Verhalen

Met een touringcar vol familie en kennissen was Marieke vanochtend vroeg uit Den Helder vertrokken. Die bus kostte nog een lieve duit, maar geld speelt nu even geen rol, dacht ze, dit moéten ze zien. Haar vader en moeder en broer waren er bij, de collega's van de supermarkt. Haar oma... Voor ieder had Marieke twee broodjes met boter en kaas gesmeerd…

De "Ontmoetingsruimte" van het Psychiatrisch Ziekenhuis is min of meer opgeknapt; er staan nieuwe grijze stoelen rond de tafels die zijn bedekt met plastic kleden als in een ouderwetse, gezellige keuken, iets à la Bromsnor en Saartje, maar Bromsnor en Saartje zijn hier ver te zoeken en zijn personen uit een lang vergeten, verre, vreemde wereld, die…

Dit is een verhaal, dat ik ècht meegemaakt heb, in letterlijke zin. Het gaat dus over woordspelingen, wat in mijn familie veel voor kwam, even voor de duidelijkheid. Vroeger hadden we elpees, singeltjes, die je op een stand kon zetten zoals je zelf wilde, vooruit, terug draaien, enfin, de grootste lol! Vele krassen zijn erdoor veroorzaakt en dat…

(voor Saskia Noort) Ik parkeerde mijn Maserati op de Herengracht en ik ging te voet op zoek naar een gezellig café om bij te komen van mijn bezoek aan het Rijksmuseum. Dit vond ik al snel en ik bestelde een glas Hoegaarden met een citroenschijfje. Afgezien van een zakenman met een laptop, die nauwelijks door had waar hij zat, en de Roemeense barjuffrouw…

Op een gegeven moment hadden wij het voor elkaar gekregen twee kaartjes voor de bus 'op de pof' als voorschot op ons salaris en een getuigschrift van het arbeidsbureau in Tel-Aviv. Deze getuigschriften waren bestemd voor de kibboets genaamd Nir David dat in de buurt van het Meer van Galilea ligt. Dat was de kibboets waar je wezen moest, volgens onze…

De C.-straat vormt een krocht, een langwerpige, trieste, uitzichtloze trechter, omzoomd door bouwvallige huizen. Helemaal aan het einde hiervan bevindt zich het huis van F., mijn manisch-depressieve vriendin en hier legde ik vaak mijn bezoeken aan haar af. Met haar lange, lenige, elegante, beringde vingers draaide ze gewoonlijk de ene sigaret na de…

“De Messias, de verlosser moet eindelijk maar eens langs komen, we hebben hem nodig om orde op zaken te stellen, in deze gewelddadige wereld met z’n terrorisme, iedereen voert oorlog tegen iedereen”, zucht de man met het keppeltje op zijn kruin, naast mij aan de bar. “Ze maken tegenwoordig uit mest en vogelpoep al bommen, iedere gek kan het. Het is…

Weet je wat, ik ga naar Amsterdam. Vroeger heb ik daar gewoond en gewerkt. Ook zaterdag moest ik nog werken tot één uur. Dan gauw naar het badhuis en je netjes aankleden. Ik vond het heerlijk over de Albert Cuypmarkt te struinen en luisteren naar de standwerkers. Waar ik mij altijd op verheugde was een haring eten bij het stalletje van ome Arie.…

Als oudste kleinkind groeide ik samen op met mijn jongste oom. Hij is tien jaar ouder dan ik. Er hangen in die tijd regelmatig bunzinghuiden uitgespreid op planken in de schuur. Een bunzing huid brengt 7,50 gulden op, dat is veel geld, dat kost een enkele reis Groningen - Amsterdam. We gaan ’s winters samen op de bunzingjacht. De…

Met de handen op zijn buik kwam Henk zijn fauteuil uit en rende naar het toilet. Dat was nu al de vierde keer, dat zijn ontlasting als dunne soep eruit kwam. Toen hij terug kwam in de kamer om verder naar het voetballen te kijken, zei hij: ''Allemaal dun, Marie. Volgens mij was het slaatje niet goed. Je maakt het voortaan maar zelf hoor. Achteraf…

boer harms was een aardige maar wat zwijgzame man die keihard werkte op de kleine boerderij want hij wilde geen grote lening van de bank. Met zijn kleine rode trekkertje reed hij over het land en verzorgde zijn koeien en de haan kraaide hem om vijf uur wakker dan nam hij een pijpje tabak en een kopje koffie en een stuk roggebrood en toog aan het werk…

Het is bekend uit de geschiedenis, dat in 1588 de Spaanse Armada van 130 schepen in het gebied tussen Calais en Duinkerken zwaar is toegetakeld door de Engelse en Nederlandse Vloot, de republiek der Nederlanden was immers nog in oorlog met de Spanjaarden(de 80 jarige oorlog van 1568 tot 1648). Er zou nog een tweede Armada van de Spanjaarden komen…

RUSTGEVEND SINTERKLAASVERHAAL VAN FOPPE OP MAANDAGMORGEN sinterklaas had de hele vakantie in de zon gezeten maar slecht geslapen. Hij was een beetje te druk geworden en nu hadden ze hem op zijn oude dag op non actief gezet. Ja zo kon hij geen sinterklaas vieren natuurlijk. Maar toen was het eindelijk zover het werd december. Toen dacht sinterklaas…

Op een heldere avond lig ik tegen de schuine dakpannen van het bijna afgekoelde dak te wachten totdat zij de was op komt hangen. Via een ijzeren trap in de keuken kon ik naar boven klauteren alwaar de kamertjes bevonden van onze bedienden en die van de buren. Zij heette Tini en leek veel op Pocahontas maar dan in het echt. Hetzelfde haar, gezicht en…

Het is zondag en het regent al hele dag. Eenzaam zit ik in mijn stoel voor het raam. Het is stil, alleen de klok hoor ik tikken. Nu ik oud ben en arm zie je zelden iemand. Ik dacht aan het najaar in 1944. De geallieerden rukken met hun legers op om ons te bevrijden van de Nazi’s. Mijn ouders op het platteland moesten vluchtelingen in huis opnemen…

Op mijn kastje staat een kop en schotel van breekbaar porselein met turquoise en zwarte motieven; armzalig overblijfsel, souvenir, bewijsstuk en erfstuk van een vriendschap die drie jaar duurde, en die plotseling afgebroken werd door het onvermijdelijke noodlot dat ons allen te wachten staat.... Nooit meer zal ik op weg gaan naar het bejaardentehuis…

Henk zag gisteravond op de televisie een programma over Boeddha en dat sprak hem wel aan, meer dan het verhaal over Jezus. Hij las vaak in de bijbel, maar hij had zijn twijfels over het bestaan van God. Er staan mooie verhalen in de bijbel, maar hij vond het Christendom zo verdeeld, oorlogen waren er zelfs over gevoerd. Een christen moet liefde brengen…

Terwijl ik loop in het centrum van Jeruzalem op zoek naar werk begint mijn maag weer op te spelen en krijg ik krampen. Ik had weer eens last van diarree en zocht een plek om mijn behoefte te doen. Tijdens je afkick doe je dit zo'n dertig keer per dag en als je dan onderweg bent is dat minder gemakkelijk. Elk Restaurant, theehuisje waar ze met van die…

Toen Henk en Ingrid al ruim zes maanden getrouwd waren had hij het mooi voor elkaar: zij werken en hij lekker thuis zitten. Zijn baas had hem voor straf naar huis gestuurd. Na een opdracht van zijn chef bleef hij uren weg. Iedere keer had hij een smoes. De chef vertrouwde het niet en is hem gaan volgen. Henk had binnen een uur weer klaar kunnen zijn…

We waren niet meer "on speaking terms" toen ik haar in de bus nog eens ontmoette. Ze droeg bij die gelegenheid op haar zwarte haar een uitbundige Afrikaanse tulband van rozerode voile, die ik, op de zitplaats achter haar, uitgebreid kon bewonderen en bestuderen. En ik herinnerde me hoe ze tijdens het dweilen van de vloer in mijn flatje verteld had…

''Zeg Alie, ik vind het nodig Jezus Christus te bedanken voor het goede werk dat hij heeft verricht voor de mensheid, want ook de bijbel raadt ons voortdurend aan goede werken te doen.'' Ze kreeg een punthoofd van haar kerel, en zei: ''Als je een goed werk wilt doen, bel dan je huisarts en vraag hem of hij je kan genezen van je dranklust. Het…

Henk, een bankemployé had zijn meisje Ingrid leren kennen bij dezelfde bank. Ze ontmoetten elkaar vaak in de kantine. Toen ze een keer alleen aan een tafel zat te lunchen waagde Henk het te vragen bij haar te komen zitten. Zij had al eerder opgemerkt, dat hij liefdevol naar haar keek. Ze vond hem er knap uitzien, lang en slank en een vriendelijk gezicht…

Daar kwamen ze aan naakt met alleen een sarong aan en hun hakjes klikten weer met kleine stapjes over de tegels vanwege de strak omgewikkelde Batikstof waar hun sarongs van gemaakt waren. Hun 'werkkleding' zeg maar. Ze gebruikten ze dan ook werkelijk overal voor. Gebruik uw fantasie en u weet wat ik bedoel. Als ze de sarongs laten vallen en het maanlicht…

Uitgerekend na de eerste ronde, flirt de nazomer aan mijn gehemelte vast. Oh, als ijsjes konden praten! Zo uitgebreid neemt hij de tijd en loopje weg met de werkelijkheid. Ja, laat dat toeval maar aan ons over en wat ik zeggen wil...is niet mijn sterkste kant. Natuurlijk doen we ons uiterlijke best er niet naar uit te zien of dat komt maar gelijk…

Als een adellijk dier leef ik in dit prachtige kasteel. Toch ben ik nu een aftandse kater. Ja, ik mag altijd op een zijden kussen liggen. Lakeien en dienaren geven mij het allerlekkerste eten. Ik hoef de hele dag maar te spinnen en te luieren. Mijn meester, die ik ooit de markies van Carabas noemde, verwent me meer dan goed is. Andere katten benijden…

Toen ik dertig jaar was en dat is al weer ruim zestig jaar geleden, kreeg ik voor het eerst een huurwoning als vrijgezel. Niet in Amsterdam, maar in een dorp in Drenthe. Dat was mijn grote wens, lekker rustig wonen. In genoemde stad woonde ik bij een hospita, een aardige Indische mevrouw. Zij had haar man verloren toen hij in de oorlog in een Jappenkamp…

Langzaam maar zeker horen we het geluid van een auto in de verte. Voor de zekerheid liggen onze klewangs klaar voor een eventueel gevecht tussen de rotsen achter ons bij de zwavelbron waar we in liggen en nu iets meer stand-by zitten. Als het militairen zijn moeten we poedelnaakt naar onze klaarstaande motors sprinten of 'snelhinken' dan in het beste…

Als we hoger in de bergen en tussen vulkanen door rijden word het mistig van de nevels der warmwaterbronnen en ruikt het sterk naar zwavel. Yani lijkt iets rustiger te zijn geworden en neemt wat snelheid af en komt naast me rijden. We reden nu zo'n twintig kilometer per uur langzaam glijdend tussen de donkere naaldbossen die op de koeler wordende klimaatgrens…

Ik werd rood. Foutje bedankt.. Applaus voor jezelf en de groep, klootzak! Hij zag het en reageerde niet. Bang of tactiek? Het was natuurlijk ook voor hem een kansloze situatie om actie of wat dan ook te ondernemen, we zaten tenslotte ondergedoken. "Ze kan goed zingen," beantwoorde ik zijn blik ontwijkende en met trillende stem wat gelukkig bijna…

Als ik 's morgens wakker word met een pijnlijke grimas kijk ik in twee reebruine ogen met lange wimpers in een voor Indonesisch begrippen blank gezicht, een gezicht van een fotomodel met haar haren kort van achter geknipt en met een lange metalliekblauwe lok van voren. Ik lag erbij alsof ik met open mond naar een cover van de Vogue lag te staren zo…