Alle inzendingen over lijven

'k Zie mooi gebruinde lijven alle strak nog in het vel ze lopen ermee te pronken en ergens begrijp ik dat ook wel. 'k Had zelf ooit ook zo'n mooi lijf in een heel ver verleden 'k draag nu wat wijde bloesjes want nu leef ik in het heden.…

Uit was getrokken blijven deze lijven zacht en kneedbaar tot ze gegoten zijn en harden in hun bronzen vormen. Later zie ik deze lijven bronzig kijken op hun sokkels naar u en mij, terwijl zij daar voor eeuwig pronkend moeten blijven. Hoedt u voor de lijven, die voor altijd beklijven in de houding waar ze staan.…

Wat een kutdag, la Kristel dood en Jerney officieel bevende handen bij Pauw en Witteman. Sylvia had voor mij de mooiste bever ooit en mademoiselle Kaagman parkeerde eens haar busje voor mijn school, gehuld in hotpants en een vissig gratig niemandalletje. Ik weet nog dat ik voor mijn eerste baan solliciteerde, tegenover mij zat een nogal zenuwachtige…

Nederlands - moedertaal - 105 live > rechtstreeks, in het echt, in het wild, in levenden lijve, zonder omwegen…

't Was stripdag: de prachtigste wijven onthulden met gratie hun lijven. Hij schreef z'n verslag met een potlood. Die dag was voor hem met geen pen te beschrijven.…

rek me strek me na de nacht armen warmen lijven blijven diep van binnen knuffelzacht rek me strek me in een lach naar de schoonheid van de dag…

Veel post versturen heeft ook zijn bezwaren, Want als je dikwijls aan de zegels likt Wordt je gestalte lelijk aangedikt, Iets wat ik aan den lijve heb ervaren. Nu ben ik anorexiapatiënt. Ik braak na elke brief die ik verzend.…

ze zeggen dat ze het aan me kunnen zien en of ik asjeblieft niet zo wil kijken alsof ik kan drijven op een zoute zachte zee van welbehagen, klotsiklots om jou mijn liefste heen, die met kokosnoten gooit om me nog sneller in te lijven…

Een griepgolf zal ons landje overspoelen En ook al ben ik netjes ingeënt Het virus is inmiddels resistent En laat mij dat straks aan den lijve voelen. Maar wat voor kwalen mij nu ook bedreigen Het vorig jaar kan ik geen griep meer krijgen.…

waar woorden er niet toe doen eerder willen zwijgen kruip ik liever in warme deelbare zinnen in ‘t zacht verstillen van verhitte lijven ademend onder één huid…

in woorden die ruisloos verbleken in tere gedachten verstilde gebaren in milde ogen kromme lijven in broze mensen die langzaam vergeten wie ze waren ontluiken zacht gerijpte zielen lonkend naar de eeuwigheid…

Ontroerd tien teentjes tien vingertjes kloppende fontanellen vochtige lijven Mondje zoekend naar voedende tepel vol vertrouwen vastbijten in moedergevoel Geboorte onbeschrijfelijk verlangen van binnenuit tot leven gewekt!…

ze hebben goed de smoor erin het was een foutje van de scheids dat ligt gevoelig wederzijds maar ja de man zijn wil is wet en nu is dus hun club besmet met de vingers in de oren om het schelden niet te horen verlaten zij de groene mat bezwete lijven koppen nat…

Ritsel ruisend zilt Flitsend fluister zand Straffe strakke wind Zwetend zwoele lijven Brandend blote ruggen Vloed vervangend eb Kribbig krabben lopen Oneindig ogend strand…

Ze zitten als versteend achter hun bord Met starre blik en kromgegroeide lijven, Hun geest gevuld met veertig platte schijven; Ja, dammen is de allersaaiste sport. En daarom vind ik die controles jammer. Een beetje dope zou goed zijn voor een dammer.…

In mij valt een dobbelsteen en rolt, roept een cijfer Telkens de zwarte punten net als haar prachtige pupil, mijn beeld Elk nummer is er geenéén want allen zien lijven van de dagen die kusten Verlang naar wat er tussen tongen speelt…

Hij speelt niet meer in levende lijve maar in zijn films leeft hij voort.…

Studenten, onderweg nog naar hun bullen Behandelen met tere raad en daad Gescheurde poot of loshangende naad En weten slappe lijven weer te vullen De kleuter weet meteen voor later dat: De juiste dokter trekt je zo weer glad!…

Jij kust mijn hand in de nek alsof ik zou kunnen ontsnappen aan de pijl van de liefdesgod die jou en mij diep verwondt in breekbaarheid verbond tot een kwetsbaar geheel een terracotta beeld uit twee gelijke stukken dat scherven splinterend in onze lijven slaat en opgenomen wordt…

Wat is er over zonder warmte op de lijven van de passerende menigte Zwart is lijden licht is vergeten zonder nog te weten wat te vergeten was…

Ajax doet er goed aan onafhankelijk van een eventueel vertrek van Pantelic Dost in te lijven omdat enige lengte in het elftal beslist geen kwaad kan.…

Korte rokjes, blote buiken Bruine benen alles mag Gespierde lijven, verbrande koppen Genietend van een warme dag Flirtende mensen, zwoele blikken Terrassen zitten overvol Stille verlangens, opwindende kriebels De hormonen slaan compleet op hol!…

Zo vieren wij het nieuwe jaar met een ren en duik naar elkaar van het frigo toilet naar bed naakt klappertandend van de kou maar dat is slechts een moment dan sluit het dons zich over ons ontdekken we een lichaamslijn die onze beide lijven huiver strelend snijdt voeden we ons met de illusie van een even eeuwig zijn…

Uit angst voor plannen om ons in te lijven Stierven we duizend doden voor de Russen Straks komen ze alsnog, daar er intussen Reële kansen zijn bij gasbedrijven Wat helder was wordt weer een beetje troebel Wordt gas dan voortaan ‘rA3’ en euro roebel?…

De intimiteit aan den lijve wil-ie steeds met een ander bedrijven. Geen wijf, dat-ie houdt. Daar-ie telkens hertrouwt, is-ie elke keer aan het verwijven.…

leef nog lang zo zeg ik tegen de oude man en keer mijn rug naar hem toe hij en ik weten beter zijn laatste gang houdt hem al tijden in de ban hij is het ademen moe steeds meer ontvalt hem het leven niet zo zeer aan den lijve of door een ledige geest neen, de eenzaamheid begint hem te beklijven de zin van alles bevreest hem…

waar strand en zee schuimend de liefde bedrijven schuren zand en zout zonverbrande lijven moet ik in wind en duin kind en kruin beschermen terwijl gaap en slaap zich over mijn geest ontfermen jij kust de rust en sluit het zonlicht buiten ik tel de schapen die wollig ook mijn ogen sluiten…

vloeiende lijnen in woorden rijgen zich in mijn hoofd aanéén als een bewegend stilleven van lijven: armen, benen, borsten, billen… maar net als ik ze vangen wil en omvormen tot letters op papier vervagen de lijnen en is er alleen nog de herinnering aan iets dat niet was maar toch, even zó mooi… als de droeve klanken van een bandoneon die…

onder de burka hoe zacht ze ook mogen zijn de grote borsten op siliconen het grote borsten geweld woedt in de lijven het gevulde hart loopt over van gouden bergen met zon en zoet bloed lekker warm in bed pijn en geen pijn tegelijk hoe wonderbaarlijk modieuze meiden bijna de hele winter ontblote nieren…

droom mijn gedachten gedichten zo prachtig de woordjes zo lief voor jou hartendief zonnebloemen violen emoties die dolen zoentjes verdwalen in de dalen van emoties zo lieflijk huppelend verblijven verwarmt onze lijven voel hoe gerieflijk je ogen behagen de vonk kruipt in mij het vuur verwarmt we voelen ons blij…