Alle inzendingen over verg

Groene veren van vreemde vogels vliegen voortvarend ver voorbij violet van vlammende violen Koningsvarens vergen vrijheid…

Een triangel wordt ten onrechte beschouwd als een eenvoudig te bespelen instrument, zijn snelle klankopbouw en helderheid vergen echter een zeer goed gevoel voor timing van de bespeler.…

Omdat ik alle renners blind vertrouw Die in hun zware tochten door de bergen Bereid zijn om veel van zichzelf te vergen Vind ‘k die verhalen over doping flauw Ik snap ook niet dat renners het nog pikken Ze moeten immers toch al zoveel slikken…

Maar het zal heel veel nadenkwerk vergen van beleidsmakers om deze waarschuwing te effectueren omdat het ook niet zo kan zijn dat de overheid uit gaat maken wat nieuws of nepnieuws is.…

waar een waarheid zich nestelt zal een leugen zich bergen maar na verloop van tijd zal het geen kracht meer vergen om doorzetting te volbrengen en ’n twijfel te laten herleven om toch tenslotte weer naar pure oprechtheid te streven uit balans of in het ritme neemt het woord ’n stapje meer tot er toch is toegegeven elke keer, elke keer…

Tranen, want ik mis je zo erg, je hebt geen idee wat het van me verg. Tranen, heet en zout, nu krijg ik het zo koud. Tranen, wangetjes nat, ben je me nu al zat. Tranen, liefde is, wat ik nu mis. Tranen, van goud plonsen op m'n schoot, gaf ik me daarom bloot?…

Dik maakt dement, veeleer dan ouderdom, althans, da’s wat een onderzoek beweert maar volgens mij ligt het verband verkeerd: dement maakt dik, het is juist andersom. Je eet, al was je net al klaar met eten maar ja, dat ben je dan alweer vergeten. ---------------------------------------------------------------- ...Nieuwsfeit: Corpulentie en…

De chauffeurs van de Regiotaxi hebben doorgaans niet voor niets gekozen voor hun professie en werkzaamheden die ondanks alles veel van hun dienstvaardigheid en bereidwilligheid vergen.…

Kwaad,woede,verdriet stijgt naar mijn hoofd, het is net ofdat iemand m'n hersens leegrooft. Ik kan hem gewoon niet vergeten telkens komt hij terug in m'n geweten. Hard ren in naar boven toe, en val op het bed neer, uitgeput en moe ik voel de warme vloed tranen al voor mijn ogen stijgen het is te laat, ik kan ze toch niet meer weg krijgen…

Wat dienst is uw dienst en wat hebt gij gedaan om te vergen ons bloed en met honger te slaan? Gij zaait noch gij maait en gij slaapt in de oogst; Toch wolken te winter uw schouwen* het hoogst, toch perst gij de wijn in het schallende huis der weelde. De Heer laadt gij een kruis op de rug, en draagt er een, knechts, op uw borst.…

Dit zal tijd, heel veel tijd vergen. Eén conclusie ligt voor de hand: behalve de Amerikaanse wapenindustrie is hier niemand ook maar iets mee opgeschoten. Integendeel.…

In één ding kunnen we ons niet vergissen, namelijk in onze volmaakte onbeduidendheid.…

Degene die het meest aan gezichtsverlies zal lijden, zal degene zijn die niet zal erkennen zich eerlijk, oprecht en open van eigen verlies te vergewissen.…

Verg de appelboom geen vruchten, als hij afwierp wat hij had! Wacht geen bloemen van de Zanger, nog vermoeid van Nieuwpoorts slag, waar het Album ener Jonkvrouw zich versierd door achten mag! Wacht gij evenwel een versje, zonder tooi van taal gerijmd? Zijn u welkom zwakke regels, ongekunsteld saamgelijmd?…

Mijn dagelijkse beslommeringen vergen plots al mijn aandacht. Ik moet die nog bellen, die nog mailen en zou ik nog op tijd voor zus en zo? En boodschappen. Vanavond eten we kip.…

Normaal gaat de tijd vooruit, maar voor sommigen gaat hij achteruit. Het persoonlijke verdwijnt, het is iemand anders die achterblijft. Het is niet te begrijpen, zelfs niet voor iemand die het meemaakt. Veranderingen zijn altijd moeilijk om te aanvaarden, te doorstaan. -Het leven kort- Geen beslissing, het lot heeft al beslist voor jou.…

Je ogen kijken smekend willen zo graag begrijpen In je hoofd hangt een giftige mist die voortschrijdt met verwoesting Jouw handen grijpen de mijne Hulpeloos kijk je uit het raam ziet kinderen rennen maar herkent je kleinzoon niet En meegevoerd door een warme traan verdwijnt er weer een stukje van jouw leven…

(Bewust Beschonken Bestuurder) Het molentje draait nog steeds ...al waait er een andere wind. Koud, hard snijdend in mijn ziel ...alsof die moeiteloos zijn weg vindt Dag,...lief kind Ik hoop niet, dat hij ooit vergeving vindt... Het molentje blijft draaien ...al zijn de kleuren verbleekt Gebroken vanen....bleke tranen ...alsof het verleden…

Wachtende ogen zien de gedeelde dood met ogen die het geluk wilden begraven waar de grens elke herinnering armoedig maakt en wachtende ogen met staaldraad zwijgen en alleen met naamloze kogels hun gebeden zeggen…

Doordat de zon zo onbarmhartig scheen Was hier op onze opgewarmde aarde Veel extra sterfte onder de bejaarden; Wij raken aardig door de oudjes heen. Dus blijven onze zomers zo extreem Dan is straks de vergrijzing geen probleem.…

je hebt me alleen gelaten maar ik heb het je allang vergeven want ik weet dat je nog ergens bent vannacht nog, toen ik door de stad dwaalde, zag ik je silhouet in het glas van een badkamer en gisteren hoorde ik je in het bos lachen zie je, ik weet dat je er nog bent laatst reed je me voorbij met vier andere mensen in een oude…

Gesluierd treed ik voor je, Gevreesd beangstigend, Grote donkere zonnebril, Geen blik van mijn ogen doorlatend Je denkt me te kunnen doorgronden Maar zien laat ik me niet Hoor je de trilling in mijn stem Probeer te vluchten uit verdriet Met alles probeer ik je af te leiden Dat je niet kan zien de echte ik Met grappen je te…

Veel zaken blijken aan mijn brein ontsnapt die ik in feite nog zou moeten weten daar ik steeds vaker dingen ben vergeten nu, met het lid, de aandacht wat verslapt. Maar straks zal ik, dat wordt althans beloofd, een stijfkop zijn, met opgeheven hoofd.…

Als een snoer zonder een stekker En een Timo zonder wekker, Als een nacht zonder slaap En een mouw zonder een aap. Als een rechter zonder pruik En een visser zonder fuik, Als een soldaat zonder geweer En een circus zonder beer. Als de zon zonder heelal En voetballer zonder bal, Als nacht zonder de maan En uit zonder aan. Als een deksel…

Het liep tegen 7 uur aan. De wekker had hem zojuist uit een of andere droom gewekt. Een nare droom was het wel niet dacht hij nog bij zichzelf anders ware hij wel vanzelf wakker geworden. Hij draaide zich nog eens om al wilde hij nogmaals dàt zalig gevoel herbeleven. Tevergeefs! Hij boog en strekte zich de beenspieren, rekte zich de armen en wipte…

Alleen op weg naar huis met onze avond in mijn hart buiten brandt de straatverlichting in mijn auto is alles zwart Had ik teveel gesproken meer dan ik in mijn hoofd had waardoor ik tussen mijn zinnnen door het belangrijkste vergat? Was ik vergeten om te zwijgen met mijn lippen op elkaar? Ja, ik was vergeten te zwijgen want wat ik zwijg…

Zoals wij jaarlijks de gevallenen gedenken, nog niet zo lang geleden, strijdend voor ons recht. Europeanen die het land met bloed doordrenken. Ons beminde voorvaderen gedwongen tot gevecht. Nooit meer werd toen direct verkondigd, Laten wij allen waken voor het kwaad. Aan deze vrede mag niet meer worden gezondigd, of was het misschien toch al…

Voor haar is het wonderlijke gewoon En het gewone wonderbaarlijk Ze ziet de wereld als een zee En het leven Als een schip Haar schip vaart uit, Ontdekt de wereld Zoekt de zee af Naar geluk Een wonderlijk leven Een gewoon bestaan Maar ook zij beseft Haar schip zal ooit vergaan…

Je bent er al zo'n tijd niet meer En toch verschijn je telkens weer, Als iemand even aan je denkt Of je een moment aandacht schenkt. Niemand zal je ooit vergeten We hielden veel te veel van jou. We zullen altijd weten, Dat jij ons nooit vergeten wou...…

Zo graag zou ik een helder vers nu schrijven, met woorden puur zoals een bergkristal, maar daarvoor zou mijn hart best heel jong blijven en niet te vroeg gaan meedoen aan verval. Dat vers zou moeten zingen in de morgen, door niets zich laten storen in zijn vlucht; maar ja, volwassenen zijn vol van zorgen en zien vaak niet het blauwe van de…