Alle inzendingen

Obersturmführer Markuszower is uit de kast gekomen. Een hele vieze kelderkast met oud vocht en schimmel op de muren. Met Hanta knaagdieren die langs de wokepotten met bedorven ingemaakte goede wil krioelen. Eenmaal buiten befehlt hij het land om ternauwernood gevluchte slachtoffers van de Israëlische genocide met alle geweld – nee, met máximaal geweld…

Waar bleef je column, vroeg iemand en ja, hij is blijkbaar niet geüpload. Maar twee dagen geleden schreef ik wel over mijn zorgen van extreem-rechtse partijen die zich bezig hielden met het non-probleem de asielzoeker en dat we steeds verder gaan. In de tijd van Janmaat werd elke uitspraak in die richting weggehoond tot in de Telegraaf aan toe. In de…

De Spoorlaan in Tilburg kent een aaneenschakeling van panden van prominenten. Op huisnummer driehonderdzesenzestig is het pand van mijn huisarts. De wachtkamer op de eerste verdieping waarop de deuren van de spreekkamers van de diverse hulpverleners uitkomen heeft een carré-vorm. In een van deze kamers ontmoette ik de basgitarist die op de drempel…

In een bijbelstudie las ik dat het eerste dat valt als God regeert, de reputatie is. Dat is confronterend voor alle systemen die de schijn ophouden dat ze zijn wat ze lijken. 'Aan waarheidsvinding doen wij niet', werd letterlijk gezegd door een zorginstelling tegen een lotgenoot van huiselijk narcistisch leed. De reputatie van de dader moest beschermd…

Als dertienjarige brugklasser droeg ik een hockeystick in de kennelijk daarvoor ontworpen en bestemde metalen klem aan mijn fiets. Het hockeyen zou echter wat mij betreft geen succes worden. Op de harde ondergrond die eveneens voor de genoemde sport diende sloeg ik een betreurenswaardig figuur. Zelden was ik in staat de bal die mij toegespeeld werd…

Het gebeurde op een donderdagavond in café Het Sloe in Arnemuiden. Meneer Heistek verspeelde tijdens een pot biljart zijn rechteroog door op zijn keu te vallen. ‘Hij stond net op het punt te pikeren,’ zei Kees die achter de bar stond. ‘Hij boog te ver voorover. Ik hoorde iets knappen, alsof iemand een doppinda kraakte.’ ‘Het kwam doordat iemand…

Vervolg van In het spoor van de antiheld (2) Disclaimer: Wat volgt is satire. Overeenkomsten en gelijkenissen met bestaande situaties en personen berusten op toeval. Ofschoon fictief, dienden authentieke voorbeelden als inspiratie Hannes                                                                                                                               …

¨Je moet er iets van maken¨ verklaarde ze met een hemeltergend cliché dat onverwacht van haar lippen rolde. Ik kreeg de indruk dat haar diepgaande leed uit het verleden dat in mijn ogen van uitzonderlijke orde was, allerminst, zoals wellicht waarschijnlijk zou zijn geweest, had geleid tot de loutering, de wijsheid of de intelligentie die het resultaat…

Mulisch met het woord neuken werd serieus mainstream in de tweede helft van de vorige, de 20ste eeuw. Topauteur Harry Mulisch had zich er namelijk mee bemoeid. In 1959 schreef Mulisch het gedicht, getiteld: - Harry en het woord bij de daad --- Getuigenis van de revolutie op Cuba Dit gedicht gaat over een jongen die iemand het woord NEUKEN hoort…

In een universum dat bestaat uit niet-gebeurtenissen wordt de werkelijkheid niet gedragen door daden, maar door de trilling van alles wat achterwege blijft. Het is een wereld waarin elke stap die niet wordt gezet een subtiele rimpeling achterlaat - lichter dan geluid, maar langduriger dan herinnering. De tijd wordt er niet gedragen door het gewicht…

Bij de beschamende rellen bij de locaties voor vluchtelingen is het zonneklaar dat de excessieve acties worden gevoerd door rechts-rabiate groepen uit het hele land. Helaas worden die steeds driester in hun perfide acties, mogelijk mede onder invloed van sociale media en drugs en omdat een aantal landelijke politici dit gedrag niet voor de volle 100%…

Het gebouw van de voormalige Huishoudschool met de Christelijk geïnspireerde naam ¨Mater Dei¨ is enigszins afzijdig van de Edisonlaan gesitueerd, sinds lange jaren verlaten en van genoemde laan gescheiden door een grasveld. Parallelle ramen sieren beide verdiepingen. Deze voormalige school vormde de bestemming, het perspectief en de toekomst van vrijwel…

De man komt de drogisterij binnen, sluit de deur en blijft kort staan met de deurkruk nog in zijn hand. Boven hem rinkelt het belletje na. De drogist strijkt met een spateltje poeder van een weegschaal op een papiertje. Hij vouwt het dicht en legt het bij soortgelijke papiertjes. ‘Kan ik u helpen?’ De man laat de deurkruk los en loopt naar de toonbank…

Ik vroeg me laatst af of ik misschien anders met het nieuws om moet gaan. Misschien moet ik de tijd per dag dat ik er voor open sta meer doseren. Gewoon accepteren dat een deel van de dag nou eenmaal minder leuk is zoals werken weleens een tijdje minder leuk is dan vrije tijd. Een treurige nieuwsdag voor me zelf invoeren. Wellicht zou ik er dan minder…

Twee stammen staan als achterblijvers in een boslandschap dat verder leeft, hun vormen gestript tot pure aanwezigheid. Ze dragen een stille eenzaamheid die niet om aandacht vraagt, maar als een zachte echo in het bos blijft hangen. En juist doordat ze gestorven zijn, vallen ze des te meer op: twee statige lichamen die zich niet verbergen, maar met hun…

Restaurant "De Carrousel" aan de Schouwburgpromenade kenmerkt zich bij uitstek door de ronde vorm die een echte carrousel eveneens draagt. Het is waarschijnlijk dat zij haar naam ontleent aan de zozeer tevens kenmerkende gebeurtenis: het evenement van onze jaarlijkse Kermis, de grootste van de Benelux. De serveersters dragen hier zwarte kledij…

Waar ik in de trein nog wel even aan moet wennen zijn de andere reizigers. De man die op de bank tegenover me zat, leek sprekend op een jonge, maar nu wijlen, Donald Sutherland. U kent hem vast als de schurk uit The Hunger Games. Dezelfde lichtblauwe priemende ogen, dunne lippen en een kort grijs baardje. Sinds zijn rol in de film ‘Don’t look now‘…

Ik zit op de bank. Ik kijk naar de televisie. Ik zie een grafiek. Een rood lijntje dat omhoog kruipt als een hongerige slang. De media hebben weer een nieuwe hobby gevonden. Een nieuwe manier om ons, het trillende gepeupel in de rijtjeshuizen, de gordijnen dicht te laten trekken. ​ Het Hantavirus. ​ Het klinkt als een vergeten personage uit een…

Van Dijk trekt de onderste la van zijn bureau open. Achter een stapel memo’s ligt een verlopen kortingsbon voor een rondvaart door de Biesbosch. 2014. Hij bekijkt hem en gooit hem in de prullenbak. Wat later haalt hij hem er weer uit en stopt hem in zijn tas. Een reservebril waarvan het rechterglas dof geworden is. Onder de bril ligt een foto van zijn…

Opnieuw, maar allerminst voor de eerste keer, voerde mijn bescheiden wandeling me over de Schouwburgpromenade, geenszins het oord van een - helaas altijd denkbeeldig gebleven - groot geluk. Nu in de ban van de grootscheepse reconstructie en renovatie van onze oude stad die zoiets alleszins heeft verdiend. Aan mijn linkerzijde dus vandaag de metalen…

Morgeen vertrekt Trump naar China, waar hij 14 mei de alleenheerser Xi en zijn uitdager op wereldniveau opnieuw gaat ontmoeten. Geen makkelijke trip voor de Donald omdat hij nog steeds geen vrede heeft gesticht met Iran, dat als bevriende natie van China bestempeld kan worden. Bovendien heeft Xi al laten weten dat hij het helemaal niet vreemd vindt…

“Dag vader en dag moeder, dag zuster Ursula” zong Violette met overslaande stem in de buurtkroeg waar ze de zoveelste cocktail had genuttigd met haar voortdurende dorst. Bjarne had net gedaan of hij het niet had gezien, maar het drong toch tot hem door dat het niet goed ging met Violette, die sinds ze over een ruim inkomen beschikte iedere zaterdagavond…

In de herhaling op maandag: totdat een nieuw proces zal plaats vinden. --------------------------------------------------------------------------------------- De juridisch zeer geschoolde dames en/of heren van de Hoge Raad laten het vonnis in zake de Arnhemse Villamoord voor wat het is. Mensonterend. Motivatie: Het Arnhemse hof had zich ooit gebogen…

IK ontving een mooie kaart met beterschapswensen in verband met mijn ziekte die in feite geen ziekte is maar een klein, uiterst geneeslijk ongemak, een luttel ongerief of euvel. De kaart toont een forse, groene breedbekkikker die als in een onstuitbaar en grenzeloos verlangen reikt naar een fragiel, onbereikbaar insect. Symboliseert een en ander…

“Wat?” zeg ik. Hij grijnst. Ik kijk naar het kuiltje in zijn wang. “Volgens mij zit jij net mijn thee op te drinken.” Even daarvoor had ik hem uit bed getrommeld. “Kom eruit, je thee staat klaar.” Aan tafel moet ik, midden in mijn betoog, gedachteloos het glas naar mijn lippen hebben gebracht. In de supermarkt wil ik mijn boodschappen scannen…

Hij wordt vroeg wakker. Naast hem ligt zijn vrouw op haar zij, haar knieën opgetrokken. Hij kleedt zich aan en loopt het vakantiepark uit. Het gras is wit van dauw. Er hangt een geur van nat zand en dennennaalden. In de verte roept een vogel. Bij de receptie staat een bord met folders over klompenpaden en schaapskooien. Hij slaat het pad richting…

'Oma past niet in ons huis', zei mijn zoontje vroeger. Hij vond haar 'vies' en dat ik zijn moeder niet meer was in aanwezigheid van mijn narcistische moeder. Nog voor de tijd dat ik het narcisme ontdekte, noemde hij haar een psychopaat. Alsof ze magische krachten bezat die mij betoverden... 'Alleen al door er te zijn veroorzaakt een psychopaat…

Israël heeft de gele lijn, die staat voor de cartografische neerslag van de waanzin van Trump zijn `board of peace' een even grillige opvolger gegeven met de oranje lijn. Je weet stilaan niet meer waar je aan toe bent als Palestijn met die veranderlijke lijnen. Wat je wél weet is dat het overschrijden ervan kan gebeuren zonder dat je er erg in hebt…

In het Kasteel van Bolland op de Rue des Doyards 54 in Bolland zit gravin Angeline van Eynatten gespannen te wachten. Net als een Indiaan op oorlogspad heeft zij haar gezicht met oorlogskleuren geverfd. Het ziet er heel angstaanjagend uit. Zij weet dat zij gerust kan blijven wachten, want haar doelwit kan ieder moment naderen. Zij heeft haar kruisboog…

Bij de landelijk bekende drogist - die zoveel reclame maakt met de frase of slogan die inmiddels zeer verveelt en aan slijtage onderhevig is, - treft men achter in de winkel, opgesteld tegen een wand, speeltjes en boekwerkjes aan die me heel geschikt lijken voor het driejarige kind, gehuisvest in het lichaam van een volwassen, achtenzestigjarige volwassen…