Verhalen

Het was druk in de ontvangstruimte. Verschillende grijze hoofden keken me bij binnenkomst aan. "Ken ik hem?", zag ik ze zich afvragen. Sneller dan men kon denken liep ik door. Voorbij aan de receptie, waar mijn gezicht wel direct werd herkend gevolgd door een vriendelijke groet. Met mijn nog jonge benen liep ik voorbij de liften en nam de trap richting…

In de zomer van 2004 verbleven we twee weken in een bungalowpark dicht bij het Duitse plaatsje Frankenau. Volgens een plattegrond van de omgeving moest zich in een natuurgebied, dat aan het bungalowpark grensde, een kloosterruïne bevinden. Dat intrigeerde mij en twee dagen nadat we waren aangekomen kon ik 's avonds tegen een uur of negen, toen het…

Woedend waren ze, Oliver Kahn en Michael Ballack. Maar ik lag schaterlachend op de grond, tussen bank en salontafel. Want op Teletekst las ik dat de nieuwste dildo’s van de Duitse seksketen Beate Uhse waren genoemd naar deze twee kopstukken van het Duitse nationale voetbalelftal. Het is misschien een raar idee dat er een surrogaatlul naar je genoemd…

Ik had het willen afdoen met een citaat, misschien een stelling. Ik had u kunnen vervelen met een kreet, kwelen met een dichterlijke scheet. Maakt niet uit, de wereld gebeurt toch. Ik laat u achter met woorden die een vijftal jaar geleden geen negatieve indruk zouden hebben achtergelaten. Prominenten, politici, stropdas Opcenten, zak van een pandjesjas…

Ze zaten met zijn drieën op de groene bank in het gemeentepark. Het goede weer was van de partij en de hete zon deed deugd aan de oude knoken van de 70-plussers. Hun versleten ogen gaven ze de kost. Kleurrijke tafereeltjes waaronder die van de jonge moeders die van het hoge klimwerk van hun spruiten zichtbaar genoten hoewel ze voor hen, de ouderen,…

Hoe verdrietig en tegelijkertijd hilarisch. Het ene moment hoor ik Marco Borsato met zijn nummer ‘rood’, en het andere moment brengt het nieuws mij bij de keiharde werkelijkheid: een aardbeving, met als gevolg rode kleuren. Gewonden en doden. Ik bedacht me geen moment en probeerde die rode kleur eens anders te omschrijven dan liefde, rozen, en rode…

Gejaagd door de wind – er stond een storm van windkracht tien – reden Francine, mijn zoon Hugo en ik in maart 2004 naar de Paraview-beurs die gehouden werd in de Martiniplaza in Groningen. Gewapend met twee digitale camera’s, een bloknootje en een gezonde dosis scepsis struinden we tussen drie en half zes langs de vele stands en kraampjes om ons een…

Ik fietste achter de bus aan en snoof een wat vreemde lucht op. Beetje branderig, ietsje zoetig. Onbestemd luchtje, dat me vaag deed denken aan de cafetaria waar ik als kind met pappa en mama Oplopers kwam. Hoe kon dat toch? Het toonaangevende vakblad van de patatbranche, met de welluidende naam ‘De Snackkoerier’ gaf uitsluitsel. Biodiesel en frituurvet…

Dagblad De Dortenaar organiseert ook nu weer de jaarlijkse verkiezing "Top Honderd Grootste Drechtstedeling Aller Tijden, 100 namen". Wijlen dichter-journalist Nico Scheepmaker zou zijn vingers hebben afgelikt. Hij was een groot liefhebber, ontwerper en analyst van lijstjes. De lijst 2005 staat hieronder. Wie mogen meestemmen: zie www.schrijvers.nl…

‘Nacht is het: luider spreken nu alle fonteinen. En ook mijn ziel is een fontein. Nacht is het: nu pas ontwaken alle liederen van hen die liefhebben. En ook mijn ziel is het lied van iemand die liefheeft. Er is iets ongestilds, onstilbaars in mij dat zich wil laten horen. Er is een begeerte naar liefde in mij, en die spreekt zelf de taal van…

De treurige klanken van de radio weerspiegelen mijn gevoel. Even blijf ik luisteren, maar al snel besluit ik dat het tijd is voor wat vrolijkers. Maar welke zender ik ook probeer, overal klinken dezelfde droevige melodieën. Pijn en verdriet, dood en verderf. Tijdens ieder nummer blijf ik hopen dat het volgende liedje een blij karakter heeft, maar keer…

Karin zag de serveerster haar richting uitkijken. Geen wonder, ze zat hier nu zowat twintig minuten duimen te draaien. Echt weer iets voor Anne. Ergens afspreken en dan moest een ander maar zien of ze zou komen opdraven. Als Anne niet binnen vijf mi… Toen zwaaide de deur open en stortte Anne zich naar binnen. ‘Sorry dat ik wat later ben.’ ‘Ben je…

Zoeken naar wat niet bestaat, vol leegte vol haat, hoop bestaat allang niet meer en de illusie dat leeft keer op keer, maar bovenal uitgekotst door de maatschappij, want verslaafd verslaafd zijn zij. Wat is die wereld? Meegezogen door de fictie als vrouw met de mooiste benen de lekkerste kont...perfecte maat. Cocaïne. Verleiding haat respect de honger…

Ik zie ons nog lopen. Ouder dan een jaar of drie kun je niet geweest zijn. Alles was nog "zellie" en zorgeloos blikte je omhoog. Stap stap stap, alles "zeffule" doen, wetende dat mama's helpende hand in de buurt was. Onverwoestbaar vertrouwen. Zes jaar was je toen er nog een broertje kwam en jij benjamin af was. De onzekerheid was op je smoeltje…

Het prinsesje woonde in een paars paleis met zeven oranje torens. Het paleis had honderd ramen met meer dan duizend ruiten. Die waren zo vuil, niemand keek er ooit naar buiten. De koning was een norse dikke man die deed zijn taak, dat is regeren, en hij las de hele dag belangrijke papieren en tekende ook vaak. De koningin was de hele dag druk…

De laatste tijd is het weer minder goed geweest dan we gewend zijn in april. Zeker zo rond Koninginnedag is er vaak een lekker oranje zonnetje. Af en toe een buitje kan, maar dat blijft dan meestal wel binnen de perken. Dit jaar wordt april echter gekenmerkt door ongekend lage temperaturen en erg veel buien. Zo kun je dan ook niet buiten goede regenkleding…

Het begon ruim een jaar geleden, ik werd er min of meer door overvallen. Een plots besef van eindigheid, knipoog naar de man met de zeis, en die man ben ik dus zelf. Onherroepelijk, er is geen weg terug, alleen de confrontatie met het weten dat, hoe verder je komt, hoe dichterbij een afscheid wenkt. Ik heb er nu vrede mee, ben zelfs onverwacht mild…

Minister Remkes wil dat het aantal allochtonen bij de politie toeneemt. Lijkt me wel een leuk idee. Ik zie het al helemaal voor me: “Yo motherfucker, gimme da rijbewijs”. Nu zijn slechts weinig agenten donker van kleur, en dat moet dus beter. Maar ik was wel erg verbaasd toen ik me opeens realiseerde, welke list de leiding van de Prinsemarij heeft verzonnen…

Een zuidelijk heuvelflank. De zon doet de druiven zwellen, een magere oogst met een volle smaak. Chardonnay, Pinot Noir, namen die aan het verhemelte blijven kleven. De plukker ritselt tussen de ranken met stompe nagels, behoedzaam, zonder de schil te schenden, het vruchtvlees te kneuzen. De trossen worden onmiddellijk geperst. Gist ontzuurt…

“Tsjilp-tsjilp, fuuut, tsjilp, pwiep-pwiep, fuut, tsjilp. - Kwâââk-kwâââk! - Tsjlp, pwiep, kwâââk.” Ik word in schijnbare verlatenheid vergezeld door een scala aan vogels en enkele brulkikkers. Indien ik het aanhoudend geruis van auto’s op de achtergrond negeer, heerst er een serene rust in het park. De zon schijnt zwakjes door de wolken, maar de…

In mijn vroege jeugdherinneringen siert een weelderige treurwilg de tuin van onze buren. Elk voorjaar kwam de knoestige stam met zijn afstaande takken als een gapend spook tot leven. Dan leek het of de boom moeizaam zijn stramme wortels krulde en strekte, vastberaden om de harde winterbodem los te wrikken die na een lange periode van vorst en droogte…

Mijn zus belde me om te vragen of ik het toch niet vergeten was. “Shit, dat is waar ook.” Ik had haar beloofd naar de Mylèneparty bij haar vriendin te komen. Pffff, een Mylèneparty, wat moest ik daar in godsnaam gaan doen. Ik had me laten vertellen dat het wat met make-up en crèmetjes te maken had, maar het fijne wist ik er niet van. Wilde ik ook…

Zeg, vuile graftak, hoe haal je het in je botte hersens om te beweren dat bewoners van de drie grote steden minder vriendelijk zijn dan de rest van de Nederlanders? Zitten er geen hersens in die rotkop van je? Is het nou echt alleen maar gemalen kippenstront daarboven? Ik mag me dan als geboren en getogen Amsterdammer wellicht een beetje grof uitdrukken…

Ochtend De telefoon was al drie keer overgegaan. "Waarom neemt ze nou niet op", mompelde Rupert. "Hallo?" sprak een vrouwenstem. "Ja, hallo, met je zoon", begon Rupert, "zeg heb je toevallig..." "Pardon?" interrumpeerde hem de vrouwenstem. "Ik zei..." ging Rupert verder. "Nee, wacht, wie zei u dat u bent?" "Ik ben je zoon, Rupert…

Je vroeg me in één woord mijn paard te omschrijven, een woord dat meteen bij me opkwam... Nu had ik wel honderd adjectieven en werkwoorden kunnen bedenken. Ik had je kunnen zeggen dat mijn paard betrouwbaar was, sterk of verstandig. Dat het lekker rook. Dat ik niet kon kiezen. Ik weet niet waarom, maar in plaats van dat alles schreef ik gewoon dat…

Ben bij Ben mijn tandarts voor een nabehandeling. Iets met een wortelkanaal. Naast mij in de wachtkamer zitten drie Hindoes en een vrouw van een jaar of veertig. Hoe weet ik dat het drie Hindoes zijn? Dat weet ik niet. Ze zien er gewoon zo uit. Ze zitten naast elkaar. Rug recht, ogen dicht. Volledig in diepe meditatie. Als die zo meteen een verdoving…

Hij zit op de pot van glazuur, in de kleinste kamer, met een kei in zijn darmen en krast een loze kreet in het wormhout van de deur. Er zit een lont op een spoel in zijn schedel, die uitmondt in een genster, verscholen in de donkere koker van de waterput, de pupil die ontploffen wil. In zijn trillende dijen zindert iets, een kernkop richt zich op…

En toen was hij weg. Weggeggaan, om niet meer terug te komen. 's Nachts hadden ze samen in bed Heineken gedronken, en hadden ze samen foto's van vroeger bekeken. Hadden ze gelachen samen totdat dat onderwerp dat ze samen al weken vermeden, niet meer te vermijden was. Hij was erover begonnen en zij had hem toen geslagen. Zo in zijn gezicht, met de…

Te lang was ik er niet geweest sinds mijn vader overleed. Uiteenlopende redenen vormden de breuk met het ouderlijk huis. Inmiddels heb ik een eigen leven opgebouwd, gescheiden, weekend-vader, vriendenkring, stappenplan, kortstondige relaties. Uiteindelijk vrede met mezelf, bewijs mezelf een dienst, lig soms schaterlachend in de goot. En dan krijg…

Zoektocht naar schoonheid. De samenleving schreeuwt maar zegt niets. Alles wat het nodig denkt te hebben heeft het al. Maar ik... staar uit het raam, erger mij weer eens want de klok bij buren slaat voor de zoveelste keer het vijfde uur. Hij is te lui om dat klote ding te laten maken. Normen en waarden daar gaat het om, dan zijn we goed bezig. Maar…