start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (104)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (9)
drank (6)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (2)
ex-liefde (2)
familie (8)
feest (6)
film (20)
filosofie (115)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (13)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1119)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (8)
kunst (40)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (34)
literatuur (498)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (22)
moraal (19)
muziek (413)
natuur (20)
oorlog (17)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (58)
rampen (7)
reizen (16)
religie (121)
schilderkunst (79)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (17)
taal (22)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (19)
vrouwen (11)
welzijn (13)
wereld (24)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (32)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3344):

Patricia Snel in levende lijve

Donderdagavond tegen half acht. Ik sta in de deuropening van dé Goudse boekhandel Verkaaik aan de Lange Tiendeweg. Straks mag ik getuige zijn van een lezing van de innerlijk en uiterlijk mooie thrillerschrijfster Patricia Snel.
Ik zie maar weinig mensen in de boekhandel en even denk ik, dat ik mij in de datum heb vergist. Ik kijk wat naar de titels van de uitgestalde boeken. Een vuistdikke biografie over Herman de Coninck trekt mijn aandacht. Het is al weer heel lang geleden, dat hij mij afwijzingsbrieven stuurde. Ik zie het nieuwste Hollands Maandblad liggen. Daar heb ik ooit in gepubliceerd. Ik betaal de 2 euro 50 entree en ik ga op een zetel zitten. Ik krijg een kop citroenthee met biologische rietsuiker, terwijl de reeds aanwezige Patricia mij en de vijf anderen spontaan vragen begint te stellen. Ik zeg, dat ik schrijver ben. 'Is dat je werk?', vraagt zij. 'Werk?', reageer ik, 'mijn passie!'.

De zeer aimabele Patricia Snel is in 1967 in Gouda geboren als dochter van Ed en Ellen Snel. Als kind hield ze veel van kattenkwaad en humor. Haar ouders vonden haar heel lief. Ze liet een juf schrikken door een nepspin op haar jurk te zetten. Ze heeft na het Antoniuscollege in Gouda Italiaanse taal- en letterkunde en kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Leiden gestudeerd. Ik kan dus met haar over het werk van Cesare Pavese praten. Boeiend.
Het viel me meteen op hoe slank ze is. Een tikkeltje zorgwekkend. Ze droeg hoge hakken en een strakke jeans onder een luchtige bloes. Van de zes toehoorders waren er twee medewerkers van Verkaaik aanwezig. Ze zei dat ze de lage opkomst niet erg vond, maar ik vond het toch wel pijnlijk en gênant voor haar. Desalniettemin was het ronduit gezellig en ongedwongen, mede dankzij een gezette heer uit het Caraïbisch gebied, die de spanning wist te doorbreken.

Patricia begon te vertellen over de inhoud van haar zesde thriller 'Expat exit', in 2018 verschenen bij uitgeverij Ambo/Anthos in Amsterdam. Het gaat over Elisa, die samen met haar man een lekker leventje leidt op het eiland Curaçao. Terwijl haar man aanzien verwerft via zijn baan, wordt het leven van Elisa alsmaar benauwder. Haar man gaat vreemd en hij verlaat haar, maar hij eist wel de voogdij van hun zoon Sam. Ze voelt zich een gevangene. Tijdens een zwaar bootongeluk raakt het vriendje van Sam zwaargewond en krijgt zij de schuld. Dit refereert aan een bootongeluk in Reeuwijk, waarbij een jongen door een achterwaarts kerende boot is overleden. Bovendien krijgt ze ook nog eens met de criminele drugshandel te maken. Een gigantische ontworsteling volgt. Het is deels gebaseerd op autobiografische gegevens. Zo was Patricia zelf een expat-vrouw, die in een luxe villa annex zwembad leefde en onbezorgd hedonistisch leefde.

Patricia is ook zelf gescheiden. Dat gebeurde in Singapore. Ze vertelt over een spookhotel, waar ze naartoe ging en waar vier drugsbaronnen zaten te kaarten. Verder was er niemand. Die vier sujetten moesten het hotel van een drugsbaas bewaken. Patricia logeerde daar. Ik vroeg haar of ze ook zelf drugs heeft gebruikt en dat bevestigde ze, als zegt ze wel, dat zij niet verslavingsgevoelig is. Als je jezelf zozeer in de cocaïnehandel verdiept, dan moet je ook weten, wat de effecten van die drug zijn, lijkt mij. Ze heeft veel mensen om haar heen door de cocaïne kapot zien gaan, o.a. advocaten. In Singapore sloeg de verveling toe en statistisch gezien eindigen 80% van de expathuwelijken. Een beetje Eline Vere en Madame Bovary anno nu. Ze heeft een rijk leven geleid, maar ze is godzijdank voor de literatuur gezwicht.

Ze vertelde het selecte gezelschap dat ze een vete met haar collega-thrillerschrijfster Saskia Noort heeft. Dit n.a.v. een vraag van mij. Ze is supersensitief en ze verdenkt Saskia ervan, dat ze haar buiten de ertoe doende tv-programma's wil houden. Het is een stekende rivaliteit, die nog niet ontzenuwd is. Het is de kift van Saskia, vermoed ik, die in Patricia een serieuze kaapster op de kust ziet en de boot zoveel mogelijk probeert af te houden via opgebouwde vriendjespolitiek.

Overigens is Saskia van hetzelfde bouwjaar 1967 en is zij in het chique Bergen geboren. Saskia woont in Amsterdam en ze heeft een huis op Ibiza. Patricia woont momenteel in een woonboot in Amsterdam, net als Ellen ten Damme. Haar woonboot heet 'Gratia Deo'. Dat is een kom-binnen-groet bij de benedictijnse monniken, waar ik ooit lid van was. Als er op je celdeur werd geklopt, dan zei je 'Deo gratia!'.

Patricia is heel onhandig met rekeningen en regels, waardoor ze dikwijls de mist ingaat. Ze heeft haar woonboot picobello opgeknapt, maar daardoor is haar schatkist zo goed als leeg geraakt. Soms moet ze dus wel wat toeristen laten logeren om rond te kunnen komen. Haar rijke grachtenpandbewoonster houdt alles nauwlettend in de gaten, waardoor ze op een dag naar bezoek krijgt. 'Verhuurt u?', vroegen drie etters. 'Ja', zei zij goudeerlijk. Ze barstte in tranen uit, want zij heeft haar woonboot zo mooi laten opknappen en om schrijftijd te creëren, moet ze soms wel schipperen om rond te zien komen. Voorbijvarende schippers loven het aanzien van haar opgeknapte woonboot. Gelukkig waren de gemeentelieden coulant en werd zij in het gelijk gesteld. Zij liet ons foto's van haar interieur zien en dat is inderdaad onweerstaanbaar gezellig en verwarmend.

Na 'Expat exit' wil Patricia nog één thriller schrijven en daarna gaat zij voor zeg maar de doorsnee literatuur. Dat belooft echt nog heel wat! Over 'Expat exit' heeft zij twee jaar gedaan. Ze is zakelijk, vrijgevochten, voor de duvel niet bang, ambitieus en daaronder bijzonder kwetsbaar. Ze is een boezemvriendin van de Wicca-heks/schrijfster Susan Smit en bevriend met Simone van der Vlugt.

Ik vroeg of er een verfilming gaat komen. Dat is afwachten. Ze denkt dat ze door negatieve informatie van Saskia Noort niet in tv-programma's als 'DWDD', 'Pauw' en 'Jinek' terecht komt, terwijl ze inderdaad heel wat te bieden heeft. Zo wist ze ook te vertellen over de seksparadijzen op Curaçao, waar veel rijke mannen naartoe gaan om vervolgens hun huwelijk te zien stranden. Onlangs was ze wel te gast in 'Koffietijd' en in juni 2018 verschijnt ze in 'De slimste mens'.

Ze heeft wel geëist van 'De slimste mens', dat ze haar boek 'Expat exit' noemen. Promotie hoort er bij tegenwoordig. Ze verwacht al in de eerste uitzending af te vallen, vooral als er vragen over voetbal of politiek komen.
Momenteel is 'DWDD' vervangen door 'M', met Margriet van der Linden aan het roer. Ik zal Patricia even gaan tippen bij Margriet. Via FB. Na de lezing kocht ik een exemplaar en schreef Patricia lieve woorden erin.

Illustratie: Patricia Snel

Schrijver: Joanan Rutgers, 18-05-2018



Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 26 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)