Alle inzendingen over Getemde

Hij kwam, En toen des avonds door het fluistrend loover De maan hen schalk belonkte, waar ze sluimrend Elkaêr in de armen lagen in het lisch, Toen kwam de hinde om heuren dorst te laven Aant 't meer terug, niet bang meer voor den jager, Daar zij getemd dien wist in zoete omarming...…

Getemd, gekooid Gevangen achter medicijnen De kop nog goed Het lijf beperkt De ruimte die ik heb De hindernissen die je steeds weer merkt Getemd, berooid Beperkt in het verlangen De kop nog goed Maar in de geest gevangen voel ik de verandering Draait alles slechts één richting op met droeve melodie waarin ik mijzelf vervagen zie…

De circusdirecteur, ontstemd, verstrekte snelverband, maar zei: 'Je hebt 'm goed getemd; hij eet al uit je hand.'…

De circusdirecteur, ontstemd, verstrekte snelverband, maar zei: 'Je hebt 'm goed getemd; hij eet al uit je hand.'…

Tintengroen, ongeremd Voorjaarsweelde, nooit getemd Wind, zon, regen Ontluiking, niet tegen Rodondendron flonkert, rood Aarde klonkert dood Aronskelk groet de grond Vogelmelk klinkt gewond Prachtschubwortel, parasiet Vergeet-mij-niet.…

Als bij een onverwachte stilstand Van een slaande klok het raderwerk wordt geremd Zo voel ik mij het lijf nog door de geest getemd Dan worstel ik met mijn herinneringen Achter mijn bureau Over de loop der dingen Uit mijn jeugd En over tijd en Eindigheid En droefheid die ik op mijn schouders weeg Dan ben ik moe en leeg en toch doet…

Waar ik sta daar blijf ik verder gaan er is geen lucht zonder klank anders is het licht of getemde wind en ik stroom door in de gangen van de mond het roodaangelopen festijn knikt de zwarte nek van het geluid -gelukkig is er lucht- zo smaakt alles opgekropt of zoet of bitter of niet…

zee eindeloos water golven getemd vogels gebroken vleugellam... zee sri-lanka parel pijn overleven doet alleen de zee...…

De verward geraakte schrijver Dirk Bottema vindt de schrijfkunst tegenwoordig hoogst zinloos en akelig tijdrovend. Vanwege zijn bestseller 'De laatste koe op Ameland' mocht hij vorig jaar naar het befaamde Boekenbal in Amsterdam, wat hij een vreselijke onderneming vond, zo met al die wanstaltig commerciële amateurschrijvertjes daar, die allemaal boeken…

Waar de taal doodstil van de daken rolt de woorden mijn tong niet kunnen bereiken een hakkelende klank met mijn kaken dolt golven getemd geluid achter wallen en dijken daar wordt het zwart in het wit gebeiteld wellen niet eerder verschenen beelden daar krimpt de één terwijl een ander bijtelt voor vrijgesprokenen en veroordeelden…

(een vervolg op 'Simon van Collum in Kollum') Fokke Sukerbolle wordt met een lichte koppijn wakker, maar hij springt meteen als een waterhoentje uit zijn hotelbed. Beneden wordt hij hartelijk begroet door de eigenaar van 'De Roskam', Sjoerd Butterman, die naar het journaal op de televisie boven de bar kijkt. 'Het gaat van kwaad tot erger met die…

Ploffen eikels dit jaar laat dienen getemde kastanjes nog gepoft blijft groen langer in blad… Hoedt u voor de sluimerende winter en neemt uw voorzorgmaatregelen Stijgt straks tot ongekende hoogte de IJslandse luchtdruk wordt met veel geraas antarctische poollucht zuidwest geblazen Zal sneeuw tijdens het vallen knisperen…

nacht vol met zwarte sterren Een regen van orkanen valt Het grijze water is bevroren Vulkanen spuwen donkere assen De lava stroomt door de straten Een vallende glinstering Zonnestralen verwarmen de dorre aarde De ark begint te werken De sterrenhemel vloeit open Een briesje van gevoelens Het paradijselijke water leeft De ongetemde worden getemd…

het - in zand - gespreide lichaam draait haar handpalmen in een groet naar de afrikaanse zon brullend slaan woest wilde golven hun lied van verlangen op de kust getemd water waaiert uiteen likt gretig het gestrekte lichaam onder afrikaanse zon tussen zee en rivier raakt het teder aan neemt het woest in bezit lanque de barbarie !…

Na een paar jaar aanvaarden zij gelaten het kuddeleven: uitgeraasd, getemd.…

Vrolijk kets je over het oppervlak cirkels vormen waar jij net nog was als kringen van het vochtig glas dat je zwier santé de lucht in stak Omdat je het lustig oog ontbrak liet je frivool de rokken hogen lonkte me blozend, opgetogen met blikken waaruit smeken sprak Dan fluweel jij je dronken hoofd getemd en zwak in schrijnend…

Een kleine knuist, een rode plastic molen Tot hoge snelheid door de wind gemaand Lang heb ik me in verlorenheid gewaand In Niemandsland, in duizendjarig dolen De losse vlinders, onderweg gestolen Maakten dat ik getemd leek en meegaand Me in het maaiveld bukte, bang, betraand Woede en trots en macht en moed verholen Slaand met een vangnet…

tussen ons ligt de leugen te slapen nog lauw onder de geur van het laken je ogen vertellen een ander verhaal dan de weifelende woorden van je ontklede taal ze verschuilen zich in haperend huilen getemde tranen als zachte wapens van pruilen maar je vingers verlieten reeds lang als vreemdelingen mijn oevers van verlangen vragen onder een…

duizend wegen liggen vrolijk geplaveid met de hoop van al je vrienden Met hun glimlach en hun tijd Speels gestolen, onverscholen Elke dag een beetje meer Durf te dromen over morgen want dan zien we elkaar weer Warme lach, omdat het mag Zie hoe mooi jij eigenlijk bent Iets wat wij al langer weten Wel gekneusd, maar niet getemd…

De weke, half-bolvormige uitwassen die als halve citroenen op mijn bovenlichaam rusten en mij mede tot vrouw stempelen moeten getemd, gecorrigeerd en ver boven N.A.P. verheven, in een keurslijf geperst en toonbaar gemaakt worden.... Daar weten ze in de lingeriezaak wel raad op.…

De bus rijdt als een kamer door de nacht de weg is recht, de dijk is eindeloos links ligt de zee, getemd maar rusteloos, wij kijken uit, een kleine maan schijnt zacht. Vóór mij de jonge pas-geschoren nekken van twee matrozen, die bedwongen gapen en later, na een kort en lenig rekken onschuldig op elkanders schouder slapen.…

kende slechts de paden rond zijn stenen thuis zijn levenswerk muren scheef als een lach grimassen van steen waarmee hij vocht zolang hij zich herinnerde met de bergen sprak hij over de kleine hemel die ze hem gunden en leerde van de geheimen die hem zwijgend omgaven soms woedden er stormen in die hoge ronde horizon zodat zelfs getemd…

Terug, verder dan ver in herinnering draagt mijn ziel, jouw zijn met zich mee Weet je nog, jij zingende zaligheid Voel je nog, jij vonk van geluk Pijn, angst, weer`kerende strijd keer op keer `t geluk onder druk Niets is meer hetzelfde ook niet nu ik je buitensluit Getemde liefde, getemperde vreugde gemis, frustratie, hunkerende huid…

O jammer van de getemde varkens, zij zijn de dichters onder de dieren, melankoliek en van weinig nut totdat aan de muur afgebrand, hun speklaan openklapt als een elegie. ------------------------------------------------- Gisteren ontving Herman ter Balkt de P.C.Hooftprijs voor zijn hele werk.…

En zo was de boze wolf getemd en oma kreeg een mooi verhaal te horen en roodkapje wilde nog meer dieren redden maar toen was het sprookje uit!…

De woeste, woelige, zilte baren van toen zijn nu door dijken getemd tot een meer met eigenaardigheden. De koude regen geselt mijn gezicht. Door de koude voel je de koude niet meer, én je zou zo kunnen huilen zonder dat iemand dat kan zien; de regen zou zich mengen met mijn tranen. Ik zet mijn kraag hoog op.…

“Toen ik hier kwam had ik de leeuw al getemd, anders was ik niet tot hier geraakt, ouwe gek!” Brieste hij. De wijze krabbelde overeind, wreef over zijn kaakbeen, spuwde wat bloed en mompelde “en toch, kijk eens hoe gewelddadig ook een lam kan zijn…”…

Onze kinderlijke verlangens verlopig weer getemd, tot vanzelf de kerstman weer voorbijrent!…

De twee sensuele geliefden hadden elkaar getemd. Als twee liefdesdieren. Emma, hospita en taaie tijgerin en Bjarne Gosse, droomjongen en dromerige dromedaris. De verzotheid was groots, wederzijds en sensueel geweest. Een enorme gebeurtenis, zo vanzelfsprekend als eb en vloed! Een nacht om nooit te vergeten.…

De wolf was getemd, maar de dosering balanceerde op de rand van de afgrond. Thomas was niet langer de jagende wolf, maar hij was ook nog niet helemaal terug in zijn eigen menselijke gedaante. Thomas keek naar de ingelijste ansichtkaart aan de muur.…