Alle inzendingen over zakdoekje

Niemand zeggen, hier leg ik mijn zakdoek neer, ruggelings de armen in elkaar gehaakt, het schoolplein om de kring hield de adem in, als de neuzen dezelfde kant op wezen moest er gekust worden, vluchtig en beschaamd, gevoelens ontdekkend die nu puberaal worden genoemd. Hoe anders is het nu, als je als twaalfjarige nog geen gewei vanuit je string kunt…

Eenzaam zit zij in haar kamertje van het bejaardenhuis Met een zakdoekje in haar hand Ze verlangt naar haar eigen huis Alsof ze hier gevangen zit en wachtend op haar dood haar allerlaatste stationnetje ze mist haar echtgenoot Ze voelt zich opgeborgen Als een vogel in een kooi Starend naar een familiefoto wat was die tijd toch mooi Ik breng…

als mijn moedertje huilt is het meer schamen om verdriet huilen is haar niet geleerd dat doet een moeder niet zachtjes schreien dat mag wel stilletjes in jezelf daar heb je dan een zakdoekje voor en een flesje 4711…

terug bij vroeger bij de evengrote verlatenheid onder twee ogen en duizenden gedachten dat mistroostige gevoel met de wrange vrijheid je erbij neer te leggen als het zakdoekje van niemand zeggen…

In stilte huil ik binnentranen zij sijpelen één voor één door de aders van mijn leven tot aan de aorta-steen Een zakdoekje is niet voorhanden dan maar een grote witte envelop opvangen wil ik ze en verzenden met een pokerface als postzegel erop Niemand zit echter te wachten op mijn tranen noch mijn verdriet dan maar adresseren aan mijzelf…

De bruid buigt het hoofd nog dieper en tast als blind naar haar zakdoekje. Ze is diep geroerd en barst haast in snikken uit. De tante heeft met haar te doen. Ze raakt haar niet aan, maar zegent haar van verre als een ster.…

Met een snik zei ik dat het wel over zou gaan en pakte een zakdoekje. Zoals altijd begon ze haar eigen verhaal en ik keek naar het plafond. Het gekke was, ze keek óók naar boven. Ik snoot nadrukkelijk in mijn zakdoekje en - denkend aan - begon ik te huilen. Ik concentreerde me op mijn eigen verdriet en ellende en ik gooide alles eruit.…

Ze knikt tegen de huilende vrouw tegenover zich, kijkt naar het verwrongen gezicht, haar magere hand omklemd het zakdoekje waarmee ze onder haar ogen poetst. Nee, het had geen zin te duiden naar de realiteit. Nog niet. 'Wilt u koffie?', vraagt ze haar.…

Ze frummelde wat aan haar zakdoekje en vroeg : heb jij mijn bril gezien ? het staat op je neus zei ik of was je dat vergeten misschien. Hoezo vergeten, ik weet alles nog hoor alleen het denken laat me in de steek ach, dat geeft niks fluisterde ik haar toe terwijl ik zachtjes over haar haren streek.…

Constant een papieren zakdoekje bij de hand voor de eeuwige druppel aan de neus. Ooit was hij cartograaf, nu kijkt hij je aan met een troebel oog. Waar het afloopt maakt niet uit, hij geniet als was het zijn laatste dag. Ik ga even naast hem zitten. Een meisje, een jongen, gloeiende lijven, glinsterende ogen en passie op de huid gebakken.…

Sylvia kijkt naar het zakdoekje in haar hand. ‘Morgen is hij jarig, voor het eerst mag ik de hele dag bij hem zijn. Ze zucht. ‘Ik mis mijn man verschrikkelijk’. Weer klinkt haar stem zwaar en lijzig, alsof ieder woord haar moeite kost. En je kinderen? vraagt ze haar.…

Terwijl mam met een papieren zakdoekje de ergste troep uit de haartjes van haar dappere zoon verwijdert, probeert ze het voorval af te sluiten met de mededeling dat zij, zodra ze thuis zijn, Thijs z’n haren zal uitwassen.…

Ik heb mijn mond maar weer dicht gedaan en het een en ander schoon gemaakt met een zakdoekje. En ik herpakte me. De zeperd van Middendorp heeft mogelijk ook iets positiefs te weeg gebracht. Onwetenden zoals hij zouden het hele jaar door met dit soort feiten geïnformeerd moeten worden. Bijvoorbeeld via diezelfde Volkskrant.…

Ik knijp net met een zakdoekje een motvliegje dood dat zich hinderlijk in mijn gezichtsveld ophield. Achteloos. Leven dat ik zelf niet kan maken, zo even plat maken en in de prullie kwakken. Nou zal ik er niet van wakker liggen, maar een piepklein donker wolkje aan mijn firmament levert het me wel op.…

Ze sloot de ogen en het doosje waarop ze zich haar beduimelde brillenglazen reinigde met haar zijden zakdoekje. Ze spetterde er effen zachtjes tegenaan. “Veel volk in het station vandaag, hé, vind je ook niet?”. Het meisje gebaarde van krommen haas en bleef nauwlettend de open- en toeslaande deuren in het oog houden.…

Ik word nou eenmaal niet graag geconfronteerd met kale mannen met een snor die gekleed in een zakdoekje op een boot op YMCA staan te dansen. Dan smaakt mijn avondeten minder lekker. Veel is roze tegenwoordig. Komt nog bij dat de televisie beheerst wordt door homo’s die zich werkelijk allemaal bedienen van hetzelfde vileine toontje.…

De schrijfworkshop vormt slechts een druppel in de woelige, hoog oprijzende oceaan van het leed, als het ware een vodderig zakdoekje, en thuisgekomen, zal men onverminderd en indien mogelijk als nooit voorheen overspoeld worden door het onzegbare dat men niet meer heeft kunnen verwoorden omdat de woorden er niet waren, ontoereikend waren, armzalig waren…

Gelukkig had ik een papieren zakdoekje in mijn tas.…

Het was zo’n papieren zakdoekje. Daarmee had hij een klein stukje vuil van de straat geraapt en het bos een beetje schoner gemaakt. Wetenschappers en volkswijsgeren weten het al lang, afval trekt afval. Als je dat papiertje laat liggen zal iemand anders ook een papiertje weg gaan gooien.…

Ze neemt alleen even een papieren zakdoekje aan om haar make-up goed te houden. Ze onderdrukt voortdurend alle pijn, want de pijn is er voor ’s nachts, als haar kinderen naar bed zijn en zij alleen is. Dan huilt ze. Ik vermoed, in stilte, om haar kinderen in de kamer ernaast niet wakker te maken. Vermoed ik. De oorlog had ze niet verwacht.…

Dan zou ze nu …’ Ze pakt een zakdoekje uit haar handtas en snuit geluidloos haar neus. Hij knikt. Niet zichtbaar, alleen een kleine beweging in zijn nek. Zijn hand ligt nog in de hare. ‘Ze wist het. Honderd procent.’ Dan minutenlang niets meer. ‘Denk je dat onze verhouding – die van haar en mij - een rol gespeeld heeft?’…

Ze bette haar ogen met een verfrommeld zakdoekje en er kwam een hoopvolle blik in haar ogen. ‘Ja, oh ja, dat was nog eens een goed idee.’ Ze had het geld er zeker voor over. Onder het genot van een glas wijn besloten ze naar het tuincentrum te bellen en te vragen of ze hem even vast wilde houden voor hen. Ze sprong een gat in de lucht, zijn Maria.…

"Oh, sorry jongens, wat vervelend nou, willen jullie een zakdoekje om een beetje te poetsen?" vraag ik. Ik verdien een Oscar met mijn onschuldige en verbaasde blik. Scheldend druipen ze af. 100 meter verder staat een wijkagent met zijn rug naar me toe. De bewegingen van zijn jas laten mij echter weten dat hij dubbel ligt van het lachen.....…

misschien zouden ze de mensheid in alle nederigheid nog een dienst kunnen bewijzen: 'De presidentiële slaapkamer is normaal een veilig werkterrein al kunnen we niet uitsluiten, Mildred, dat de bullebak onverwacht sentimenteel het nog altijd werkende nachtlampje uit zijn kindertijd laat branden met daar omheen gewikkeld een het licht temperend zakdoekje…

“Zakdoekje leggen”. . . Vandaag heb ik mijn vrouw weer naar beste vermogen geholpen met het schoonhouden van onze woning. Gewapend met een plumeau en met een stofdoek wielde ik alle leefruimten door terwijl zij even later met de stofzuiger op de voet volgde.…

Daarna deden we spelen als zakdoekje-leggen en stoelendans. Het was een relaxte sfeer en 's avonds zaten we met zijn zessen voor ons vakantiehuisje na te genieten. Een collega kon gitaar spelen en zong liedjes van Bob Dylan. Met de andere collega dronk ik wijn en verzon ik gesprekken tussen twee brandende kaarsen.…

Wij hadden vroeger een graanschuur en de katten hadden allemaal niesziekte, dus die liepen de hele dag met een mondkapje en een zakdoekje in hun poezelige klauwtjes rond, en ratten vangen ho maar.…

Het kanten zakdoekje diepte ze keurig uit haar aftandse zwarte lederen handtas op, snoot zich profijtig het spitneusje en keek vervolgens haar overbuur recht in de ogen. Hij voelde haar blik diep in hem doordringen. Wat moet ze wel, flitste het door zijn hersenen. Heeft ze nog nooit een man gezien misschien. Tersluiks keek hij haar aan.…

De mollige mooie duwde hier één traan terug in de linkerooghoek met haar kanten zakdoekje en schuddebolde onophoudelijk. Al die tijd had “de meneer” geen woord gezegd. Alleen geluisterd.…

Froukje kijkt mij aan en ik zie dat zij zich niet goed kan houden en met een zakdoekje voor haar mond vlucht zij naar het toilet. “Is uw vrouw een beetje misselijk?” vraagt Jan-Jaap en kijkt mij met zijn grote grijze ogen aan. “Nee,” zeg ik, “ze moet even naar het toilet om haar gezicht te fatsoeneren.”…