start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (150)
adel (5)
afscheid (132)
algemeen (67)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (93)
discriminatie (47)
drank (14)
economie (18)
eenzaamheid (131)
emoties (208)
erotiek (8)
ex-liefde (32)
familie (68)
feest (26)
film (19)
filosofie (64)
fotografie (6)
geboorte (9)
geld (30)
geschiedenis (8)
geweld (29)
haiku (6)
heelal (5)
hobby (15)
humor (270)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (120)
internet (28)
jaargetijden (29)
kerstmis (29)
kinderen (76)
koningshuis (24)
kunst (36)
landschap (6)
lichaam (47)
liefde (191)
literatuur (66)
maatschappij (165)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (50)
moederdag (5)
moraal (64)
muziek (133)
natuur (97)
oorlog (43)
ouderen (47)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (87)
psychologie (114)
rampen (21)
reizen (26)
religie (91)
schilderkunst (24)
school (18)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (27)
sport (51)
sterkte (6)
taal (37)
tijd (36)
toneel (5)
vakantie (24)
valentijn (1)
verdriet (91)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (17)
voedsel (21)
vriendschap (70)
vrijheid (46)
vrouwen (37)
welzijn (63)
wereld (42)
werk (61)
wetenschap (14)
woede (70)
woonoord (56)
ziekte (108)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 4079):

Een eenzaam en houterig meisje ("Kamphuis Woonoord" - 1965)

"Kamphuis Woonoord" in Lage Mierde bestaat of bestond uit enkele houten barakken, die ik nu nog zie op de zwart-witte ansichtkaart uit 1965 die ik mijn ouders zond. We sliepen daar in stapelbedden: wij, de meisjes van de zesde klas van de lagere school, onder leiding van Zuster Yvonne, die in haar zwarte kledij soms een min of meer demonische indruk maakte....
Mijn persoon vormde een uitzondering: eenzaam, houterig en verlegen maar wel de meest intelligente; de enige van de klas die naar het gymnasium zou gaan.

Nooit zal ik vergeten hoe ik toen, in "Kamphuis Woonoord" de batjes en het net en de balletjes won: het ping pong-spel waarmee ik me geen raad zou weten. Vanzelsprekend had ik de eerste prijs in de quiz gewonnen....
Maar het leven dat me te wachten stond, de toekomst die voor me lag zou me allerminst de hoofdprijs of een schoonheidsprijs bieden, integendeel......

Schrijver: I.Broeckx, 02-02-2018



Geplaatst in de categorie: kinderen

Deze inzending is 48 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:04-02-2018
Bericht:Hoe veelbelovend je ook was, de realiteit heeft je diep vernederd. Toch ben je in mijn ogen veel meer dan 'eenzaam, houterig en verlegen', Ineke, de race om succes, veel geld en dure huizen is een kapitalistische dwangneurose!
De kapitalisten vernietigen het leven op aarde, dus wees maar blij dat je daar niet toe behoort! (-)


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)