Verhalen

(geen fictie) Voor de oorlog woonden mijn ouders in een huisje vlak tegen de duinen aan. Het was in het gehucht Groote Keeten in Noord-Holland. Negen jaar was ik toen en moest lopend naar school in Callantsoog. Wanneer het heel slecht weer was of in de winter bij vorst en sneeuw, dan werden de kinderen vervoerd in een autobus. Nu ik 82 ben herinner…

Als ik het "Slavenkoor" uit "Nabucco" hoor, ben ik ineens weer in die kamer. op die middag waarop de dampende aardappelen opgediend worden, en verzin ik weer eigen woorden bij dit muziekstuk. Ik ben weer drie en voel me omringd door de goedgunstige, overvloedige zorgen en aandacht van mijn vader en moeder, oma, ooms en tantes, die allen wonen in…

Wouter had het rijk alleen. Mien was naar de zangclub, dus geen gezeur aan zijn kop, dacht hij. Toen hij de tuin in ging om te maffen rinkelde de huisbel. Hij slofte naar de deur en opende die. Het was zijn vriend Wim van de kaartclub. ''Hé Wim, kom binnen. Ik was net van plan in de tuin te gaan zitten.'' ''Ja, het is mooi weer, ik heb hier…

Toen ik nog jong was werkte ik als scheepskok op een viskotter. De boot was zestien meter lang en had een groot zeiloppervlak. Volgens mij was het bouwjaar van de kotter 1917. De keuken was nog niet van alle gemakken voorzien, zoals tegenwoordig het geval is, dus geen magnetron en een afwasmachine. Ik was verantwoordelijk voor de innerlijke mens aan…

In de bijlage Letter & Geest van de kant Trouw stond op 31 mei 2014 een essay van de Arabist Hans Jansen, getiteld 'Het wankele fundament van de ware Mohammed'. Daarin riep hij op tot gedegen korankritiek, omdat de bronnen van de koran verre van authentiek zijn. De schrijvers hebben her en der populaire, mythische verhalen herschreven. Ook christelijke…

Je had het anders aan moeten pakken. Bij de huisarts. ''Jansen, je bent niet tof, ik stuur je naar een psychiater. Een hele stapel brieven heb ik hier van busondernemingen en spoorwegen, dat je muizen loslaat. Hoe kom je daar in godsnaam bij. Vooral vrouwen schrikken zich een ongeluk bij het zien van een muis. Zoals je zelf zegt praat…

''Henk, als je vanavond van bil wil moet je eerst condooms bij de drogist kopen, want ze zijn op.'' Vorige week had het echtpaar een pakketje met twaalf stuks, via het internet besteld. ''Zijn ze nu al op, Truus? Ik heb geen zin die dingen te kopen en af te rekenen bij een meisje achter de kassa.'' ''Dan gaat het feest niet door, Henk…

Ze noemen hem allemaal Bolle Dirk, vanwege zijn forse bierbuik. Dirk de Goede vindt dat helemaal niet erg, zolang hij maar zijn biertjes in handbereik heeft. Gekke Griet is zijn geliefde straatvriendin, die hem altijd wel ergens op een bankje weet te vinden. Ze heet in het echt Grietje Vrolijk en haar vader schijnt een baron te zijn, maar Grietje is…

Vroeger werd gedacht, dat de aarde plat was. Dat geloofden ze al in de middeleeuwen toen zeevaarder Columbus op weg was nieuw land te zoeken. De matrozen op zijn schip waren toen doodsbang om van de aarde af te vallen. Veel schepen zijn niet meer teruggekomen in hun eigen land, ze zijn gewoon van de aarde in de ruimte verdwenen, dachten ze. De beroemde…

Alie, de vrouw van Gerrit, was al een week in Purmerend om haar alleenstaande zieke zuster te verzorgen. Hij moest zich dus alleen zien te redden. De erwtensoep die hij had gekookt was al mislukt. Ook was er geen brood meer in huis. Hij belde aan bij zijn buurvrouw Chantal. ''Dag buurman, is Alie nog steeds niet thuis?'' Hij zei: ''Ik denk…

Een heel aardige buurvrouw heb ik, ze heet Carla en is 25 jaar. Ze is getrouwd geweest, maar gescheiden. Haar man liet haar alle hoeken van de kamer zien. Mij heeft hij ook bedreigd toen ik er wat van zei. Ze vertelt mij alles, want ze is verliefd geworden op een vrouw en voelt zich heel gelukkig. Altijd op Vaderdag kwam ze bij me op visite een flesje…

Vader Verschuur deed open en begroette me hartelijk. In de lange gang vol kunstzinnige kostbaarheden botste ik tegen de vriend van Nelleke op. Hij heet Pieter Tollenaar en ik kneep hem net even te hard in zijn zweethand. In de woonkamer lag Lodewijk inderdaad languit op de leren bank en ik kreeg meteen een verwijtende blik over mij heen. Moeder…

De oudjes zaten achter de geraniums koffie te drinken. Zij zat zich te ergeren aan haar kerel hoe hij de koffie slurpend dronk. Ze dacht aan vroeger, en zei: ''Hé luilebol, ik moet nog denken aan je eerste liefdesbrief. Ik weet het nog uit mijn hoofd. Je schreef, schatje, ik denk alleen maar aan jou, aan de lange blonde haren, je blauwe ogen, grote…

Lodewijk Verschuur is al jaren een goede vriend van mij. We leerden elkaar kennen in het hockeyteam van Blaricum. Hij is van zeer goede huize, want zijn vader is professor in de Engelse Taal- en Letterkunde aan de Universiteit van Leiden en zijn moeder is een gerenommeerde psychiater. Hij woont met zijn ouders in een zwaarbewaakt landhuis met een enorme…

Van de Spaarnwoudelaan in de Tilburgse wijk "De Reeshof" maakt men zich wellicht een hemelse, paradijselijke voorstelling, doch geheel ten onrechte. Als men niet neerslachtig zou zijn, of zelfmoordneigingen zou hebben zou men dit hier gegarandeerd wel worden of de genoemde neigingen hier oplopen; de bruine, betonnen woonblokken ademen een sfeer van…

Dat een spin doodsangst kan hebben, merkte ik enkele jaren geleden... Zoals gewoonlijk elke avond ging ik mijn slaapkamer binnen, knipte het licht aan en daar zat ie, een grote dikke donkere spin met zwarte harige poten op de witte muur...Ik snelde terug naar de gang om de stofzuiger te halen... Ik zou hem wel even! Weg daarmee! Hoewel ik niet echt…

Mama keek boos naar mij en ik kromp inéén. “Wat heeft ze tegen je verteld?” Mama was echt razend nu. “Dat doet er niet toe.” zei de verpleegster, ze probeerde me te beschermen. “Oké, maar we gaan scheiden.” zei mama uiteindelijk. “Laat hen even in een opvanggezin wonen, tot je alles weer op zijn plooien hebt, dat moet niet lang zijn, al is het maar…

Ik probeer een Roman te schrijven, NIET autobiografisch Ik heb in februari al een deel ingestuurd, maar omdat ik toen een tijdje niet meer verder heb geschreven, heb ik ook niet meer verder ingestuurd ------------------------------------------------------------------------- Mama maakte het eten klaar. Buiten hoorde ik klappen vallen. Toen ik…

Heel bleek lag Anita in haar bed, bewusteloos en stil. Alleen haar zwakke adem toonde aan dat ze nog leefde. Fred zoende haar handen en haar gezicht. "Anita, word wakker!" riep hij wanhopig. "Ik ben bij je!" Maar Anita werd niet wakker. Het kleine rode draakje waarvan Mariannes brief vertelde, fladderde boven Freds hoofd. "Ja, ja, jij wou je…

"Sta til, sta stil!" schreeuwde de tuinman. Hij holde Fred achterna, door de tuin, door de velden. Maar al gauw bleef hij staan. "Die landloper verdwijnt in het bos van de boosaardige dwergen," dacht de tuinman. "Nee, ik wil hem niet meer achtervolgen. Die dwergen zullen hem nu wel krijgen. Maar dan heb ik liever niet dat ze ook iets met mij zullen…

Fred was een volwassen jonge man. Hij werkte hard op de boerderij van zijn vader. Ja, dat moest ook wel, want over een jaar zou zijn vader ophouden met werken. Dan moest Fred boer worden, de baas van de boerderij. Er stond ook meer te gebeuren. Binnen enkele maanden zou Fred trouwen met een leuk meisje, dat Anita heette. Het werd zomer. Fred kreeg…

"Je hebt een snoeprol gestolen en daarom moet je kruipend naar Timboektoe!" "Mevrouw u legt een stevige knoop om mijn voeten, ik kan zo echt niet meer vooruit in mijn leven." "Als een kreupele zult u toch boete moeten doen voor uw begane zonden,en u zult een luizenkam mee moeten dragen voor de zwerver met zijn grote haardos vol ongedierte.…

Het hoogbejaarde echtpaar Wouter en Mien zaten zondagmorgen vroeg elkaar weer uit te maken voor rotte vis. Bijna zestig jaar getrouwd en elke dag bonje en ze zijn aan elkaar gewaagd. Zij heeft altijd het hoogste woord en hij is een smerige leugenaar en een vrouwenversierder. Zelfs oude kreupele oude vrouwtjes probeert hij nog te versieren, de schoft…

Het was zondagmorgen en heerlijk warm weer. Wouter zat in de tuin en genoot van de verhalen in de bijbel. Dat boek had hij gekregen van Wim, de bijbelvorser. Mien kwam ook de tuin in met de koffie en moorkoppen en ging naast hem zitten. Ze keek naar haar vent en dacht, had hij maar geleefd zoals Jezus het had gewild. Hij heeft niks anders gedaan als…

In een supermarkt had ik de advertentie gezien: "Cursus Intuïtief Schilderen. Een creatieve manier van ontspannen." Op een avond pakte ik mijn verfspulletjes bij elkaar: enkele tubes acrylverf, wat penselen en enkele nog blanco doekjes waarop ik later op de avond hopelijk mijn "talenten" zou kunnen botvieren. Ik was nog vol optimisme over de avond…

Zover ik mij kan herinneren had mijn moeder bij het ontbijt altijd een bus met beschuit op de tafel staan. Daar werd door de familie gretig gebruik van gemaakt, want een beschuitje op de vroege ochtend ging er beter in dan brood. Op de tafel stond verder een Edammer kaas waar je een plakje van kon afsnijden met een kaasschaaf, aardbeienjam en een potje…

Door de felle concurrentie van meerdere ondernemingen daalden de prijzen en de winsten van de specerijen uit de Molukken. Er moesten maatregelen komen en dit werd de oprichting van de Verenigde Oost-Indische Compagnie ( V.O.C.). De Hollanders waren ondernemende kooplieden en gingen handel drijven met de Inlanders. Jan van Riebeek stichtte in 1652 aan…

In Tilburg zuid strekken zich sinds jaar en dag eenvormige straten uit, die ik doorkruis om bij het zaaltje te komen waar de bijeenkomst zal plaatsvinden. Sommige panden zijn dichtgetimmerd alsof het leven eruit is verbannen, alsof ze geblindeerd zijn als een gepleisterd graf en nooit meer een levendige familie binnen hun muren zullen huisvesten. De…

Een vriend van mij, Dolle Dries heette hij, ging ook mee met een schip naar Indië. Dat was ongeveer op dezelfde tijd van de beroemde overwintering op Nova Zembla. Vier zeilschepen vertrokken vanuit Texel, onder commando van Cornelis Houtman en Pieter de Keyser. Ik woonde toen in Den Helder en had ook mondeling gevraagd of ik mee mocht, maar ze vonden…

In mijn vorig leven had ik het niet makkelijk. Toen ik net 28 jaar was werd in 1602 de Verenigde Oost-Indische Compagnie opgericht. Vreselijke honger heb ik geleden tijdens het beleg van Leiden door de Spanjaarden. Toen het beleg was geëindigd ben ik als matroos meegegaan met de schepen van de V.O.C. Zoals iedereen wel weet komen producten, zoals koffie…