Verhalen

Zwart was de nacht terwijl ik dolende reed over de zandweg, op zoek naar mijn logeeradres. Een vreemde omgeving van bomen en struiken, kuilen en grote stenen, van wegvluchtende konijntjes gevangen tussen het licht van de koplampen en lichtgevende ogen vanuit het struikgewas in de berm rechts van mij. Bomen werden bedreigende schaduwen en oneffenheden…

De belevingswereld van peuters en kleuters is net een oase, een ruimte binnen een regenboogkleurige zeepbel. Een enkel woordje of een simpel gebaar wordt meteen begrepen – geen diepe overpeinzingen voordat er een bepaalde actie wordt ondernomen. Geen belemmeringen door normen en waarden, arm en rijk, rangen en standen, maatschappelijke status, zoals…

“Pap, mogen wij ook een keer op een kameel?” vraagt Charlotte aan haar vader. We komen van het strand af gewandeld en zijn op weg naar de vacantie-appartementen als we via de duinen de sjofel geklede en dienovereenkomstig voortsjokkende kamelenverhuurder tegenkomen. Aan een touw sjokken loom achter elkaar drie kamelen, volgens mij zijn het dromedarissen…

Een geribbelde olifantenslurf doorsjokkend hoor ik mijn vaders woorden met een telefonische klank 'Je weet wat niet wat je ziet'. Zo móói! Nou! Ik weet niet hoevéél whisky's hij op had, in de plane, maar ik liep door een plastieken slurf. Met een ticket in mijn hand. Het plastiek wapperend in de wind. Armoedig zeg. Twééde tegenvaller. Ben ik nou…

De kidsplayground, daar wilde hij nog wel een keertje naar toe om zijn partijtje te vieren. Ik slikte… en moest een lichte teleurstelling verwerken. De kidsplayground is een binnenspeeltuin waarin een soort doolhof staat, opgebouwd uit een steigerconstructie omwikkeld met netten en veel schuimrubber, fantastische springkussens en een enorm ballenbad…

De Indonesische adelaar landt op zijn baan. Na Abu Dubai en Singaore ben ik eindelijk aangekomen in Jakarta. De stad van mijn vader. Klinkt wel zo stoer. Nee hoor. Ik ben een echte Hollander. Jakarta een poel van verderf (en een lól..), zou ik later beseffen, was slechts een soort van toevluchtsoord geweest, voor mijn pa. Een aartje naar zijn vaartje…

Ik zag haar achter twee schouders,in de hoek van de discotheek. Alleen een brandende sigaret in de duisternis. De rode punt dat was zij, verhuld in nevelen van rook. Toen de eerste soul platen het geluid over de dansvloer verspreidde en de licht effecten hun werk begonnen te doen werd de donkerheid verdreven. De lichtgevende punt van haar sigaret…

Deel 1 Blz.1 De aankomst Dan hebben we het natuurlijk over juist ja: Indonesië...En dan niet op die manier van de gewend zijnde dagelijkse kots, sorry kost, waar er 13 van in een dozijn passen, bedoelende de als maar terugkerende prachtige desa’s,vulkanen en heerlijke kruidnagel- en etensgeuren en…

Inleiding Ik waarschuw u. Dit zijn niet de reisverhalen die u gewent bent en ik weet dan ook zeker dat dit niet in het Michelin boekje komt. Nee, dan heb ik het over de belevenissen van een puur a-sociaal persoon die daarnaast ook nog eens 32 jaar verslaafd is aan alles waar je verslaafd aan kunt zijn, dan ook nog een beetje schizofreen is, dat…

Half juni dit jaar hebben we voor het eerst onze kleindochter Charlotte van twee jaar plus iets meer dan een maand meegenomen naar de jachthaven om haar kennis te laten maken met ons 8,5 meter lange kajuitzeilscheepje. Wat ons betreft een testje, bedoeld om vast te stellen hoe het peutermensje reageert op een voor haar nieuw fenomeen. De zondag…

Relaxed stap ik de bibliotheek binnen. Niet dat ik er wat te zoeken heb want de meeste boeken heb ik al gelezen maar het gaat om de sfeer. Op praten in de bibliotheek staat de doodstraf. Op fluisteren alleen 20 jaar eenzame opsluiting. Ik heb wel iets met dat soort ondernemingen met een hoog tiranniek gehalte, waar je de planten kunt horen groeien…

Na een rampzalig verlopen nachtrust, waarbij ik net vóór het aanbreken van de nieuwe dag in een diepe slaap wegzak, word ik met een schok wakker. “Waarvan werd ik wakker”, vraag ik me af. Het antwoord volgt, zonder dat ik er ook maar iets voor hoef te doen, een ogenblik later. Het is de telefoon. De bel van de verrespreker in de huiskamer gaat…

Mooie-vrouw-met-dikke-donker-rode-haar-dos zit op een bankje aan de zonnigste kant van de buurtkroeg, in het centrum. Ze klampt zich vast aan een groot glas stevige koffie waarin een bijna uitpuilende dot slagroom drijft. In haar schoot zit Hekel. Zijn oogjes zijn gesloten en de zon valt op zijn wat witte gelaat. ‘Ik heb vandaag iets toegevoegd…

"Foei opa, dat mag niet!" klinkt het vanonder zijn dekentje, wanneer opa de tang op de houten vloer van zijn slaapkamertje laat vallen. Opa zet een schakelaartje in het snoertje van het lampje aan de muur, zodat niet steeds de stekker er in moet als mama het licht aan wil doen. De kleine man wil slapen, hij is hartstikke moe. Moe van het "kleine…

“Mam, wat zijn vitamientjes?” “Dat zijn voor het lichaam onmisbare voedingsstoffen m’n kind.” “Onmisbare voedingsstoffen? Wat zijn dat, mam?” “Dat zijn stoffen die door ons lichaam uit het voedsel worden gehaald en in het bloed worden opgenomen, kind.” “Gebeurt dat met een soort stofzuigertje?” “Misschien.” “Misschien?” “Ja, misschien.” “Waarom…

De geboorte van het achtste kind verliep voorspoedig en de dokter was die morgen net op tijd in de Grote Kerk voor de intree van de nieuwe dominee. Aan deze zonnige 26ste augustus van 1945 was veel vooraf gegaan en er zou veel volgen. Omstreeks haar 45ste verjaardag, in het vroege voorjaar, was het Wilhelmina wel duidelijk dat ze zwanger was. Ze durfde…

Op zekere dag, toen God nog onnoemelijk veel liever dan anders was, schiep hij de Aarde. Toen de Aarde ging slapen dekte God haar met een witte deken toe. Zo ontstond de eerste sneeuw. De aarde kreeg het onder de morgen erg koud. Dat mocht niet, vond God en hij straalde wel zoveel liefdevol licht uit, dat de zon geboren werd. De Aarde was echter…

Nathalie en Lisette liepen over het Spaanse strand. ‘’ Laten we volleybal gaan spelen, als echte beachgirls,’’zei Nathalie. Ze haalde een volleybal tevoorschijn. Nathalie sloeg op en Lisette speelde terug, Nathalie gaf een harde tik tegen de bal en Lisette miste. Lisette bukte, pakte de bal en kwam weer overeind toen ze ineens in 2 hemelsblauwe…

‘’Je hebt gewoon wat afleiding nodig!’’ zei Nathalie tegen Lisette. Ze staan buiten in een steegje. Buiten is een lichte schemering. Het regent, waterdruppels kletsen tegen de stoeptegels. ‘’Afleiding!? Hoe kun je dat nou zeggen? Mijn vader is DOOD! Denk je echt dat ik dit zomaar kan vergeten? Dat ik zomaar kan verder leven, zonder er bij na te denken…

Vandaag hebben we, dat wil zeggen m'n zoon en ik, het hok, dat aan de garage is gebouwd, weer in zijn oude glorie hersteld. Oorspronkelijk was het een hondehok met een kleine omheinde ren eraan. Toen we echter ons huis zo'n tien jaar geleden kochten, werd de bestemming van het hok, na een vriendelijk verzoek daartoe, gewijzigd en werd er op een zaterdagochtend…

Ergens aan het eind van deze eeuw. Het consumeren heeft zijn werk gedaan. Mensen zijn niet langer individuen met verlangens en hoop, maar ongevoelige uitwassen van reclamestrategieën geworden. Aan het hoofd van dit hersenloze zootje staat de voormalige president van de destijds wereldomvattende multi-trust. Sinds de rechtbank een precedent geschapen…

Nooit had ik gedacht, dat het zover zou komen! Ze sloten me op! “Ze”, dat waren de controlegeneesheren van mijn werk, die samenspanden met een specialist in orthopedie. Gewoonweg, kribbel krabbel, op een velletje papier en hop, je hebt het aan je been! - “Man”, vanaf nu krijg je zes maanden ‘lichte dienst’, zeiden ze. Vertaald, wil dat zeggen,…

De dag na onze aankomst in Palma de Mallorca, waar we voor twee weken een zeilboot hebben gehuurd, besluiten we ‘s ochtends rond de klok van tienen te vertrekken. De zon schijnt zoals ie dat alleen in deze contreien lijkt te kunnen doen en er staat, zoals de Engelsen het zo treffend kunnen uitdrukken, “a gentle breeze”. Zonder het minste hartzeer nemen…

Een dame van rond de 75 jaar reed met haar splinternieuwe ferrari op de A67 ongeveer 60 kilometer per uur. Een stel agenten in een politiebusje merkte dit op en ze hadden de dame bij de eerstvolgende afrit aan de kant gezet. Eén van de agenten was uitgestapt, liep naar de Ferrari en vroeg de dame haar raampje open te doen. De agent zag dat een…

Vanochtend waren ze er weer. De gebroeders kat. Twee slanke, tegen het magere aan zittende, zwart-witte scharminkeltjes, die zich deze laatste week van onze vacantie, steevast rond de tijd van het ochtendontbijt bij ons op het terras melden. Mauwend en tegen het raam van de schuifpui tikkend proberen deze, zich al sinds mensenheugenis als boeddhistische…

In de mist van eigen rook hangen zacht grommende mannen aan de bar van de buurtkroeg. Buiten guurt de grauwe eind februari donkerte. Aan de tafel bij het grote raam zit Hekel tegen een grote bloempot. Vrouw zit erbij. Ze omklemt een groot dik glas Irish koffie en lepelt zorgvuldig wat slagroom weg. ‘Ik zal geen anonieme zwerfster worden........…

Elke vrijdagmiddag gaan mijn schoonzoon en ik drie kwartier squashen in een sportcentrum waar zich naast de vier squashbanen eveneens een fitnessruimte, een grote turnzaal, een knots van een zwembad en een aantal overdekte banen waarop tennis gespeeld kan worden, bevinden. In “De Boogerd”, zo heet het centrum, heerst over het algemeen een gezellige…

Wat brengt het nieuwe jaar? Een vogel fluit wie weet wie weet duiven koeren morse De witgrijze lucht was eerst nog leeg. Dan is ze, heel kort, vol zoevende duiven! Alsof één keer met de ogen knipperen ze geluidloos opriep. Ze komen niet van een verre reis, weet ik, ook in de winter laat de buurman ze wel eens uit. Ze vliegen dan in wijde cirkels…

Als ik ’s ochtends aan de late kant ben, dan durf ik wel eens de snelweg te nemen om naar mijn werk te rijden. In afstand gemeten is het een eindje om, maar op filevrije dagen schiet het beter op. Niet dat ik dan als een kamikaze over de weg scheur, helemaal niet. Drie dure bekeuringen binnen een half jaar is echt genoeg. Het deed mij wijselijk besluiten…

De Huismus De huismus heeft zijn naam niet voor niets gekregen. In mijn tuin krioelt het van deze wezentjes. De hiphoppers noem ik ze: ze zitten nog geen fractie van een seconde stil. Uren kan ik naar ze gluren en lachen om hun kuren. Ongelofelijk hoe ze in de weer zijn en ik maar strooien omdat ze het op een of andere manier elkaar vertellen.…