, bevindt zich onvermoed in een pand dat enigszins afzijdig ligt aan het Wilhelminapark en dat eveneens behoort tot het uitgebreide en veelzijdige scala van instanties en instituties waarmee de hulpbehoevende Tilburgse bevolking wordt ondersteund en op de been wordt gehouden. Een binnenplaats…
Over de mateloze ellende en de vlucht in de droom
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
626 Een schamele en hoogst ontoereikende remedie voor het immense en overweldigende verdriet.....…
Met de BoodSchappenPlusBus op stap
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
522 Het is een stille, grijze novemberdag als de BoodSchappenPlusBus van start gaat bij "De Reyshoeve", een bejaardencentrum in de Tilburgse wijk "De Reeshof" en koers zet naar het Winkelcentrum Wagnerplein met "aan boord" drie oudere, grijze dames, een vrijwilliger als chauffeur, een eveneens vrijwillige begeleidster en ikzelf, verslaggeefster voor…
In een koud voorjaar (vervolg)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 In een sfeer, in een omgeving, in een buurt waarin men bij voorkeur niet vertoeft wegens het schrijnende en uiterst pijnlijke gemis van zelfs het meest geringe genoegen dat een kennismaking met de Schoonheid ondanks alles in de meeste gevallen betekent, stond ik lange tijd te kleumen terwijl de kou van een vroeg voorjaar mij eveneens pijnigde en terwijl…
Schamel bezit/Om de aandoenlijkheid
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
503 Het waren haar lievelingsboeken; een bundel met "cocktails"; badinerende stukjes die vooral ook over het huishouden gaan en wat daarbij zoal komt kijken en een boek met Franse recepten van Heleen Halverhout. Het waren de boeken van mijn overleden moeder en ach, als ik hun bladzijden zo opsla, dringen de tranen achter mijn ogen; hoe ging ze op in het…
' HUMOR EN DOOD' : DE WEDDENSCHAP
verhaal
3.7 met 3 stemmen
22.063 Toen kwam haar laatste hoge woord eruit, haar lievelingskleinkind had verdriet met haar overlijden, dus ze wilde langer blijven.
Toen de artsen op haar kamer kwamen, keek ze bijna ondeugend naar haar dochter en sprak: "Wedden dat ik niet in 48 uur dood ben".…
"Zul je om me huilen?"
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
644 De bejaarde groenteman kwam in die tijd nog altijd iedere week de groenten bezorgen. Mijn moeder had er een handje van relaties te onderhouden met klusjesmannen, leveranciers en winkeliers, overigens nooit erotisch, maar om op half-vriendschappelijke en hoogst oppervlakkige wijze te babbelen over huis-, tuin- en keukenaangelegenheden. De meer diepgaande…
Oord van droefenis / Geloken schermen en vluchtige tranen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
496 De oranje zonneschermen aan de gevel van het "Boshuis" zijn half gesloten zoals ogen die door droefenis of treurnis half geloken zijn.
Dit feit schijnt terecht te zijn en het vormt een metafoor voor de droefheid die heerst in dit Zorgcentrum.
De tranen van mevrouw vloeien eveneens bij ons weerzien maar het is de vraag of mijn momentane bezoek…
Eens, op de Rijnboot
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
515 Naast hem, de "Captain of her heart", mijn geliefde vader, staat ze op de foto. Ze draagt de
zelf-vervaardigde bloes en rok en de elegante schoenen, die ze nog zou dragen tot deze vervangen zouden worden door het lompe, grove. orthopedische schoeisel.
De foto is genomen op de Rijnboot. Mijn ouders konden aan de vooravond van aftakeling, achteruitgang…
"And the sadness shall be lifted from my eyes / Oh when I'm old and wise"
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
612 Zwaar verdriet woog op mijn gemoed als een drietonner op een wegdek van asfalt, het stormde op me af als een noordwesterstorm, het beukte op mijn ziel zoals de branding af- en aanspoelt aan de kust.
Bij de kassa bleek dat een weldoener, een van mijn medepassagiers, ongezien mijn thee betaald had!…
Herinnering aan Vader (vervolg)
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
439 Muziek begeleidde zijn leven; hij dook weg in romantische fantasieën die het verdriet om de zeer zwak begaafde zoon en om de haat en het gepest van de collega's op kantoor nauwelijks konden vergoeden.…
Troost bij leed
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
468 Op die zondagavonden bezocht ik haar en sloeg ik haar gade in de vele gedaanten en stemmingen die schenen voort te vloeien uit haar geestesziekte. Soms was ze ontdaan en opstandig naar aanleiding van het beleid in het psychiatrisch ziekenhuis, dan weer was ze verzonken in neerslachtigheid. Ook zag ze soms spoken en demonen in haar verwarring.
En…
autobiografie
4.3 met 3 stemmen
276 Zondag 23 november 2014: De afgelopen zeven dagen waren voorbijgegaan in een roes van intellectuele ontkenning. Bjarne had zichzelf wijsgemaakt dat Thomas’ vertrek een noodzakelijk onderdeel was van het alchemistische proces — de tijdelijke scheiding om tot een hogere synthese te komen. Maar vanochtend, precies een week na die gelaagde, wrange afscheidskus…
Verkeersmisdadiger adequaat straffen
bewering
5.0 met 2 stemmen
146 De gezinnen van de hoofdonderwijzer en van 3 jonge schoolkinderen kunnen dit verdriet nooit verstouwen.
Hij reed vaker met hoge snelheid en filmde zichzelf tijdens het rijden.
Mijn voorstel: hem adequaat straffen en hem zijn straf laten uitzitten in Litouwen, waar hij thuis hoort.…
Dat ene moment, voor altijd
column
4.2 met 4 stemmen
305 Zijn wit-grijze lijfje lag warm tegen me aan op het dekbed. Zijn zachte gespin maakte me rustig. Zoals zo vaak kroelde ik hem achter zijn oren. Hij duwde zijn kopje stevig tegen mijn handpalm en rolde tevreden heen en weer.
Toen zette ik het journaal aan. Terwijl ik keek, viel mijn hand langzaam stil op zijn vacht.
Ineens sprong Simba op, hapte…
Onze Thijs
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
74 De ouders, die levenslang hun verdriet om hem niet konden verteren, gaven hem de naam Thijs, naar de naam Matthias van de grootvader en overgrootvader.
Hij is onze broer, nu achtenzestig jaar oud, die we regelmatig bezoeken. Als iemand letterlijk en figuurlijk buiten de lijntjes kleurt, is onze broer Thijs dat wel.…
Afscheidsfeestje
verhaal
2.5 met 2 stemmen
881 Vandaag vier ik mijn feestje. Ze wordt niet thuisgebracht, mijn (on)genode gast; een kind dat ik ga verwennen totdat ze erin stikt. Niemand kan dichtbij komen op het feest van eenzaamheid. Het feest is grimmig vrolijk; de gast is bang en zwak. Ik voer haar dronken in haar angst met alles wat ik vind. Ze lust geen taart dus krijgt ze taart; ontbijtkoek…
Waterloo(p)
hartenkreet
3.0 met 44 stemmen
3.195 Weet u zei ze, er is altijd wel iets dat stoelt op verdriet, dan krijg ik het te kwaad en komen als vanzelf de waterlanders.
Heeft u al eens geprobeerd de zonnige kant van het leven te zien, vroeg ik quasi pedagogisch.…
complicaties
verhaal
2.2 met 4 stemmen
956 Huisarts Van Helden gooit zijn stethoscoop weg alsof het een oude nietszeggende prop met aantekeningen is. De stethoscoop blijft nog even met de membraan aan de rand van zijn prullebak hangen, om daarna te belanden op een hoop van plastic handschoenen en vieze zakdoeken.
Vele patienten heeft hij hier langs zien komen. Van zeurderige snotterbellen tot…
Pijn
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.079 Ben ik dan niets waard? Zouden ze me zo kunnen laten vallen? Meenden ze het? Tranen puilden in mijn ogen, maar vooral voelde ik de haat die door mijn aderen stroomde. Boosheid, vooral tegen mezelf. Maar meer dan dat, agressie. Ja, het was agressie. Ik heb geen bescherming meer nodig. Ik hoef geen armen meer om me heen. Geen hek om mijn huis. Ik wil…
De achtbaan
verhaal
2.7 met 6 stemmen
1.000 Ziekte, verdriet, dit waardevolle leventje is zo kwetsbaar. We denderen in volle vaart door, met af-en-toe als tussenstation onze "uitstapjes" naar het ziekenhuis.
Wanneer word ik wakker en is deze helse rit voorbij?
Ik zit in een achtbaan, en hij vermindert vaart! Zou hij stoppen? Eindelijk tijd om opgelucht adem te halen?…