Alle inzendingen over Hans Plomp

Vast 'Open inrichting' van Hans Plomp niet gelezen. Of Camille Claudels lot niet begrepen.…

Hans Plomp schreef ooit een boek met de titel 'Open inrichting'. De wereld is inderdaad een open inrichting met vele, onbehandelde krankzinnigen.…

ben ik het zelf misschien Hans Plomp is geboren in 1944 te Amsterdam. Hij begon op zijn vijftiende met dichten.…

Een zeer leerzaam boekje over diverse drugs van Hans Plomp en Gerben Hellinga, beiden succesvolle schrijvers, zij het wat minder bekend, wellicht vanwege hun vele high-zijn, wat bij velen toch nog taboe is en veelal terecht. Het is overigens heerlijk om uit je bol te gaan, dat moet gezegd.…

Hans Plomp ook niet getapt bij Hoppe. Henk Hofland heeft nog bemiddeld maar Hans hoefde al niet meer. Alleen Simon Carmiggelt had vroeger een passepartout. Dus Jan, wees voorzichtig met bedienend personeel. Ze hebben eigen meningen, niet voor onder stoelen of tafels.…

Ondertekenaars Heere Heeresma, Hans Plomp, George Kool en Peter Andriesse. Wijlen George Kool schreef het waarschijnlijk echter. Zo lees ik nu.* Inderdaad leest het deels te stroef en leerstellig voor Peter. Dat manifest kreeg veel aandacht. In die roerige cultuurtijden waren literatoren nog niet met tomaten bekogeld. Een gat.…

Het beest is los! Het beest is los! Alleen ik heb het niet gezien.... O god! Ben ik het zélf misschien?…

Jaarlijks festijn, ik ben er altijd zei Hans Plomp. In 1945 door de verse voorzitter van de Beroepsgroep Poëzie&Rijmend Lied A. Roland Holst geïnstalleerd.…

Zit ik rustig aan de oever van mijn stille binnenzee komt een scheepje langs gevaren met aan boord mijn liefste fee roept de stralende gestalte van de kleine boot mij aan loopt het tegen hoogtij, vraagt ze anders moet ik verder gaan. Gooi het roer om lieve dame ga in godsnaam niet voorbij ik heb hier de dood gevonden hem met huid en haar…

Kom in de tent, kom in de tent, daar speelt Jezus met zijn band...…

Het is dat ik op tijd voor mezelf ben gaan denken. Anders zat ik nu ook hele dagen met mijn kop ergens achter de computer. En was ik vader geweest. Ja ben ik nu in zekere zin toch, maar dat ging buiten mij om. Telt niet, niet dan?…

Vanaf zijn vorstelijk plompenblad plompte hij plomp in-plomp uit realiseerde zich dat hij veel bezat maar helaas had hij nog geen bruid.…

Te zwaar voor de takken van de elegante dwergmispel zakt de plomp neerdalende houtduif door de bladeren. Spreidt zijn vleugels. Paniek vonkt binnen de witte randen om de ogen. Pikt in willekeur al vallend naar het lichtrode. Hier is de houten duif niet voor gemaakt.…

glinsterend water rechts van haar het fruit wordt links gegist met uiterwaarden vaag vooruit tussen flarden mist de ochtendzon vangt haar blond en spint het om tot goud kleurt de kleine wereld groter onthult uitbundig onbebouwd een bankje langs het wandelpad nodigt uit tot weids genot van steltlopers tot gele plomp de stilte is aan bod…

de mens is als zijn auto kijkt hij alleen in z'n vooruit de wagen gaat full speed zonder bochten nooit achterwaarts rivier nooit gezien plomp verzopen spieg’lende mens ziet gewonden op de weg verscheurd zet hij zijn auto weg hij gaat zitten bij stille mijm’ring z’n miroir los geschroefd ziet hij aan het water hoe achter hem…

Daar kom je aangevaren klievend door het water Groot en wit als een grote parel Je legt je geluiden stil je komt tot rust je staat nog in vuur en vlam tonnen water zal je als stoom verlaten Een knal een stalen ros rent naar beneden Iedereen opzij ik moet naar beneden Je boort je in de boden met je plomp gewicht Vast klampend en vol vertrouwen…

Hun grimmige blikken wanneer de hanen elkaar verwonden met aangebonden dolken. Koperen veren dwarrelen neer maar het duel kent geen winnaar. De tijd, een geduldige verpleegster, zalft de wonden, ziet het gehavend vel. Een lel werd verscheurd, een vlerk…gepluimd. De haan tolt van ongemak en vult de dagen, zwelgt kruimels en zaden.…

op de grenspaal van mijn erf staat een suffe haan met ogen van mat glas zijn keel is lelijk opgezet ik houd hem een handpalm voor waar vier maïskorrels glanzen maar zijn krop, het speeksel weigert zijn kop keert schichtig op een gladde toren van wervels hij zoekt het minste gerucht het koper van zijn veren het rood van kam en lellen…

Toen het van de week een dag of twee gevroren had, kwam er een haan bij ons in de straat. Nu woon ik wel aan de kant van een dorp. Maar een haan? Natuurlijk wist niemand waar hij vandaan kwam en nog minder wanneer hij weer zou vertrekken. Op een gegeven moment merkte ik dat de haan zijn nieuwe woonplaats de spar in mijn voortuin was.…

Geen kloef* en kletst er in krakende kruid of plompe daar pletst er een puiteke uit Men dompelt in 'water Zo potig ter per en een kringetje gaat er een voetje ver Het schiet er zo stille en het rept er meteen Zijn buik en zijn bille En zijn achterbeen Het strekt en het strijkt, en Hoe dieper het duikt Hoe lomper het lijkt Hoe dikker…

Want integendeel vóór 't ontbijt Is 't een haan zijn aangenaamste tijd. Volgens Grotius en Puffendorf is de haan Eigenlijk gezegd een Mahomedaan.…

Tenslotte doe ik niets anders dan de kippen en hanen voeren.…

De zin gaat over de situatie in het Midden Oosten en is geschreven door de Nederlandse journalist (en marxist, christen, zionist, homoseksueel en orthodoxe jood) Jacob Israël de Haan, ergens tussen 1919 en 1924. De situatie in het Midden Oosten is, zoals Monty Python in de jaren profetisch zeventig vaststelde, ook vandaag zorgelijk.…

1 Riet, halsstarrig gras de onbeweeglijke roerdomp, een schreeuw ontmantelt de mist, het water klotst zwartademend. 2 Op de plomp volgen zilveren druppels, een aardegroene kikker sprong in de diepbruine sloot. 3 De welige ogen van de man, de zachtwitte lelies, met handen uit karmozijn, een dromende visser te zijn. 4 Om…

plomp en verloren verrees de stenen toren uit `t harde gras mijn handen vroegen onverholen de oudste bomen om het waarom door de te jonge stammentijd en geruchten die mensen zuchten bleven wortels doof en stom wat kon ik anders dan ronddolen vierkant tegen hedendaagse muren in telde treden in de haast genomen droeg een karaf gevuld met liefde…

Twee jaar geleden zegt hij: toch ook de keus te willen hebben tussen lenzen en een bril en zo, gaat hij naar de overbekende hans, jaja, de hans die anders heet dan we denken! Na een paar weken heeft hij een bril, met varifocus ook nog.…

Nog één keer Hans.. S-O-R-R-Y..! Srie.. Wat zeg je.. Sri,, Nee Hans dit is niet de houding die de oppositie van je wil zien.. Alexander maakt gehakt van je hoor..en ga réchtop zitten.. Hans luister je..? hmmppfff Kijk me aan Hans, nee niet naar de deur, naar mij kijken.. Ja allebei je ogen open.. Goed zo..…

Giger Museum, in het Kasteel Saint-Germain in Gruyères, wat vanaf 1998 van Hans was. Hans ontwierp o.a. de alien in de film 'Alien' van Ridley Scott. Jouw broer, de arts Paul Tobler, was 40 jaar de huisarts en de vriend van Hans. Paul steunde Hans na jouw overlijden. Hans overleed op 12 mei 2014 door een val in zijn huis in Zúrich.…

in 1970 volgens insiders geschreven om zijn vrinden Hans Plomp (Amsterdams Dodenboekje, 1970) en Peter Andriessen (Zuster Belinda en het geheime leven van Dr. Dushkind, 1970) te overtroeven. Doet men niet onder vrienden. Later schreef hij detectives zo vol details dat de essentialia niet te achterhalen zijn.…

Dit alles trok mij nooit, stil, verlegen en bedachtzaam als ik was en gericht op geheel andere zaken zoals daar zijn de (klassieke) muziek, de filosofie, de poëzie, de literatuur, de contemplatie, kortom de verhevenheid en de schoonheid, voor mij van geheel andere orde dan de plompe, banale, boerse platvloersheid en liederlijkheid..............…