Ik dacht dus dat de Lidl mandjes had. Maar de Lidl heeft geen mandjes, alleen hele grote karren met een extra uitschuifklep. De CEO van Lidl wil niet dat je komt voor de kleine boodschap, een onsje van dit, een pakje van dat en graag twee banaantjes. Je moet stouwen, stuwen en stutten. Mevrouw de Haas, vroeger bij ons op de hoek, hielp je vanachter…

De man met wie ik gelijk op naar huis wandel ken ik van zijn mooie werk in de Gemeenteraad, waar hij voor een plaatselijke partij de lakens uit probeert te delen. Hij heeft een moderne scooter een lange regenjas en een gleufhoed die hij frivool over zijn voorhoofd trekt. Het enige dat detoneert aan hem is het minne poepmasjientje dat hij aan een uitschuiflijn…

Kent u dat gevoel; ‘Er niet bijhoren’, niet mee mogen doen, afgewezen worden’. Dominee Gremdaat zou een van zijn preekjes niet beter kunnen beginnen dan zo. Ongetwijfeld herinnert u zich de speelplaats, de gefluisterde geheimen en lag je even niet lekker in de groep, dan hield het gesmiespel op als je in de buurt kwam en klonk het botweg: ‘Jij niet…

Het was op een koude winteravond zo tegen het oude jaar, dat de derde herfststorm van december over het land raasde. Rond onze residentie buigen de iepen zich steunend naar de grond als de grommende zuidwester in een nieuwe windstoot aan komt rollen. Ver weg exploderen vroege mortiergranaten en verkent een enkele lawinepijl alvast het hemelruim.…

Mijn elleboog beweegt zich langzaam naar boven. De vingers wijzen naar de tafel. Vanuit het kartonnen pak valt de hagel naar beneden. Het geluid van regen. Ik schud het feest over de gesmeerde boterham. Dit tafereel lijkt een eeuwigheid geleden. De simpele aanleiding is dat het woord 'hagelslag' oplicht in een stuk tekst dat ik lees. De hagelslag…

Je kunt volgens mij beter geen Spencer Brandsen heten. Omdat ik er nu al tientallen jaren mee rondloop ben ik wel een beetje aan mijn naam gewend geraakt, maar ik kan me voorstellen dat hij anderen in de oren klinkt als een chronische darmziekte. Vier lettergrepen, tweemaal een r, drie s-klanken, het is allemaal wat te veel van het goede op de een…

Mijn ouders hadden vroeger een kunsthandel. Afgaande op het woord 'kunsthandel' zou men denken dat er bij ons kunst werd verkocht, maar dat was eigenlijk nauwelijks het geval. Het assortiment bestond voornamelijk uit onnatuurlijk aandoende landschapjes die in hooguit een kwartier geschilderd leken te zijn, reproducties van jongetjes met tranen op…

In de tijd dat Nederland nog grotendeels bevolkt was door normale mensen schreef Chr. van Abcoude zijn heerlijke jongensboeken. Regelmatig herlees ik zijn boek over die vijf echte Hollandse jongens-die bestonden toen nog-die voor hun tijd op revolutionaire wijze op vakantie gingen. Jan Zijlman wilde niet meer met zijn ouders in pension. Hij had een…

Ssst, even naar het journaal kijken, zegt een van de dames. De nieuwslezer is nog maar nauwelijks in beeld als een gekibbel losbarst over zijn nieuwe stropdas. Kan die nou wel of kan die nou niet? De kampen van voor- en tegenstandsters zijn ongeveer even groot. Argumenten worden aangedragen en gepareerd met tegenargumenten, de toon wordt steeds feller…

Hoe had de wereld er nu dan uit gezien? Een vraag die ik mijzelf regelmatig stel en niet echt kan beantwoorden. Wel weet ik dat de wereld er thans zo voorstaat zoals nu door toedoen van deze misdadigers. Volgens mij raakt ieder kind wel eens te water. De personen die deze schurken van de verdrinkingsdood redden hebben de wereld niet bepaald een…

Ik leun achterover tegen de rand van het 25 meterbad. Even uithijgen na een paar baantjes schoolslag en een half showbaantje borstcrawl. Ineens duiken twee blauwe zwembandjes vlak voor mijn neus het water in. Een blond kortgeknipt koppetje komt druipend boven water, zwembrilletje tussen twee authentieke flappers en een trotse glimlach. 'Zo dat was…

LS, Vandaag ( zaterdag 12 april) kocht ik in uw vestiging te N. een Universele Doucheslang in een hardplastic verpakking. Mij werd bij aankoop verzekerd dat dit product op elke kraan en iedere douchekop paste en slechts met handkracht aangedraaid hoefde te worden. Na met schaar en beitel de verpakking geopend- en de slang verwisseld te hebben,…

Vroeger was het zo dat je geacht werd je mond te houden over zaken waar je geen verstand van had. Dankzij de democratisering van de samenleving is dat tegenwoordig niet meer het geval; iedereen mag overal over meepraten. Daarom kan ik dit stukje over acteren schrijven terwijl ik geen verstand heb van acteren. Niettemin zie ik dagelijks op tv acteurs…

Toen ik als kind voor het eerst de weerman op tv zag wist ik het meteen: dat wil ik ook! Zoals hij daar voor die weerkaart stond en alle pijlen van deskundig commentaar voorzag, het was voor mij pure magie. Het weer fascineerde me namelijk al jaren. Hoe het soms droog was en dan ineens ging regenen, de wind de ene keer van links kwam en de andere…

De economie stimuleren, dat had ik altijd veel te weinig gedaan. Want ik kocht alleen het hoogst noodzakelijke - m'n ecologische voetafdruk had een lachwekkend kindermaatje - en daar wilde ik nu eens verandering in brengen. Niet omdat ik iets nodig had, maar om m'n goede wil te tonen. Om te laten zien dat ik m'n plicht als burger wel degelijk…

Er zijn van die projecten die wel bedacht maar nooit uitgevoerd worden. Daarvan heb ik zelf ook een voorraadje. Zo meende ik een jaar of dertig geleden dat de wereld dringend behoefte had aan draagbare watervallen. Want watervallen waren er meer dan genoeg - grote en kleine, natuurlijke of door de mens aangelegde zoals die in Central Park - maar ze…

Kleine terugblik 2012. Hij kon er wel een boek over schrijven. Hij heeft spijt van alles wat hij ons en de waarheid heeft aangedaan. Hij heeft zoveel spijt dat hij er een nieuwe publicatie tegenaan heeft gegooid om het allemaal uit te leggen. Helemaal zelf geschreven. Ik vind het wel mooi als iemand zo ruimhartig toegeeft dat de dingen niet helemaal…

Ja ik heb er ook één gehad. Het is alweer zo’n 15 jaar geleden maar de indruk heeft nog niets aan kracht ingeboet. Het was een mooie zomerse dag en ik was op m’n werk. Geregeld ging ik naar de kelderruimte om daar wat proefjes te doen. Zo ook die bewuste dag. Vanaf de eerste verdieping ging ik meestal met de trap naar beneden die zich aan het eind van…

Om voor mij duistere reden hoorden de typografen tot de elite onder de arbeiders, die toen nog bestonden. Een uitgestorven ras. Die grafische mensen konden ontzettend zeuren. Het was komisch om ze aan te horen. Heel gemakkelijk kletsten zij een half uur of op een visitekaartje een naam een punt hoger of lager moest. Ze rekenden met een twaalfdelig…

Op weg naar de drogist kom ik langs een zaak waar ze tatoeages zetten. Op de winkelruit een bordje: “klaar terwijl u wacht” Ik frons. En lees het nog een keer. Klaar terwijl u wacht. Hoe dachten ze het anders te doen. Bij de drogist word ik begroet door een hongerlijdend jong ding in tourniquetstrak zwart, die mij opgetogen vertelt dat ze vochtinbrengende…