start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (152)
adel (5)
afscheid (124)
algemeen (67)
bedankt (42)
biologie (3)
dieren (92)
discriminatie (44)
drank (14)
economie (17)
eenzaamheid (119)
emoties (200)
erotiek (9)
ex-liefde (32)
familie (69)
feest (25)
film (19)
filosofie (63)
fotografie (6)
geboorte (9)
geld (31)
geschiedenis (8)
geweld (24)
haiku (8)
heelal (5)
hobby (15)
humor (113)
huwelijk (10)
idool (34)
individu (116)
internet (29)
jaargetijden (30)
kerstmis (29)
kinderen (72)
koningshuis (21)
kunst (36)
landschap (6)
lichaam (46)
liefde (176)
literatuur (67)
maatschappij (142)
mannen (18)
milieu (7)
misdaad (50)
moederdag (5)
moraal (50)
muziek (127)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (51)
ouders (18)
overig (24)
overlijden (45)
partner (4)
pesten (10)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (73)
psychologie (114)
rampen (22)
reizen (27)
religie (91)
schilderkunst (24)
school (19)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (27)
sport (52)
sterkte (6)
taal (37)
tijd (35)
toneel (4)
vakantie (26)
valentijn (1)
verdriet (72)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (16)
voedsel (23)
vriendschap (73)
vrijheid (33)
vrouwen (36)
welzijn (52)
wereld (34)
werk (63)
wetenschap (14)
woede (63)
woonoord (58)
ziekte (116)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 3906):

Herinnering aan ome G., die aan mijn wieg stond

Hij was de broer van vader. In het gezin waren drie broers ook Guus die is vertrokken naar Australië, en een dochter, Cecile, die het leven niet heeft kunnen dragen. Allen stonden rond mijn wieg en toen ik nog een kleuter was tekende en kleurde ik met de potloden van cederhout met hun heerlijke geur en ook ome G. kleurde met mij met Wasco-krijt op vellen hagelwit papier die bewaard werden in gele dozen op de zolder van mijn ouderlijk huis en die het vignet "Broeckx-Schmitz" droegen en een bijna onzichtbaar watermerk. Veel later, in de zestiger jaren, kwam oom G. vaak aan bij ons. Hij was op de een of andere onnaspeurlijke manier vertegenwoordiger in schoolartikelen geworden, reisde daartoe rond in de provincie en voorzag ons, kinderen van de jeugd- en educatieve boeken die ik nog steeds bewaar en koester. De echtgenote van ome G. was een slanke schoonheid in haar etherische bruidsjurk maar teerde spoedig en op voor ons angstaanjagende en geheimzinnige wijze weg in verre, witte ziekenhuiskamers en ik zie ome G. nog languit op de grond liggen in het halletje van ons toenmalige arbeidershuisje: "Ja,Ineke, verklaarde hij, "grote mensen huilen ook wel eens" En eens bracht ome G. het scheepje voor mij mee, het souvenirtje, meegebracht van zijn huwelijksreis met zijn tweede echtgenote, naar Koblenz: het bootje met de twee kleurige mannelijke figuurtjes erop waarvan je de hoofdjes kon draaien en opgetuigd met het kleine zeiltje: lang nog bewaarde ik het naast mijn bed in het nachtkastje.
Ome G. had veel humor, evenals mijn vader, maar maakte grote schulden en betaalde niet in de restaurants die hij frequenteerde, maar bracht wel veel auikerzakjes daar vandaan mee, die ik in een blauwe map met plastic kaft plakte. Kunstvoorwerpen verduisterde hij uit mijn ouderlijk huis en sjouwde ze mee in zijn auto om tevergeefs te proberen ze te verkwanselen om zijn financiële nood te lenigen.

Na zijn scheiding kwijnde hij weg in zijn flatje in Vught waar men hem levenloos gevonden heeft.....

Schrijver: I.Broeckx, 01-10-2018



Geplaatst in de categorie: familie

Deze inzending is 31 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)