Columns

Mijn vrouw stuurt me terug naar de winkel. Ik ben ook een oen. Ik heb een totaal verkeerde klamboe gekocht. De mazen zijn te klein, de kleur is niet goed en het belangrijkste van al, hij is niet geïmpregneerd. Verontwaardigd sputter ik tegen. Het stinkt ontzettend hoor, zo’n geïmpregneerde klamboe? Maar al snel geef ik mij over. Onderweg naar de winkel…

Ik kan er niet meer naar kijken. Ik geloof het wel, het is circus voor de bühne. De belangrijke zaken zijn al onderhands geregeld. Dit is het ritueel voor de sufkop, de sukkel, die nog in democratie gelooft, middelman de belastingbetaler. Onze vertegenwoordigers zijn stijlloze testosterongranaten, machtswellustige hypocrieten, draaikonten en gladde…

Zal ik er even langs rijden? Bij het volgende kruispunt naar rechts, daar is het scoutingkamp. Zal ik? Ik ben zo dichtbij en kan hem bijna aanraken! Zal hij wel geslapen hebben, heeft hij goed gegeten en nog belangrijker: heeft hij het naar zijn zin? Hij is nu al twee nachten weg en wordt gemist. In elk geval door mij, zijn moeder. Mijn eindbestemming…

We staan in de grootste tent van Appelpop in Tiel. We zijn beiden late dertigers. Nu ik dit schrijf, weet ik echter nog niet of dit speciaal belangrijk is voor dit verhaal. Mijn maatje en ik wachten op de band die zal gaan spelen. Ik zie een man in een rolstoel. Hij rijdt zichzelf naar een andere positie. En nog een keer. En nog een keer. Hij lijkt…

In het nabije verleden namen de dokters voor elkaar waar. Buiten werktijd gingen de zich niet goed voelende mensen naar de vervanger van hun huisarts. De dokter kon rustig thuis blijven en de lijdende mensen belden de vervanger. In het weekend hield hij zelfs een uurtje spreekuur. De rekening werd verstuurd door de eigen huisarts. Een eenvoudig en…

Mijn elleboog beweegt zich langzaam naar boven. De vingers wijzen naar de tafel. Vanuit het kartonnen pak valt de hagel naar beneden. Het geluid van regen. Ik schud het feest over de gesmeerde boterham. Dit tafereel lijkt een eeuwigheid geleden. De simpele aanleiding is dat het woord 'hagelslag' oplicht in een stuk tekst dat ik lees. De hagelslag…

Ondanks het druilerige weer trekt er een jolige stoet door mijn straat. Ik hoef niet op te staan uit mijn stoel om te weten welk schouwspel ik daar mis. Praalwagens met boeren erop. Druk bezig onwillige schapen te scheren. En tetterorkestjes met in beenwarmers gehulde swingende tienermeisjes. Niet te vergeten de rondbazuinende promo van Makelaar Jansen…

Het was een mooie, zomerse dag in augustus. Het was nog vroeg in Katwijk aan Zee. Op verscheidene winkelruiten prijkte mijn achternaam . Op die van een schoenenzaak, een modezaak en een beddenzaak o.a. Ik maakte overal foto’s van. Ook van het monument aan de boulevard waarop de namen prijkten van alle vissers die omkwamen op zee tussen 1919 en 2000.…

Regels en wetten zijn er om te worden nageleefd en toch wil ik het even hebben over de onbegrijpelijke wetten die voor absurde situaties zorgen. Want verkeer van rechts heeft voorrang, verkeer op een voorrangsweg eveneens en fietsers voetgangers en bromfietsers vallen allemaal onder de noemer “beschermd verkeer” en nou begrijp ik best wel dat je als…

Iedereen, ook de bekende mens, heeft het recht om te scheiden, of om er met secretaresse, adjudant, persvoorlichter of kickbokser vandoor te gaan. Daar zul je mij niet over horen. Het gebeurt een op de drie gehuwde paren. Wij weten niets van de mysteries waarin de relaties van anderen gehuld zijn. Die van de Estelles of de Silvies zijn ook volstrekt…

de klokkenluider laat de hele wereld zien waar de klepel hangt Nauwelijks was de intercity van het Deventer station vertrokken, of de in een onberispelijk pak gestoken man tegenover me begon te praten: “Zo! Even lekker een weekje naar Edinburgh hè? Mooie stad. Prachtig land ook, Schotland. Braveheart, Loch Ness. Ik weet nog goed..” Ik onderbrak…

Duizend kilometer met de auto naar het zuiden is ver. Het streven is om rond vier uur ’s middags de tent op te zetten, dus we vertrekken vroeg en zullen om de beurt rijden. Kwart over vier ’s morgens installeren drie slaperige zonen zich op de achterbank, prop ik mij tussen koek, drop en flesjes water op de passagiersstoel en kruipt lief achter het…

Het was een dag in de vroege zomer waarop de ziel zich kon koesteren in vage dromen van onduidelijke signatuur, als een hommel in de zon en de stoelen met de bekleding met bonte motieven stonden al klaar in de vergaderzaal. Het was een dag om te dromen voor een ziel die nog kon dromen maar tijdens de vergadering vroeg ik me af: zoemden de zielen…

'Een groot deel van de 80 km-wegen in Nederland is te smal. Dat stelt de Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Verkeersveiligheid (SWOV) in een rapport.' O ja, hoezo dan? 'Met een breedte van 7,5 meter behoren onze provinciale wegen tot de krapste ter wereld.' Ja, allicht. Nederland is een van de kleinste, dichtstbevolkte, kortom krapste…

Het was even schrikken toen ik een brief van de politie op de deurmat vond. Gehaast maakte ik hem open, bang voor een bekeuring als ik was, maar nee, het ging over iets heel anders. Er bleek een nog vrij jonge man te zijn vermoord in het weekend. Op de parkeerplaats in de buurt van het winkelcentrum- en nog beangstigender- de crèche en de basisschool…

Als een geliefd persoon een kleine operatie aan de hand moet ondergaan en je als mantelzorger mee gaat, ga dan eerst een jaar in de leer bij een boeddhistische heilige. Je gaat een dag tegemoet van angst en onderdrukte woede. Onlangs moest een vriend van mij zijn vrouw begeleiden voor zo'n 'kleine' ingreep. De chirurg vertrouwde het hart niet…

Het is crisis. Zware crisis. De broekriem moet steeds verder worden aangetrokken.Gelukkig ontstaan er onder de oppervlakte talrijke mooie initiatieven. De crisis zorgt immers voor veel creativiteit. Er zijn bijvoorbeeld al gezinnen die samen doen met één auto. Het Repair Café Zevenaar mag een groot succes genoemd worden. Er zijn koffiehuizen in de regio…

Ligt het aan de leeftijd, of ligt het aan de tegenwoordige tijd, geen idee maar ik wilde het toch even hebben over kopen, kopen in een winkel, op de markt, waar je gulden allang geen daalder meer is en hoera, kopen via internet. En over dat laatste gaat het natuurlijk. Iedereen heeft wel eens van ZALANDO gehoord, die reclames die ze in het begin op…

Verdwaald in het doolhof van de digicratie ontsnapt mij een diepe zucht. ‘Hallo, meneer, bent u daar nog?’ Ik denk na: hoe kan ik na twee mislukte pogingen dat callcentermeisje duidelijk maken wat me is overkomen? Per ongeluk checkte ik op station Amersfoort in bij een Connexxion paal in plaats van een NS paal. Daarom wordt er nu dagelijks ten onrechte…

Als de eenzaamheid aan je deur klopt doe dan niet open. Ik heb dat wel gedaan en heb nu spijt als haren op mijn hoofd, want het heeft mij zeker geen goed gedaan. Als je alles hebt gehad en alles hebt bezeten en alle geneugten des levens hebt mogen proeven, is het een hard gelach als de eenzaamheid ineens als een bom inslaat. Zo onverwacht. En laten…

Jij moet achteraan sluiten. In de rij!’ Ik ben haastig en met een hoofd vol doedingen en nutteloze gedachten de snackbar binnengestapt en nu verplaatst een hoog stemmetje me met een schok in het hier en nu. Even zie ik niet waar het geluid vandaan komt, maar dan ontwaar ik het jongetje beneden me dat met een verhit en verontwaardigd gezicht naar me…

Het is misschien even wennen voor de doorgewinterde voetbalfans, die hun hele leven krijsen en vloeken op de tribunes, vanwaar ze naar hun favoriete mannelijke voetballers kijken. Vele liters bier om de evenementen te omlijsten en heerlijk rauw de testosteron de ether insmijten. Lekker met z'n allen de beest uithangen en beestachtig afgeven op de verkeerde…

Je kunt volgens mij beter geen Spencer Brandsen heten. Omdat ik er nu al tientallen jaren mee rondloop ben ik wel een beetje aan mijn naam gewend geraakt, maar ik kan me voorstellen dat hij anderen in de oren klinkt als een chronische darmziekte. Vier lettergrepen, tweemaal een r, drie s-klanken, het is allemaal wat te veel van het goede op de een…

Simpel iedereen denkt: zo'n boek schrijven kan ik ook. Ook columnisten en copywriters worden op deze wijze hevig miskend. Iedereen heeft het ook over inspiratie. Allemaal onzin! Schrijven is een Sisyphus arbeid. Zwoegen in een kamertje 's zomers zo heet als het voorportaal van de hel, 's winters zo koud als een vrieskast. Afgemat na ongeveer twee…

Hebben de Trotskisten dan toch gelijk? Zal elke revolutie – ook die van de informatietechnologie – teloor gaan aan een alles overheersende dominantie van 'oude vormen en gedachten'? Ik kan niet volhouden dat ik een voorloper ben als het gaat om technologische ontwikkelingen. Ik volg het wel enthousiast en ben vaak gecharmeerd van de mogelijkheden…

Henk en Ingrid zitten in hun huiskamer op de bank. Tussen hen in bevindt zich de bijna drie maanden oude Junior, die eigenlijk Henk heet maar om misverstanden te voorkomen Junior wordt genoemd. Ingrid behoedt haar zoontje voor omvallen door hem stevig aan de achterkant bij z’n kraagje vast te houden en zegt om de 10 seconden ‘mama’ tegen hem. Henk […

Vanwege recente bijdragen over Scientology op deze site, plaats ik nu het internetdebuut van deze oude column van mij. Het werd als column “Te pas en te Onpas”, in september 1999 gepubliceerd in Driftig! 1.4 (issn 1566-1776): Laatst zat ik wat in kranten, post en papieren te rommelen toen ik ineens mijn ideale baan tegenkwam. Tussen de vacatures…

Ik kom binnen, loop door naar de huiskamer en zet mijn rugzak met boodschappen even voor me op de grond. ‘Haai’, begroet ik joviaal de pluche speelgoedhaai die op de bank ligt. Er is verder niemand thuis. T. is naar zijn werk en ons kind is op school. Soms vraag ik me af of ik wel goed snik ben. Laatst gaf ik de kapster uitgebreid een hand toen…

Mijn ouders hadden vroeger een kunsthandel. Afgaande op het woord 'kunsthandel' zou men denken dat er bij ons kunst werd verkocht, maar dat was eigenlijk nauwelijks het geval. Het assortiment bestond voornamelijk uit onnatuurlijk aandoende landschapjes die in hooguit een kwartier geschilderd leken te zijn, reproducties van jongetjes met tranen op…

Bezoek de mensen als ze nog leven! Deze zin licht op en resoneert met al mijn cellen. Ik ben geraakt. Een eenvoudig advies met diepere lagen. Ik lees het in een interview in een dikke krant. Het zal een slordige tien jaar geleden zijn geweest. De geïnterviewde was Prins Bernhard. Er is veel over deze man te zeggen maar zijn woorden staan in mijn geheugen…