Alle inzendingen over sissen

In het vagevuur kan niemand rotten, hoogstens sissen.…

Zo zit ik dan te sissen naar mijn eigen kat die staat dan stom te kijken aan het randje van het nat. Toch kan het haast niet anders als hij nog even vist dan moet de tijd gaan komen dat mijn buur zijn vissen mist.…

Het is een komen en gaan bij afhaalchinees en snackbar van roodverbrande benen onder bolbuikende T-shirts die zonverhit bestellen bij noterend Aziatisch geduld, of amicaal goedmoedig bij het meisje achter de olie dat patat en ballen laat sissen. Voor zaken zoals deze zijn dagen zoals deze gouden handel en megawinst.…

ik wacht ze op langzaam kruipen ze langs de muren omhoog slangen als draken die kronkelen en sissen met giftige tong mijn hart bonkt iedere nacht weer weet ik dat ze komen ik tem ze met woorden voer ze een verhaaltje ik vecht met de draak mijn ogen worden zwaar in het ochtendlicht slangen-draken gekooid op de muur ik laat ze…

Grote golven overspoelen Geestelijk geloof Het is oorlog in mijn hoofd Door, en door, en door Oorverdovend rot gehoor Zwermen stemmen zweven Ruziënd, roekeloos, radeloos Dolend door mijn hoofd Stemmen sissen 's avonds laat Je gaat verliezen, veel te vaak Schaterende, schorre schreeuwen Beslissen stilletjes 's nachts Smachtend naar verwachte…

Een pen van het diepste blauw Ontmaagd het gelige blad Tekent sierlijk de bouw Van haar fantasiestad Waarin mensen slapen in wiegen kindjes die hen in slaap sissen De vissen kunnen vliegen En vliegen vredig vissen Tot een plotse pennentrek Het geluk in de kiem smoort Zo bouwt de dichteres een plek Waar alles is zoals het hoort…

tegenwoordig niet meer zien nee nooit zult u mij betrappen op het feit dat ik naar mooie dames sis ik kwam er graag voordien door de uitspraak van de Hoge Raad kom ik er nu wel weer wat vaker misschien mijn probleem is dat men altijd denkt dat ik maar wat loop te grappen nee echt niet – mijn probleem is dat ik zo vreselijk ergerlijk op sissen…

Een dag die zijn zwarte broer lijkt bouwt met zijn ontwitte tanden van ijle lucht, een kooi de wolken van zijn gedachten smelten in zure druppels, ze sissen op het rozenblad, dat verdrinkt in een metamorfose tot netel zijn ijzige adem snijdt de grond onder mijn voeten tot blootgapen van de wonde het bloed klampt vluchtend om mijn trillend…

ik kartel wolken met een scherpe blik snijd gaten in het grijs om zon in blauw te laten schijnen op mijn witte huid maar winter sluit geen compromissen laat hagel springend sissen op bevroren grond ons naar lente gissen hoewel het licht al langzaam eerder komt ik hoor vogels fluiten in de sneeuw die valt, hun liedjes zijn niet…

ik zie de golven overslaan hoe donker wordt verzwolgen hoe wit maar steeds blijft gaan ik volg het krullen van de lijn het schuim verdwijnt en laat de diepte zwart verschijnen ik draai en kolk mee het sissen wiegt verleiding ik voel de vrijheid van de zee nog aarzel ik terwijl het water langs me gaat vandaag zich spiegelen laat…

een slang met arendsklauwen komt uit de tuin gekropen vette klissen in zijn nek ik hang te hijgen in de touwen een gevorkte tong kietelt mijn hielen vleermuisvleugels vouwen open als een waaier van vliezen ik sta maar wat te stuntelen wil met fladderende armen weglopen net binnen jouw bereik vind je het wijwatervat druppels sissen…

ik ineens het antwoord niet meer weten dan lachen ze en zeggen ben je mal gillend schreeuw ik nee want dat woord ken ik al in gezichten lees ik vaak mijn verdere leven weet mezelf niet meer zeker omdat ik nooit een spiegel zag ik hoor aan stemmen in mijn hoofd hoe ik me moet gedragen, alleen ze stellen mij nooit vragen ze sissen…

De deuren sissen dicht voor je beseft dat die zwarte leegte jou betreft. Jouw eindige bestaan. Voor je dit voelt ga je met rappe spoed je eind aan de horizon tegemoet. Waar elk mens zal gaan. Maar zelfs het eeuwige leven beloofd, dender je voort, van je zinnen beroofd.…

Vanuit de ronkende diepte van onderhuidse onverdraagzaamheid scheuren grillige visioenen naar de stembureaus en klauwen vooruitgang aan flarden van uitgewrongen solidariteit Vlaamse tongen sidderen en sissen tot hun aangewakkerde protesten hen wederom samenbrengen dankzij ontvlamde frustratie onderstoppen in knusse superioriteit en meewentelen…

Het spijt me men beste man, maar als mijn bestaan zo pijnlijk/schroeiend/brandend ver(der)gaat opdat de gensters assen blijven sissen zal ik zonder meer beslissen, dat het zo niet meer kan noch verder hoeft te gaan. Brengt uw dageraad pijn in alle cellen van uw zijn?…

De oever aan haar vinger is buigzamer dan het verleden en knokige nazomerbladeren sissen, sussen bij nader inzien als het rusteloos fluisteren van impressionistische muziek. Ze willen niet, en niets vertellen. Hun wereld lost nu op in vrijheid. Grijskrassende vogelnesten hyperventileren uit angst voor de stilte.…

ze kan springen als een leeuw, sluipen als een felle kater, zich uit een ei worstelen, bomen omvlechten, misschien zelfs laaien als een nieuwe liefde je zou haar kunnen neerhouwen met één poot, of haar fel terug sissen, laten diggelen met één oogopslag, of oprollen als een slang.…

De deuren sissen en de tram vervolgt zijn weg. Even later staat ze ineens op, bij een halte waar de tram al een tijdje stilstaat. God, haalt ze dat wel? In haar ogen lees ik paniek. Doe iets, zeg ik tegen mezelf. Op datzelfde moment komt een meisje overeind, lange haren, sportief gekleed, met een koptelefoon.…

De regering zou wat kunnen gaan doen aan de ellendige sommen die men ook wel incasseringskosten noemt, maar de incassobureaus zijn maar een druppel, een druppeltje op de gloeiende plaat, we horen het de hele dag sissen, U ook? Water aan de lippen toch?…

Soms hoor ik haar tegen haar zoons sissen dat ze het mij niet zo moeilijk moeten maken en een beetje met rust moeten laten. Voor mijn verjaardag heeft ze als verrassing een paar zomerjurkjes gemaakt. Ze gaat er van uit dat ik mee ga op vakantie naar Spanje met de hele familie.…

Beroemd geworden als frites in de fastfoodwereld, laat hij zich in dunne, goudkleurige stroken snijden en geeft hij zich zonder protest over aan het sissen van de olie. Hij is een soort voedsel dat zich niet verzet tegen transformatie, maar zich er zachtjes aan overgeeft.…

Met ongelooflijke snelheid kwam het recht op me af, bleef me drie seconden verblinden, om plots met een luid sissen te verdwijnen in de duisternis waar mijn ogen als vlekkerige vlinders uit probeerden te ontsnappen. ‘Welkom terug’, sprak een stem zonder verder emotionele intonatie.…

De laatste resten bier doen de vlammen sissen als het porren in een slangennest. We kloppen onze pijpen uit en we gaan slapen, dicht bij elkaar, als onbeschermde puppies, terwijl een wind om onze hoofden blaast.…

Binnenband vrij, beetje lucht erin, teiltje is overbodig tijdverlies, ik hoor het sissen als ik met mijn oor langs het zwarte rubber ga. Schuren, solutie uitstrijken, voorgevormd plakkertje erop, even drogen, band erin, oppompen, klaar. Ik heb een mooie tijd neergezet.…

Sissen oude dametjes je onderweg geen verwensingen toe? “Viezerik!” Maar misschien zijn er kansen om de klant nóg beter van dienst te zijn. Ik zou me voor de zoetbekken onder ons wel kunnen voorstellen dat ze zich tot de gebakafdeling wenden voor condooms met mokka-smaak.…

Achter mij gaat het sissen over in een aanzwellend gezoem. Dertig klanten achter mij inmiddels. Met een luid geratel zweeft het bonnetje uit het gleufje. Vijfendertig klanten achter mij. ‘O ja, mevrouw, er zitten twee eh…items bij die ik toch maar niet wil lenen achteraf. Wat nu?’ Mevrouw zwijgt en ademt trillend uit.…

Er gaat rust uit van het aanzwellende geloei van de kachel, het sissen van de koffiepot en de aanblik van het beukenbos aan de overkant. Tegelijk zorgt het ook voor afleiding. Het is de afleiding die me bewust maakt van mijn gedachten. Wat bruikbaar is of lijkt, schrijf ik op. Ik sla de krant open.…

Zelf ben ik opgegroeid op het platteland en gewend geraakt aan hun schreeuwen als ze overvliegen, of aan het luide sissen van de kuikens. Ieder jaar was er een nest jongen op de zolder van de deel.…

Het sissen van het water op de gloeiende kolen, het inademen alsof je je longen verbranden doet, zo heet, en het continu stroomafwaarts zweten, later buiten uitdampen in het gras, visioenen zien, van de kaart zijn, compleet geleegd, muisstil inslapen.…

Ze herinnert zich de donkere smederij vol middeleeuwse beelden, het opspattende vuur tijdens het hoefijzer in vorm slaan en het sissen ervan in een emmer water. De gespierde armen die de spijkers in de hoeven slaan. Haar moeder had een winkel vol huishoudelijke spullen en ijzerwaren.…