Alle inzendingen

Als Airport Lelystad van wat waarschijnlijk het kabinet gaat zijn (in Nieuwsweekend suggereerde Kees Boonman dat sprake kan zijn geweest van een soort van uitruil binnen het triumviraat ... de bomen van Amelisweerd sparen, maar dan het vliegveld open; alsof er over natuur te marchanderen valt) alsnog geopend mag worden eet ik mijn hoed op. Het lijkt…

“Wie is zij?” vraag ik mijn zoon van zeventien. Met gesloten ogen danst hij door de kamer. “Mari Froes,” fluistert hij met zwoele stem. Zwijgend danst hij verder. Omdat hij zijn ogen dicht heeft, kan ik hem even ongestoord bekijken. Hij heeft geen dansles nodig. Net als zijn opa en zijn oom heeft hij swag van nature. Jammer dat mijn vader al gestorven…

Men noemt het daar nu ´Molenzicht´. Met grote, witte letters is het vermeld op de gevel:´Molenzicht´. Het is bij de Broekhovenseweg, ook een decor uit onze jeugd, waar eens de wieken draaiden van de oude molen, die sinds lange jaren afgebroken is en tot het verre verleden behoort. Het is niet ver van het nu verlaten gebouw van Huishoudschool ´Mater…

We zeggen het zo snel: als iemand niet lekker is, ik bel je van de week, om vervolgens niets te horen… We zeggen het zo snel, als iemand ziek is, ik kom je van de week even opzoeken, om vervolgens te twijfelen of je bel het nog wel doet? We zeggen het zo snel, als iemand een geliefde verliest: “we houden contact, ik zie je binnenkort” om vervolgens…

Barones Barbara von Bardeleben woont in het florissante Kasteel Lütetsburg op de Landstrasse 55 in Lütetsburg, nabij Norden. Zij draagt meestal strakke jurken met een laag decolleté, zodat haar beroemde, pompeuze borsten grotendeels naar buiten steken. Een gouden collier met smaragden en blauwe, roze en rode diamanten weet haar borstenpaar extra waardevol…

Begeerte is verlangen dat steeds verder wil. Een zin die zich gedraagt als een ademhaling die niet kan eindigen, een golf die door een onzichtbare maan telkens opnieuw naar de kust wordt geduwd. In die beweging schuilt iets dat zowel menselijk als kosmisch is, alsof verlangen niet louter een innerlijke impuls is, maar een oeroude kracht die door ons…

We zijn weer thuis. De toevoeging van het woordje ‘weer’ geeft een wat cynische smaak aan het thuis zijn, en dat is het ook. Met groot enthousiasme presenteerden gisteren de drie middelgrote partijen, na maandenlange besprekingen, hun plannen voor een minderheidskabinet. Grote partijen bestaan niet meer, we moeten het op dit moment met twintig partijen…

En zo ging ik erop uit met mijn jeugdvriend Paul W. Hij woonde in een van de arbeidershuizen aan de andere zijde van het gangpad dat onze woningen scheidde. Aan de uiteinden daarvan bevonden zich de ronde stenen poorten. Het betekende een enorme schok ook voor buurtbewoners toen Pauls vader plotseling omviel als een oude boom bestemd voor de kap. Met…

Twee liedjes over ICE. Eén van Bruce Springsteen en één van de Marsh Family. Beiden waren natuurlijk al vijanden van King Trump, zoals Springsteen zingt, maar toch ben ik onder de indruk. In de Verenigde Staten is het wapenbezit zo wijdverbreid, dat iedereen die protesteert gevaar loopt. Je bent gek als je gevaar op zoekt. Maar je bent misschien…

Natuurlijk zal ik altijd helpen, daar waar nodig en natuurlijk doe ik m’n best om het anderen naar de zin te maken maar ik beken nu wel even heel eerlijk dat: de voorlopige prognose van de 3 van Den Haag een heel vieze smaak in mijn mond achterlaten. Als ik zeg een heel vieze smaak dan bedoel ik dat letterlijk. Het voorstel dat natuurlijk nog moet…

‘Dit is absoluut niet wat ik me erbij voorgesteld heb,’ zegt ze. Ze staat met haar jas nog aan in de keuken. De rits halfopen, haar handen in haar zakken. Op tafel staat een stapel borden, op het fornuis een pan. De saus is ingedikt. Hij zet het raam op een kier. Koude lucht stroomt naar binnen. ‘Het is maar tijdelijk,’ zegt hij. Ze kijkt…

Onze oma bewoonde een kamer op de eerste verdieping van het kapitale pand dat opa eens gehuurd had in de dertiger jaren na de economische crisis. Een naamplaatje van wit email met daarop de naam Broeckx-Schmitz in zwarte letters prijkte naast de solide houten voordeur. De dames V. waren oma's vriendinnen. Ze woonden aan de andere hoek van de straat…

(voor Carolina del Castillo Díaz ( 1867 - 1933)) Jij bent geboren op 3 juli 1867 op 16 Calle Uría in de havenstad Gijón, Spanje. De schilderes Julia Alcayde is ook in Gijón geboren. Jij was de oudste dochter van Carolina Díaz Calderón y Cifuentes (1846 - 1925) en Justo del Castillo Quintana (1841 - 1912), een ingenieur, publicist en vrijmetselaar…

Eens legden we de lange weg af via zusterstad Breda naar Vliegveld Seppe. Aldaar aanschouwden we het opstijgen en het dalen en landen van kleine en grotere vliegtuigjes die deden denken aan jongensboeken en -dromen uit onze verre jeugdjaren, aan spannende en ongeloofwaardige avonturen van pioniers en stoere, manhaftige helden uit de geschiedenis van…

En zo zette Sophie Hermans namens Nederland haar krabbel onder een verklaring die ertoe moet leiden dat het aantal windmolens in de Noordzee enorm wordt uitgebreid. Van de aanblik van een Noordzee die volgebouwd is met windmolens krijg ik het benauwd of liever plaatsvervangend benauwd, want je zal maar een vogel zijn die dadelijk die zee wil oversteken…

Het verbaast me niet dat Ajax van de 36 clubs in zijn poule het niet verder heeft gebracht dan de 32e (!) plaats. Behalve het feit dat de selectie al een aantal jaren een chaotisch beeld vertoont, speelt mijns inziens ook mee dat een trainer de Ajaxtrein in goede banen moet leiden die in de praktijk nog niet goed genoeg bleek om F.C. Emmen op het juiste…

Soms herhaalt de geschiedenis zich, ook al is de verpakking anders. Dit is vandaag het geval in Kasteel Limbricht op de Allee 1 in Limbricht, waar in de 17-de eeuw de vermeende heks Entgen Luijten is gemarteld en gewurgd. De toenmalige kasteelheer was Herman Winand van Breyll en de aanklager was Herman Tacken, een takkenvent, die Entgen beschuldigde…

Wat waren we bezig ooit, om de kinderen te laten fietsen…eerst een driewielertje, daarna een echte met zijwieltjes en oh toen die er eenmaal af mochten liep je je het ongans om naast het kind te zorgen dat ie ooit misschien wel mee zou kunnen rijden met de Tour! Blaren liep je op, maar je deed het! Zo hoorde het toch? Hoe anders is het nu, nog maar…

(voor Roberta Marrero (1972 - 2024)) Jij bent geboren als Roberta Lucia Marrero Gutiérrez op 2 maart 1972 in Las Palmas de Gran Canaria, net als de schilder Néstor Martín-Fernández de la Torre. Jij bent rooms-katholiek opgevoed en dat ergens gebleven. In jouw jeugd werd jij gediscrimineerd. Jij werd gepest op school, wat jou eenzaam en angstig maakte…

Van de vele vaak langs redelijke weg niet te volgen woorden en acties van Donald Trump acht ik op dit ogenblijk het massaal samentrekken van troepen rondom Iran het meest gevaarlijke concept. Natuurlijk zijn veel van zijn daden verwerpelijk: of het nu de ICE-men betreft die immuniteit hebben voor hun verschrikkelijke optreden, of het het verlaten…

De brieven waren vrijwel zonder onderbreking in een nooit aflatende stroom naar het verre adres gezonden dat met haar tropische ambiance en uitstraling zozeer tot mijn verbeelding sprak. Ik stelde me voor hoe hij met zijn slanke handen, die mij nooit gestreeld hadden, de enveloppen opende en hoe hij mijn brieven uitvouwde en gladstreek die het aanhoudende…

Een beschouwing over perceptie, geheugen en tijd 1. Tijd als product van menselijke perceptie Tijd is geen zelfstandige eigenschap van de werkelijkheid, maar een ordeningsmechanisme dat voortkomt uit het menselijk bewustzijn. Onze ervaring van tijd ontstaat doordat wij herinneringen opslaan en rangschikken. Zonder geheugen zou er geen verleden,…

Ik trek de voordeur dicht. Meteen rinkelt de huistelefoon. Ik haast me terug naar binnen. ‘Hallo!’ zeg ik te hard. ‘Is dit…’ zegt een vrouwenstem. Ze noemt een naam die niet de mijne is. ‘Nee,’ zeg ik. Ik wacht. ‘Oh,’ zegt ze. ‘Het spijt me.’ ‘Geeft niet,’ zeg ik. ‘Wie zoekt u?’ ‘Ik weet het niet. Ik was weg. Ze hebben het nummer opgeschreven.…

Het is de tijd van nu: die een vrijbrief vast houdt als het gaat om: zelf ingestelde regels, het is een feit dat we nu, terwijl we in het stemhokje een keuze maakten, gedwongen worden naar de hoofden van mensen te kijken waar ik niets- maar dan ook niets mee heb en velen met mij…helaas! Dat stemmen is dus een goedhoudertje blijkbaar en een vrijbrief…

In de herhaling op maandag: totdat een nieuw proces zal plaats vinden. --------------------------------------------------------------------------------------- De juridisch zeer geschoolde dames en/of heren van de Hoge Raad laten het vonnis in zake de Arnhemse Villamoord voor wat het is. Mensonterend. Motivatie: Het Arnhemse hof had zich ooit gebogen…

De blonde lerares Valentina von Stecke koopt zoals meestal eerst een paar lekkere broodjes in de bakkerij Tietmeier op de Schlossstrasse 7 in Bad Bentheim, voordat ze naar de Realschule op de Gartenstrasse 3 wandelt, waar ze de middelbare scholieren Frans probeert bij te brengen. Dat valt zeker niet mee, want van nature ligt die taal de Duitsers niet…

Het vormt een kleine enclave tussen de bomen van de Dillenburglaan, een klein perceeltje, omheind met een stalen hek. De bus van Arriva raast er achteloos en onverschillig aan voorbij. Poppen, beren en kleurige ballonnen heeft men daar neergelegd als het ware om de gruwelijkheid te maskeren. Daar is het gebeurd. Het kind was pas tien jaar oud.…

Zij staat in het halfduister van Gods huis, waar het licht aarzelend binnenvalt en schaduwen hun geheimtaal spreken. De zwarte Madonna. Niet zwart als ontkenning van licht, maar zwart als zijn oorsprong. Zoals aarde zwart is wanneer zij leven belooft, zoals de nacht zwart is wanneer zij sterren draagt. Men heeft haar willen verklaren als geblakerd…

De boot Beryl had wind mee, maar voer traag als een slak. Aan de overkant sneed Schotsman snel en messcherp door het water, ondanks de volle tegenwind. Met een ruk waaide mijn capuchon af. Het water in de Lek bij Nieuwegein stond hoog; kolkende, grijze golven. De uiterwaarden waren overstroomd en verbreedden de rivier met wel een halve kilometer. Met…

Hij wist al vóór hij de deur opende dat iemand aan de andere kant zijn naam kende, maar niet waarom. Even had hij overwogen niet open te doen. Op de stoep stond een vrouw in een lichtgroene mantel. Een veelkleurige muts diep over haar hoofd getrokken. ‘Ik was bang dat u niet open zou doen,’ zei ze. Ze rommelde in haar handtas. Hij keek naar het dons…