Alle inzendingen over dakgoot

Van voor tot achter hangen aan de dakgoot lange ijspegels, die opleven in het licht van de middagzon. Net of al die ijspegels de glans van edelmetalen en edelstenen in zich houden.…

groene takken gebogen over daken, kastanjes die rollen in dakgoten een krassende kraai met een driftig pasje trippelt over de geel- groene deken en wederom ben ik beland in het seizoen van mijn geboorte.…

Die duif bijvoorbeeld in de dakgoot van het huis hier tegenover, kijkt me telkens vragend aan. Ik waarschuw hem: nu moet je gaan, dan kom je niet te laat. En goddank, inderdaad, hij slaat zijn vleugels uit. Als ik er toch niet was. Maar nu de bomen nog.…

Het is niet erg warm. Maar het is fijn toeven in de tuin, gezelschap gehouden door een glas helder water en een boek. Zonder een voet te hoeven verzetten zit ik in Bandoeng of Klaaswaal. Het volgende moment vaar ik op een kleine viskotter of zit ik vijf weken in een ballon die over Afrika vliegt. Men zou meer moeten lezen. De was wiegt zachtjes aan…

Het getik van zijn wandelstok ratelt in onze dakgoot. Versta jij, pas aangekomene, al de kunst van het snel over je schouder kijken?…

De straal water uit de verstopte dakgoot soleert, de bliksem levert de lichtshow. De donder dissoneert luid, gevolgd door de klap van een dichtslaand raam. Hard en zacht wisselen elkaar af. Als het onweer de aftocht blaast, neemt de eentonigheid toe. Langzaam wordt het droog. Concert zonder dirigent.…

het laddertje onder mijn arm heeft vijf sporten en ik ga er vaak mee op reis soms zet ik het tegen een zonnestraal klim vlug naar een raketwolk en reis zo verder naar de maan ik rust daar in een kratertje van precies vijf sporten diep ik klim ermee de gevel op de dakgoot in en krijg een traplift van de ooievaar naar een land waar…

het laddertje onder mijn arm heeft vijf sporten en ik ga er vaak mee op reis soms zet ik het tegen een zonnestraal klim vlug naar een windveer en reis zo verder naar de maan ik rust daar in een kratertje van precies vijf sporten diep ik klim ermee de gevel op de dakgoot in en krijg een traplift van de ooievaar naar een land waar…

Ik was gaan kijken of het toonde: de stand van de zon, zwaluwen onder de dakgoot. Moeilijk te zeggen. Al die lege schuren. Overal land begon dit landschap te zijn en veel daarin wat niet hersteld kan worden.…

Ik zag een opstoot mensen scholen samen, zonder schietlood tussen felle bomen op het marktplein Helderheid liep over uit de dakgoot spande samen met een schelle waslijn om het feest te maken voor ons welzijn aardedonker snelde weg in tijdnood In het duister straalde witte heimwee mijn geloof en hoop verraste slimheid onverwacht deed licht…

Een inktzwarte kraai hinkt onbeholpen maar dapper en welgemoed door een dakgoot en beklimt de zilvergrijze gelaagde schubben van de dakpannen, op zoek naar kameraden om mee te babbelen, die zich vooralsnog hogerop amuseren Luie roodbonte koeien koesteren zich ongegeneerd en met traag malende kaken in de zonbeschenen grasgroene weide om nooit meer…

Het is weer ochtend en de schreeuwerikken in mijn dakgoot bevestigen dat. Met een lijf als onmeewerkend voorwerp waggel ik als een dappere eend naar de badkamer waar een veelvuldig onderdompelen zal plaatsvinden.…

voordat de wekker de stilte verstoort drukt hij het off-knopje naar beneden slaat de dekens terug voeten betreden de kille vloer het ochtendlicht gloort nog niet wintertijd hult in schemerduister wat tastbaar is op weg naar het toilet met lege blaas trap af luikjes opengezet ter opfrissing even hoort hij gefluister van wind en dakgoot smeert…

Vanochtend zat er een kikker in een dakgoot heel hard te kwaken. Hij schreeuwde van de daken: “Idioot! Idioot! Wat moet een groene kikker in zo’n hoge sloot, met zo’n belabberd laagje water?” “Zeg kikker”, zei een jongeman, “Ik slaap nog en heb nogal een kater…kan het wat zachter?…

naar de zolder ik hoor de gedempte snik sta op een drempel van arduin de poort zit klem het scharnier kraakt onder schilfers van roest een koevoet klauwt in een kier even spaar ik mijn adem klim dan langs een regenpijp omhoog een bonobo met een opstoot van hormonen mos in de voegen wilde wingerd woekert over de gevel aan de dakgoot…

Een sliert gedoofde lichtjes dwarrelt uit de dakgoot, een vage kerstster ontsiert de voordeur. Op het einde van het jaar wordt traditioneel ook het woord van het jaar bekendgemaakt. Tuigdorp is het geworden in Nederland. In Vlaanderen stoeprokers en torenpoeper. We besparen nu ook al op onze klinkers.…

Dakgoten. Zonnepanelen. De vangrails. Stoeptegels. Stoepranden. De immense watermassa van de Moezel. De lucht, meestentijds. Het haar van de verhuurder. Het haar van een hoop mensen hier. Hun auto´s. 'De avonden'van Gerard Reve, in stripvorm. De laptop van mijn dochter. Het muisje in de keuken. Zijn drolletjes.…

Ik ben de deur niet uit geweest, maar ik zag wel een duif vlak voor mijn raam in de dakgoot neerdalen en toen ik naar het raam toeliep bleef de duif mij gewoon aankijken. Ik dacht meteen aan de geest van God om mij te overtuigen van mijn zondigheid van handelen.…

Tafeltennis bungelt aan een wankele dakgoot, getuige het overbodige motto ‘tafeltennis beweegt’.…

Met krassende ijzers schoof de schimmel richting dakgoot. Sint kon nog net de rand van de schoorsteen vast pakken. ‘Een ongeluk zit in een klein hoekje,’ dacht hij nog en zag met betraande ogen zijn ros over de dakrand verdwijnen. Dit was hem in zijn hele Sinterklaasbestaan nog nooit overkomen.…

Men jongleert er op een dakgoot en brengt toch naar buiten ‘innoverend, ondernemend, open en vitaal’ te zijn. Zonder blikken of blozen. Allemaal onzin, allemaal rubbish. Er dreigt instortingsgevaar, het hoofdkantoor werd door de Zoetermeerse gemeenteraad aangemerkt als ‘urgent-sloopklaar’.…

En zo vlieg ik op maandagmorgen even snel naar Amsterdam, om op haar rechterschouder te gaan zitten, als ze haar fiets naar buiten haalt, wacht ik haar op, spring vanaf de dakgoot op haar schouder en na: goeiemorgen lieverd, gaan we op weg!…

Via dakgoot en regenpijp, een andere weg leek er niet te zijn, naar een geultje door de modder. Eén en al bagger, waar de zon niet leek te kunnen komen met haar troostende, lichtende stralen. Wanhopig vechtend tegen de stroom probeerde de druppel haar hoofd boven water te houden en niet ten onder te gaan.…

Alleen de mussen sjilpen op mijn dakgoot. Alle buren ergens in het snikhete zuiden. En ik lig in mijn hangmat met een longdrink en een goed boek. Denkend aan de vakantiestress die ik misgelopen ben. Al die medelanders dankend die zich stortten op de Route du Soleil jagend op hun vakantiedroom die ik hier in mijn eigen tuin dankzij hen gevonden heb.…

Dit is zo ongeveer de aard van de vragen voor het inburgeringsexamen: Vraag 12: er zit een koe in de dakgoot haar veters te strikken. Komt er een slok koffie voorbij die vraagt: ‘zeg, mag je hier überhaupt wel roken? Waarop de koe reageert met: ‘Hoezo? Is dit een eenrichtingsweg?…

Doordat ze met kapotte slippers in een dakgoot stond, is ze uitgegleden en achterover van het dak gevallen. Kyra, zei Jorrit met een gebroken stem. Je moet onmiddellijk naar Nederland komen. Het is zeer ernstig. Ze is niet meer aanspreekbaar... Ik begon te huilen. Yusuf die achter me stond probeerde het gesprek af te luisteren.…

De schrijfpiet ging om half zeven ´s ochtends na het ontbijt met koffie en pafke meteen typen en sloeg de pillen over want hij moest inspiratie krijgen en het regende dat het goot over de dakgoot waar rook uitkwam en het stoomschip in harlingen bewoog heen en weer over de golven zodat zijn handschrift maar amper leesbaar was van de ganzeveer.…

Een duif laat in de dakgoot weten dat hij wakker is en rijgt zijn roekoe's aan elkaar. Het kraken en piepen van een oude fiets en dit alles wordt begeleid door het kwetteren van de talloze musjes. Zij hoort dit allemaal niet. Er komt geen beweging in de wat groezelige berg textiel op het bed.…

De oudste moest ik een uur geleden uit de dakgoot plukken. Zeg niet dat kinderen niks durven. Die van mij al helemaal. Gisteren leegde onze tienjarige dochter een volle vuilcontainer op onze voorstoep. Niet echt lachen. Het zijn eigenlijk donderstenen, die kinderen van ons. Maar wel onmisbaar. Afijn, chocolade maar op de bijzettafel gezet.…

Dan kijkt ze omhoog alsof ze zich afvraagt of de geldautomaat wellicht sinds kort aan de dakgoot is opgehangen. Dat zou zomaar kunnen want een bank blijft een bank. Altijd alert op vooruitgang, sky is the limit en servicegericht denken. De klant is koning blijft de lijfspreuk van elke bank.…